(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ตอนที่ 21หึง หวง สีหน้าของธามบึ้งตึงขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นเพชรพันปีเดินเลือกซื้อของกับใครบางคน ผู้ชายคนนั้นแต่งตัวราวกับว่าหลุดออกมาจากหนังสือแฟชั่นของเกาหลี ทั้งทรงผมและหน้าตา รวมถึงทุกอย่างนั้นเกาหลีไปหมดเลยก็ว่าได้นักแสดงหนุ่มสะกดรอยตามทั้งสองคนมาเงียบๆ และแอบสังเกตท่าทางของแม่ค้าสาวตัวแสบไปในตัว รู้สึกไม่พอใจนักที่ผู้ชายคนนั้นเอาอกเอาใจเธอมากจนเกินไป และแล้วนักแสดงหนุ่มก็ได้โอกาสเมื่อเพชรพันปีแยกตัวมาเข้าห้องน้ำ เขาเลยตามมาเสียเลย“มาซื้อของกับใคร” ธามเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเธอออกมาจากห้องน้ำแล้ว เสียงของเขาทำให้เพชรพันปีหยุดการเคลื่อนไหว แม่ค้าสาวหันมามองหน้าผู้ชายตัวใหญ่ด้วยสายตาเฉยชา“มากับพี่เทพ”“พี่เทพคือใคร”“คุณจะรู้ไปทำไม”“ผมถามก็ตอบสิ ไม่ใช่มาถามกลับ ว่าไง ใครกันที่คุณมาด้วย”“ลูกชายเพื่อนเตี่ย”“คุณยอมดูตัวอีกรอบเหรอ ไหนว่าจะไม่ยอมให้ใครจับคู่ไง แล้วทำไมยอมมากับเขาแบบนี้ล่ะ” คราวนี้ธามใส่เป็นชุด “ก็คิดว่ามันไม่เสียหาย อีกอย่างพี่เทพก็ไม่ได้แย่เหมือนไอ้เล้ง”“คุณชอบเขาเหรอ” ธามรู้สึกหงุดหงิดเป็นที่สุด“อย่ามายุ่งได้ไหม มันไม่ใช่เรื่องของคุณ” เพชรพันปีเชิดหน้า“ผมต้องยุ่งสิ เพราะคุณกับหมอนั่นไม่เหมาะสมกันเลยสักนิด ดูแต่งตัวเข้าสิ แต่งตัวบ้าอะไรเมืองไทยร้อนจะตาย แต่งอย่างกับว่าที่นี่หิมะตก คุณจะคบกับคนบ้าๆ แบบนี้เหรอ”“ก็ดีนี่ ไม่เหมือนใครดี”“จะบ้าหรือไง จะคบใครก็เลือกหน่อยสิ ไม่ใช่ใครยัดเยียดให้ก็เอา”“อย่ามาพูดมั่วๆ นะ และอย่ามายุ่งเรื่องของฉันด้วย ฉันคิดว่าคุณควรอยู่ห่างๆ ฉันไว้จะดีที่สุด” เพชรพันปีตัดบทและทำท่าจะเดินหนี แต่คนตัวใหญ่ดักหน้าไว้ไม่ยอมให้ไป“เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะเพชร”“เราไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้วต่างหาก คุณบอกเองว่าจะอยู่ห่างๆ จากฉัน แล้วจะมายุ่งอะไรอีก”“แต่...