บทที่2
แด๊ดดี้ของหยก
“เฮียจะไปแล้วเหรอครับ”
หยกลืมตาขึ้นมองร่างสูงที่กำลังสวมเนกไทติดกระดุมแขนเสื้ออย่างเรียบร้อยคนตัวเล็กยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมเนื้อขาวที่โผล่ออกมา ทำเอาขนลุกเมื่อิััักับแอร์เย็นฉ่ำโดยตรงเฮียชาร์ชอบเปิดแอร์เย็นเวลาเฮียมาค้างที่คอนโดทีไรหยกจะปรับอุณหภูมิห้องให้ต่ำกว่าปกติทุกครั้งและดูเหมือน่นี้จะบ่อยหน่อยจนหยกก็เริ่มอยู่โดยที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำแบบนี้ไปเสียแล้ว
“เฮียมีธุระน่ะ”
ร่างสูงก้มลงจูบกระหม่อมหอมศีรษะของคนเพิ่งตื่นหยกไม่ได้ถามอะไรต่อ ลุกขึ้นห่อตัวด้วยผ้าห่มผืนหนาเดินไปส่งคนมีธุระตอนหกโมงเช้าที่หน้าประตู
“คืนนี้เฮียจะมาหาหยกไหม”
เฮียชาร์ไม่ได้เอ่ยตอบมือหนาจับท้ายทอยคนตัวเล็กแล้วดึงเข้ามาหา ริมฝีปากหยักประกบจูบหนัก ๆ ของอีกฝ่าย
“เดี๋ยวเฮียโทร.หา”คนตัวเล็กพยักหน้า เฮียมีธุระส่วนหยกก็ต้องเตรียมตัวไปมหาวิทยาลัยเช่นกัน
.
.
.
.
มหาวิทยาลัย
“แซ่บไม่ไหว” เคทเพื่อนสนิทของหยกเอ่ยทักคนตัวเล็กทันทีที่เ้าตัวเดินลงมาจากรถออดี้สีแดงสดสาวเ้าส่งสายตาล้อเลียนไปให้หยกใช้ไหล่เล็กชนอีกฝ่ายรัว ๆ
“แซ่บอะไรเล่า”
“อย่าบอกนะว่าแด๊ดดี้ของแกซื้อให้อีกแล้วอะหยก”เคทเอ่ยถึงชาร์ลีหรือเฮียชาร์ ความสัมพันธ์ของหยกกับเฮียชาร์ของเ้าตัวนั้นไม่ได้เป็ความลับสำหรับเคทและแบล็กเพื่อนสนิทอีกคนรวมไปถึงเื่ที่หยกสามารถตั้งครรภ์ได้ด้วย
ความจริงตอนแรกความลับก็ยังเป็ความลับอยู่หยกเป็คนหนึ่งที่ได้รับความสนใจจากเพจคิวท์บอยของมหาวิทยาลัยเพราะหยกตัวเล็กสเป็กใครหลายๆ คนและยังมีความน่ารักน่าเอ็นดู เลยมักจะถูกขอถ่ายรูปไปลงสื่ออยู่บ่อยครั้งแต่ก็ถูกปฏิเสธเพราะหยกไม่ชอบเป็จุดสนใจสักเท่าไหร่แต่รูปของหยกก็ยังถูกโพสต์ลงเพจอยู่บ่อยครั้งจนกระทั่งมีภาพของหยกกับเฮียชาร์โชว์หราอยู่ในเพจ
หยกทักส่วนตัวไปหาแอดมินเพจหลายครั้งให้ลบรูปของเขาอย่างแรกคือเฮียชาร์เป็นักธุรกิจถึงจะไม่ได้อยู่ในแวดวงแต่ก็คงมีบางคนที่อาจจะรู้จักหยกไม่อยากให้เฮียเดือดร้อนหากมีข่าวออกไปจนส่งผลกระทบต่ออีกฝ่ายหยกไม่รู้เื่ธุรกิจของเฮียแต่ที่เขารู้คือรู้ว่าตัวเองควรจะทำตัวและอยู่ในที่แบบไหนไม่รู้ทำไมแต่เื่ที่ว่าหยกเป็เด็กเสี่ยถูกป่าวประกาศจนทุกคนให้ความสนใจกับเื่นี้เป็อย่างมากและหยกก็เพิ่งมารู้ทีหลังว่าคนที่ปล่อยคือหนึ่งในเพื่อนร่วมคณะของตน
รูปถูกลบออกไปแต่ข่าวลือก็ยังมีนั่นคือสังคมที่หยกเจอ...
