เมื่อลูกชิ้นน้อยหันไปพูดคุยกับพี่สาวเฝิ่นซือบ้าง แต่ก็หันกลับเข้าสู่ระบบนักเลงไปด้วย เพราะ้าดูว่ารายการสินค้าแต่ละหมวดนั้นมีอะไรบ้าง และจะต้องใช้คะแนนเพียงอย่างเดียวแลกหรือไม่กัน…????? เพราะเ้าระบบมันก็บอกอีกด้วยว่าสามารถแลกซื้อเป็จำนวนเงินด้วยก็ได้เช่นกัน
“แต่ก็นะของขวัญแรกเริ่มใช้งานระบบเนี่ยจะเอาออกมาใช้ข้างนอกยังไงดีล่ะ…???? ที่จะไม่ให้ครอบครัวของตัวเองในโลกแห่งนี้แปลกใจเนี่ย มีของดีๆได้มาฟรีๆแต่ก็ยังเอานำออกมาใช้ไม่ได้ โธ่เอ๊ย..!!!เ้าลูกชิ้นเอ๊ย
ช่างเถอะ มาดูคะแนนรวมทั้งหมดก่อนก็แล้วกันว่าจะได้เท่าไหร่กัน เ้าระบบขอดูคะแนนรวมหน่อยสิ”ลูกชิ้นน้อย
“ได้เลยเ้านาย คะแนนเก็บรวมทั้งหมดในตอนนี้มี……….”ระบบนักเลง
ระหว่างรอคะแนนขึ้นมาที่หน้าต่างระบบ เ้าลูกชิ้นน้อยก็อดที่จะนึกถึงตรงจุดนี้ไม่ได้จริงๆ ที่จะนำของจากระบบออกมาใช้ด้านนอกอย่างไรไม่ให้มีปัญหา
เ้าลูกชิ้นน้อยนั้นกำลังคิดถึงของรางวัลชิ้นหนึ่งนั่นก็คือ…..เ้ารถกระบะสีแดงแปร๊ดคันใหญ่ ที่น่าจะช่วยได้เยอะเลยถ้าได้นำออกมาใช้งานได้จริงๆน่ะ
(แต่จริงๆแล้วเ้ารถกระบะสีแดงเนี่ยที่ทางระบบส่งมาให้ดูเหมือนจะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับการที่จะส่งเสริมระบบนักเลงเลยใช่ไหมล่ะ…?????? แต่จริงๆแล้วมันเกี่ยวข้องเลยล่ะ เพราะการมีรถกระบะสามารถขับรถไปได้ไกล เพื่อไปหาเื่ต่อย เตะ ตี เพื่อขยายชื่อเสียงของการเป็นักเลงได้อย่างไรล่ะระบบจึงอำนวยความสะดวกในการเดินทางให้…!!!!) ถ้าลูกชิ้นน้อยรู้ถึงจุดนี้เข้าคงจะกรนด่าระบบอีกยาวเลยทีเดียวที่มองการไกลเกิ๊นนนน…..!!!!
“..................”ลูกชิ้นน้อยเองก็ลุ้นเต็มที่เลยว่าจะได้มีคะแนนเก็บเยอะๆ หลังจากได้คูณคะแนนโบนัสพิเศษอีก 20 เท่าตัวจากคะแนนเดิมที่ได้
“ 2,555,555 คะแนน”ระบบนักเลง
“โอ้….ที่ได้ถึงสองล้านนี่เพราะคะแนนที่เปิดจากกล่องของขวัญพิเศษคูณ 20 เท่าแน่นอนเลย ถ้าไม่มีคูณ 20 เท่ามีหวังคะแนนต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ต้องใช้คะแนนอย่างระมัดระวังเลยนะเนี่ยนะ ไม่อย่างนั้นก็ต้องหาเื่ต่อย เตะ ตีคนอื่นๆในทุกๆวัน และถ้าขาดแคลนจริงๆ ก็ต้องเตะ ต่อย ตีหาเื่พวกพี่ชายแทนไปก่อนแก้ขัดกันไป”ลูกชิ้นน้อย
“.............!!!!”ระบบนักเลง
“บรึ๋ยยยยยยยส์…….”พวกพี่ชาย
“ทำไมจู่ๆรู้สึกหนาวๆ ขนลุกขึ้นมาอย่างไรก็ไม่รู้สิ”พี่ใหญ่เหอเฝิ่น
“ใช่ๆ รู้สึกเหมือนกันเลยพี่ใหญ่”พวกน้องชาย
พวกพี่ชายทั้ง 6 คน ที่มีลางสังหรณ์เกิดขึ้นมาแบบงงๆ โดยที่ยังไม่ได้รับรู้กันเลยว่านี่คือการเตือนภัย ที่จะได้รับจากน้องสาวคนเล็กของพวกเขาล่ะ….!!!! ส่วนเ้าลูกชิ้นน้อยเองก็ยังคงวิจารณ์พูดถึงคะแนนรวมที่ได้มาต่อยังไม่จบง่ายๆอีกด้วย
“แหมมมมๆๆๆๆ…..ช่างเป็ตัวเลขคะแนนรวมที่สวยอะไรอย่างนี้นะลงตัวแบบเป๊ะๆเลย มีเฉพาะเลข 5 หมดเลยนะเนี่ยนะ มันมีความหมายแอบแฝงอะไรไหมเนี่ยฮะ….?????”ลูกชิ้นน้อย
“..................”
