คำพูดของสตรีตรงหน้าทำให้เกิดความเงียบไปทั่วบริเวณทุกสายตาต่างจับจ้องเ้าของคำพูด ก่อนจะหันมามองสบตากันราวกับจะย้ำให้แน่ใจว่าตนมิได้หูฝาด เมื่อทบทวนประโยคที่ได้ยินเมื่อครู่อีกครั้งต่างก็เงยหน้าขึ้นมาสบตากับสตรีงดงามที่กำลังจ้องมองพวกเขาอยู่เช่นกัน
"นายหญิง เอ่อ ท่านพูดจริงๆ หรือขอรับ"
ตู้เซิ่งเอ่ยถามคนตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยินเมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้ารับก็ถึงกับยิ้มกว้างออกมารับรู้ได้ว่าวันนี้แววตาของสตรีตรงหน้านั้นดูเปลี่ยนไปจากเดิมเขาเห็นความอ่อนโยนมีเมตตาอยู่ในนั้น หาใช่ความดุร้ายแข็งกร้าวอย่างเคย
ตู้เซิ่งรู้สึกยินดีเป็อย่างมากที่ไม่ต้องทำเื่เลวร้ายเช่นนั้นแต่ถึงอย่างไรหากเป็ความ้าของอีกฝ่าย เขาก็ยินดีที่จะทำเพื่อตอบแทนคุณถึงแม้ว่ามันจะต้องฝืนใจทำก็ตาม เพราะแม้แต่ชีวิตของเขาเองเขาก็ยินดีที่จะมอบให้
อิงอิงสังเกตเห็นประกายความยินดีที่วาบผ่านดวงตาของพวกเขาทำให้นึกละอายใจยิ่งนัก พวกเขาเองก็คงไม่อยากทำสิ่งไม่ดีนางกวาดตามองไปรอบกายอีกครั้ง ก่อนจะหันกลับมาถามในสิ่งที่นางสงสัย
"ตู้เซิ่งข้าขอถามท่านหน่อยเถิด เหตุใดพวกท่านจึงมีความเป็อยู่เช่นนี้ทำไมถึงไม่หาที่อยู่และงานที่ดีและมั่นคงทำ"
หน่วยก้านของพวกเขานั้นดูแล้วก็ไม่ได้เลวร้ายดูเหมือนจะมีทักษะการต่อสู้อยู่ไม่น้อยไม่เช่นนั้นต่อไปภายหน้าจะเป็มือเท้าทำเื่ชั่วร้ายให้ว่านเย่วอิงได้อย่างไรกัน
ดวงตากลมโตมีประกายความตื่นเต้นวาบผ่านเมื่อความคิดหนึ่งแล่นเข้ามาในหัว
หรือพวกเขาจะเป็เช่นดังพวกหนังละครที่นางเคยดูอย่างพวกพรรคกระยาจกอะไรเทือกนั้น แต่จำต้องแฝงกายเพื่อที่จะตบตาเหล่าศัตรู
แต่แล้วความคิดที่กำลังบรรเจิดของนางก็ถูกดับลงเมื่อได้ฟังเื่ราวจากปากของอีกฝ่าย
ตู้เซิ่งระบายลมหายใจออกมาอย่างเศร้าหมองก่อนจะบอกเล่าเื่ราวของพวกตนให้สตรีตรงหน้าฟัง
ความจริงแล้วตนและทุกคนที่นี่หาใช่คนของแคว้นนี้เป็เพียงผู้ที่อพยพมาจากแคว้นอื่นเพราะเกิดาจนแคว้นนั้นล่มสลายแต่เพราะเป็คนจากต่างแคว้นทำให้ถูกกดขี่ข่มเหง
ภายหลังนั้นทรัพย์สมบัติที่ติดตัวมาก็ถูกปล้นชิงไปจนหมดไปทำงานที่ไหนก็ถูกเอารัดเอาเปรียบและกลั่นแกล้งอยู่เสมอ จนในที่สุดก็ต้องมาเป็ขอทานอย่างที่เห็น
อิงอิงได้ฟังเื่ราวของอีกฝ่ายแล้วรู้สึกเห็นใจเป็อย่างมากชีวิตของพวกเขานั้นน่าสงสารมากเลยทีเดียวหากมีโอกาสนางอยากจะให้การช่วยเหลือพวกเขา แต่ตอนนี้ ชีวิตของนางก็ยังเอาไม่รอดเลยหากนางรอดไปได้ นางสัญญาว่าจะกลับมาช่วยเหลือพวกเขาอย่างแน่นอน