หยกใช้คำว่าคนรักหรือคนดูใจกับเฮียไม่ได้เขารู้สึกละอายกับตัวเองหากจะแอบอ้างว่าเป็คนรักของอีกฝ่ายทั้งที่รับเงินจากเฮียมาทุกเดือนพอคิดว่าตัวเองควรจะอยู่ตรงไหนหยกก็ไม่กล้าที่จะเอาตัวเองไปยืนข้างเฮียชาร์ในที่ที่มีแสงสว่างหรอก
“เลิกเรียกเฮียว่าแด๊ดดี้ได้แล้วน่าเคทเขาไม่ได้แก่ขนาดนั้นเสียหน่อย”
“จ้า ไม่แด๊ดดี้ก็ไม่แด๊ดดี้เนอะ”ถึงจะคนละความหมายที่หยกเข้าใจก็เหอะ เคทอมยิ้มที่มุมปากแล้วกอดคอหยกขึ้นตึกเรียน่ไหล่ของหยกเล็กจนเคทสามารถวางมือได้สบาย ๆ เธอเคยเฟลที่มีรูปร่างใหญ่กว่าหยกแต่หยกกลับให้กำลังใจเคทจนเธอนึกเอ็นดูอยู่กับหยกเธอเหมือนแม่ของเขามากกว่าเพื่อนเสียอีก
“แล้วสรุปว่ารถนั่นผู้ชายซื้อให้ใช่ปะ”
“อือ” หยกพยักหน้า“ของขวัญจบปีสาม”
“กรี๊ดด...อุ้บ!”
“เคทเบาเสียงหน่อย”หยกเอ่ยพลางเอามือที่ปิดปากเพื่อนสาวออก
“โทษทีมันอดไม่ได้อะแก คือแบบทั้งรถทั้งคอนโดแล้วยังมีรถอีกคันอีก นี่มันผัวในอุดมคติชัดๆ !”
“เกรงใจผัวที่บ้านไหมล่ะเคท”เสียงที่เอ่ยขัดจินตนาการของเคทไม่ใช่ใครแต่เป็แบล็กเพื่อนสนิทอีกคนของทั้งสองคนร่างสูงกว่าร้อยแปดสิบเิเเข้ามานั่งขนาบข้างหยก
“นั่นรูมเมทค่ะ!”
“หึ”แบล็กขำก่อนที่จะเข้าร่วมวงสนทนาด้วยคน ที่จริงเขาทำตัวเป็ผู้ฟังมากกว่าแค่เคทกับหยกคุยกันแบล็กก็ไม่รู้จะเอาตัวเองไปแทรกตรงไหนแล้วรู้ตัวอีกทีตอนเลิกคลาสแบล็กนั่งฟังเพื่อนกว่าชั่วโมงเพราะอาจารย์ไม่เข้า
หลังจากเลิกคลาสหยกมีนัดกับเพื่อนสาวไปช็อปปิงแต่แบล็กไม่ได้ไปด้วยเนื่องจากติดซ้อมว่ายน้ำสองมือของเคทและหยกเต็มไปด้วยถุงเสื้อผ้าและเครื่องสำอางที่สาวเ้าบอกว่าเป็คอลเล็กชันใหม่
ของใหม่สำหรับเคทเท่ากับต้องซื้อ
แรงสะกิดจากต้นแขนทำให้หยกละสายตาจากชุดน่ารักหันไปมอง
“หยกแกเคยเข้าร้านนี้ปะ” เคทชี้ไปยังร้านสีชมพูเด่นกลางห้างแก้มนวลออกสีระเรื่อเมื่อเห็นว่ามันคือร้านอะไร เคทกึ่งลากกึ่งจูงหยกจนเข้ามาในร้านขายของเล่นสำหรับผู้ใหญ่จนได้หลังจากหายเขินอายระหว่างที่เคทเลือกของกับพนักงานขาย หยกเองก็เดินดูสินค้าเช่นกันอันที่จริงก็เคยใช้มาบ้าง่แรก ๆแต่เฮียชาร์เป็คนซื้อมาให้หลังจากนั้นหยกก็ไม่กล้าใช้ของเล่นพวกนี้อีกเลย
“สนใจชิ้นไหนคะตัวนี้เป็สินค้ามาใหม่มีขนาดให้เลือกสามขนาด.....”พนักงานที่โผล่มาั้แ่ตอนไหนไม่ทราบเอ่ยบรรยายความสามารถของของเล่นชิ้นตรงหน้าไม่มีช่องว่างให้หยกได้เอ่ยปฏิเสธที่จริงเขาไม่ได้สนใจเพียงแค่เดินดูระหว่างรอเพื่อนเฉย ๆแต่ดูเหมือนเซลล์จะเรียนจบวิชาการโน้มน้าวใจระดับสูงเพราะไม่นานนักถุงในมือของหยกก็มีเพิ่มมาอีกถุงจนได้
