แสงรำไรของเช้าวันใหม่ไม่ได้ทำให้จิตใจของเจนนี่สดใสขึ้นมาเลย เธอลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนประดังประเด ทั้งความเจ็บระบมทางกายที่ยังคงหลงเหลือจากค่ำคืนที่โหดร้าย ความอับอายที่เกาะกินหัวใจ ทว่าในส่วนลึกของดวงตาคู่โตกลับมีประกายแห่งความหวังจุดประกายขึ้นมา... ความหวังว่าฝันร้ายทั้งหมดนี้จะจบลงในวันนี้ตามแผนที่วางไว้กับมิ้นท์
ร่างอวบอิ่มพยุงตัวเองเข้าไปในห้องน้ำช้า ๆ เปิดสายน้ำเย็นจัดให้ไหลผ่านเรือนร่างเพื่อชำระล้างคราบไคลและร่องรอยอันสกปรกโสโครกที่พวกคนชั่วมอบให้เธอ น้ำตาเม็ดโตไหลปนเปไปกับหยาดน้ำบนใบหน้า เธอกัดฟันขัดถูผิวเนื้อราวกับอยากจะลบเลือนััขยะแขยงนั้นออกไปให้หมดสิ้น เมื่อก้าวออกจากห้องน้ำในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำ เจนนี่สูดหายใจลึกรวบรวมความกล้าเพื่อเผชิญหน้ากับความจริง
ทว่าทันทีที่ประตูห้องน้ำเปิดออก เสียงตะคอกห้วนกระด้างก็ดังขึ้นจนเธอสะดุ้งสุดตัว
“มึงโทรหาเพื่อนมึงหรือยัง?!”
ไอ้โจยืนกอดอกจ้องเขม็งมาที่เธอ โดยมีตาสอนยืนคุมเชิงอยู่ข้างหลัง แววตาของมันยังคงเต็มไปด้วยความหิวกระหาย ท่าทางของพวกมันดูดุดันและคาดคั้น ราวกับกลัวว่าแผนการล่อเหยื่อรายใหม่จะล่ม
พวกมันแกล้งทำเป็ไม่รู้เื่โทรศัพท์ที่ถูกดักฟังอย่างแเี ใบหน้าบึ้งตึงและน้ำเสียงที่ข่มขู่นั้นเป็เพียงละครฉากใหญ่ที่สร้างขึ้นเพื่อให้เจนนี่ตายใจและเชื่อสนิทใจว่าพวกมันยังตามเกมของเธอไม่ทัน เพื่อป้องกันไม่ให้เจนนี่คิดหาทางเตือนมิ้นท์ให้ไหวตัวทันก่อนจะก้าวเข้ามาในบ้าน
เจนนี่พยายามระงับอาการสั่นเทา ฝืนทำสีหน้าหวาดกลัวและยอมจำนนเพื่อไม่ให้พวกมันจับพิรุธได้ “ท... โทรแล้ว มิ้นท์บอกว่ากำลังเดินทางมา น่าจะถึง่สาย ๆ นี้แหละ”
เมื่อได้ยินคำตอบที่้า ไอ้โจและตาสอนก็หันมาสบตากันช้า ๆ แววตาที่เคยดุดันแปรเปลี่ยนเป็ความพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด
“ดี... พูดง่าย ๆ แบบนี้สิถึงจะน่ารักหน่อย” ไอ้โจหัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางขยับเข้าใกล้แล้วใช้นิ้วหยาบกร้านเชยคางมนของเธอขึ้นมา “เตรียมตัวต้อนรับเพื่อนรักของมึงให้ดีก็แล้วกัน”
มือใหญ่หยาบกร้าน ค่อยๆ ลูบลงมาเข้าไปในช่องว่างของเสื้อคลุมอาบน้ำ พลางเคล้นคลึง อกอวบอิ่มของเจนนี่อย่างแ่เบา จนยอดอกคู่ตามตอบสนองด้วยการชูชันขึ้นระหว่างง่ามนิ้วของมัน
เจนนี่กัดริมฝีปากแน่น แต่ร่างกายกลับตอบสนองตรงกันข้าม สะโพกยกขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว “...อย่า... เช้าวันนี้... มิ้นท์จะมา...”