ระบบนักเลง อยากจะตอบเหลือเกินว่าไม่มี๊…ไม่มีจริงๆ!!! เ้านายอย่าได้คิดมาก หรืออคติต่อระบบเลย แต่มันก็เลือกที่จะฟังเ้านายของมันบ่นไปอย่างเงียบๆเสียจะดีกว่า ไม่อยากหาเื่ใส่ตัวนั่นเอง
“โอ้มีช่องจำนวนเงินจริงๆด้วยแหะ…???? แต่ไม่มีสักหยวนเลย???? อย่าว่าสักหยวนเลยแม้แต่เหมาเดียวก็ไม่มี ทำไมไม่มีให้เป็เงินเริ่มต้นเล่นระบบเหรออย่างไรกันล่ะ เ้าระบบ…?????”ลูกชิ้นน้อย
“เ้านาย อันนี้ตอบไม่ได้เช่นกันแล้วแต่ทางระบบแม่เขาจะส่งมาให้เองน่ะเ้านายว่าผู้ใดจะได้เป็ในรูปแบบคะแนน หรือเงิน หรืออาจจะได้ทั้งสองอย่างเลยก็เป็ได้”ระบบนักเลง
“อ้อ…..เราโชคร้ายว่างั้นเถอะ….???? ได้แค่คะแนน ไม่มีเงินให้น่ะ”ลูกชิ้นน้อย
“เอ่อ…….มั้งเ้านาย!!!!”ระบบนักเลง
ใจจริงแล้วมันอยากจะบอกเลยนะว่าั้แ่มันเป็ระบบมาเนี่ย หรือเพื่อนๆระบบด้วยกันไม่มีใครเลยจะได้ของดี๊ ของดีเท่าเ้านายคนปัจจุบันของมันอีกแล้ว มีอย่างที่ไหนกล่องสุ่มเนี่ยได้รถกระบะเป็พาหนะชิ้นใหญ่ขนาดนี้ นานๆทีจะมีสักคนที่ได้รางวัลใหญ่ระดับนี้น่ะ….!!!!! มันคือกล่องสุ่มคำว่าสุ่มอาจจะได้ของไม่ดีเลยก็เป็ได้นะ
“แล้วจะทำอย่างไรให้ได้เงินเข้ามาในระบบนักเลงนี้ได้กันเล่าเ้าระบบ…????”ลูกชิ้นน้อย
“แลกเปลี่ยนกับคะแนน หรือนำของแลกเปลี่ยนกับระบบก็ได้เ้านาย”ระบบนักเลง
“แล้วอัตราแลกเปลี่ยนคะแนนไปเป็เงินเล่า ต้องใช้คะแนนเท่าไหร่กัน…????”ลูกชิ้นน้อย
“ไม่ยากเลยเ้านาย 1 คะแนน อัตราแลกเปลี่ยนเป็จำเงินเงินต่อเงิน 1 หยวน”ระบบนักเลง
“อ้อ…..แลกแบบอัตราส่วนเท่าๆกัน ตรงๆไปเลยสินะ เท่ากับว่าถ้าตอนนี้เราเองก็มีคะแนนทั้งหมดที่มีจำนวน 2,555,555 คะแนน ถ้าเอาไปแลกเปลี่ยนเป็จำนวนเงินทั้งหมดเลย เราก็จะมีเงินจำนวน สองล้านห้าแสนห้าหมื่นห้าพันห้าร้อยห้าสิบห้าหยวนงั้นสินะ……”ลูกชิ้นน้อย
“ใช่เลยเ้านาย…!!!!”ระบบนักเลง
“อือ….คิดง่ายดีเหมือนกันแหะ….แต่เอาไว้ก่อนละกันนะแค่นี้ก่อนล่ะ ออกจากระบบแล้วเ้าระบบยังคุยกับเราได้อยู่ไหม..??? หรือจะต้องเข้ามาภายในระบบเท่านั้น…????”ลูกชิ้นน้อย
“ได้ทั้งสองอย่างเลยเ้านาย”ระบบนักเลง
“ดีเหมือนกันนะ งั้นแล้วเจอกันเ้าระบบ”ลูกชิ้นน้อย
“แล้วเจอกันเ้านาย…”ระบบนักเลง
“วืดดดดดด….”
