"หมอจะพานวลไปไหนคะเนี่ย... ปล่อยนะ"หมอดินลากตองนวลเข้ามาในโรงพยาบาลพาเธอขึ้นลิฟท์ไปยังชั้นผู้บริหารเธอหน้าหยิกงออย่างไม่ชอบใจ"ปล่อยนวลได้แล้ว"
"อยู่นิ่งๆ ซิ"เขาเอ็ดเธอเบาๆ
"หมอจะพานวลมาทำไมคะ.... หมอทำงานก็ทำไปสิ.... นวลจะนอนมันง่วงนะคะ"เธอหาววอดๆ ตาใกล้จะปิดเต็มที
"ไม่ได้นวล... ผมขาดคุณไม่ได้มานอนในห้องทำงานผมล่ะกัน ผมไม่อยากให้คุณห่างสายตา"
"หมออ่า.... เมื่อคืนก็จัดนวลจนเช้านวลจะตายแล้วนะ.... หมอคึกไรนักหนาก็ไม่รู้แล้วเนี่ยยังจะพานวลมาทรมานอีก... นวลจะตายแล้วนะ! "
"โธ่นวล... ไม่ตายหรอกครับ... คนดี ใกล้ถึงแล้วนะครับ"เขาบอกเสียงอ้อนเสียงหวาน"ผมรักนวลนะครับอย่าขัดใจผมเลย"
"ตลอดล่ะหมออ่ะ"เธอเดินโซซัดโซเซออกจากลิฟท์เมื่อถึงชั้นที่หมอดินทำงาน เขาเดินตามหลังเธอไปติดๆ คอยเฝ้าระวังเธอจากด้านหลัง"หมอบ้า"
"บ้าก็บ้ารักนะครับ"
"ชิ"
............,.................
สายธารเดินทางกลับมายังโรงพยาบาลเธอรู้สึกโล่งใจเมื่อมารดาโทรมาบอกว่าน้องสาวกลับมาแล้วและก็กำลังมีข่าวดีอีกด้วยเธออมยิ้มเล็กน้อยดีใจไปกับน้องสาวสุดที่รัก.....
"หมอคะ... "เธอหยุดเดินหันไปมอง"มีคนโทรมาหาหมอค่ะ"
"ใครคะ"เธอถามอย่างสงสัย
"บอกว่าอยากคุยกับหมอเป็การส่วนตัวค่ะ"
"คงจะเป็คนป่วยถ้าโทรมาอีกโอนสายไปในห้องธารนะคะ"
"ค่ะคุณหมอ"
เธอเข้ามานั่งทำงานได้สักพักนึงก็มีสายเข้ามา
"สวัสดีค่ะ สายธารพูดค่ะ"
"ครับ... พอดีผมมีเื่จะสอบถาม หมอยังซิงอยู่ป่าวครับ"
"ห้ะ! "
"แสดงว่าไม่ซิงแล้ว"
"คุณท่าจะอาการไม่ดีนะคะมาพบหมอบ้างก็ดีนะ"
"หมอ... คิดว่าตัวเองป่วยหรือเปล่า"เธอถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย
"คุณน่ะซิป่วย.... ขอโทษนะคะหมอต้องทำงานค่ะ"
"55555555หมอโรคจิต"
ตื๊ดๆ ๆ ๆ สายถูกตัดไป
เธอถึงกับกุมขมับหัวเสียเล็กน้อยนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่โดนแบบนี้บ่อยครั้งที่มีคนโทรมาหาเธอในลักษณะนี้ บางทีก็คือคนป่วยที่มารักษากับเธอมักจะโทรมาก่อกวนก็มี... "เฮ้อ"
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง.....
เธอเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ตั้งโต๊ะมารับสาย"สวัสดีค่ะ... หมอธารพูดค่ะ"
"สวัสดีครับคุณหมอ คือผมมีเื่จะปรึกษาครับ"สายธารนิ่งคิดในใจ'น้ำเสียงเมื่อกี้นี่น่า'
"ค่ะ... ยินดีค่ะ"เธอพยายามกรอกเสียงให้เป็ปกติที่สุด
"คือผมสำเร็จความใคร่บ่อยมากครับอยากทราบว่าผมเป็โรคจิตหรือเปล่า"เธอกรอกตาไปมาก่อนจะจำใจตอบปลายสาย
"ก็มีส่วนค่ะ.... คุณหมกมุ่นเกินไป บางทีอาจไม่ถึงขั้นทางจิตหรอกค่ะอาจแค่โรคทางประสาทคือย้ำคิดย้ำทำในสิ่งเดิมๆ ต้องตรวจเช็คสมองและประสาทก่อนค่ะ"เธอกัดฟันอธิบายให้ปลายสายฟัง"หรือไม่คุณก็มาหาหมอที่โรงพยาบาลค่ะจะได้วินิจฉัยได้ถูก"
"ผมอายครับ... คือว่า.... ผมมีความคิดว่าของผมทั้งยาวทั้งใหญ่ผมชอบจิตนาการๅว่ามีสาวๆ มาลูบไล้นวดคลึงของสงวน.... โอว....... อ่าาาาาาา.... อี้..... อูย"เสียงเขาสั่นๆ แหบพร่า สายธารกำหูโทรศัพท์ไว้แน่นพลางสะกดกลั้นอารมณ์อย่างยิ่งยวด 'ขันติ..... ขันติ.... ขันติ..... '
"ผมค่อยๆ สาวนิ้วขึ้นลง...... อืมมมมมม อ่าาาาาา ชักเข้าชักออก..... แรงขึ้นแรงขึ้น..... อืมมมมม หมอครับผมป่วยหรือเปล่า"
"ชัดเจนมากค่ะ..คงต้องบำบัดขั้นเด็ดขาดสมองคุณอาจจะถูก.... เชื้อโรคกัดกินไปเยอะแล้วจึงทำให้ด้านในกลวงแล้วค่ะไม่มีความคิดสร้างสรรค์ดีๆ เหมือนคนปกติเขาทำกัน"เธอวางสายลงอย่างขุ่นมัว"โรคจิต"
"5555555"เดลหัวเราะขำกลิ้งเขาโทรไปก่อกวนถึงสองครั้ง"เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับฉันพรุ่งนี้เธอโดนอีกแน่"เขาฮัมเพลงอย่างสบายใจคิดฝันหวานถึงพรุ่งนี้"หึหึหึหึ ยัยหมอโรคจิต"
.............................................
"นั่นจะไปไหนน้องหว้า"
"ไปห้องเสื้อค่ะ.... เมื่อกี้ลูกน้องโทรมาบอกว่ากลับมาถึงแล้ว"
"จะทิ้งผมไว้คนเดียวที่นี่หรอใจคอจะไม่ชวนผมไปหรือไง "เอากับหมอดลซิบทจะงอแงก็เล่นซะเธออ่อนใจเลย
"ไม่ได้ทิ้งค่ะก็หมองานยุ่งนิคะไม่อาจจะกวน... หว้าไปเองได้ค่ะ"
"น้องหว้าไม่รักกันแล้วก็บอกมาเถอะ"เขาลุกขึ้นเดินเข้ามาสวมกอดเธอ เธอพยายามแกะมือเขาออกและสะบัดตัวจนหลุดขากอ้อมกอดเขายังตามติดทรุดลงไปกอดขาเธอไว้"อย่าไปนะครับอย่าทิ้งผมไป"
"ปล่อยนะหมอ!!! หมอดูหนังมากไปป่ะ"เธอผลักเขาออกแต่ก็ไร้ผล"หมอคะ.... ปล่อยขาหว้านะ.... หว้าจะไปดูร้าน.... ปล่อยนะหมอ"
"ไม่ให้ไป.... น้องหว้า.... "เธอกรอกตามองบนอย่างขัดใจ"คิดจะทิ้งก็ทิ้งไม่เคยคิดสนใจเห็นผมงานยุ่งก็คิดจะตีจาก"
"หมอปล่อยหว้าเดี๋ยวนี้นะ... หว้าเวียนหัวนะคะ... "หน้าเธอเริ่มซีดๆ "จะไปกับหว้าก็ไปค่ะถ้าหมอว่าง"
"จริงๆ นะครับ"เขาลุกขึ้นสวมกอดร่างงาม พร้อมกับจุ๊บไปตามลำคอขาวผ่องของเธอ จนเธอขนลุกซู่
"หมออ่า.... อีกแล้วนะคะ หว้าต้องไปแล้วหมอจะไปด้วยหรือเปล่าคะ"เธอหันหน้ามาถามเสียงจริงจัง
"ไปครับ... แต่... ขอสักทีก่อนไปนะยิหวา นะๆ ๆ ๆ ๆ ๆ "ส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้เธอ
"หมอดล.... ไม่เอา นะคะ... หว้ารีบ"
"นะๆ ๆ ๆ ๆ ทีเดียวเองครับ... สัญญาจะเบาๆ นิ่มนวล..... "
"หมอคะ... หว้ารีบ"
"ก็ได้ครับ"
"ว้าย! "เขาอุ้มเธอลอยเข้ามาในวงแขนพาร่างงามกลับเข้าไปในห้องนอน"หมอดล... ปล่อยนะคะ"
"ไม่ไหวแล้ว...."ใบหน้าเขาหื่นกามเต็มที่พาเธอไปวางบนเตียงไม่รอช้าจัดเต็มให้เธอทันทีอย่างถึงใจ...... "อ่าาาาาา สุดยอดจริงๆ เมียผม"
"หึ.... ตลอดเลยค่ะ.... ชิ"
"ก็รักอะ... ที่รักของผม" จุ๊บบบบบบบบ