คิรันเดินออกจากห้องสีขาว
กุญแจสีดำยังอยู่ในมือ
ไม่มีแรงกดดัน
ไม่มีระบบบังคับ
แต่ยิ่งเงียบ—
ยิ่งเหมือนมีบางอย่างกำลังรออยู่
—
เขากลับมาถึงห้องทดลองหมายเลข 777
แต่ที่นี่เปลี่ยนไป
กระจกแตกหายหมด
ห้องที่เคยเต็มไปด้วยร่องรอยทดลอง
สะอาด
เหมือนไม่เคยมีใครอยู่
ระบบเด้งขึ้น
[ตรวจพบการแก้ไขข้อมูล]
[กำลังซิงค์บันทึก]
…
ไม่พบห้องทดลอง
คิรันหยุด
มองข้อความ
“…ไม่พบ?”
เขาหันกลับ
ประตูที่เข้ามา—
หายไป
ทันใดนั้น
เสียงฝีเท้าดังขึ้น
ตึก
ตึก
ตึก
มีคนกำลังเดินมา
คิรันหัน
แล้วหยุด
ผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ปลายทางเดิน
ผมสีดำ
เสื้อคลุมสีเข้ม
ใบหน้าเรียบเฉย
ไม่มีแรงกดดัน
แต่คิรันจำได้
เพราะคนนี้—
ควรตายไปแล้ว
—
คิรันพูดช้าๆ
“…อาจารย์”
ชายคนนั้นหยุด
มองเขา
แล้วยิ้มบาง
“โตขึ้นเยอะ”
ความเงียบตกลงมา
นี่คือ—
ชายที่เคยสอนคิรันตอนยังเป็ฮันเตอร์ระดับสูง
คนที่พาเขาฝึก
คนที่เคยตายระหว่างปิดรอยแยกมิติ
ชื่อของเขาคือ
อาเรน
และคิรันเป็คนเห็นศพเอง
—
คิรันกำหมัด
“…นายเป็ใคร”
อาเรนมองนิ่ง
ก่อนตอบ
“นายคิดว่าฉันควรเป็ใคร”
ทันใดนั้น—
ระบบดังขึ้น
[ตรวจพบความขัดแย้ง]
เป้าหมาย:
ไม่สามารถระบุสถานะได้
สิทธิ์ถูกปฏิเสธ
คิรันหรี่ตา
นี่เป็ครั้งแรก
ที่ระบบมองใครไม่ออก
อาเรนถอนหายใจ
“ระบบนี่น่ารำคาญจริง”
เขาเดินเข้ามา
ผ่านพื้นที่สแกน
ไม่มีการตอบสนอง
ก่อนหยุดตรงหน้าคิรัน
“…นายเจอเขาแล้วสินะ”
คิรันไม่ตอบ
อาเรนยิ้ม
“ผู้สร้าง”
เงียบ
ก่อนพูดต่อ
“แล้วเขาบอกให้นายฆ่าเขาใช่ไหม”
คิรันนิ่ง
สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย
อาเรนมองเห็น
ก่อนหัวเราะเบาๆ
“เหมือนเดิม”
“เขาชอบให้คนอื่นเลือกแทนตัวเอง”
คิรันถามทันที
“…นายรู้จักเขา”
อาเรนมองเงียบ
ก่อนตอบ
“แน่นอน”
เขาชี้มาที่ตัวเอง
“เพราะฉันเป็คนช่วยสร้างระบบ”
โลกเหมือนหยุด
คิรันมองเขา
ไม่พูด
อาเรนถอนหายใจ
แล้วนั่งลงกับพื้น
“แต่ต่างจากเขา”
“ฉันหยุดตอนมันเริ่มผิด”
เขาเงยหน้าขึ้น
สายตาหนักแน่น
“แล้วฉันก็ถูกลบ”
ความเงียบ
คิรันถาม
“…หมายความว่าไง”
อาเรนยิ้ม
ก่อนตอบ
“ฉันตายจริง”
“อย่างน้อยในโลกนั้น”
คิรันนิ่ง
อาเรนมองตรงมา
ก่อนถามกลับ
“นายเคยสงสัยไหม”
“ทำไมคนที่แข็งแกร่งที่สุดถึงเสียพลัง”
“ทำไมระบบถึงเลือกนาย”
“ทำไมถึงเป็หมายเลข 777”
คิรันไม่ตอบ
อาเรนลุกขึ้น
เดินเข้ามา
แล้วพูดเบาๆ
“เพราะนายเคยฆ่าเขาไปแล้วครั้งหนึ่ง”
ทันใดนั้น—
ภาพบางอย่างะเิเข้าหัว
เมืองสีขาว
สนามรบ
ผู้สร้างยืนอยู่
เด็กคนหนึ่งแทงดาบทะลุอกเขา
เด็กคนนั้น—
คือคิรัน
เสียงหนึ่งดังขึ้น
“ถ้าผมชนะ…”
ผู้สร้างยิ้ม
“…เกมจะเริ่มใหม่”
ภาพแตก
คิรันทรุดเข่าลง
หายใจแรง
ระบบสั่น
[ตรวจพบความทรงจำต้องห้าม]
[กำลังปิดผนึก]
ล้มเหลว
อาเรนมองเขา
ก่อนพูดช้าๆ
“คิรัน”
“นี่ไม่ใช่ครั้งแรก”
“นายมาถึงตรงนี้หลายครั้งแล้ว”
“และทุกครั้ง…”
เขาเงียบไป
ก่อนพูดต่อ
“…นายเลือกฆ่าเขา”
ความเงียบหนักขึ้น
คิรันค่อยๆ เงยหน้า
อาเรนมองตอบ
แล้วพูดประโยคสุดท้าย
“คำถามคือ”
“ครั้งนี้…”
“นายจะเลือกเหมือนเดิมไหม”
—
ระบบเด้งขึ้น
[เปิดภารกิจลับ]
ค้นหาความจริงของวัฏจักร
ความคืบหน้า: 0%
ตอนต่อไป: ตอนที่ 24 — ความจริงของผู้เล่นคนสุดท้าย
16K
