เทพยุทธสะท้านโลกา

ตอนที่ 197 เล่นนอกเกมไม่เวลานี้... ศิษย์แท้จริงบนยอดทั้งหมดและพวกเขาได้ยินเสียงการท้าทายซูเวยชัดเจนเห็นได้ชัดว่าเหล่านี้มาสร้างปัญหาแก่ซูเวย"ข้าฟังไม่ผิดใช่ไหม?""พวกเขาต้องการท้าทายซูเวย""นี่เป็นเรื่องตลกหรืออย่างไร"ศิษย์แท้จริงมองกลุ่มคนที่ต้องการมาท้าทายซูเวยด้วยความประหลาดใจแล้วสงสัยได้ฟังและมองเห็นการกระทำพวกเขาฝูงชนเข้าใจและสรุปได้อย่างรวดเร็วหากซูเวยปฏิเสธและไม่ยอมรับการท้าทายกลายเป็นว่าซูเวยหวาดกลัวต่อพวกเขาแล้วต้องเกิดการเสียหน้าครั้งใหญ่พวกเขาเคยเห็นซูเวยท้าทายคนอื่นตลอดเวลา แต่ไม่เคยเห็นใครมาท้าทายซูเวยไม่เคยคิดว่าซูเวยจะมีวันนี้ด้วยเหมือนกันกลายเป็นเป้าหมายการท้าทายจากคนอื่น"พวกเขาต้องการทดสอบซูเวย?""พวกเขามาท้าทายเพื่อต้องการพิสูจน์ศิลปะการต่อสู้ของซูเวยเท่านั้นหรือไม่?"ผู้คนมองพวกเขากำลังทำเรื่องไร้เดียงสาผู้คนรับอยู่แล้วว่าการเป็นผู้นำศิษย์ไม่จำเป็นต้องมีศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งสุดตราบใดที่มีความแข็งแกร่งเป็นที่ยอมรับได้และบริหารจัดการผู้คนอย่างเหมาะสมก็มีคุณสมบัติเป็นนั่งตำแหน่งผู้นำศิษย์อาญาสวรรค์แล้วไม่ใช่สุดยอดแต่เพียงด้านใดด้านหนึ่งซึ่งซูเวยสอบผ่านด้านบริหารจัดการได้อย่างยอดเยี่ยมและทิ้งอันดับสองไปไกลเหลือเพียงแสดงศิลปะการต่อสู้ให้ออกมาดีและทุกคนสามารถยอมรับได้ก็เสร็จสิ้นในเวลานี้... ซูเวยได้เปรียบกว่าคนอื่นแต่พวกเขากลับต้องการมาท้าทายใช้การท้าทายด้วยศิลปะการต่อสู้เพื่อพิสูจน์ฝีมือซูเวย... เห็นได้ชัดว่าเป็นข้ออ้างศิษย์แท้จริงทั้งหมดไม่ได้โง่และพวกเขามีสมองแล้วเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันทันทีดูเหมือนคนของรั่วเฟยเล่นนอกเกมพวกเขามาเพื่อเล่นงานและตัดกำลังซูเวยให้ถอนตัวออกจากการแข่งขันผู้นำศิษย์มองเห็นจุดประสงค์พวกเขาชัดเจนคนเหล่านี้ใช้วิธีต่ำทรามและชั่วร้ายแน่นอนว่าศิษย์แท้จริงเข้าใจดีว่าสาวกด้านล่างทั้งหมดของสำนักอาญาสวรรค์ไม่ได้คิดเหมือนพวกเขาแล้วรับรู้เหตุผลแท้จริงส่วนใหญ่ตัวตนชั้นล่างชื่นชมและเคารพยกย่องในความแข็งแกร่งซูเวยมากกว่าแต่ชนชั้นล่างหลายคนไม่ได้มองอย่างลึกซึ้งถึงความสามารถบริหารจัดการซูเวยเกือบทั้งหมดมองแตกต่างกับชนชั้นสูงในเวลานี้... เหล่าคนที่มาทำการท้าทายซูเวยยังคงตะโกนเสียงดังไม่หยุดหย่อน"ซูเวย... เจ้าไม่กล้าออกมาหรือ?""