บทที่13 อัพเกรด
เวลาหนึ่งวันผ่านไป
เทวาคุกเข่าอยู่ด้วยสภาพเหนื่อยล้าเกินขีดจำกัดเบื้องหน้าของเขาคือออคไนท์แมร์ที่เละเทะเหมือนกับเศษเนื้อ หากไม่ได้เห็นรูปลักษณ์ของมันมาก่อนย่อมคิดไม่ถึงแน่นอนว่ามันกองเศษเนื้อนี้จะเป็ออคไนท์แมร์ที่ไล่ต้อนเทวาจนมุมและเกือบจะต้องตายไป
‘ในที่สุด...ในที่สุดฉันก็เก็บการ์ดทักษะทั้งหมดได้ก่อนที่มันจะตาย...เหนื่อยฉันเหนื่อย...’
[โฮสต์ได้รับรางวัลจากภาจกิจกำจัดกองทัพมอนสเตอร์ที่ทำลายหมู่บ้าน147...]
[โฮสต์ได้รับการอัพเกรดทักษะเก็บเศษชิ้นส่วน(ติดตัว)(EX) lv.1 เป็lv.2...]
[ร้านค้าของระบบอัพเกรดเป็lv.2ตามระดับของทักษะเก็บเศษชิ้นส่วน]
[โฮสต์ได้รับการอัพเกรดทักษะ(C) 1ใบ]
[โฮสต์ได้รับการ์ดฝึกฝน(F) 1ใบ]
[ระยะเวลาการอัพเกรดทักษะ24ชั่วโมง...]
[ในระยะเวลานี้โฮสต์จะหมดสติ...]
[เริ่มต้นกระบวนการ...]
[ยินดีกับโฮสต์ด้วยที่สามารถอัพเกรดทักษะเป็lv.2ได้...]
‘ยินดีกับเตี่ยแกสิบังคับให้ฉันสลบเนี่ยแต่ช่างมันเถอะ ตอนนี้ฉันก็อยากจะนอนเต็มแก่แล้ว เื่อื่นค่อยว่ากัน...’
เทวายังไม่ทันได้ทำอะไรก็สลบล้มพับกองไปกับพื้น
ในเวลานั้นซีโร่เดินเข้ามาใกล้เทวาเขาจ้องมองเวลาที่สลบไปและจ้องมองไปยังซากของออคไนท์แมร์เขาส่ายศีรษะเบาๆแต่แววตาก็ยังมีความชื่นชมเทวาเล็กๆ
“น่าสนใจ”ซีโร่กล่าวเบาๆก่อนจะจับคอเสื้อของเทวาที่แทบจะขาดแหล่มิขาดแหล่ขึ้นมาก่อนจะหิ้วเขาขึ้นมา
เกราะมารของเขายืดออกมาแล้วเกี่ยวร่างของเทวาแขวนไว้บนอากาศซีโร่ลากจูงเทวาที่ลอยอยู่บนอากาศขณะที่เดินออกไปอย่างไม่เร่งรีบแต่สายตาของเขาดันหันไปเห็นศิลาบางอย่างขนาดเท่ากับท่อนแขนของเด็กที่ตกอยู่ใกล้ๆกับศพของออคไนท์แมร์เขาเดินเข้าไปหยิบมันขึ้นมาและจ้องมองมันสักพักแล้วเก็บเข้ากระเป๋าไป
เขาหยิบบางสิ่งออกมามันเป็แท่งคริสตัลสีดำสดใสขนาดเท่ากับลูกปิงปอง แท่งคริสตัลเรืองแสงออกมาเล็กน้อยในเวลานั้นเองก็มีเสียงชราดังออกมาจากแท่งคริสตัล
“รายงานภารกิจ”
“เรียบร้อย”ซีโร่ตอบกลับ
“แล้วมีข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจย่อยหรือเปล่า?”
“ผมเจอศิลาแปลกๆบางอย่างที่น่าจะเกี่ยวข้องศิลานี้แผ่พลังที่มีอัตลักษณ์เดียวกันกับพวกมอนสเตอร์ออกมา”
“เช่นนั้นฉันจะรอดูจะได้ให้พวกนักวิเคราะห์ดูมันด้วย รีบกลับมาได้แล้ว”
“ตกลง...อืมตาแก่”
“อะไร?”
“ผมเจอเด็กที่น่าสนใจคนหนึ่ง...”