ตาสอนที่ตามเข้ามายิ้มกริ่ม “ยิ่งต้องรีบจัดให้เสร็จสิครับคุณหนู” มันพลิกตัวเจนนี่ให้หงายขึ้น แล้วกางขาเรียวอวบของเธอออกกว้างทันที
ท่อนเอ็นร้อนผ่าวของตาสอนจ่อที่ปากร่องเสียวที่ยังแห้งผาก จ่อแก่นกายแข็งเกร็งของมันแล้วดันพรวดเล็ก ในจังหวะเดียว "โอ้ย.." เสียงร้องของเธอดังลั่น ด้วยความเ็ป "ฝืดฉิบหาย เอ็นของกูแสบไปทั้งลำเลย น้ำมึงหายไปไหนหมดนี่อีคุณหนู" ร่องคับแคบถูกดันเข้าไปแบบไม่มีน้ำหล่อลื่น บวมเป่งขึ้นมาในทันที
“อูย...อย่าพึ่งขยับ ฉันเจ็บ” เจนนี่ครางเสียงสั่น ร่างกายหดเกร็ง เหงื่อซึมออกมาบนใบหน้าที่เหยเกด้วยความเ็ป
"มาเดี๋ยวฉันช่วยเอง" ไอ้โจประกบปากกับริมฝีปากบางก่อนส่งลิ้นควานเข้าไป พัวพันกับลิ้นของเจนนี่อย่างนุ่มนวล ตาสอนคาท่อนเอ็นไว้ ยังไม่ขยับเขยื้อน ปากของมันเล่นกับยอดเต้าคู่งามอย่างสนุกสนาน
ร่องของเธอค่อยๆ ขับน้ำเมือกหวาน พร้อมกับความเสียวซ่านที่เริ่มก่อตัวขึ้น
ไอ้โจ ผละริมฝีปากของมันออกจากปากของเธอ ก่อนที่จะยืนขึ้นนำ แก่นชายยาวใหญ่ขึ้นมาจ่อไว้ที่ปากเธอ
เจนนี่ อ้าปาก ลิ้นของเธอพริ้วออกมาเลียรอบขอบหัวหยัก ก่อนปาดผ่านรอยผ่าตรงกลางที่มีน้ำหวานซึมออกมาราวกับอยากจะดูดกินอย่างหิวกระหาย
ตาสอนค่อยๆ ขยับท่อนเอ็นที่คับแน่นในร่องอย่างช้าๆ
"อูย...เสียวจังค่ะ" เธอปรือตาขึ้นพร้อมทั้งลิ้นที่ยังคงทำงานกับแท่งของไอ้โจอย่างเมามันส์
"โอ้ย..แรงๆ เลย ฉันใกล้แล้ว" เธอครางร้องอย่างลืมอาย แต่ตาสอนกลับถอดถอนแท่งเอ็นออกจากรูของเธอทันที
"ทำต่อสิ...ฉันอยาก...ได้โปรด" เธอเว้าวอนพร้อมพยายามเอื้อมมือไปจับท่อนเอ็นทั้งสองอย่างหื่นกระหาย
"เดี๋ยวรอเพื่อนมึงมาก่อน... มึงจะได้สมหวังแน่นอน" มันพูดพลางหัวเราะแล้วหันหลัง
พวกมันผละออกไปและเดินจากห้องนอนไปช้า ๆ ทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มเ้าเล่ห์และสายตาเย้ยหยันที่เจนนี่คิดว่าเป็เพราะพวกมันดีใจที่จะได้เหยื่อรายใหม่ ทว่าในความเป็จริง... มันคือรอยยิ้มของผู้ชนะที่กำลังจะกางตาข่ายรวบจับเหยื่อทั้งสองรายพร้อมกันต่างหาก
3K
