กานดาจำได้ว่าก่อนที่จะมาวิ่งหนีหมาป่าด้วยขาสั้นๆ เธอกำลังปราบผีในเกมที่ชื่อว่า “เพราะนางเงือกไม่มีน้ำตาพวกเธอจึงทุกข์ทรมานยิ่งกว่า”[1]เกมออนไลน์ ที่กำลังเป็ที่นิยมในหมู่เกมเมอร์ทั่วโลก และทันทีที่เกมน้ำตานางเงือกถูกปล่อยออกมาผู้คนที่เล่นเกมนี้ก็พบเหตุการณ์แปลกๆ มากมาย
มีั้แ่หมดสติแล้วลืมเื่ราวในเกมไปหมดถ้าอาการหนักหน่อยเสียสติจนกระทั่งมีคนเสียชีวิตเพราะเล่นเกมนี้สุดท้าย "น้ำตานางเงือกฯ"ก็ถูกกล่าวขานว่าเป็เกมอาถรรพ์ถึงกับมีประกาศเตือนจากรัฐบาลหลายประเทศให้หลีกเลี่ยงเกมนี้
แต่ยิ่งลึกลับก็ยิ่งมีคนอยากลองของสุดท้ายภายในไม่ถึงครึ่งปีก็มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตระหว่างเล่นเกมนี้เกือบสามร้อยคนทีแรกสถิติการตายมันไม่ได้น่ากลัวแบบนี้หรอกแต่เพราะมีเ้าบ้าคนหนึ่งดันประกาศว่าใครเล่นเกมน้ำตานางเงือกจนจบได้จะมีรางวัลให้ถึงหนึ่งล้านดอลลาร์แล้วผู้คนก็แห่ไปเล่นผลก็อย่างที่เห็น กลายเป็ข่าวน่ากลัวทั่วโลก
ทำให้สถานะของน้ำตานางเงือกยกเป็เมต้องห้ามส่วนอาถรรพ์นั้นจะเป็อะไรก็มีคนเชื่อแตกต่างกันไป แต่ก็มีกลุ่มคนเล็ก ๆ ที่เชื่อว่าในเกมมีผีร้ายสิงอยู่แล้วก็มีมหาเศรษฐีคนหนึ่งจ้างที่บุตรชายตายระหว่างเล่นเกมนี้จ้างหมอผี ผู้ที่บอกว่าตนเองมีจิตััทั่วโลกมาจัดการกับผีร้ายในเกมนี้
อันที่จริงกานดาไม่ควรจะมารับงานนี้หรอกแต่เพราะว่าคนอื่น ๆ ในครอบครัวหมอผีของเธอไม่ว่างกานดาที่เป็หมอผีปลายแถวก็เลยต้องมาปราบผีในเกมนี้เพราะค่าจ้างที่มากเกินไปจนครอบครัวของเธอเสียดายเลยส่งเธอมาแสดงตัวเอาไว้ก่อนเหมือนเป็คนจองที่ให้พ่อแม่พี่น้องของกานดาที่เป็นักปราบผีมือฉมัง
ทุกคนตกลงกันเอาไว้แล้วว่ากานดาไม่ต้องทำอะไรให้หมอผีคนอื่นเขาแสดงฝีมือไปก่อนแล้วพอคนอื่น ๆ ทำงานเสร็จจะตามไปสมทบให้ถือเป็ทีมปราบผีเดียวกันทีแรกกานดาก็คิดไว้แบบนั้นมหาเศรษฐีคนนั้นนัดหมอผีทุกคนที่สนใจไปยังโกดังแห่งหนึ่งในโกดังนั้นจัดคอมพิวเตอร์อย่างดีพร้อมโต๊ะนั่งอยู่เต็มไปหมด
นี่เป็สิ่งที่กานดาและครอบครัวคิดเอาไว้แล้วกานดาก็ทำไปตามหน้าที่เธอนั่งลงแล้วเข้ากดเข้าเกมเตรียมงีบหลับระหว่างรอให้ใครสักคนในครอบครัวมาสมทบแต่เื่กลับไม่เป็อย่างที่วางแผนเอาไว้เพราะกานดาไม่รู้ว่าเกมน้ำตานางเงือกนั้นตอนเข้าเกมผู้เล่นจะถูกส่งไปยังจุดเริ่มต้นที่แตกต่างกัน
ที่บัดซบก็คือ กานดาถูกส่งไปยังแผนที่พิเศษของเกมทันทีที่เข้ามาและก็เผชิญหน้ากับปีศาจร้ายเพียงลำพังมหาเศรษฐีคนนั้นคิดถูก! ในเกมน้ำตานางเงือกนี้มีวิญญานร้ายสิงสู่อยู่และมันอยู่ในรูปปั้นนางเงือกที่่มีหัวเป็งูเหมือนเมดูซ่า
กานดาต่อสู้กับผีร้ายได้ไม่กี่นาทีเธอก็จำได้ว่าตัวเองถูกงูที่อยู่บนหัวของรูปปั้นรัดตัวเอาไว้เ้าจุกเลยทุ่มสุดตัวพยายามใช้พลังทั้งหมดช่วยเธอออกมาในเมื่อทางรอดของทั้งคู่คือหนี เ้าจึงจึงพยายามใช้มนต์อำพรางกายแต่ไม่ทันเสียแล้ว...