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งวัน
เทวาตื่นขึ้นมาด้วยสภาพที่สดชื่นเป็อย่างมากร่างกายของเขาฟื้นฟูสภาพของตนเองได้อย่างสมบูรณ์ ความสามารถในการฟื้นฟูตัวเองของเทวาแม้แต่ซีโร่ที่อยู่ไม่ไกลก็ยังต้องชื่นชม
“ฮ้าววววหลับสบายจังเลย”เทวาบิดี้เี
เสียงกระดูกลั่นเกรียวกราว
“หืม?ฉันอยู่ไหน?”เทวาค่อนข้างงุนงงหลังจากกวาดสายตาไปรอบด้าน
ตอนนี้เขาถูกแขวนลอยกลางอากาศด้วยเกราะมารที่งอกออกมาจากแผ่นหลังของซีโร่เขาไม่ได้สนใจในประเด็นนี้แต่เขาสนใจมากกว่าว่าเขาอยู่ตรงไหนสภาพแวดล้อมยังเป็ป่าอยู่แต่มันไม่ใช่ป่าที่เขาคุ้นเคยและมันค่อนข้างแปลกตาสำหรับเขา
“ตื่นแล้วหรือเ้าหนู?”ซีโร่กล่าวแต่ก็ยังไม่หยุดเดิน
“อ่าเอ่อ ผมอยู่ไหน?”
“ตอนนี้เรากำลังจะไปที่เขต12C099 มันเป็เมืองที่ใหญ่ที่สุดในละแวกนี้ฉัน้าไปสนามบินที่นั่น”
“เอ่อแล้ว...ผม”เทวาอ้ำอึ้ง
ความหมายของเขาที่จะสื่อคือคุณจะไปคุณก็ไปสิครับจะห้อยผมโตงเตงแบบนี้ไปด้วยทำไม?
“ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะพาแกไปยังเขต12B005”
“หา?แล้วทำไมผมต้องไปล่ะ”เทวาใ
เขต12B005คือเมืองใหญ่ในเขต12หากไม่นับเมือง001ที่ถือเป็มหานครของเขต12และเป็จุดศูนย์กลางแล้วเมืองเกรดBก็มีเพียง4เมืองเท่านั้นและที่นั่นก็มีแต่พวกชนชั้นสูงที่เทวาได้แต่แหงนหน้ามองอาศัยอยู่
อธิบายให้เข้าใจง่ายคือ
มหานคร(เมืองหลวง)ของเขตคือเมืองA
เมืองใหญ่ของเขตคือเมืองB (แต่ละเขตมีเมืองใหญ่ไม่เหมือนกัน)
เมืองขนาดกลางเมืองC
เมืองขนาดเล็กคือเมืองD
หมู่บ้านใหญ่คือหมู่บ้านE
และหมู่บ้านเล็กคือหมู่บ้านF
ด้วยการแบ่งที่เป็สัดส่วนเช่นนี้มันเป็จัดระเบียบที่ดีแต่ก็มาพร้อมกับคุณภาพของประชาชนที่อาศัยอยู่ในส่วนนั้นๆด้วยเช่นกันมันเป็การแบ่งแยกชนชั้นที่ชัดเจน!
“ฉันตัดสินใจแล้วแกไม่ต้องโต้แย้ง”ซีโร่กล่าว
‘อ้ากกกกกกกกไม่โต้แย้งบิดาแกสิครับไอ้คุณซีโร่ ฉันกับลุงเป็แค่คนแปลกหน้าแล้วลุงมีสิทธิ์อะไรมาบังคับฉัน...’
แน่นอนว่านี่เป็แค่คำพูดในใจและไม่มีทางที่เทวาจะเอ่ยมันออกมา
“...”
เกิดเดธแอร์ขึ้นมากะทันหัน
ความเงียบนี้วังเวงอย่างมากจนได้ยินแต่เสียงใบไม้ไหวและสายลม
“ฉันชื่อซีโร่แกล่ะชื่ออะไร?”ซีโร่ทำลายความเงียบ
“เทวา...”
“ชื่อจริง?”
“ครับ”
“นามสกุลล่ะไม่มีเหรอ?”
นามสกุล?
