ตอน 3 เพื่อนร่วมงานสุดเซ็กซี่
การทำงานของฟางเว่ย วันนี้ดูเหมือนจะปกติดีั้แ่เช้าตรู่เขาไปถึงที่ทำงานด้วยจักรยานสีขาวคันเดิม
เอี้ยดดด เสียงเบรก ----จอดไว้ และเดินไปที่ร้านกาแฟไกล้ๆที่ทำงาน---
"อเมริกาโน่ 1 แก้วครับ" ได้กาแฟแล้ว ฟางเว่ยเดินถือแก้วกาแฟไป
ขณะที่เขาเดินไปไกล้ประตู "หอมจัง จิบสักหน่อยละกัน"
ระหว่างที่ยืนจิบกาแฟไม่ทันระวัง มีผู้หญิงคนหนึ่ง(จวงหลี)เปิดประตูเข้ามาด้วยความรีบร้อน ซึ่งวันนี้เป็วันเริ่มงานวันแรกเธอกลัวจะไปทำงานสาย จึงรีบเข้ามาซื้อกาแฟ ประตูที่เธอผลักเข้ามาเกี่ยวกับเสื้อโค้สของเธอ ทำให้เธอเกือบจะเสียหลักล้มลง ยังดีที่ฟางเว่ย ยืนอยู่ตรงนั้นกำบังและประคองร่างของเธอเอาไว้ ทำให้กาแฟที่ฟางเว่ยถือ หกโดนเสื้อของเธอและเขา
"ขอ ขะ ขะ ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจไว้ฉันจะชดเฉยให้คุณนะคะ ฉันชื่อ จวงหลี ทำงานที่ตึกข้างๆนี้"
"ไม่เป็ไรครับ ผมขอตัวก่อน"
ฟางเว่ยเดินไปที่โต๊ะทำงาน ในแผนก เพื่อนที่ทำงานแซวเขา
"โอ้ นี่นาย้าจะเปลี่ยนชุดไหม ไปทำท่าไหนถึงได้คราบกาแฟเยอะขนาดนั้นล่ะ"
ฟางเว่ยไม่สนใจ ทำหน้าเ็า
กึกๆๆ เสียงหัวหน้าแผนกเดินมา พร้อมกับมีผู้หญิงเดินตามมา (จวงหลี)
"เอาล่ะ ทุกคนวันนี้ผมขอแนะนำให้พวกคุณรู้จักกับเพื่อนร่วมงานคนใหม่นะ เธอจะเข้ามาในทีมของเราวันนี้วันแรก"
"จวงหลีเธอแนะนำตัวสิ"
"สวัสดีค่ะ ทุกคน ฉันชื่อ จวงหลีแผนกวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ จะมาทำโปรเจ็ค ร่วมกับทีมโปรแกรมเมอร์ค่ะฝากด้วยนะคะ"
ผู้ชายในที่ทำงาน โวเว พูดคุยกันเสียงให้แซด
"นี่ที่แผนกของเรามีจวงหลีเข้ามาก็ดี ที่นี่ฮอตสะแล้วสิมีทั้งสาวสวยสุดเซ็กซี่ และยังมีหนุ่มหล่อแบบฟางเว่ยด้วยแต่น่าเสียดายไปหน่อยที่เขาทำตัวเ็ากับทุกคน"
ระหว่างที่จวงหลีแนะนำตัวอยู่ เขากวาดสายตาไปเห็นฟางเว่ยที่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ พร้อมเห็นรอยกาแฟที่เสื้อของเขาเธอก็ก้มดูคราบกาแฟบนเสื้อของเธอเหมือนกัน ยิ้มมุมปากเพราะจวงหลีรู้สึกชอบฟางเว่ยั้แ่แรกเห็น
ฟางเว่ยหันหน้ามาเห็นว่าพนักงานคนใหม่คือผู้หญิงซุ่มซ่ามที่ชนเขาในตอนเช้า เขาก็ไม่ได้สนใจจวงหลีส่งรอยยิ้มให้ ฟางเว่ยกลับเมินเฉยหันหน้ากลับไปที่จอคอมพิวเตอร์ของเขาอย่างไร้เยื่อใย