สภาพในตอนนี้พิสูจน์ให้เห็นอย่างชัดเจนได้ว่าทั้งกานดาและเ้าจุกถูกนับเป็หนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเกมน้ำตานางเงือกเรียบร้อยแล้ว
หนึ่งคนตัวเล็ก ๆ กับหนึ่งเสือตัวใหญ่ๆ คิดถึงเื่ที่เกิดขึ้นอย่างเหม่อลอยลืมกลิ่นเืที่คละคลุ้งไปเสียสนิทแต่สุดท้ายเสียงหมาป่าหอนขึ้นอีกครั้งก็ทำให้ถิงถิงน้อยได้สตินิ้วมือกลมป้อมตบหน้าตัวเองเบาๆ นางเบ้ปากเพราะรู้แล้วว่าตอนนี้สภาพของตนเองไม่ได้ดีเลย
เด็กน้อยยืนขึ้นแล้วหันไปทางเ้าจุกที่ต่อไปนางควรหาชื่อให้มันใหม่ด้วย
"จุกมีหมาป่ามา จัดการให้พี่ได้ไหม"
เ้าเสือขาวหน้าหงอยจุกไม่ชอบร่างสัตว์เลยแต่ก็ต้องยอมรับว่าพออยู่ในร่างสัตว์ป่าเช่นนี้พละกำลังของตนเองมีมากยิ่งกว่าตอนที่เป็กุมารทองวิ่งเล่นในบ้านเสียอีกทั้งตอนนี้ก็ยังรู้สึกว่าตนเองไม่ได้เป็เพียงสัตว์ป่าธรรมดาๆ เท่านั้น แต่เหมือนจะมีจิตวิญญานพิเศษอยู่ด้วยอย่างในตอนนี้ มันก็รู้ว่าหมาป่าที่กำลังวิ่งตรงมาทางนี้ตามกลิ่นเืของจ่าฝูงของพวกมันมาและพวกมันมีกันห้าตัว
"หนูจัดการเอง พี่ไปอยู่บนโน้นก่อน"
จุกหันไปบอกพี่สาวกานดายืนขึ้นมองกิ่งไม้้าแล้วขาสั้น ๆ ของตัวเอง อย่างไว้อาลัย การปีนขึ้นไปข้างบนไม่มีทางเลยแต่หมาป่าก็มาแล้ว เ้าจุกก็กระโจนเข้าไปต่อสู้อย่างกล้าหาญแล้วหมาป่าเ้าเล่ห์ตัวหนึ่งใช้โอกาสที่เ้าจุกพัวพันการต่อสู้อยู่อ้อมมาหานาง...