เมื่อพูดถึงเื่นามสกุลสมองของเทวาก็เกิดเลือนรางราวกับเขาจะคิดได้แต่ก็ไม่ได้นั่นทำให้เขาสับสนแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก
“ผมจำนามสกุลไม่ได้อืม เรียกผมสั้นๆแค่เทวาก็พอ”เทวาตอบกลับ
“อืม...แกสูญเสียความทรงจำบางส่วน?”ซีโร่พึมพำ
ฟังจากน้ำเสียงเทวาไม่ได้โกหกและมันเป็ไปไม่ได้ที่จะปกปิดเื่นี้กับเขาดังนั้นซีโร่จึงเชื่อที่เทวากล่าว
“ผมก็ไม่รู้ผมจำได้เกือบทุกๆอย่าง ทั้งเื่ของพ่อแม่ เพื่อนที่เคยเล่นด้วยสมัยเด็กแต่ผมกลับจำนามสกุลของตัวเองหรือของพ่อแม่ไม่ได้เลย”เทวาตอบตามความจริง
“...”
“ว่าแต่ลุงจะปล่อยผมลงได้หรือยัง?”เทวากล่าว
“หืมเรียกฉันว่าอะไรนะ?”
“ลุง”
“ฉันยังไม่แก่ขนาดนั้นแค่37ปีเท่านั้นเรียกฉันว่าพี่สิ”
‘พี่พ่_ง’
อายุขนาดนี้พอๆกับพ่อแม่ของเขาแล้วจะให้เขาเรียกพี่?
ฝันไปเถอะ!
“เรียกก็ได้ลุง ปล่อยผมลงได้แล้ว”เทวาขอร้องต่อ
“...”
ซีโร่เงียบไปเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมาว่า
“อืมความจริงแกยังไม่หายดี ปล่อยให้ฉันประคองแกแบบนี้ไปอีกสักครึ่งวันก็แล้วกัน”
‘อ้ากกกกกไอ้คนไม่ยอมรับความจริงว่าตัวเองแก่แค่ฉันไม่เรียกพี่ก็ถึงกับต้องทำกับฉันแบบนี้...’
เทวาได้ปลงตกกับตนเอง
แต่เขาก็ฟื้นคืนตัวเองได้อย่างรวดเร็วหากคิดในอีกแง่หนึ่งมันก็สบายที่เขาจะอยู่แบบนี้ เขาได้ไม่ต้องสนใจอะไรและสนใจในเื่สำคัญกว่า
‘ระบบดูเหมือนว่าจะได้รับการอัพเกรด บอกรายละเอียดทั้งหมดมา!’
[สรุปง่ายๆก็คือทักษะเก็บเศษชิ้นส่วนlv.2นั้นจะทำให้โฮสต์มีโอกาสได้รับเศษชิ้นส่วนx2 และมีโอกาสได้รับเศษชิ้นส่วนระดับสูงได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม10%...]
[ร้านค้าระบบได้อัพเกรดกลายเป็ขั้นสองปลดล็อคการย่อยการ์ดทักษะเกรดE ร้านขายการ์ดเกรดEและอัพเดตของใช่ทั่วไปอย่างมีดของโฮสต์ก็มีของที่ระดับดีขึ้นกว่าเดิมในร้านค้าระบบขั้นสอง...]
‘ว้าวมันค่อนข้างยอดเยี่ยมมาก’
เทวาพอใจสุดๆกับผลลัพธ์ครั้งนี้
‘แล้วการ์ดสองอันที่ฉันได้รับล่ะ?’
[การ์ดอัพเกรดทักษะ(C) มันเป็การ์ดที่สามารถอัพเกรดทักษะใดๆก็ตามที่อยู่ระดับต่ำกว่าเกรดCให้ขึ้นเป็เกรดCได้]
[ส่วนการ์ดทักษะฝึกฝน(D) เป็การ์ดที่สามารถจำลองการต่อสู้ของโฮสต์ที่ผ่านมาได้มันจะจำลองพื้นที่ให้อยู่ในมิติและยืดเวลาในการอยู่ในพื้นที่มิติจนแตกต่างจากโลกจริงจำนวนของการใช้งานของเกรดDคือ5ครั้ง...]
‘การ์ดอัพเกรดพอเข้าใจได้แต่ไอ้การฝึกฝนช่วยอธิบายให้เข้าใจกว่านี้หน่อยสิ’
[อธิบายสั้นๆเพื่อให้สมองน้อยๆของโฮสต์เข้าใจได้ง่ายๆการ์ดใบนี้มันจะสร้างมิติจำลองของสนามต่อสู้โฮสต์เคยต่อสู้มาเพื่อฝึกฝนเวลาภายในมิติจะเร่งได้หลายร้อยเท่าแต่มีเวลาจำกัดที่หนึ่งวันในมิติสนามต่อสู้และ1วันในโลกจริงก็สามารถใช้การ์ดทักษะฝึกฝนได้แค่ครั้งเดียว...]
