หลังจากพิธีการต่าง ๆ จบลงก็ถึงฤกษ์ยามเข้าหอเสียที ในตอนนี้แพรไหมรู้สึกเกร็งไม่น้อยที่ต้องมาอยู่ในห้องกับผู้ชายคนนี้สองต่อสอง พอผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายอวยพรเสร็จทุกคนก็เดินออกไปจากห้อง เหลือเธอกับวชิรวิทย์เพียงเท่านั้น
หญิงสาวพยายามไม่เกร็งเพราะเธอเลือกแล้วว่า้าให้ทุกอย่างเป็แบบนี้ เธอไม่อาจถอยอีกได้ เื่นี้ไม่ได้เป็เื่ของเธอเพียงคนเดียว ไหนจะเื่ของผู้ใหญ่ที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านั้นอีก ถ้าหากเธอล้มเลิกทุกอย่างจะส่งผลกระทบหลายด้านตามมาแน่นอน อีกอย่างแขกที่มาร่วมงานในวันนี้ก็เยอะพอสมควร เธอไม่้าให้เป็ข่าวใหญ่โตถ้าหากเ้าสาวล่มงานแต่งลง
“โอ๊ย!” ร่างอรชรที่กำลังจะเดินผ่านหน้าของชายหนุ่มไปยังห้องน้ำ แต่ก็ต้องร้องด้วยความใออกมาเมื่อถูกมือหนาของวชิรวิทย์กระชากเธอเข้าไปหาแผ่นอกกำยำ
ความใกล้ชิดที่ไม่ทันตั้งตัวทำให้แพรไหมทำตัวไม่ถูก เธอพยายามขยับกายหลบหนีอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนยิ่งเธอขยับเขาก็ยิ่งกระชับแขนของตัวเองกอดรัดเธอเอาไว้แน่นขึ้น
ชายหนุ่มก้มลงไปมอง พอเห็นสีหน้าแตกตื่นของอีกฝ่ายก็ทำให้วชิรวิทย์ยกมุมปากร้าย ๆ ขึ้นมา
“คุณวัฒน์” แพรไหมใกับสิ่งที่เขาทำอยู่ในตอนนี้ แววตาคู่สวยจ้องมองไปยังสามีหมาด ๆ อย่างไม่เข้าใจว่าเขาคิดจะทำอะไร แต่ไม่ทันได้คำตอบร่างเล็กก็ลอยหวือล้มลงไปบนเตียงนอนอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว
“ดะ เดี๋ยวสิคะคุณวัฒน์ คุณจะทำอะไร แพรกลัวนะ” เธอร้องออกมาด้วยความกลัวเมื่อจู่ ๆ เขาก็ทำรุนแรงกับเธอ
“จะกลัวไปทำไม ก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าต้องเจอแบบนี้ อยากเป็เมียฉันมากไม่ใช่หรือไง เอาสิ ทำหน้าที่ของเธอสิแพรไหม”
สิ้นคำพูดของชายหนุ่มใบหน้าสวยของหญิงสาวก็เผยความใมากขึ้น เมื่อเห็นว่าร่างสูงของวชิรวิทย์ย่างสามขุมเข้ามาหา ก่อนจะขึ้นคร่อมทับร่างกายของเธอเอาไว้
แน่นอนว่าการกระทำของเขาทำให้แพรไหมรู้สึกว่าหวาดกลัวพอสมควร เธอรู้ว่าหลังจากที่แต่งงานเื่แบบนี้ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้ว แต่คืนนี้เธอยังไม่ทันได้เตรียมใจ และคำพูดก่อนหน้านั้นของชายหนุ่มที่เผยความเกลียดชังในตัวเธอออกมาอย่างชัดเจน ก็ยิ่งทำให้เธอไม่อยากทำอะไรแบบนี้กับคนที่ไม่เคยคิดจะรักเธอ
“อย่านะคะคุณวัฒน์!” น้ำเสียงสั่นเครือร้องห้ามอีกฝ่ายพร้อมกับยกแขนขึ้นไปดันอกแกร่งเอาไว้ เพราะเธอไม่อยากให้เขาแนบชิดกับร่างกายเธอมากไปกว่านี้
ถ้าหากวชิรวิทย์ชอบพอเธอ ทำเื่อย่างนั้นกับเธอด้วยความรัก เธอก็คงไม่คิดจะห้ามเขา แต่นี่กลับไม่ได้เป็ไปตามที่เธอคิด ทุกอย่างที่ชายหนุ่มกำลังจะทำมันเต็มไปด้วยความโกรธเกลียดผ่านสายตาที่มองมายังเธออย่างชัดเจน
“อย่าอะไร เพิ่งแต่งงานกันไปไม่ใช่เหรอ”
“หยุดนะคะ คุณทำแบบนี้แพรกลัวนะ!” ปกติเธอเห็นวชิรวิทย์เป็คนนิ่งขรึม ไม่ค่อยพูดค่อยจา นาน ๆ จะเอ่ยออกมาสักครั้ง
ภาพความทรงจำที่เธอมีเกี่ยวกับเขาคือ เขาเป็คนช่วยชีวิตของเธอเอาไว้และเป็รุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยอีกด้วย ที่ผ่านมาแพรไหมได้แต่แอบเฝ้ามองเงียบ ๆ โดยที่เขาไม่เคยรู้ว่าเธอมีตัวตนด้วยซ้ำ
“หึ กลัวงั้นเหรอ ผู้หญิงอย่างเธอกลัวเป็ด้วยหรือไงแพรไหม นึกว่าหน้าหนาหน้าทนจนไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว ฉันเคยบอกให้เธอล้มเลิกงานแต่งแล้วไม่ใช่หรือไง ฉันเคยเตือนเธอแล้วนี่ แต่เธอก็ยังไม่หยุด เธอทำให้ชีวิตฉันพัง ได้ยินไหมว่าชีวิตฉันพังเพราะเธอ!”
แพรไหมสะดุ้งไม่น้อยกับสิ่งที่ได้ยิน วชิรวิทย์ตะคอกความดุดันใส่หน้าเธออย่างไม่พอใจ จนในตอนนี้หญิงสาวทำอะไรไม่ถูกแล้ว เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรพูดอะไรออกไปดี
“ในเมื่อเธอไม่ฟัง แถมยังพยายามเข้ามาทำลายชีวิตฉันต่อ งั้นก็จงอยู่อย่างเ็ปไปเถอะ เพราะหลังจากวันนี้เธอจะได้รู้ซึ้งว่าการอยู่อย่างตายทั้งเป็มันเป็ยังไง!” วิรวิทย์บอกด้วยความคับแค้น ยิ่งนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเขาก็ยิ่งเ็ป
เขาต้องโดนบังคับให้เลิกรากับคนรัก ต้องโดนบีบบังคับทุกอย่างจนไม่เหลือทางเลือก ผลก็มาจากผู้หญิงคนนี้ ในสายตาของเขาแพรไหมเป็ผู้หญิงที่น่ารังเกียจที่สุด แค่อยู่ใกล้ก็รู้สึกสะอิดสะเอียนแล้ว วชิรวิทย์มองใบหน้าสวยที่ใคร ๆ ก็ต่างหลงใหล แต่ยกเว้นเขา เพราะเขารู้ว่าผู้หญิงคนนี้สวยแต่รูป จูบไม่หอม
“ทำไมต้องเข้ามาในชีวิตฉันฮะ ทำไมกัน ฉันอยู่ของฉันอย่างมีความสุข พอเธอเข้ามาชีวิตฉันก็พังทุกอย่าง ทำไมต้องมายุ่งกับฉันวะ ทำไม” ชายหนุ่มเก็บซ่อนน้ำตาของความเ็ปเอาไว้ให้ลึกสุดใจ เขาจะไม่มีวันร้องไห้ให้ผู้หญิงคนนี้เห็นเด็ดขาด
ยังไม่ทันที่แพรไหมจะพูดอะไรออกไป มือหนาของวชิรวิทย์ก็เอื้อมไปกระชากชุดเ้าสาวออกทันที การกระทำอันแสนป่าเถื่อนของชายหนุ่มทำให้ร่างบางไปไม่ถูก เธอไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้กับเธอได้ลงคอ
“หยุดนะคุณวัฒน์ หยุดเดี๋ยวนี้” เพราะไม่ได้เตรียมใจมาก่อนว่าจะเจออีกฝ่ายทำขนาดนี้แพรไหมจึงดีดดิ้น