อย่าทำตัวเป็นเต่าหดหัว""เจ้าไม่สามารถหลบซ่อนได้ตลอด""ถ้าเจ้ามีความสามารถจริง... จงออกมา"มองเห็นซูเวยยังไม่ยอมออกมา... พวกเขาอารมณ์ดีและใบหน้าพึงพอใจอย่างมากซูเวยสร้างชื่อเสียงและโดดเด่นมากเกินไปหลายคนไม่ชอบขี้หน้าและชิงชังซูเวยมันเป็นโอกาสที่จะได้เย้ยหยันและเล่นงานซูเวยด้วยการลดชื่อเสียงแล้วค่านิยมเขานอกจากนี้... เพิ่มโอกาสให้รั่วเฟยที่พวกเขาติดตามให้ได้ตำแหน่งผู้นำศิษย์มากขึ้นไม่ให้มีความสุขได้หรือไม่ทันใดนั้นมองเห็นเด็กหนุ่มเดินออกมาไม่แสดงอาการและใบหน้าของเขาสงบนิ่ง"ซูเวยออกมาแล้ว""ในที่สุดเขายอมรับการท้าทาย?" "ซูเวยสามารถเอาชนะพวกเขาได้หรือไม่?""เฮ้... อย่าลืมว่าเขาแข็งแกร่งมากแค่ไหน""จริงด้วย... แม้แต่ราชันยุทธยังไม่ใช่ฝ่ายตรงข้ามและพวกเขาจะเทียบได้อย่างไร""ซูเวยต้องเป็นผู้ชนะแน่นอน""ใช่แล้ว... พวกเขามาเพื่อสร้างความอับอายขายหน้าให้แก่ตัวเองกันแท้ๆ"ฝูงชนพูดคุยกันมากมายและส่วนใหญ่มองคนที่มาท้าทายซูเวยว่าต้องอับอายกลับไปนอกจากนี้... ดูเหมือนพวกเขาไร้ยางอายกันอีกด้วยและไม่กลัวการพ่ายแพ้แก่ซูเวยซูเวยกวาดตามองดูและรู้สึกเห็นอกเห็นใจกล้ามาท้าทายและไม่กลัวการพ่ายแพ้เห็นได้ชัดว่าจุดประสงค์พวกเขาคืออะไรเขาส่ายหัวและไม่ใส่ใจพวกเขาอีกต่อไป"ฮ่าๆๆ... ในที่สุดเจ้าก็ออกมา""อย่างน้อยเจ้ายังรู้ตัวว่าเป็นลูกผู้ชาย""เอาละ... ข้าขอท้าทายเจ้า""เข้ามาต่อสู้กับข้าเดียวนี้"ศิษย์แท้จริงคนหนึ่งก้าวออกมาด้านหน้าดวงตาสว่างขึ้นและนิ้วชี้ซูเวยแล้วตะโกนซูเวยมองดูด้วยสีหน้าท่าทางว่างเปล่าเห็นได้ชัดว่าคนพวกนี้อยู่ฝ่ายรั่วเฟยคาดเดาได้ไม่ยากเลยว่าใครส่งพวกเขามานอกจากนี้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมเขาอีกใบหน้าไม่สามารถช่วยได้และถอนหายใจแม้เขารู้แผนการและจุดประสงค์ทั้งหมดแต่เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ยอมรับการท้าทายและชักดาบออกมาไม่ประมาทและเตรียมตัวต่อสู้อย่างเต็มที่แม้เขามั่นใจว่าสามารถเอาชนะพวกเขาได้ทั้งหมด แต่เขาต้องระมัดระวังตัวและไม่ปล่อยให้เกิดการบาดเจ็บสาหัสสากรรจ์พยายามสงวนพลังและใช้เท่าที่จำเป็นเพื่อเขาสามารถลงแข่งขันรอบสองได้ไม่อาจพลาดท่าพ่ายแพ้ได้เด็ดขาดและต้องชนะพวกเขาทั้งหมดอย่างหมดจดป้องกันการครหา... ให้ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 197 เล่นนอกเกม

คล้ายกับเรื่องเทพยุทธสะท้านโลกา ที่คุณอ่าน

เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่​ 197 เล่นนอกเกม​

คล้ายกับเรื่องเทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

เทพยุทธสะท้านโลกา

ตอนที่ 197 เล่นนอกเกม

คล้ายกับเรื่องเทพยุทธสะท้านโลกา ที่คุณอ่าน