หลังจากพูดคุยกันอยู่สักพัก จึงได้ขอตัวกลับก่อนไปก็ไม่ลืมหยิบเอาถุงเงินที่พกติดตัวมามอบให้กับตู้เซิ่งถึงในวันนี้นางจะยังช่วยเหลือสิ่งใดไม่ได้มากแต่อย่างน้อยเงินที่อยู่ในถุงก็ช่วยให้พวกเขาได้กินอิ่มไปอีกหลายวัน
"ท่านเอาเงินนี่ไปซื้อของกินมาให้พวกเขาเถิด พวกเขาคงจะหิวกันมาก"
อิงอิงเอ่ยกับตู้เซิ่งด้วยรอยยิ้มแม้ไม่อาจช่วยเหลือได้มากไปกว่านี้อย่างน้อยนี่ก็เป็ก้าวแรกที่ดีที่สุดที่นางนั้นได้ทำเพื่อคนอื่นบ้างนางคงจะรู้สึกไม่ดีแน่หากเห็นความลำบากของพวกเขาเช่นนี้แล้วแต่กลับไม่ได้ให้การช่วยเหลือใดๆเลย
ตู้เซิ่งและเหล่าขอทานต่างมองสตรีตรงหน้าด้วยความซาบซึ้งใจในดวงตานั้นปรากฏความเคารพเทิดทูน ยื่นมือที่สั่นเทารับเอาถุงเงินมาถือเอาไว้จากนี้ไปชีวิตของพวกเขาทั้งหมดขอมอบให้สตรีนางนี้
เมื่อร่ำลาทุกคนร่างบอบบางก็มุ่งหน้าไปยังถนนสายหลัก หาใช่ทางที่จะพานางกลับไปยังจวนตระกูลเว่ยนี่คือความตั้งใจของนางอีกอย่างหนึ่ง นางทนอุดอู้อยู่แต่ในจวนมานานเกินไปแล้วในเมื่อสามารถออกมาได้แล้ว นางจะปล่อยโอกาสอันดีนี้หลุดมือไปได้อย่างไรกันขอออกมาเปิดหูเปิดตาหน่อยเถิด
นางอยากจะรู้เหลือเกินว่าในยุคนี้ด้านนอกนั้นจะเป็เช่นไร จะเป็อย่างที่นางเคยจินตนาการผ่านตัวอักษรหรือไม่
สองเท้าเล็กย่ำไปตามตรอกเล็กแคบอย่างกระตือรือร้น สายตากวาดมองรอบกายที่ช่างให้ความรู้สึกแตกต่างจากที่ที่นางจากมาเหลือเกินไม่มีตึกสูงระฟ้า มีเพียงกำแพงหิน กำแพงอิฐ อากาศก็บริสุทธิ์ ไม่มีควันจากมลพิษตามทางเดินนั้นเงียบสงบไร้เสียงเครื่องยนต์เครื่องจักรรบกวนได้ยินเพียงเสียงย่ำเท้าของนาง เมื่อตกอยู่ในความเงียบ จิตใจก็พลันสงบสมองก็ปลอดโปร่ง ความคิดมากมายจึงเจิดจ้าแล่นผ่านเข้ามาในหัวหนทางในการเอาชีวิตรอดผุดพลายขึ้นมาในความคิด
หากไม่อาจหลีกเลี่ยงชะตากรรมนั้นได้หรือนางจะพึ่งพาตัวร้ายฝ่ายชายที่จำไม่ได้แม้แต่ชื่อของอีกฝ่ายดี
นั่นคือความคิดแรกที่วาบผ่านเข้ามา
อิงอิงได้แต่หน้านิ่วคิ้วขมวดกับความคิดของตัวเองที่ตีกันในหัวเพราะนั่นย่อมเป็ทางเลือกที่ไม่ดีเอาเสียเลย มีเื่ใดบ้างที่ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็ตัวร้ายจะสามารถเอาชนะพระเอกของเื่ได้เช่นเดียวกับนางร้ายเช่นนางที่ไม่อาจเอาชนะนางเอกขึ้นชื่อว่าตัวร้ายไม่เคยที่จะรอดไปจนถึงตอนจบเสียด้วยซ้ำที่รับรู้มาตัวร้ายนั้นตายทุกรายนั่นไม่เท่ากับว่านางเร่งให้ตัวเองตายเร็วขึ้นหรอกหรือ
ไม่ดีไม่ดี ตัวเลือกนี้คงต้องตัดออก
อิงอิงส่ายหน้าให้กับความคิดไม่เข้าท่าของตัวเองพลางคิดหาหนทางอื่น
หรือจะเป็พระรองแต่พระรองเื่นี้เท่าที่จำได้ก็หลงรักแม่นางเอกหัวปักหัวปำและยังเกลียดชังนางร้ายเช่นนางด้วยซ้ำ
เฮ่อ! แล้วนางจะพึ่งผู้ใดดีเล่าที่พระเอกผู้เป็ลูกรักของ์ไม่สามารถที่จะต่อกรได้