“รับสิไหม ทำไมไม่รับวะ”
ระหว่างที่ขับรถกาฟิวพยายามโทรหาสายไหมหลายต่อหลายครั้งจนปลายสายเงียบไปไม่มีวี่แววว่าเธอจะยอมรับสายเลย ใจเขาร้อนเป็ไฟเลยทีเดียวยิ่งเมื่อได้อ่านคอมเมนต์ที่แฟนคลับไอ้พอร์ชพากันถล่มสายไหมอย่างหนักทำอย่างกับเธอไปฆ่าใครตายแบบนั้นแหละพาลทำเขาหงุดหงิดไปหมดทุกอย่าง
เขาเหยียบคันเร่งจนแทบจะชนท้ายรถใครต่อใครแซงซ้ายขวาปาดหน้าวุ่นวายเพื่อจะไปให้ถึงคอนโดสายไหมเร็ว รถคันหลังบีบแตรระบายอารมณ์ใส่เขาหลายคันได้แต่ขอโทษในใจ
“ก๊อกๆๆๆ” เขาเคาะห้องเธอรัวๆเหมือนใจเขาตอนนี้ที่มันเต้นแข่งกับเสียงเคาะประตูสักพักประตูก็เปิดออก
“ไหม” เขาเรียกค้างไว้แค่นั้นเพราะคนที่เปิดไม่ใช่สายไหมแต่เป็ผู้จัดการของสายไหมเธอหลีกทางให้เขาเข้ามาข้างใน ทำให้ต้องเดินตามไปอย่างเลี่ยงไม่ได้
“ไหมอยู่ไหนครับ”เขาสอดส่องทั่วห้องแต่ไม่เห็นเหลือเพียงห้องนอนที่ประตูแง้มไว้แต่คงเข้าไปไม่ได้เพราะเธอกอดอกมองเขา สายตามีแววสงสัย
“อยู่ในห้องนอน”คำตอบราบเรียบและมองเขาอย่างประเมินและไม่อาจจะเดาได้ว่าคิดอะไรอยู่
“ผม/ให้ไหมอยู่กับตัวเองก่อน อย่าเพิ่งเข้าไปเจอตอนนี้เลย” เธอบอกเขาสั้นๆ
“คุยกันหน่อยสิ เรานะ”
เธอปิดประตูห้องนอนที่แง้มไว้และพาเขามานั่งที่โซฟารับแขกกลางห้องกาฟิวมองไปที่ห้องนอนถอนหายใจ แต่ก็ยอมเดินตามเธอไปโดยดี
“เธอกับไหมเป็อะไรกัน”
เจ๊นีน่าถามเข้าประเด็นอย่างไม่คิดจะอ้อมค้อมให้เสียเวลาไม่อยากเดาเพราะเธอไม่รู้เื่ของทั้งสองชัดเจนนักอยากฟังจากปากผู้ชายมากกว่าว่าคิดกับสายไหมแบบไหน
“ไหมเป็เมียผม”
ถ้อยคำหนักแน่นที่เขาแสดงออกมาดูน่าเชื่อถือแววตาของเขาที่ดูวิตกกังวลและเธอก็ดูออกว่าผู้ชายตรงหน้าห่วงใยสายไหมไม่น้อย
“งั้นเหรอ ทำไมพี่ไม่เห็นรู้เื่นี้เลย”เธอยิ้มมุมปากนิดๆ
“ไม่รู้สิครับ พี่ต้องถามไหมว่าทำไมไม่บอก”
น้ำเสียงของเขาเรียบๆไม่ได้แสดงออกว่าประชดอะไรเป็บุคลิกของเขาที่ชอบพูดตรงๆบางครั้งเหมือนห้วนไปเลย
“พี่รู้นะว่าไหมกับเธอแตกต่างกันมากมายอยากรู้แค่ว่าเธอจริงจังกับน้องสาวพี่จริงๆหรือเปล่า”
เธอพอจะรู้จักประวัติของผู้ชายตรงหน้ามาบ้างลูกชายคนเล็กของท่านเ้าสัวที่มีธุรกิจครอบคลุมทั่วประเทศถึงแม้ว่าประวัติของเขามันจะโชกโชนมาก่อนแต่ตอนนี้เขาก็ถือเป็นักธุรกิจหนุ่มที่เจริญรอยตามพ่อและพี่ชายและมีชื่อเสียงในวงธุรกิจโลกของสายไหมกับโลกของเขาน่าจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
“ทุกวันนี้ผมก็มีไหมแค่คนเดียว ไม่ได้คบใครมากมายเหมือนแต่ก่อน”
เขาไม่ได้ตอบตรงคำถามแต่บอกความรู้สึกของเขาแทนเมื่อวานที่เขาหายไปกับผู้หญิงคนนั้นที่เคยเป็คู่ขาเก่าเธอถูกรุกรานโดยผู้ชายโรคจิตและขอความช่วยเหลือ เขาก็ช่วยเท่าที่ช่วยได้
