ตอนที่ 7 หนุ่มน้อยยัปปี้[1]
บนเตียงที่ปูด้วยผ้าสีขาวหรูหราสไตล์อิตาเลียนกว้างใหญ่หลังหนึ่ง เสิ่นซีโหลวที่นอนหลับเป็ตาย ในที่สุดก็รับสายหลังจากหลี่เหยียนโทรมาเป็ครั้งที่สิบ เสียงคำรามราวกับเชือดหมูดังขึ้นจากปลายสาย ทำให้เสิ่นซีโหลวแมลงสัปหงก[2] ต้องหัวหดในทันที
เขาผุดขึ้นนั่งบนเตียง หยิบโทรศัพท์แล้วพุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำ หลี่เหยียนที่อยู่ในสายได้ยินเสียงเร่งรีบลุกลี้ลุกลนดังอยู่ชั่วขณะก็รู้ว่าเขานอนเพลิน จึงบ่นกระปอดกระแปดไม่หยุด “พ่อเ้าประคุณทูนหัวของฉัน นายดูซิ ตอนนี้ปาไปกี่โมงแล้ว
“เมื่อคืนฉันยังตั้งใจส่งข้อความหานายให้ปรับนาฬิกาปลุก นายนี่นะ วันนี้โทรไปเป็สิบสายก็ไม่รับ”
เสิ่นซีโหลวไม่อาจทนฟังพี่หลี่สวดพล่ามไม่หยุดได้ เขาพูดเสียงอู้อี้ออกมาเพราะปากเต็มไปด้วยฟองฟอด
“ฮะ นายว่าอะไรนะ” หลี่เหยียนฟังอยู่นานก็ได้ยินไม่ชัด เขาจำต้องเอ่ยเร่งรัดอีกสองประโยคแล้ววางสายไป
ผ่านไปสิบนาที ในที่สุดหลี่เหยียนก็ได้เห็นเงาของเสิ่นซีโหลว จึงรีบเปิดประตูรถโบกมือให้ “ซีโหลว ทางนี้ เร็วหน่อย จะไม่ทันแล้วนะ”
เสิ่นซีโหลวเห็นรถแวนของตัวเองก็เร่งฝีเท้าเข้ามา เมื่อก้าวเท้าข้างหนึ่งขึ้นรถ เสียงพี่หลี่ที่ตื่นเต้นเล็กน้อยก็ดังอยู่ข้างหู
“อ้า คนหล่อ พวกเราเจอหน้ากันอีกแล้วนะครับ”
เสิ่นซีโหลวหันมองตามสายตาพี่หลี่ ก่อนเห็นกู้อู๋เหยียนสวมชุดออกกำลังกายสีฟ้าอ่อน ทั่วร่างอาบด้วยแสงแดดอ่อนๆ ยามอาทิตย์ขึ้น ดูเปล่งประกายเหมือนมีแสงศักดิ์สิทธิ์ ทั้งยังดูสูงส่งราวกับจะบีบบังคับผู้คนให้ไม่อาจละสายตาไปได้ชั่วขณะ
กู้อู๋เหยียนที่เพิ่งวิ่งตอนเช้าแล้วกลับเข้ามาได้ยินเสียงทักก็เหลือบเห็นชายหนุ่มแข็งแรงกำยำคนหนึ่งในรถซึ่งจอดอยู่ข้างทาง กำลังมองมาที่ตนพลางยิ้มเริงร่า เลยจำต้องหยุดฝีเท้าถาม “พวกเราเคยเจอกันมาก่อนเหรอครับ”
“ผมเคยเจอคุณมาก่อน ที่สวนดอกไม้หลังโรงแรมซิงลี่ไง”
เมื่อได้ยินเขาพูดถึงโรงแรมซิงลี่ กู้อู๋เหยียนก็ตื่นตัวขึ้นทันที สองตาหรี่ลงเล็กน้อย แสร้งทำทีเป็ไม่สนใจ “อ๋อ งั้นเหรอครับ แล้วนอกจากผม คุณยังเห็นอะไรอีกไหม”
หลี่เหยียนกลับฟังไม่ออกถึงน้ำเสียงหยั่งเชิงในคำพูดเขา ตอบออกไปตามจริง “ตอนนั้นผมเห็นคุณคุยอยู่กับเสิ่นซีโหลว ไม่ได้สังเกตเห็นอย่างอื่นนะ”
“แบบนี้หรอกเหรอ” พูดไปก็พลางยื่นมือทักทาย “สวัสดีครับ ผมชื่อกู้อู๋เหยียน”
หลี่เหยียนจับมือตอบอย่างมีมารยาท เอ่ยด้วยใบหน้าประดับยิ้ม “สวัสดีครับ ผมเป็หัวหน้าผู้จัดการศิลปินของบริษัทซิงเย่าเอนเตอร์เทนเมนต์ และก็เป็ผู้จัดการส่วนตัวของเสิ่นซีโหลวด้วยครับ
“ครั้งก่อนผมรีบร้อน เห็นคุณแวบๆ ก็คิดว่าหล่อมาก วันนี้พอคุณยืนอยู่ตรงหน้าใกล้ขนาดนี้ ก็ยิ่งเห็นว่าหล่อจนเกือบจะทำให้ทั้งคนและทวยเทพต้องอิจฉาเลยนะครับ!”