“ขอบคุณที่มาใช้บริการนะคะ”
หยกยกยิ้มให้อีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจจะซื้อแต่ทนความขายของเซลล์ไม่ไหวเลยมีติดมือกลับบ้านด้วยสองชิ้นของหยกน่ะแค่สองชิ้น แต่ของเคทนั้นนับไม่ถ้วน ไม่รู้โดนป้ายยาอะไรไปบ้างเ้าตัวถึงหมดไปเป็หมื่นขนาดนั้น
“เจอกันพรุ่งนี้”
“บาย ขับรถดี ๆนะแก”
หยกโบกมือให้ออดี้สีแดงแล่นออกจากคอนโดสู่ถนนใหญ่ยังดีที่การจราจรไม่หนาแน่นใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงหยกก็มาถึงคอนโดของตัวเองคนตัวเล็กกดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นของตนกับของเล่นชิ้นใหม่
หยกแกะกล่องหยิบแท่งรูปทรงหยดน้ำทั้งสองขนาดออกมาที่โคนเป็รูปเพชรสีแดงทั้งสองอันต่างกันแค่ขนาดคนตัวเล็กลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุดและเตรียมตัวให้พร้อม ก่อนที่หยกจะกลับมานั่งพับเพียบอยู่บนเตียงใหญ่หลังจากนั่งทำความเข้าใจวิธีการใช้เรียบร้อยแล้ว
ไม่รู้เฮียจะทำหน้ายังไงถ้าเห็นของนั่นอยู่ในตัวของเขา
.
.
.
.
ปึก
ซองเอกสารสีน้ำตาลถูกโยนลงบนโต๊ะทำงานของชาร์ลีอย่างแรงแต่เ้าของห้องกลับมองมันด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่บ่งบอกอารมณ์ต่างจากผู้มาเยือนอย่าง คุณนายจาง หลี่ ผู้เป็มารดา
ภาพถ่ายของชาร์ลีกับเด็กหนุ่มในอากัปกิริยาต่างๆ ถูกวางเรียงรายบนโต๊ะของชายหนุ่มไม่ว่าจะเป็ภาพเมื่อเดือนก่อนจนกระทั่งที่ห้างเมื่อไม่กี่วันที่แล้วมาและภาพที่ชาร์ลีจูบกับเด็กหนุ่มหน้าล็อบบี้ที่คอนโด
“สิบล้านที่ออกจากบัญชีแกเพราะเด็กที่แกเลี้ยงไว้งั้นเหรอ”
“ผมจะเลี้ยงใครก็ไม่ใช่เื่ของคุณนี่ครับ”สรรพนามเรียกอย่างห่างเหินออกมาจากริมฝีปากหยักร่างสูงไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองคุณนายจางเลยแม้แต่น้อย
“อีกอย่างเงินนั่นมันก็เป็เงินของผมผมจะเอาให้เขาอีกกี่สิบล้านก็ได้”
“ชาร์ลี!”
“ผมมีงานต้องทำถ้าคุณไม่มีอะไรแล้วเชิญครับ” ร่างสูงผายมือไปยังประตูที่มีอาคินเลขาคนสนิทยืนอยู่“คินส่งแขก”
“ครับท่านเชิญครับคุณจาง”
“ฉันรู้แล้ว”คุณนายจางเหลือบมองลูก
“แกโตแล้วน่าจะคิดได้แล้วว่าควรทำอะไร”
“....”
“อย่าให้ฉันเห็นว่าควงเด็กขายตัวนั่นออกไปไหนต่อไหนแบบนั้นอีกถ้าแกจะส่งเสียเลี้ยงดูก็ควรทำในที่ลับ อย่าพามันออกที่แจ้งเหมือน...”