นักแสดงหนุ่มถึงกับพูดไม่ออกเมื่อโดนย้อน“ไม่มีแต่ อย่ามายุ่งกับฉัน อยู่กับความกลัวของคุณต่อไปเถอะ” เพชรพันปีผลักเขาออกห่างเมื่อพูดจบและรีบเดินหนีไปทันที ทิ้งให้อีกฝ่ายยืนหงุดหงิดอยู่คนเดียวต่อไป น้ำนิ่งถึงกับถอนหายใจเมื่อฟังสิ่งที่เจ้านายเล่าออกมาจนจบ ธามโมโหโวยวายหาเรื่องต่อว่าเพชรพันปีและคู่ควงของเธอแทบจะตลอดเวลามาตั้งแต่เช้า จนถึงตอนนี้ก็ค่ำแล้วเขายังคงบ่นไม่หยุด“อวดดีเป็นที่สุด เตือนแล้วก็ไม่ฟัง บอกว่าไม่เหมาะก็ไม่ชอบ เคยสัญญาว่าจะไม่ยอมไปดูตัวก็ไป เพชรพันปีทำแบบนี้กับผมได้ยังไง คนไม่รักษาสัญญา คนนิสัยไม่ดี” ธามต่อว่าไม่ยอมหยุด“คุณธาม พี่ว่าปล่อยให้น้องเพชรตัดสินใจเองเถอะ อย่าไปยุ่งกับน้องเพชรเลยนะ”“ไม่ยุ่งได้ไงพี่น้ำนิ่ง ผู้ชายคนนั้นไม่เหมาะกับเพชรพันปีเลยแม้แต่น้อย ผมรู้ว่าเขาไม่ชอบผู้ชายแบบนั้นหรอก”“คุณธามจะไปรู้ใจน้องเพชรได้ไง”“รู้สิ ผมรู้จักเขาดี ถึงจะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ผมรู้ว่าเพชรพันปีชอบไม่ชอบอะไร ผมรู้หมด รู้แม้กระทั่งว่าเพชรพันปีชอบใครอยู่”“รู้แล้วยังไงฮะ” น้ำนิ่งถามต่อเพราะอยากรู้เหมือนกันว่าธามจะพูดอะไร“ก็เพราะรู้เลยต้องยุ่งไง ผมยอมให้เขาคบผู้ชายเพื่อประชดผมไม่ได้หรอกนะ”“ประชดเหรอ ทำไมคิดแบบนั้น น้องเพชรคงไม่คบผู้ชายประชดใครหรอก”“ต้องประชดสิ เขาโกรธที่ผมหนีความรู้สึกตัวเอง โกรธที่ผมหนีเขา”ธามสารภาพให้น้ำนิ่งฟังทั้งหมด ผู้จัดการสาวห้าวยิ้มเมื่อฟังจบ ถึงแม้จะรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้วก็ตาม แต่เมื่อธามพูดออกมาเองจากปากนั่นแสดงว่ายอมรับความจริง“จะไปว่าน้องเพชรก็ไม่ถูก ในเมื่อคุณธามไม่ยอมสานสัมพันธ์เอง ก็ควรจะปล่อยน้องเขาไป”“พี่น้ำนิ่ง ผมปล่อยเพชรพันปีไปไม่ได้”“ก็ในเมื่อคุณธามไม่อยากอยู่ใกล้ ก็ควรปล่อยนะ” น้ำนิ่งแกล้งพูด“ผมปล่อยไปไม่ได้จริงๆ หมอนั่นไม่เหมาะกับเธอเลยสักอย่าง เพชรพันปีจะไม่มีวันมีความสุข ถ้ายังดื้อจะคบไอ้บ้านั่นอยู่” ธามไม่ยอมแพ้“แล้วใครที่เหมาะสมกับน้องเพชร”“ไม่มีใครเหมาะสมกับเพชรพันปีทั้งนั้น ไม่มีผู้ชายคนไหนที่รักเพชรพันปีได้มากเท่าผม ถึงมีผมก็จะไม่ยอมให้ไอ้หมอนั่นเข้าใกล้เธอ แต่ผมเองก็ไม่เหมาะสมกับเธอเหมือนกัน ผมแย่เกินไป และผมกลัว ผมกลัวว่าสักวันเพชรพันปีจะทิ้งผม”“คุณธาม ถ้าชอบน้องเพชรมากขนาดนี้ ถ้าไม่อยากให้เขามีใคร ทำไมไม่กล้าที่จะสานสัมพันธ์แบบจริงจัง กลัวทำไมกับแค่ความผิดหวัง บางทีอาจจะไม่ผิดหวังก็ได้ อย่าดูถูกตัวเอง คุณไม่ได้แย่ และเท่าที่พี่รู้ น้องเพชรไม่ได้เหมือนผู้หญิงคนนั้นนะ อย่าเอาผู้หญิงแค่คนเดียวที่ทรยศมาตัดสินเรื่องความสัมพันธ์สิ”“แต่ผมไม่กล้าพอ” พูดจบธามก็ก้มหน้า“คุณธามให้ตายสิ ที่ผ่านมาพี่เห็นคุณกล้าไปเสียทุกเรื่อง แล้วทำไมมาป๊อดเรื่องแค่นี้ได้”“ผมบอกตรงๆ นะ เพชรพันปีเป็นผู้หญิงที่ผมไม่เคยเจอมาก่อน แล้วเธอก็ทำให้ผมกลัวว่าตัวเองจะไม่ดีพอสำหรับเธอด้วย” ธามสารภาพตามตรง“คุณธาม กลัวอะไร”“ผมกลัวว่าเพชรพันปีจะผิดหวังถ้าคบผมแล้วทิ้งผมไป”“คุณเป็นคนดี พี่รู้จักคุณธามมานานมาก ทำให้พี่รู้ว่าคุณไม่ใช่คนเลวร้ายเหมือนภาพการแสดง เชื่อสิน้องเพชรเขาไม่ผิดหวังหรอก”“แต่ว่า...”“คิดดูนะ คุณธามจะยอมปล่อยให้น้องเพชรเป็นของคนอื่นโดยที่ไม่คิดจะทำอะไรเลยสักอย่างเหรอ ผู้หญิงแบบน้องเพชรไม่ได้หาง่ายๆ นะ” น้ำนิ่งพูดเพื่อให้อีกฝ่ายได้คิดและธามก็คิดจริงๆ คิดอย่างที่ไม่เคยคิดมาก่อน ถึงเวลาที่เขาต้องตัดสินใจอย่างจริงจัง ต้องเลือกทางใดทางหนึ่งแล้วมุ่งไปทางนั้นแบบเต็มตัวธามนั่งคิดนอนคิดเรื่องของตัวเองและเพชรพันปีทั้งวันทั้งคืน ภาพความทรงจำระหว่างที่อยู่ด้วยกันใกล้ชิดชัดเจนขึ้น แม้กระทั่งการพบกันครั้งแรกมันก็ชัด ภาพความทรงจำตอนที่อยู่ด้วยกันทำให้ใบหน้าหล่อเหลายิ้มออกมา แต่ทว่ารอยยิ้มนั้นหายไป เมื่อมีภาพผู้ชายอีกคนที่เดินเคียงข้างเพชรพันปีปรากฏขึ้นและพอคิดว่าถ้าเพชรพันปีเกิดบ้าตกลงแต่งงานกับคนที่เถ้าแก่ทองคำแท้หาให้ เขาจะทำอย่างไร ที่รู้ๆ คือยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นไม่ได้ แต่จะหาทางไหนไล่ผู้ชายคนนั้นออกไปให้ไกล ชายหนุ่มถอนหายใจ และนั่งมองภาพถ่ายของหญิงสาวตัวต้นเหตุที่แอบถ่ายไว้ในโทรศัพท์มือถือจนกระทั่งเช้าคุณนายพลอยพันแสงตกใจเมื่ออยู่ๆ ธามก็มาขอพบเธอและขออนุญาตจีบลูกสาวคนเล็กอย่างเป็นทางการ โชคดีที่วันนี้เถ้าแก่ทองคำแท้ออกไปงานเลี้ยงที่ต่างจังหวัดพร้อมลูกชายคนโต กว่าจะกลับมาถึงก็คงค่ำๆ เลยทำให้มีโอกาสได้คุยกันอย่างเปิดใจธามสารภาพความรู้สึกของตัวเอง พร้อมทั้งเล่าเรื่องราวในอดีตที่เคยผิดหวังจากมารดาและที่เคยถูกผู้หญิงที่รักมากทรยศหักหลัง จนทำให้รู้สึกมีอคติกับความรัก เขาสารภาพว่าเขาคิดเรื่องนี้ทั้งวันทั้งคืน และยอมรับอีกว่าไม่สามารถทนเห็นเพชรพันปีเป็นของคนอื่นได้ เพียงแค่เห็นเธอเดินคู่กับผู้ชายคนอื่นครั้งเดียว ก็แทบจะบ้าตายเพราะความหึงหวงอยู่แล้ว