เสิ่นซีโหลวกลอกตามองบนอยู่ข้างๆ พลางนึกตำหนิ ‘เมื่อก่อนตอนพี่เซ็นสัญญากับผมก็พูดแบบนี้เหมือนกัน พี่หลี่ ครั้งหน้าถ้าพี่อยากเซ็นสัญญากับใครอีก ช่วยเปลี่ยนคำชมบ้างได้หรือเปล่า’
“พี่หลี่ชมเกินไปแล้วครับ”
“ผมพูดจากใจจริงแน่นอน
“คุณเคยคิดจะเป็ดาราหรือเปล่า ถ้าเคยคิด ต้องมาเซ็นกับซิงเย่านะครับ ในวงการนี้ ซิงเย่าเอนเตอร์เทนเมนต์เป็โรงงานปั้นดาราที่ไม่เป็สองรองใคร
“คุณวางใจได้ ด้วยรูปร่างหน้าตาของคุณ ไม่ถึงหนึ่งปี ผมสามารถทำให้คุณกลายเป็ไอดอลชั้นนำที่ทรงอิทธิพลได้อย่างแน่นอน”
ตอนที่หลี่เหยียนเตรียมจะเอ่ยล่อใจให้มากขึ้นอีก กู้อู๋เหยียนที่อยู่ตรงข้ามก็หัวเราะเบาๆ “พี่หลี่ ขอบคุณในความหวังดีครับ แต่ผมยังไม่มีความคิดทางด้านนี้นะครับ”
เมื่อถูกน้ำเย็นราดใส่หัวจนดับเปลวเพลิงที่คุโชนของหลี่เหยียน เขาก็ทอดถอนใจว่า ต้นกล้าดีซะขนาดนี้! ขอแค่เ้าตัวเซ็นสัญญาได้ ซิงเย่าก็จะมีบ่อเงินบ่อทองเพิ่มอีกแห่ง ที่สำคัญคือไดเรกเตอร์หวังจะต้องมองเขาในมุมใหม่ หนทางในการจีบสาวก็จะก้าวหน้าไปอีกขั้น
“พี่หลี่ ถ้ายังไม่ไปอีก จะถ่ายโฆษณาสายเอานะ” อู๋เฮ่า ผู้ช่วยที่นั่งข้างคนขับยื่นหน้ามากล่าว ชั่วขณะนั้นหลี่เหยียนที่ผิดหวังรีบขยับตัวเข้าไปในรถ ถือโอกาสดึงเสิ่นซีโหลวที่อยู่อีกข้างให้นั่งลง
หลังจากนั่งในรถดีๆ แล้ว เขายังลดหน้าต่างรถลง พูดออกไปอีกอย่างไม่ยอมแพ้ “ถ้าเปลี่ยนความคิดแล้ว คุณก็บอกกับซีโหลวได้เลย พวกเรายังมีงาน ไปก่อนนะครับ”
**************
ลี่เฟิงนั่งตัวตรงบนโซฟาในห้องรับแขกเพื่อรอประธานกู้ลงมา ถ้วยกาแฟบนโต๊ะลายไม้ตรงหน้ายังแผ่ไอร้อนอย่างต่อเนื่อง
หยางสวินขึ้นไปแจ้งให้กู้อู๋เหยียนลงมา พอเห็นลี่เฟิงที่นั่งเรียบร้อยหลังตรงเหมือนทหารเพิ่งปลดประจำการ ที่ถ้าะโไปว่า ‘ยืนตรง’ คาดว่าอีกฝ่ายคงกระเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟาแล้วทำท่าวันทยาวุธ
เขาพูดด้วยรอยยิ้มเบิกบาน “เสี่ยวเฟิง อยู่ที่นี่ไม่ต้องระมัดระวังขนาดนี้ นั่งตามสบายเถอะ”
ลี่เฟิงเห็นหยางสวินลงมา สีหน้ายังคงเคร่งขรึมจริงจังขณะตอบรับ “ครับ”
เชิงอรรถ
^ ยับปี้ เป็นคำที่ใช้กันในอเมริกา เรียกกลุ่มคนหนุ่มสาวในเมืองที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน มีฐานะทางการเงิน ให้ความสำคัญแก่เรื่องวัตถุนิยมและมีรสนิยมในการใช้ชีวิตดูดีมีระดับ^ อุปมาถึงคนขี้เซา