เทพมารตกสวรรค์

    เทพมารตกสวรรค์ ภาค4 แดนนรก ตอนที่ 4 เทพแห่งความตายและพญายม

    อาจจะเป็นภาพช่วงสั้นๆเพียงเสี้ยววินาทีแต่ทำให้ไป๋หลงเห็นเหตุการณ์ในอนาคตที่กำลังจะเกิดขึ้น!!!



     "  นี้มัน!!! "




         ไป๋หลงผงะถอยหลังโดยไม่รู้ตัวราวกับวิตกกังวลและใบหน้าที่ขาวซีด..


    " เมื่อครู่มันอะไรกัน..ภาพนั้นมันถ้า..มันเกิดขึ้นจริงโลกต้องพบกับจุดจบเป็นแน่!! "


    ไป๋หลงสถบขึ้นก่อนจะเรียบเรียงความคิดใหม่อีกรอบ..

    " อย่างแรกเลยความแข็งแกร่งของเรายังมีไม่มากพอ..เห็นทางเดียวคงเป็น ณ ที่แห่งนั้น "


    ระหว่างกำลังเดินไปตรงประตูนั่นเองไป๋หลงจึงเอ่ยถามเบลขึ้น..


    " ท่านเบล..ข้ามีอะไรอยากจะถามท่านหน่อยเกี่ยวกับเรื่อง หอคอยมรณะ ในโลกมาร!! "


    เบลได้ยินเช่นนั้นก็แปลกใจเล็กน้อยที่มารชั้นสูงอย่างไป๋หลงเอ่ยถามขึ้นอย่างสุภาพ..ทั้งๆที่จะบังคับก็ได้แท้ๆ


    " ถ้าเป็นเรื่องนี้ข้าพอจะทราบข้อมูลมาบางส่วน..ส่วนที่ตั้งก็อยู่บริเวณใจกลางของเมืองหลวงของโลกมาร..แต่กลับไม่มีใครคิดจะเข้าไปแม้แต่น้อย.. แม้แต่เหล่าราชวงศ์มารเองก็ไม่เข้าไปใกล้หอคอยเป็นเวลาหลายปีแล้ว...ทุกครั้งที่มีใครเข้าไป จะไม่มีใครได้กลับออกมาแม้แต่น้อย!! และอีกอย่างนึงหอคอยมรณะนั้น ถูกปิดผนึกไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!! "


    ไป๋หลงได้ยินเช่นนั้นก็เบิกตากว้างขึ้น..


    " อะไรนะ!! เหตุใดถึงต้องทำเช่นนั้น " 


    ไป๋หลงเอ่ยถามขึ้นด้วยความร้อนรนเพราะหอคอยมรณะอาจจะมีเบาะแสบางอย่าง...


    " ถึงข้าจะบอกแบบนั้นไปแต่ก็ไม่ถูกซะทีเดียว..เพราะหลังจากที่ราชวงศ์เผ่ามารรุ่นก่อนๆเข้าไป แล้วไม่ได้กลับออกมา เทพมารคนก่อนจึงสั่งปิดผนึกหอคอยรวมทั้ง..ฝากกุญแจในการเปิดหอคอยไว้กับ พญายมในแดน นรก และ เทพอีกตน ถ้าข้าจำไม่ผิดน่าจะมีชื่อว่า..ฮาเดส!!

    "


    ไป๋หลงใบหน้าบิดเบี้ยวในทันที..


    " บัดซบ!! กุญแจก็ยังฝากแยกกันอีกเทพมารองค์ก่อนกลัวอะไรกันแน่..ทีนี้ก็มาลำบากข้าอีกที่ต้องไปเก็บรวบรวม "


    ไป๋หลงกล่าวสถบขึ้นก่อนจะฉายแววตาเป็นประกายออกมาอีกครั้งอารมณ์ของไป๋หลงในยามนี้ราวกับคลื่นทะเลที่ขึ้นๆลงๆราวกับคนเสียสติ...



    " ละ..แล้วท่านรู้ไหมว่า ใครเป็นคนสร้างหอคอยนั่นขึ้นมา!! "



       เบลเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เอ่ยตอบทันทีราวกับเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ...



    "  เทพมารคนแรกที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์...แต่ไปพบรักกับเผ่าเทพที่เป็นฝ่ายตรงข้ามและคนละเผ่าพันธุ์กันจนถูกสภาโลกมารถอดถอนจากตำแหน่งเทพมาร...หลังจากนั้นเพื่อไปหาคนรักที่อยู่บนสรวงสวรรค์ก็ระเบิดพลังโทสะเป่า สภาโลกมารให้หายไป!!  ก่อนทั้งคู่จะถูกปิดผนึกทั้งคู่เพราะละเมิดข้อห้ามร้ายแรง  และยังคงมีการประนามเทพมารรุ่นแรกนั้นอย่างต่อเนื่องจนถึงบัจจุบัน!!...เทพมารที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์โลกมาร   เทพมารอัลบาร์!!! "



        ไป๋หลงแสดงสีหน้าที่ยากจะอธิบายออกมาก่อนจะหยาดน้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมา..


    " ท่านพ่อ!! "



    ........................................................