“เหมือนกับพ่อน่ะเหรอ”ชาร์ลีเงยหน้ามองอีกฝ่ายเื่ที่พ่อทิ้งเขากับแม่แล้วหนีตามเด็กเลี้ยงที่เป็ชู้รักไปั้แ่ชาร์ลีอายุได้เพียงห้าขวบทำเอาคุณนายจางเ็ปมาถึงทุกวันนี้ ความเ็ปของเธอส่งผลต่อลูกชายโดยไม่รู้ตัวคุณนายจางที่อบอุ่นและแสนดีเป็มารดาที่รักลูกชายกลับกลายเป็คนเ็าไร้หัวใจ หลังจากนั้นคุณนายจางก็เลี้ยงลูกชายให้เติบโตมาโดยปราศจากความรัก
เื่คู่นอนของชาร์ลีเธอไม่เคยเข้ามาก้าวก่ายจนกระทั่งเมื่อรู้ว่าคนที่ชาร์ลีเลี้ยงดูอยู่เป็เด็กผู้ชายเหมือนกับชู้ของอดีตสามีและเธอจะไม่เข้าไปยุ่งหากว่าเด็กนั่นเป็แค่เด็กขายตัวธรรมดาเธอรู้นิสัยลูกชายตัวเองดีแม้ชาร์ลีจะไม่เปิดเผยความรู้สึกของตัวเองแต่การที่เ้าตัวเลี้ยงดูเด็กนั่นมาตลอดสามปีมันก็ทำให้คุณนายจางอดหวั่นใจไม่ได้ถ้าเกิดวันหนึ่งเด็กนั่นจะกลายมาเป็สะใภ้ของตระกูล
เธอไม่มีทางยอมรับเด็ดขาด!
“คนที่ทำอาชีพแบบนั้นไม่มีทางให้ความรักใครได้นอกจากตัวเองที่มันอยู่กับแกเพราะมันรักตัวเองแล้วก็รักเงินของแกเท่านั้นนะชาร์ลี”
“หึ”ชาร์ลีเค้นหัวเราะในลำคอ เงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าแววตาเรียบนิ่ง
“อย่างน้อยเขาก็รักเงินของผม”ไม่เหมือนคุณที่ไม่รักอะไรเลยแม้แต่ลูกของตัวเอง...
“แล้วแกจะเสียใจ”คุณนายจางเอ่ยทิ้งท้ายก่อนที่จะออกจากห้องไปอาคินเดินตามนายใหญ่ออกไปส่งแต่กลับถูกห้าม “ฉันกลับเองได้กลับไปดูเ้านายของตัวเองเถอะ”
“ให้ผมไปส่งท่านที่รถเถอะครับ”
“ก็ตามใจ”
คุณนายจางบอกปัดอย่างไม่สนใจก่อนจะเดินไปยังรถคนขับเปิดประตูให้นายใหญ่ของตระกูลแล้วโค้งศีรษะให้อาคินเล็กน้อยก่อนที่จะเข้าไปนั่งประจำที่คนขับรถหรูเคลื่อนตัวออกจากหน้าบริษัทมุ่งสู่ถนนใหญ่ในเวลาต่อมา
คฤหาสน์สุดหรูตั้งตระหง่านล้อมรอบไปด้วยสวนดอกไม้ที่ถูกดูแลอย่างดีรถสไตล์ยุโรปแล่นเข้ามาจอดในบ้าน คิ้วเรียวสวยของคุณนายจางขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นรถที่ไม่คุ้นตาจอดอยู่หน้าบ้านรวมทั้งมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญอยู่ในบ้าน
“ฉันไม่คิดว่าวันนี้ฉันมีแขก”
“พี่จางกลับมาแล้วเหรอคะน้องกับหลานมารอตั้งนาน”
ดวงกมลระบายยิ้มแน่นอนว่ารอยยิ้มของเธอเสแสร้งเธอมารอเ้าของบ้านร่วมชั่วโมงแถมแม่บ้านก็ไม่เอาอะไรออกมาต้อนรับแขก
“ฉันนัดพวกเธอมาเหรอไม่ยักจะจำได้” คุณนายจางนั่งลงตรงข้ามสองแม่ลูก
“ไม่นัดไม่เห็นเป็อะไรเลยนี่คะไหน ๆ พวกเราก็เป็คนกันเองอยู่แล้ว อ้อ พี่จางคะ นี่ลูกจันทร์ค่ะลูกสาวคนโตของตระกูล พี่จางคงจะจำเื่สัญญาได้…” ดวงกมลเลิกคิ้วระบายยิ้มเมื่ออีกฝ่ายเริ่มหน้าถอดสีขึ้นมาบ้าง
“ใช่ไหมคะ?”