‘โอเคเข้าใจล่ะ’
เทวามองข้ามที่ระบบหลอกด่าเขาเพราะเขาชินแล้ว
‘เอาล่ะระบบคำถามสุดท้าย ฝึกแล้วได้อะไร?’
[ฝึกแล้วก็ต้องเก่งขึ้นสิโง่จัง]
‘อ้ากกกกกกกกไอ้ระบบเฮงซวย ฟัค!’
[การ์ดฝึกฝนไม่ว่าจะระดับใดก็ตามมันถือว่าเป็ทรัพยากรที่ทรงคุณค่าของโฮสต์นั่นก็เพราะว่าโฮสต์สามารถอัพเกรดทักษะที่lv.10ให้เป็ขั้นที่สูงกว่าได้เปรียบได้ว่ามันเป็การ์ดอัพเกรดทักษะของโฮสต์อีกประเภทก็ว่าได้เพียงแค่ต้องใช้ความพยายามและความเข้าใจของโฮสต์ก็เท่านั้นเอง...]
‘งี้นี่เอง’
นี่คือจุดเปลี่ยนของเขาการฝึกฝนปกติเขาสามารถทำได้เพียงเลเวลอัพทักษะเกรดเดียวกันให้เต็ม10ได้เท่านั้นไม่อาจพัฒนาให้กลายเป็ทักษะที่สูงกว่าได้อย่างทักษะเกรดFก็จะได้เพียงF lv.10ไม่อาจเป็E lv.1ได้แม้ว่าเขาจะฝึกยาวนานเป็สิบๆปี
นี่คือข้อจำกัดของเขาที่ไม่เหมือนกับคนอื่นๆดูตัวอย่างก็ซีโร่ พลังกลายพันธุ์ของเขาในตอนเริ่มต้นเป็แค่ระดับDเท่านั้นแต่เขาฝึกฝนและมุ่งมั่นอย่างมากทำให้มันกลายเป็ทักษะที่ทรงพลังจนอยู่ในเกรดA ก็อย่างที่บอก การฝึกฝนไม่เคยทรยศใครเื่นี้ใช้ได้กับทุกๆคน!
สำหรับเทวามันเป็ข้อจำกัดที่ค่อนข้างวุ่นวายที่จะต้องใช้การ์ดฝึกฝนในการอัพเกรดให้ระดับทักษะสูงขึ้นอีกขั้น
แต่ก่อนนั้นเทวาค่อนข้างกลุ้มใจที่ไม่อาจพัฒนาทักษะของเขาให้กลายเป็ทักษะที่แข็งแกร่งขึ้นได้แต่ตอนนี้เขามีหนทางแล้วนั่นทำให้เขาค้นพบแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
เขาสบายใจและดีใจอย่างมาก
เขาที่มีพลังในการคัดลอกทักษะความสามารถและยังมีแนวทางในการพัฒนาขึ้นอีกด้วย
หนทางของเขาเปิดกว้างมากกว่าเดิม!
เวลาคล้อยผ่านไปซีโร่กับเทวาก็เดินเข้าไปในเมืองได้สำเร็จ
แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ทุกๆคนมองมาทางซีโร่และเทวาก็เพราะว่าเทวาที่ถูกแควนลอยกลางอากาศและถูกลากจูงโดยซีโร่มันย่อมดึงดูดความสนใจของทุกๆคน เสียงซุบซินนินทาและเสียงหัวเราะดังแว่วมาเทวาอายจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีแต่ทำไม่ได้
‘อ้ากกกกกกตาลุงบัดซบ คอยดูฉันจะเอาคืนให้ได้เลย’
เทวากัดฟันกรอดๆก่อนจะคิดไอเดียได้อย่างรวดเร็ว
เขาแกล้งสลบอย่างรวดเร็วเพื่อหนีให้พ้นจากสายตาและเสียงหัวเราะ
‘ระบบทำให้ฉันสลบอีกครั้งสิ!’
[ทำไม่ได้คิดว่าฉันเป็เทพเ้าที่บันดาลทุกอย่างได้หรือยังไง โฮสต์ยังคงโง่เง่า...]
.............................................................................................
10K
![[Omegaverse] ผมก็แค่โอเมก้าขายตัว #เด็กคุณฉาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1675312553_32176084.webp)
![[มี E-Book] Y เต็มที่เลยครับที่รัก! ผมอยู่ข้างคุณ (Come on, You can do it)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723800728_25704623.webp)