เ้าลูกชิ้นน้อยเองไม่ได้คิดถึงว่าเงินหลักล้านหยวนในตอนนี้ถ้าเกิดได้แลกเปลี่ยนเป็เงินจริงๆ ก็เป็เศรษฐีคนหนึ่งได้เลย เพราะในโลคยุคนี้ถ้าครอบครัวใดมีเงินหลักล้านหยวนนี้รวยมากมายจริงๆ ….!!!! แต่ด้วยว่าลูกชิ้นน้อยยังไม่ได้สนใจอะไรแบบนั้นเลยไม่ได้คิดมากอะไร
เมื่อดูระบบนักเลงได้คร่าวๆแล้ว และเข้าใจได้พอประมาณลูกชิ้นน้อยเองก็ออกจากระบบ มาเข้าสู่ชีวิตจริงภายนอก เพื่อดื่มด่ำบรรยากาศที่สวยงามอย่างเต็มที่ และสังเกตดูรอบๆไปด้วยความสนใจต่อเลย
จากนั้นไม่นานเหมือนกับว่าพี่ฝาแฝดของเธอที่อุ้มตัวเธออยู่และพี่สาวของเธอหยุดเดิน และพี่รองของลูกชิ้นน้อยพูดขึ้นมาด้วยว่า……..
“นั่นตรงนั้นคือหมู่บ้านของพวกเราล่ะ”พี่รองหมีเฝิ่น
“ควั่บ…….”ลูกชิ้นน้อยหันไปมองตามเสียวที่พี่รองของเธอได้พูดออกมา
“นี่น่ะเหรอหมู่บ้านซินอี๋ หมู่บ้านฯที่ต่อจากนี้ไปจะเป็ที่เริ่มต้นชีวิตใหม่ของเราแล้ว”ลูกชิ้นน้อย ที่พูดกับตัวเอง
“ใกล้จะถึงหมู่บ้านฯแล้วล่ะนะ…!!!”พี่ชายไป๋ทังเมี่ยน
“เอ่อ…..แล้วทุกๆคนพร้อมจะกลับบ้านกันแล้วใช่ไหมล่ะ…????”พี่ชายไป๋ทุนเมี่ยน
“ก็น่าจะมั้ง…!!!!”พวกพี่ๆน้องๆ
“เฮ้ออออออ……….”พวกพี่ชาย
พวกพี่ชายที่คุยกันพูดแบบไม่มั่นใจกันเลยกับการได้กลับบ้านกันในครั้งนี้ และต่างก็พากันมองสภาพตัวเองกับพี่ๆน้องๆ ไม่รู้ว่ารอบที่เท่าไหร่กันแล้ว และก็พากันทอดถอนหายใจออกมากันอย่างยาวๆ
แต่ว่าเสียงพูดคุยของพวกน้องสาวทั้งสองคนนี่สิ ช่างแตกต่างจากพวกพี่ชายอย่างพวกเขาอย่างสิ้นเชิงกันเลย ทั้งน้ำเสียงที่สดใส รื่นเริง สนุกสนานกัน
“จะถึงบ้านแล้วนะน้องลูกชิ้นน้อย หิวข้าวหรือยัง….?????”พี่สาวเฝิ่นซือ
“ก็นิดหน่อยจ้ะพี่สาว” “หงึก….หงึก….”ลูกชิ้นน้อย
ส่วนพวกพี่ชายเองตอนนี้ก็ปรึกษากันด้วยว่าจะเดินทางเข้าทางด้านไหนของหมู่บ้านฯกันดี
“แต่ว่าพี่ใหญ่พี่รอง และทุกๆคนด้วยพวกเราจะเข้าหมู่บ้านฯทางไหนกันดีล่ะ….????”พี่ชายเหวินฟูเฟิง
“จริงด้วยสินะ ทางด้านหน้าหมู่บ้าน…???? ทางด้านหลังหมู่บ้านฯ….???? หรือทางด้านข้างหมู่บ้านฯ….????กันดีเล่า”พี่ชายเหวินหลงซู่
“อือ……….”
พวกพี่ชายที่ดูครุ่นคิดกันแต่ว่าไม่นานเลยพวกพี่ๆก็ตอบเหมือนกันหมดเลยว่า……….