“อืม ได้สิ”
ดวงกมลระบายยิ้ม
“แต่มันก็นานมากแล้วฉันไม่คิดว่าพวกเขาอยากที่จะถูกบังคับให้แต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักหรอกนะ”
“ไม่รู้จักอะไรกันคะลูกจันทร์กับคุณชาร์ลีตอนเด็ก ๆ สนิทกันจะตาย ใช่ไหมลูก” ดวงกมลหันไปถามลูกสาว
“ใช่ค่ะคุณแม่ที่จริงจันทร์ก็กลัวที่จะต้องแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักเหมือนกันแต่ถ้าเป็พี่ชาร์ลี จันทร์ยินดีค่ะ ตระกูลของพี่ชาร์ลีจะได้ไม่ผิดคำสัญญากับตระกูลของจันทร์ด้วย”
“งั้นเหรอ”คุณนายจางยกน้ำชาชาขึ้นจิบ เธอไม่ชอบเด็กผู้ชายที่ชาร์ลีเลี้ยงดูก็จริงแต่สำหรับสองแม่ลูกคู่นี้เธอไม่ชอบยิ่งกว่า
ตระกูลหลี่และตระกูลคุณานนท์ทำธุรกิจด้วยกันมาั้แ่รุ่นคุณทวดทั้งสองตระกูลเลยคิดที่จะเกี่ยวดองกัน โชคร้ายที่ลูกคนแรกของสองตระกูลต่างเป็ลูกสาวด้วยกันทั้งคู่เื่สัญญาแต่งงานพอนานเข้าเธอเองก็ลืมมันไปเหมือนกัน
“แต่ทางน้องก็ไม่ได้จะมาเร่งรัดอะไรนะคะฝ่ายหญิงจะมาพูดก่อนก็กระไรอยู่” ดวงกมลเอ่ย คุณนายจางยกยิ้มมุมปากขนาดไม่ได้เร่งรัดยังบุกมาถึงบ้านขนาดนี้
“เื่นี้ฉันคงตัดสินใจอะไรไม่ได้”คุณนายจางเอ่ยความจริง สองแม่ลูกถึงกับเงียบไป“แต่ถ้าเด็กสองคนชอบพอกันฉันก็ไม่ห้ามหรอกนะ”
ลูกจันทร์กลั้นยิ้มแทบไม่ไหวหญิงสาวอยากจะกรีดร้องด้วยความดีใจการเป็ว่าที่คุณนายหลี่ก็ไม่ใช่แค่ความฝันดวงกมลนั่งเล่าเื่ราวประวัติของลูกสาวตนให้กับคุณนายจางฟังอยู่สักพักจึงขอตัวกลับ
“คุณท่านอยากให้คุณหนูแต่งงานเหรอคะ”หัวหน้าแม่บ้านเรียกชาร์ลีว่าคุณหนูจนติดปากเอ่ยถามเ้านาย
“เ้าลูกชายของฉันก็ถึงวัยที่จะต้องแต่งงานอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง”
“เอ่อ...”
“เธอไม่ชอบสองแม่ลูกนั่นเหรอ”คุณนายจางกระตุกยิ้มมุมปาก
“ดิฉันไม่มีสิทธิ์แสดงความคิดเห็นหรอกค่ะ”เธอเอ่ยถ่อมตัวถ้าคุณนายจางและคุณหนูชอบพอกับลูกสาวของดวงกมลเธอไม่มีสิทธิ์ที่จะพอใจหรือไม่พอใจแต่ดูจากท่าทางวางมาดของสองแม่ลูกระหว่างรอเ้าของบ้านนั้นทำเอาเด็กรับใช้ในบ้านปวดหัวไปหลายรอบเหมือนกัน
917
![ผู้ชายของเจ้าพ่อ 2 [I’m loser baby] - จบแล้ว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1575012715_68735619.webp)