แล้วแบตมือถือก็ดันหมดพอกลับมาก็พบว่าสายไหมอยู่กับไอ้พอร์ชหัวเราะกันสนุกสนาม โดยที่ไม่ได้สนใจอะไรกับเขาเลยใครมันจะไม่ฉุนและเกิดอารมณ์ได้
“แน่ใจเหรอว่าเธอมีไหมคนเดียว แล้วได้บอกสายไหมหรือเปล่าเื่นี้”
เจ๊นีน่าย้อนถามบ้างเพราะสายไหมเล่าเื่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อวานให้เธอฟังถึงต้นเหตุที่ทำให้เกิดการต่อยกันเป็เพราะความหวงของผู้ชายตรงหน้าแต่ในเื่เล่านั้นเธอเองก็มั่นใจว่าคนที่เธอรักเหมือนน้องสาวคงจะมีใจให้คนตรงหน้าเหมือนกัน
“เธอคอยแต่ผลักไสผมให้ห่างออกไปทุกทีทุกทีจนผมไม่ค่อยแน่ใจว่าเธอคิดอะไรกับผมสักนิดบ้างไหม ถ้าเป็พี่เจอแบบนี้พี่จะกล้าบอกเขาหรือเปล่าว่าเราเปลี่ยนตัวเองไปแค่ไหนหรือว่าที่เราเปลี่ยนไปมันจะได้แค่ความว่างเปล่า”
“พูดอย่างงี้แปลว่าเธอเองลังเลและเลือกที่จะเงียบไม่บอกให้เขาได้รู้ถึงความพยายามที่เธอทำมาทั้งหมด”
“ทำไมต้องบอกด้วย เธอมีแต่จะผลักผมไปให้ไกล ไม่ยอมรับรู้อะไรกับความพยายามของผมมากกว่า”
เสียงเขาอ่อนลงไปบ้างเหมือนหัวใจของเขาตอนนี้ความพยายามกับความว่างเปล่าไม่รู้ว่าทำไมถึงหน่วงที่หัวใจ เธอมีทางเลือกอื่นผู้ชายคนอื่นอาจจะดีกว่าเขามากมายคนที่เธอพร้อมจะเดินไปด้วยกันมากกว่าเขา
“สายไหมนะพี่ดูแลเขามาตั้งหลายปีเขาไม่เคยข้องแวะกับผู้ชายคนไหนพี่มั่นใจพูดได้เต็มปากกับพอร์ชเขารู้จักก่อนเธอถ้าเขาจะรักจะชอบคงทำไปนานแล้ว คงไม่รอให้เจอเธอก่อน”
คำตอบของผู้หญิงตรงหน้ายืนยันได้ว่าสายไหมไม่เคยมีใจให้ใครมาก่อนทำให้หัวใจของเขาฟูฟ่องได้บ้าง
จริงอยู่ที่ได้เป็คนแรกขอเธอนั่นก็พอความเลวที่บังคับรังแกเอาและคำยกเื่คลิปมาขู่เธอตลอดเวลาเพื่อให้เธอไม่ไปทั้งๆที่เขาไม่ได้เก็บไว้หรอกคลิปแบบนั้นเขาทำลายทิ้งไปนานแล้วกลัวว่ามันจะย้อนมาทำลายสายไหมเพราะความพลาดของเขา
“ผมเข้าใจไหมผิดเหรอ เื่พอร์ช“
“ถามตัวเองสิ ว่าที่ทำอยู่เรียกว่าหึงหวงเขามากเกินไปหรือเปล่า” เขามองหน้าเธอไม่ยอมหลบ เจ๊นีน่าได้เห็นเขาทำสีหน้าสำนึกผิดและก้มลงมองมือตัวเอง
เวลาเกือบสองชั่วโมงประตูห้องนอนจึงเปิดออกมาเพราะเ้าของห้องเริ่มหิวหลังจากที่ใช้เวลาอยู่กับตัวเองและเผลอหลับไป
“ไปไหนนะ” เธอมองหาผู้จัดการของเธอไม่เจอก็ตรงไปหาอะไรกินในครัวกับข้าวหลายอย่างเจ๊ซื้อมาทิ้งไว้ให้เธอสายไหมจึงนำเข้าไมโครเวฟ ได้ยินเสียงปิดประตูเบาๆคิดว่าเจ๊นีน่าคงกลับมาแล้ว
“กินข้าวด้วยกันไหมเจ๊” เธอกำลังตักข้าวแต่เสียงที่ถามไปไม่ได้คำตอบทำให้เธอหันหลังมาดู
“กินสิ พี่ไปซื้อผลไม้มาให้”