ถิงถิงน้อยเริ่มออกวิ่งอีกครั้งคราวนี้นางวิ่งไปที่ก้อนหินใหญ่วิ่งเร็วเท่าที่ขาสั้นๆ จะทำได้ ตอนที่หมาป่าะโเข้าโจมตีเด็กหญิงก็ยิ้มมุมปากในหัวคิดถึงมิติพิเศษแล้วนางก็หายตัวไป ทิ้งให้หมาป่าหน้าโง่ะโชนก้อนหินจนสลบไป
เหลือหมาป่าอีกสี่ตัวเป็จริงอย่างที่เ้าจุกรู้สึกร่างสิงโตขาวที่กำลังอยู่นี้มีความสามารถและพละกำลังสูงเทียบเท่ากับสัตว์ทูตมีพละกำลังมาก เคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วและร่างกายก็สามารถรักษาอาการาเ็ได้เองด้วยเรียกได้ว่าเป็ความแข็งแกร่งที่ไร้เทียมทานถ้าไม่นับว่าต้องอยู่ในร่างเสือที่ใหญ่โตเช่นนี้เ้าจุกก็พอใจกับความสามารถของตัวเองในตอนนี้มาก
"แข็งแกร่งมาก ถ้าตอนนั้นแข็งแกร่งแบบนี้คงจะดีไม่น้อย"กานดาที่อยู่ในมิติพิเศษกำลังมองภาพเหตุการณ์ข้างนอกผ่านภาพที่ฉายขึ้นมากลางอากาศที่เมื่อครู่นี้พอคิดว่าอยากเห็นเหตุการณ์ด้านนอกก็ปรากฎขึ้นมา
กานดามองเหตุการณ์ตรงหน้าเ้าเสือขาวร่างกายชุ่มไปด้วยเืสภาพด้านนอกแย่กว่าก่อนหน้านี้มากนางรู้ว่าควรจะรีบแล้วก่อนที่กลิ่นเืจะดึงดูสัตว์ป่าตัวอื่นออกมานางรีบออกไปจากมิติพิเศษเรียกเ้าจุกให้กลับมาอยู่ในปานโชคดีที่ของวิเศษทุกอย่างจะเชื่อมโยงกับจิตใจของเธอแค่คิดเ้าเสือขาวตัวั์ก็กลายเป็ลำแสงพุ่งเข้ามาในปานของนาง
จากนั้นนางก็มองร่างของหมาป่าพวกมันตายแล้ว และจากการที่อ่านนิยายโบราณมาหลายเื่ทำให้นางรู้ว่านอกจากสมุนไพรแล้วก็มีสัตว์ป่านี่แหละที่ขายได้ราคาแค่กระต่ายไม่กี่ตัวก็สามารถได้เงินเป็ตำลึงได้แต่นี่หมาป่าฝูงใหญ่นางจัดการโยนหมาป่าพวกนั้นเข้าไปในมิติอย่างรวดเร็ว
ไม่สิ ไม่ได้เรียกว่าเป็การโยนหรอกแต่แค่คิดว่าจะเอาซากหมาป่าเข้าไปในมิติพิเศษมันก็หายไปแล้ว
ยอดเยี่ยมมาก!
และตอนที่กานดาหายเข้าไปในมิติพิเศษนางก็เห็นว่ามีหมูป่าวิ่งมาหลายตัว...
ดวงตาเล็ก ๆ ของเด็กน้อยเหลือบมองปากถ้ำที่ปิดสนิท นางรู้ว่าพี่สาวยังไม่ตายถึงจะาเ็หนักอย่างน้อยคนพวกนั้นคงไม่ซ้ำเตือน ปากเล็ก ๆ ยิ้มเหยียด...ถึงอย่างไรยายแก่คนนั้นก็ตั้งใจจะขายพี่สาวนางอยู่แล้ว คงไม่ยอมปล่อยให้คนตายแน่ ๆ
นางคาดว่าอย่างช้าพรุ่งนี้เช้าคนในถ้ำจะต้องออกมา นางจะฉวยโอกาสที่พวกเขาไม่ทันตั้งตัวชิงตัวผิงอันจากนั้นก็อาจจะซัดกลับซักทีสองที แล้วค่อยหนีไป ตอนนี้แผนของนางยังมีไม่มากนักมีแต่แผนเฉพาะหน้าความทรงจำของร่างเดิมทำให้นางรู้ว่าตอนนี้กำลังอยู่ใน่ภัยาและน่าจะมีภัยแล้งร่วมด้วย ชาวบ้านต้องละถิ่นฐานเพื่อเอาชีวิตรอด
ถ้าเช่นนั้นก็...ช่วยพี่สาว หนีไปให้ไกลหาทางตั้งหลักที่จะใช้ชีวิตในโลกนี้ให้ดีก่อน เื่อื่นค่อยว่ากันหลังจากนี้
[1] “A mermaid has no tears; therefore she suffers so much more” จากเื่ The LittleMermaid ของ Hans Christian Andersen