คืนนั้น นิทตี้จัดแจงรีบจัดที่นอนด้วยผ้าปูเตียงชุดใหม่ เธอเก็บหมอนหนุนของนักบินหนุ่มเข้าในตู้เก็บในห้องเก็บของ เธอเดินไปมาระหว่างห้องเก็บของและห้องนอน“นิทตี้ คุณกำลังทำอะไรครับ” วินนี่ส่องดูเธอผ่านช่องประตูที่แง้มทิ้งไว้ร่างสูงก้าวยาวเข้าไปยืนดักหน้าเธอ “ฉันกำลังจัดที่นอนใหม่ค่ะ คุณ้าอะไรคะ” น้ำเสียงอ่อนเศร้าสร้อยของเธอทำให้นักบินหนุ่มรู้สึกผิด “ผมเข้ามาเตรียมเอาเครื่องแบบนักบินครับ พรุ่งนี้ผมจะไปทำงาน” หญิงสาวลอบมองผ่านกระจกเงาส่องในตู้เสื้อผ้าใบหน้าเขาเกลี้ยงเกลา ริมฝีปากสีแดง สายตาของเขามองหาเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางกางผ้าสีดำ เขาก้มหยิบถุงเท้าหนึ่งคู่ รองเท้าหนังสีดำสนิท เขาหอบหิ้วทุกอย่างออกมาวางบนที่นอนในห้องนั่งเล่น หญิงสาวถอนใจยาวรีบหันหน้ามองทางอื่น นิทตี้คว้าเสื้อคลุมอาบน้ำเดินหลบเข้าห้องน้ำต่อหน้านักบินหนุ่ม ประตูห้องน้ำเลื่อนปิดอย่างเบาๆ หญิงสาวนั่งบนขอบอ่างอาบน้ำ ปิดเปลือกตาลง พยายามย้อนคิดเื่ต่างๆที่เกิดขึ้นเมื่อสองสามวันที่ผ่านมาภาพเธออยู่เขาในห้องน้ำเมื่อสองวันก่อน นิทตี้ลืมตามองอ่างอาบน้ำ "จู่ๆเขาก็เปลี่ยนไปหรือว่าเขางอนเราที่ไม่ปลุกในตอนเช้าวันนั้น"
สิบห้านาทีผ่านไป หญิงสาวอาบน้ำแต่งชุดนอนบางพลิ้วก้าวออกมาอย่างช้าๆไม่สวมเสื้อคลุมอาบน้ำ หญิงสาวนั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เริ่มบรรจงทาครีมบำรุงบนผิวพรรณที่แขนและขา วินนี้นอนตะแคงหันหน้ามาทางห้องนอน เปิดโน้ตบุ้คอ่านข่าวสาร กลิ่นหอมของครีมทาตัวโชยออกมาแตะปลายจมูกเขา เปลือกตาของนักบินหนุ่มปิดลงสูดกลิ่นหอมเข้าเต็มปอด “ไอ้วินนี่ แกบวชและต้องอยู่ให้สมณเพศให้ได้ถึง 90 วันนะโว้ย นี่มันแค่คืนแรกเท่านั้น นายก็ทรมานซะแล้ว”ร่างงามในชุดราตรีสีดำตัวโปรดของชายหนุ่ม เขากำลังยืดลำคอมองร่างของเธอ “โธ่เว้ย...หยุดยั่วได้ไหม แม่คุณ ผม........จะแกล้งกันทำไมไม่ทราบ” ปฏิกิริยาตอบสนองร่างกายของเขาไวเกินคาด “ วินนี่ก้มมองกายตัวเอง “ อย่าซ่าส์นะไอ้หนู “ เขารีบหันหลังให้เธอดึงผ้าห่มมาคุมร่างปิดหน้าตัวเอง
“ชิ จะคอยดูว่า คุณจะบวชได้กี่วันฉันจะคอยดู“ นิทตี้อมยิ้ม เอื้อมมือปิดหลอดไฟใกล้เตียงนอน
เช้าวันรุ่งขึ้น
วินนี่แต่งตัวสวมชุดนักบิน เขาเริ่มหิว นิทตี้เลื่อนจานผลไม้ให้เขา “ วันนี้ทานผลไม้ก่อนนะคะหรือ ว่าจะให้ฉันทำอาหารใส่ปิ่นโตคะ“ นิทตี้จัดโต๊ะอาหารอย่างรวดเร็วนักบินยอดรักนั่งตรงกันข้ามกับเธอ “ตามใจคุณผมไม่มีปัญหาอะไร“ นิทตี้รีบปรุงอาหารสำหรับมื้อเที่ยงให้วินนี่เธอตักใส่จานและปิ่นโต นิทตี้วางปิ่นโตใกล้มือของเขา "คุณจะไปทำงานได้หรือค่ะในเวลาที่ถือบวช“ วินนี่ดื่มนมสด เริ่มตักอาหารเช้า รสชาติอร่อยของอาหารทำให้เขาก้มหน้าทานอย่างเอร็ดอร่อย “ ทำไมจะไม่ได้ครับ ผมแต่งชุดนักบิน และสวมสายสิญจน์ พอกลับบ้านก็เปลี่ยนชุดสวมชุดนักบวช“ สายตาเธอมองชุดนักบวชที่วางพาดบนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่น“คุณคงสงสัยว่าผมเล่นละครใช่ไหม “นิทตี้สายหน้าไปมา พยายามฝืนยิ้ม “ เปล่าค่ะคุณบวชก็ดีค่ะ ฉันจะได้นอนอิ่ม ฉันสามารถตื่นเช้าได้ ต่อไปฉันจะออกกำลังกายที่โรงยิมได้ด้วยค่ะ“