      ณ แดนนรก


          สตรีนางหนึ่งเส้นผมสีดำยาวดวงตาสีม่วง ริมฝีปากสีดำ อ่อน ใต้ตาขล้ำเล็กน้อยแต่ก็ยังมิอาจบดบังความงดงามของนางได้!!



        และยังมีสตรีอีกนางหนึ่งที่ผิวกายขาวดุจหยกดวงตาสีแดงโลกันต์ เขาทั้งสองข้างที่เด่นเป็นสง่าพร้อมกับระดับพลังที่ไม่อาจจะบรรยายได้ กำลังจ้องเขม็ง สตรีผมสีดำ...



      "  ลมอะไรหอบเจ้ามาถึงที่นี้ละ ฮาเดส!! "



         สตรีผมสีดำเมื่อได้ยินดังนั้นก็ยิ้มเยาะออกมา...



    " หึ..ข้าก็แค่มาดูให้แน่ใจว่าเจ้าไม่ได้หนีออกไปเที่ยวเล่น ณ โลกเบื้องบน แต่ดูเหมือนว่า ข้าจะมาขัดอะไรเจ้ารึเปล่า...แต่เอาเถอะข้าแค่จะมาเตือนว่าอย่าขึ้นไปโลกเบื้องบนเพราะเจ้าและข้าต่างก็มีหน้าที่ ที่ต้องรับผิดชอบ!! "


        ฮาเดสกล่าวพลางมองไปรอบๆ...



    " ดูเหมือนว่าพวกสัตว์นรกเตรียมจะใช้โอกาสนี้หนีออกไปข้างนอก ข้าจึงไม่เห็นพวกมันตอนเดินเข้ามา และ ผู้คุมนรกยังเดินกันตรวจตราตามเขตแดนของนรก....รับผิดชอบหน้าที่ตรงนี้ให้ดี!! "



         พญายมสาวเนั้นเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ตอบกลับออกมา...



    " ข้าจะขึ้นไปโลกเบื้องบนแล้วมันจะทำไม!! ข้างล่างนี้ร้อนก็ร้อน มองไปทางไหนก็มีแต่สีแดงข้าเบื่อ..ข้าจะออกไปข้างนอกไม่ว่ายังไงก็ตาม!! "



       ฮาเดชเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็แสดงสีหน้าเหนื่อยหน่ายออกมา..



    "  แล้วเจ้าคิดว่าข้าจะให้เจ้าขึ้นไปข้างบนเหรอ...ข้าเห็นว่ามีกระเป๋าใบใหญ่ซ่อนไว้หลังบัลลังค์ของเจ้า!! "


      พญายมสาวเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็สถบออกมาในทันที..



    " โถ่เอ้ยย!!  แล้วใครมันเป็นผู้ขีดเขียนกฏในนรกกัน..ว่าห้ามเหล่ายมบาลและรวมถึงพญายมห้ามใช้แหวนมิติ  ถ้าไม่มีกฏบ้าบอนั้นข้าก็ไม่ต้องขนสัมภาระมากมายขนาดนี้... "   



        ฮาเดชยิ้มเยาะออกมาก่อนจะเอ่ยขึ้น..



    " แล้วเจ้าคิดว่า..เจ้าจะได้ออกไปเหรอ!! อีกอย่างผู้ที่ขีดเขียนกฏนั้นก็คือ โซโลม่อน!!  ผู้ที่มอบหมายงานให้เจ้าและข้าไว้ก่อนจะหายตัวไปเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน!!! "



          พญายมสาวเส้นเลือดผุดขึ้นมาออร่าพลังระเบิดออกมาดวงวิญญาณนับล้านดวงบริเวณนั้นแตกดับในทันที!!..ถึงแม้จะฟื้นคืนได้แต่ก็ต้องใช้เวลา...



        ฮาเดชเห็นเช่นนั้นก็แสดงสีหน้าเหนื่อยหน่ายออกมาก่อนที่ทั้งสองคนจะปลดปล่อยพลังระดับผู้ปกครองแดนนรกออกมา!!



    ตู้มมมม!!




         แดนนรกสั่นสะเทือนราวกับจะแตกดับสัตว์นรกพากันแตกตื่น ผู้คุมดวงวิญญาณทั้งหมดต่างแสดงสีหน้าเหนื่อยหน่ายออกมา...



    "  เอาอีกแล้ว ท่านฮาเดช กับ ท่านพญายม แดนนรกเห็นทีจะล่มสลายเพราะท่านทั้งสองคนนี้แหละ!! "  



       ผู้คุมดวงวิญญาณเอ่ยขึ้นก่อนจะถอนหายใจออกมา....


    .................................................................


       ณ   ปากทางเข้าหอคอยเทพสถิต..



       เวลานี้กองทัพหุ่นอักขระ..รวมถึงผู้อาวุโสนับร้อยคนต่างประจัญหน้ากับมารตนหนึ่งรูปร่างสมส่วนเส้นผมสีขาวยาวดวงตาสีแดง กำลังยืนเด่นอยู่หน้าประตูพร้อมกับปลดปล่อยระดับพลังที่สูงล้ำออกมาพร้อมกับ ร่างของไป๋หลงที่หมดสติอยู่!!!

    คล้ายกับเรื่องเทพมารตกสวรรค์ ที่คุณอ่าน