“ด้านหลังหมู่บ้านฯ……!!!!!”พวกพี่ชาย
“ไปกันเลี้ยวทานด้านขวามือตรงทางแยกกันเลย”พี่ใหญ่เหอเฝิ่น
“ได้เลย”พวกพี่ๆน้องๆ
“พี่ชายกลับทางด้านหลังหมู่บ้านฯอีกแล้วเหรอ…..????? จะหลบปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ ลุงป้าสะใภ้ อาอาสะใภ้เหรอ…..????”พี่สาวเฝิ่นซือ
“ไม่เลยน้องสาว….!!!”พวกพี่ชาย
“แต่เส้นทางนี้น่ะ ถือว่าปลอดโปร่งไม่เจอพวกผู้ใหญ่เลยนะ ถึงเจอก็น้อยมาก”พี่สาวเฝิ่นซือ จะบอกประมาณว่าเป็เส้นทางที่หลบพวกผู้ใหญ่ทั้งสองบ้านได้เป็อย่างดีเลยถ้าทำอะไรผิดขึ้นมาเนี่ย
“อะแฮ่มมม………”พวกพี่ชาย
“อ้า…..ใช่แล้ว”ลูกชิ้นน้อยเองที่นึกได้จากความทรงจำเดิมของเด็กน้อยคนนี้ก็พอจะรับรู้เื่ราวได้เป็อย่างดีเลยทีเดียว ก็เลยอดที่จะพูดแกล้งพวกพี่ชายด้วยไม่ได้ว่า………….
“พี่สาวจ๋า ปล่อยพวกพี่ชายไปเถอะจ้ะให้พวกพี่ชายได้มีเวลาตั้งตัวสักหน่อย ก่อนจะเจอฝ่ามืออรหันต์จากแม่ ป้าสะใภ้ และอาสะใภ้น่ะจ้ะ”ลูกชิ้นน้อย
“จริงด้วยสินะ”พี่สาวเฝิ่นซือ
“.......!!!!”พวกพี่ชาย
“เพียงแต่ว่ารอบนี้พวกพี่ชายอาจจะโดนหนักหน่อยนะจ๊ะพี่สาว”ลูกชิ้นน้อย
“เอ๋…..???? ทำไมเหรอน้องลูกชิ้นน้อย ปรกติแล้วพวกพี่ชายก็โดนหนักอยู่แล้วนะ จะยังมีหนักกว่าเดิมอีกเหรอ…????”พี่สาวเฝิ่นซือ
“........!!!!”พวกพี่ชาย
“ก็ถ้าแค่ดูจากพวกแผลของพวกพี่ชายแล้วน่ะไม่เป็ผลที่จะทำให้แม่ ป้าสะใภ้ อาสะใภ้ มีพลังแฝงอันน่ากลัวแผ่ออกมาเยอะ เท่ากับแผนของพี่สาวกับลูกชิ้นนะจ๊ะ”ลูกชิ้นน้อย
“โอ้….จริงด้วย!!!!”พี่สาวเฝิ่นซือ
“พี่สาวดูนี่สิจ๊ะ…..”ลูกชิ้นน้อยเปิดหน้าม้าให้พี่สาวเฝิ่นซือได้ดู หัวโนๆของเธอที่หน้าผากเนี่ย
“ใช่ๆ แผลแบบนี้เลย พวกพี่ชายโดนหนักแน่นอนล่ะ”พี่สาวเฝิ่นซือ
“ควั่บบบ……ควั่บบบบ…….”
“แล้วก็นี่…นี่…..ด้วยนะจ๊ะพี่สาว”ลูกชิ้นน้อย
“ของพี่สาวก็มีเหมือนกันตรงนี้ และตรงนี้ด้วยล่ะ”พี่สาวเฝิ่นซือ
“ควั่บบบบ........ควั่บบบ......!!!!”
พวกพี่ชาย ที่พากันหันซ้ายที หันขวาที เพื่อมองดูหัวโนๆปูดๆ ที่บนหน้าผากของลูกชิ้นน้อย ดูแผลรอยถลอกที่ข้อซอก ที่ขาของพวกน้องสาวทั้งสองคน ก็ถึงกับพากันหน้าซีดอีกครั้งแล้ว
“ไอ้หยา…..ตายแน่!!!!”พวกพี่ชาย
*****************
คะแนนรวมทั้งหมดจากการเปิดใช้ “ระบบนักเลง” ครั้งแรกนี้ก็เป็ที่น่าพึงพอใจมากๆสำหรับลูกชิ้นน้อยเลย เพราะโบนัสเพิ่มคะแนนทวีคูณ 20 เท่าแบบนี้คงจะไม่ได้มีให้บ่อยๆนักหรอกนะ…!!!!!!