เพื่อร่วมงานเห็นว่า เสื้อของฟางเว่และจวงหลีมีคราบกาแฟทั้งคู่
"นะ นะ นี่ พวกเธอ ดูมีพิรุธนะ พวกนายแอบไปทำอะไรรู้จักกันก่อนที่จะมาที่นี่หรอ วิ้วววววววกรี้ววว"
เสียงแซวจากเพื่อนที่ทำงานฟังดูตึกคัก
"ตอนพักเที่ยงสาวๆในบริษัท ซุบซิบนินทานี่เธอว่าจวงหลีเด็กใหม่กับฟางเว่ยแผนก โปรแกรมเมอร์ ดูเหมาะสมกันไหม"
"ไม่ล่ะ เธออย่าเอาฟางเว่ยของฉันไปสิฟางเว่ยสุดหล่อ พ่อหนุ่มเย็ฯชา ต้องคู่กับหัวใจของพวกเราเท่านั้น"
เพื่อนดึงผมเบาๆ "นี่ หยุดเพ้อเจ้อได้แล้วย่ะ ดูหน้าพวกเรากับจวงหลีด้วย เธอร้อนแรงขนาดนั้น "
จวงหลีได้ยินเข้า เธฮยิ้มมุมปาก และยิ่งทำให้เธอยิ่งมีใจให้ฟางเว่ยมากขึ้น
หลังจากทานข้าวเที่ยงเสร็จ เธอเดินไปหาฟางเว่ยที่โต๊ะทำงานพร้อมกับชวนคุย
"นี่คุณ ฉันขอโทษจริงๆนะสำหรับเื่เมื่อเช้านี่ไว้เสื้อของคุณฉันจะเอาไปซักให้"
ไม่งั้น คุณก็ ให้ฉันเลี้ยงมื้อเย็นสิ"
ฟางเว่ยไม่ตอบ ยังคงทำหน้านิ่งๆ ทำงานต่อไปบนหน้าจอคอมพิวเตอร์
"งั้นถ้าคุณไม่อยากพูด ก็ไม่เป็ไรฉันจะทำให้คุณสนใจฉันให้ได้"
"คุณไม่ต้องพยายามขนาดนั้นหรอก เหนื่อยปล่าวๆผมจะคุยแค่เื่งานเท่านั้น เื่ส่วนตัวผมไม่สน"
"อะไรนะ ยิ้มๆๆ นี่คุณยอมปริปากพูดกับฉันสักทีถ้าอย่างงั้น ฉันจะมาคุยงานกับคุณบ่อยๆนะ"
จวงหลี พยายามเข้าหาฟางเว่ยทุกวัน เอาเื่งานมาชวนคุยทุกวันตอนกลางวัน เวลาจวงหลีเห็นฟางเว่ยนั่งทานข้าวเธอก็มักจะเดินเข้าไปนั่งด้วย่แรกๆฟางเว่ยรู้สึกไม่ชอบ เพราะไม่อยากให้เพื่อนที่ทำงานซุบซฺบนินทาเขาจึงทักจะลุกเดินออกไปดื้อๆ อย่างเ็า แต่ทะว่า จวงหลีไม่ละความพยายามจนพักหลังๆ ฟางเว่ยไม่ลุกออกไปแล้ว ทั้งสองนั่งทานข้าวด้วยกันทุกวันในเวลากลางวันแต่ความสัมพันธ์ของจวงหลีและฟางเว่ยก็ไม่ได้มีการพัฒนามากไปกว่าการเป็เพื่อนร่วมงาน
แต่จวงหลีเธอกลับคิดแตกต่าง เธอคิดว่าฟางเว่ยยอมให้เธอคุยด้วยโต้ตอบเธฮทุกครั้ง ยอมนั่งทานข้าวด้วยในเวลากลางวันเธอกลับคิดว่าฟางเว่ยเองก็มีใจให้กับเธอแต่ด้วยท่าทางที่เ็าของเขาเป็เพียงแค่นิสัยภายนอก แต่ในใจคงชอบจวงหลีอยู่บ้าง
หลังจากนั้นจวงหลีพยายามแสดงตัว เหมือนเป็เ้าข้าวเ้าของทำตัวเหมือนเป็แฟนสาวของฟางเว่ย
เธอทำอาหารเช้า ใส่กล่องพร้อมติดโน๊ตข้อความน่ารักๆวางไว้บนโต๊ะของฟางเว่ยทุกวัน...