“ไม่หยุด นี่แค่เริ่มต้นนะแพรไหม ต่อจากนี้ไปเธอจะได้อยู่อย่างเ็ปอย่างที่ฉันเคยบอกไง เป็ไง หน้าที่ของการเป็เมียฉันเร้าใจดีไหม” เขาไม่ได้ทำเพราะพิศวาสในตัวผู้หญิงคนนี้ แต่ทำเพียงเพราะ้าเหยียบย่ำให้เธอเ็ปแสนสาหัสต่างหาก
ยิ่งได้ยินแพรไหมก็ยิ่งหวาดกลัว เธอพยายามต่อต้านเพราะไม่้าให้เขาทำแบบนี้ แม้จะเป็สามีภรรยากันแล้ว แต่เธอจะยอมก็ต่อเมื่อเขาทำมันด้วยความรักและปรารถนาในตัวเธอ ทว่าตอนนี้ในสายตาของชายหนุ่มที่มองมามีเพียงความเกลียดชังเท่านั้น
แต่ดูเหมือนยิ่งเธอสู่กลับและผลักไสให้เขาออกห่างมากเท่าไหร่ อารมณ์โมโหก็ยิ่งปะทุขึ้นมาในใจของชายหนุ่ม
วชิรวิทย์เจ็บใจไม่น้อยทุกครั้งที่นึกถึงสาเหตุที่ต้องเลิกรากับแฟนสาว เขาไม่้าเลิกกับเธอเลยสักนิด แต่ครอบครัวเขาก็ทำให้แฟนของเขารับไม่ไหว ทุกคนบอกว่าอิงธาร คนรักของเขาเป็ผู้หญิงเห็นแก่เงิน ไม่ได้รักเขาจริง แต่ชายหนุ่มไม่เคยเชื่ออย่างนั้น อิงธารรักเขามาก และกำลังจะสร้างอนาคตไปด้วยกัน ถ้าไม่มีผู้หญิงคนนี้เข้ามาทุกอย่างก็คงไม่เป็แบบนี้
ความแค้นในใจทำให้ชายหนุ่มไม่สนใจว่าหญิงสาวใต้ร่างจะรู้สึกอย่างไรกับการกระทำของเขา มือหนาจัดการถอดทุกอย่างออกจากร่างกายขาวผ่องของแพรไหมจนไม่เหลือแม้แต่ชุดชั้นใน
สายตาคมเข้มจ้องมองไปยังร่างสวยที่ปรากฏให้เห็นสู่สายตา วชิรวิทย์ยอมรับว่าแพรไหมเป็ผู้หญิงที่สวยมาก สวยจนทำให้ผู้ชายหลายคนหวั่นไหว แต่เขาไม่ใช่คนพวกนั้นที่จะหวั่นไหวกับความงามจอมปลอมตรงหน้า เธอก็เป็แค่ผู้หญิงร้าย ๆ ที่ทำทุกอย่างเพื่อทำลายชีวิตของเขา ในเมื่อเตือนแล้วยังยืนยันที่จะมาเป็เมียเขา เขาก็จะจัดให้
“อย่ามองนะคุณวัฒน์ คุณไม่ควรทำแบบนี้กับแพรนะคะ ถ้าคุณเกลียดแพรมากก็อย่ามายุ่งกับแพรค่ะ” เธอพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มข้างบนจะไม่สนใจคำพูดของเธอเลยสักนิด เขาทำเพียงยกมุมปากขึ้นมา
“หึ ฉันไม่หยุด เธอจะทำไม ทนไม่ได้ก็หย่าไปสิ ออกไปจากชีวิตฉันซะ!”
แพรไหมรู้สึกเสียใจที่เพิ่งแต่งงานกันยังไม่พ้นวันเขาก็พูดแบบนี้กับเธอแล้ว สาเหตุที่เธอยอมแต่งงาน นอกจากที่เธอแอบหลงรักเขามานาน ก็ยังเป็เพราะคุณย่าของเขาบอกว่าวชิรวิทย์โดนผู้หญิงหลอก แต่ชายหนุ่มก็ยังเชื่อคำพูดของผู้หญิงคนนั้น เรียกได้ว่าหลงจนโงหัวไม่ขึ้น ทุกคนไม่้าให้เขาเป็ไอ้โง่แบบนี้จึงอยากให้ชายหนุ่มเลิกยุ่งกับผู้หญิงคนนั้น แต่ดูเหมือนเขาจะยังคงรักผู้หญิงคนนั้นไม่น้อย แพรไหมจึงจะทำให้วชิรวิทย์เห็นว่าแฟนของเขาไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว
“แพรไม่หย่าค่ะ” เธอตอบกลับไป เธอไม่หย่าแน่นอน เพราะเธอตกลงที่จะแต่งงานกับเขาแล้ว จะยอมแพ้ได้ยังไงกัน
549