คอนโดฯของผู้กองเดฟ
ผู้กองตัดสินย้ายที่พักเขาวางแผนจะไปค้างที่สถานีตำรวจ เช้านี้ครูสาวภาวนากำลังช่วยผู้กองจัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทาง “ ทำไมคะเดฟ คุณโกรธฉันที่ไม่มานอนด้วยแน่ๆเลย“ ภาวนามองเขาจัดเสื้อผ้ากองโตลงในกระเป๋าวางของใช้ทุกอย่างลงในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่อีกใบ “ พวกคุณทั้งสองคนต้องวางแผนอะไรสักอย่าง ตั้งใจแกล้งพวกเราใช่ไหมคะ“ ผู้กองเดฟสวมกอดหญิงสาวที่เริ่มร้องไห้ “ภาวนา ผมทั้งขาดงานทั้งลา เ้าหน้าใหญ่เตือนผมสองครั้งแล้วครับ ผมไม่อยากโดนย้าย ตอนนี้ทางการหมายหัวผมไว้ผมจะทำงานแบบวินนี่ไม่ได้ เขาทำงานวันเว้นวัน ถ้าผมทำงานแบบเขาผมตกงานแน่นอน ผมอายและเสียชื่อเสียงครับ ผมไม่มีแผนอะไรในใจแล้วทำไมพวกผมจะต้องวางแผนแกล้งพวกคุณ ส่วนวินนี่ เราควรปล่อยเขา การบวชดีแล้ว เขาไม่ดื่ม เขาไม่โวยวาย ผมว่าดีนะ”
ภาวนานั่งลงเอามือปิดกระเป๋าเดินทางลง “คุณไม่เห็นใจฉันเลย “ ภาวนาฟุบร่างคร่อมกระเป๋าเดินทางปล่อยโฮออกมา ผู้กองเดฟเต้นโยกไปมาดีใจเมื่อเห็นว่าหญิงรักร้องไห้เพราะขาดเขาไม่ได้ เขาจึงเข้าไปกอดเธอไว้ “ผมรักคุณ เรารอ..พ่อคุณอาการดีขึ้นเท่านั้น เชื่อใจผมสิครับ“ เขาบรรจงพยุงร่างเธอเข้ามากอดไว้สองมือของเขาค่อยๆถอดเสื้อของเธอออก “วันนี้ให้ผมเมคเลิฟหรือเปล่า หรือว่า......” ภาวนายกแขนทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะ ปล่อยให้เขาถอดเสื้อของเธอออกอย่างง่ายดาย“คุณรักฉันจริงๆ ใช่ไหม พักที่นี่ต่อซิค่ะฉันสัญญาจะมาหาทุกวัน“ เดฟจุมพิตเธอที่แก้ม เลื่อนริมฝีปากลากไซ้รอบซอกคอ “ ผมขอทำงานอย่างเต็มที่นะครับที่รัก ผมเป็ตำรวจไม่ใช่พ่อค้า“ ปลายนิ้วมือเดฟปลดบราเซียสีเนื้อ โยนทิ้งบนเตียงนอน ฝ่ามืออุ่นนวดคลึงหน้าอกเธอ จมูกไซร้บนผิวหอมเนื้อสาว ภาวนาโอบใบหน้าคมแน่นทั้งคู่แลกจุมพิตอย่างโหยหามานานแสนนาน “ มจะมอบความสุขให้คุณแบบสุดหัวใจ“เดฟเอนร่างงามลงบนเตียงนอน เขาบรรจงจูบเธอทั้งร่าง ั้แ่หน้าผากจรดปลายเท้า ภาวนารู้สึกแปลกจากการจูบ “นี่มัน จูบลาฉันหรือเปล่าค่ะ “ ภาวนาถามเดฟ ชายหนุ่มเงยหน้ามองหญิงสาวในอ้อมแขน “ภาวนา ที่รักคุณถามอะไรแบบนั้น เดฟรักเดียวใจเดียวนะคุณ ผมเคยแอบผู้หญิงซ้อนครับ คุณจำได้ไหมคุณถามคำถามผมเยอะแยะมากมายในวันแรกของเรา” ภาวนาร้องไห้สะอึกสะอื้นในอ้อมแขนของเขา เดฟซับน้ำตาให้เธอ เช้าวันนี้เดฟมอบความรักอย่างดูดดื่ม ภาวนาคว้าฝ่ามือเขาไว้แน่น “เราจะได้เจอกันเมื่อไรคะ“ เดฟจุมพิตริมฝีปากของเธอพร้อมเสียงหัวเราะในลำคอ“ คุณผู้หญิงครับ พรุ่งนี้ผมก็ไปรับและส่งคุณเหมือนเดิม”
1K