คนในที่ทำงาน ต่างคิดว่าทั้งสองคนเป็แฟนกันอย่างลับลับจวงหลีมักจะมาเกาะแกะฟางเว่ย จนดูน่ารำคาญ
เย็นวันหนึ่ง เป็วันที่โปรเจ็กงาน ของแผนกโปรแกรมเมอร์สำเร็จลุลวงไปตามเป้าที่ตั้งไว้
หัวหน้าทีม (ผู้จัดการแผนก)"เย็นนี้เพื่อเลี้ยงฉลองทีมทุกคนที่ทำงานช่วยกันอย่างหนักผมจะเลี้ยงฉลองมื้อเย้นทุกคน ที่ร้านอาหารและไปต่อกันที่ไนน์คลับ "
" โว้ววว วู้ววววเย้ เสียงดีใจของพนักงานในแผนก"
หัวหน้าทีม (ผู้จัดการแผนก) เดินมาตบไหล่ฟางเว่ยเบาๆฉันรู้นะว่านายคิดอะไรอยู่ นายห้ามไม่ไปเด็ดขาดถือว่าไปร่วมฉลองกับพี่คนนี้หน่อยเถอะ ตบไหล่เบาๆอีกคลั่งพร้อมส่งรอยยิ้ม*ฟางเว่ยสนิทกับพี่ผู้จัดการทีมเพราะเขาเคยเป็รุ่นพี่ของฟางเว่ยตอนเรียนมหาลัยมาก่อน
ฟางเว่ยยิ้มกลับไป และบอกว่า ผมจะจำใจไปสักครั้งนะครับเขากลัวจะเสียฟอร์มเลยตอบไปแบบนั้น
ถึงเวลาเลิกงานทุกคนรวมตัวจับกลุ่มกันเพื่อจะไปทานมื้อเย็นที่นัดเลี้ยงฉลองจวงหลีเห็นฟางเว่ยกำลังจะไปขี่จักรยาน เธอเดินเข้าไปและพูดว่า นายไปกับฉันสิเอาจักรยานไว้ที่นี่ ฟางเว่ยทำท่ายึกยัก กำลังจะปฎิเสธ หัวหน้าทีม (ผู้จัดการแผนก) เดินออกมาพอดีเห็นท่าทางนั้นกลัวว่าฟางเว่ยจะไม่ยอมไป เขารีบพุ่งตัวเข้าไปหา และกอดคอฟางเว่ย
"นายไปรถฉันก็ได้ ดีไหม ถ้าแบบนั้น "
"ครับผม" ฟางเว่ยเดินไปขึ้นรถของ หัวหน้าทีม (ผู้จัดการแผนก) จนกระทั้งไปถึงร้านอาหาร เพื่อนร่วมงานนั่งทานอาหารรอแล้วบนโต๊ะอาหารมากมาย บนโต๊ะอาหารมีเหล้า เบียร์ ไวน์ เต็มไปหมด
หัวหน้าทีม (ผู้จัดการแผนก) "นายอย่าเอาแต่มองสิวันนี้ดื่มสักหน่อย ไม่เป็ไรหรอก จะทำตัวซื่อบื่อ เหมือนตอนเรียนไม่ได้แล้วนะ "ภาพตอนเรียนหมาลัยย้อนเข้ามาในหัวของเขา ที่ฟางเว่ยได้ไปเที่ยวกับรุ่นพี่แล้วเขาไม่กล้าดื่มเบียร์ และเหล้า ทำให้พวกกลุ่มเพื่อนของ รุ่นพี่ล้อเื่นี้กับเขา ว่าเขาเป็เด็กเนิร์ด เด็กติดจอคอมไม่ยอมเปิดใจให้กับโลกภายนอก ฟางเว่ยโกรธมาก เขาไม่พูดอะไรไม่แสดงออกทางสีหน้าแต่เดินเข้าไปชกหน้าของเพื่อนรุ่นพี่ และเขาก็กลับบ้านเื่นี้ทำให้ฟางเว่ยรู้สึกฝังใจจนถึงทุกวันนี้
หัวหน้าทีม (ผู้จัดการแผนก) สะกิดฟางเว่ย "นี่นาย มัวยืนอยู่ทำไมมานั่งนี่สิ "
ฟางเว่ยสะดุ้ง เดินมานั่งร่วมโต๊ะ แรกๆทานอาหารปกติเมื่อเพื่อนร่วมงานเริ่มเมาทุกคน พูดจาวกวน ตลก เละเทะ ฟางเว่นนั่งมองและยิ้มกรุ่มกริ่มประมาณว่าเอ็นดูพี่ๆร่วมงานทุกคน เพราะตอนทำงานร่วมกันเขาไม่เคยเห็นมุมรั่วๆแบบนี้ของทุกคนเลยเห็นแต่ท่าทีที่ดูเคร่งขรึม ....ส่วนจวงหลี เธอก็ดื่มนิดหน่อยนั่งฟูบที่โต๊ะหันเอียงข้างไปมองหน้าของฟ่างเว่ย เธอพยายามทำตัวเหมือนเธอเมามาก เพื่อหวังว่าจะทำตัวอ่อนแอให้ฟางเว่ยตกหลุมพลางมารยาของเธอ
3K