กาฟิวยื่นถุงผลไม้ให้เธอสายไหมมองหน้าเขาและคว้าถุงผลไม้เหวี่ยงๆวางไว้บนโต๊ะ เธอเดินมานั่งที่โต๊ะกินข้าวและตักกินโดยไม่ได้สนใจกาฟิวที่ตามมานั่งข้างๆและมองหน้าเธอ
ร่างบางเคี้ยวอาหารตุ้ยๆอย่างไม่สนใจเขาสักนิดกาฟิวลุกขึ้นไปตักข้าวมานั่งข้างหน้าเธอและรินน้ำใส่แก้วให้สายไหม
“ค่อยๆกินเดี๋ยวติดคอ”
เขาเตือนเมื่อเห็นเธอตั้งหน้าทานอย่างเดียวโดยไม่ได้สนใจอย่างอื่นเลยเธอแค่มองหน้าเขาอย่างไม่พอใจแล้วก็ไม่พูดอะไรต่อกินอีกไม่กี่คำก็วางช้อนแล้วลุกขึ้นยืน
“จะไปไหน นั่งเป็เพื่อนพี่ก่อน”กาฟิวคว้าแขนเล็กไว้ได้ทันก่อนที่เธอจะเดินออกไป
“ปล่อยไหม” เธอเสียงแข็งจ้องหน้าเขาดวงตากร้าวเขายิ้มให้เธออ่อนๆและดึงเธอมานั่งที่ตัก สายไหมขัดขืนแต่สู้แรงเขาไม่ได้
เขาโอบเอวเธอใบหน้าคมเข้มแนบชิดกับแผ่นหลัง กลิ่นกายเฉพาะของเธอทำเขาไม่อยากละไปไหนอยากกอดเธอไว้แบบนี้ตลอดเวลา
“ขอโทษ” ริมฝีปากหนาเอ่ยออกมา
“ทำไมต้องขอโทษด้วย” สายไหมตอบกลับนิ่งๆน้ำเสียงยังเ็าฮึดฮัดไม่พอใจกับคำพูดของเขา
“ไม่ได้อยากให้มันเป็แบบนี้สักนิดไหม ขอโทษที่ทำให้เดือดร้อน”
เขากระซิบผ่านแผ่นหลังไหล่ของเธอสูดดมความหอมของกลิ่นสาวจนสายไหมต้องหดคอไม่อยากให้เขาทำแบบนี้กับร่างกายเธอ
“ตอนทำทำไมไม่คิด มาขอโทษตอนนี้มันได้อะไรในเมื่อตอนนี้ทุกคนก็เข้าใจผิดไปแล้ว คนไม่รู้จักกันยังมาด่าเหมือนไหมไปฆ่าคนตายพี่คิดว่าแค่คำขอโทษมันช่วยอะไรไหมได้บ้าง”
“พี่จัดการหมดแล้ว ข่าวของไหมจะไม่ปรากฏที่ไหนอีก พี่จะปกป้องไหมเอง”
“ไหมไม่้าอะไรจากพี่อีก หยุดได้แล้วกับการกระทำทุกอย่างปล่อยไหมไปซะที”น้ำเสียงเธอสั่นเหมือนหัวใจเขาตอนนี้ที่มันหน่วงไม่แพ้กันเขาทำให้เธอมีน้ำตาทุกครั้งที่เจอกัน
“ขอโอกาสอีกครั้งได้หรือเปล่า ขอให้พี่ได้เริ่มใหม่กับสิ่งที่เคยทำพลาดไป”
“เพื่ออะไร พี่จะมาสนทำไมในเมื่อพี่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับไหม”
“ทำไมพี่จะไม่รู้สึกที่ตามหวงเธอเหมือนคนบ้ามันเหมือนคนไม่มีใจงั้นเหรอ งั้นถามหน่อยว่าพี่เคยทำแบบนี้กับใครบ้างยังไม่เคยเซ้าซี้ใครเหมือนเธอเลยนะไหม ยิ่งเธอคอยผลักเท่าไหร่ใจมันก็อยากจะอยู่กับเธอมากเท่านั้น เคยรู้บ้างหรือเปล่า”
“สิ่งที่พี่ทำมามันเรียกว่ามีใจให้กันงั้นเหรอ คนเราถ้ารู้สึกดีกับใครจริงๆเอาตรงๆไม่ต้องถึงขั้นรักแต่เขาไม่มีวันจะทำร้ายคนนั้นเด็ดขาดแต่พี่ทำกับไหมมากี่ครั้งแล้ว จำไม่ได้หรือไง”
“พี่ไม่รู้ไงไหม ไม่รู้ใจตัวเองเหมือนคนโง่ แต่ตอนนี้พี่คิดได้แล้วพี่อยากมีแค่เธอคนเดียวเท่านั้น”
13K
![[จบ] ปลุกตำนานเทพยุทธ์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1734091024_52065864.webp)