และเขารักเธอมากเกินกว่าจะยอมปล่อยเธอไป“แล้วตอนนี้พ่อธามแน่ใจแล้วเหรอว่าจะไม่เปลี่ยนใจ” คุณนายเจ้าของโรงงานน้ำพริกถาม“ผมไม่เคยมั่นใจมากเท่านี้มาก่อนครับ ตอนที่ผมเห็นเพชรพันปีเดินกับผู้ชายคนอื่น ผมยอมรับว่าแทบบ้า ผมทนไม่ได้เลย”“แม่รักลูกของแม่มากนะ แม่ไม่อยากให้ลูกสาวของแม่เสียใจ”“ผมจะไม่สัญญานะครับว่าจะไม่ทำให้เพชรพันปีเสียใจ แต่ผมจะทำให้คุณแม่และทุกคนเห็น ว่าเพชรพันปีจะเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดเมื่ออยู่กับผมครับ”คุณนายพลอยพันแสงพยักหน้ารับ ค่อนข้างพอใจชายหนุ่มตรงหน้านี้อยู่มาก เนื่องจากเธอเป็นคนตรงๆ และชอบคนตรงๆ เช่นกัน“แม่จะรอดูก็แล้วกัน ในเมื่อกล้ามาขออนุญาตแม่ก็จะไม่ห้าม แต่บอกไว้ก่อนนะ ง้อลูกสาวแม่ไม่ใช่เรื่องง่าย เพชรมันฤทธิ์เยอะ และต่อให้ง้อเพชรได้แล้ว พ่อธามก็จะต้องผ่านด่านพี่และเตี่ยของเพชรมันด้วย ด่านพี่ไม่เท่าไหร่หรอก แต่ด่านเตี่ยยากหน่อย” คุณนายเตือนด้วยความหวังดี“ผมจะทำให้ได้ครับ” ชายหนุ่มรับปากอย่างหนักแน่น รถยนต์ที่จอดอยู่หน้าบ้านทำให้เพชรพันปีแปลกใจ หญิงสาวเดินลงมาดูใกล้ๆ ทั้งสี ทั้งยี่ห้อ ทั้งป้ายทะเบียน บอกได้เป็นอย่างดีว่าเจ้าของคือใคร แม่ค้าสาวเม้มปากเล็กน้อย อยากรู้ว่าเขามาทำอะไรที่บ้านของเธอกันแน่“มาทำอะไรที่นี่” น้ำเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่นั้นทำให้คนที่ถูกถามยิ้ม“มีเรื่องอยากตกลงด้วยหน่อย”“ตกลงเหรอ”“ใช่ มีเวลาให้ผมสักสิบห้านาทีไหม”“ถ้าอย่างนั้นไปคุยที่ริมน้ำ” หญิงสาวบอกสถานที่และเดินนำไป ปล่อยให้อีกฝ่ายเดินตามคุณนายพลอยพันแสงลอบมองสองหนุ่มสาวจากทางหน้าต่าง แอบลุ้นให้ทั้งคู่คุยกันรู้เรื่อง เธอชอบธามมากกว่าบรรดาลูกชายของเพื่อนสามีเสียอีกยิ่งคนล่าสุดอติเทพนั้นแทบจะเอามือก่ายหน้าผาก พูดไทยคำเกาหลีคำ แถมยังทำตัวเป็นโอปป้าตลอดเวลา น่ารำคาญเป็นที่สุด “มีอะไรก็ว่ามา”“คบกันไหม” นักแสดงหนุ่มเข้าเรื่องแบบไม่เสียเวลา ทำเอาคนฟังมองตาค้าง“พูดอะไรรู้ตัวไหม”“รู้”“กินยาไม่ได้เขย่าขวดเหรอ”“ถามว่าคบกันไหม ก็บอกแค่ว่าคบหรือไม่คบ ไม่ต้องพูดอะไรมากกว่านั้นได้ไหม”“ไม่”“คิดก่อนตอบสิ”เพชรพันปีไหวไหล่เล็กน้อยเหมือนไม่สนใจ ความจริงก็แอบดีใจอยู่หรอก แต่เธอจะไม่ยอมตกลงง่ายๆ แน่ถ้าธามไม่ยอมขอเธอคบดีๆ“ผมเสียเวลามาพูดกับคุณขนาดนี้ อย่าเล่นตัวเลย”“ฉันไม่ได้เล่นตัว”“ตอบตกลงมาจะได้จบ”“คุณธาม ฉันว่าเรายังไม่ควรคุยกันตอนนี้ กลับไปก่อนได้ไหม” หญิงสาวตัดบท “ยังไม่กลับ เราต้องคุยกันก่อนสิ คุณควรให้คำตอบผม”“ฉันไม่ให้คำตอบอะไรทั้งนั้น สิ่งที่คุณควรจะทำคือขอโทษฉันก่อน ที่ทำให้ฉันเสียหน้า เมื่อครั้งที่แล้วที่ถูกคุณบอกปัดแบบบัดซบ”“ทำไมต้องทำแบบนั้น ผมไม่ได้ผิดอะไรนี่ ตอนนั้นผมยังไม่มั่นใจก็เลยพูดโดยไม่คิด แต่ตอนนี้มั่นใจแล้ว ตอบตกลงมาเสียที”“กลับไปซะ” ธามถอนหายใจพร้อมทั้งเม้มปาก อยากจะบ้าตาย แม่คนนี้เล่นตัวเสียจริง“เออกลับก็ได้ แต่ไม่ยอมแพ้หรอกนะ ที่กลับเพราะพรุ่งนี้ต้องถ่ายละครแต่เช้า”ธามกลับไปแล้ว ตัวเขากลับไปก็จริง แต่ชายหนุ่มทิ้งความหงุดหงิดไว้ให้อีกฝ่ายด้วย เพชรพันปีนั้นอยากจะกรี๊ดออกมาดังๆ แต่ก็เกรงว่าถ้าทำแบบนั้นคงได้โดนคุณนายแม่เล่นงานเป็นแน่หญิงสาวนั่งมองภาพถ่ายของนักแสดงหนุ่มในนิตยสารอยู่เงียบๆ พลางคิดไปถึงข้อเสนอของเขา มันเป็นข้อเสนอที่ดีมาก แต่ทว่าการใช้คำพูด ท่าทาง รวมถึงสายตาของเขา ทำให้ข้อเสนอนั้นเป็นข้อเสนอที่น่าอัปยศไปเลยสำหรับเธอ“ไอ้ผู้ชายบ้า ถ้าคุณไม่มาขอโทษฉัน ฉันจะไม่ชอบคุณอีกต่อไป” เธอพูดกับภาพถ่ายของเขา ก่อนจะเก็บมันลงในลิ้นชักทันทีที่พูดจบด้วยความอัดอั้นตันใจ-------------------------------------------------------------------------????(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)???? โดยกุหลาบแก้วตอนนี้หนังสือหมดแล้วเราจึงตัดสินใจพิมพ์เพิ่มให้ได้รับกลับบ้านไปฟินจ้าท่านใดต้องการ คุณธาม????เพชรพันปี ????อินบ็อกซ์มาลงชื่อได้ที่ เพจ ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง เลยค่า????????หนังสือพร้อมส่ง 31 พฤษภาคมนี้จ้า????????ฝากอีบุ๊คนะคะ????https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMjA3NzE5IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTEzMTI4Ijt9
error loaded

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21.....หึง หวง (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

(ดาว)ร้ายคว้ารัก(เธอ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 21.....หึง หวง (รีอัพ)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้