บทที่ 1 ยอมหัวล้านเพื่อแลกกับความแข็งแกร่ง
“ถุงเท้า กางเกงใน! ยางรัดผม ที่คาดผม! ราคาถูกมาก ไอ้ผู้จัดการโรงงานชั่วช้ากับน้องสะใภ้หนีไปแล้ว ลดล้างสต๊อก ขายขาดทุนเลย!”
เจียงหนานใส่เสื้อยืดสีขาวแขนสั้น
ด้านหน้าพิมพ์ลายการ์ตูนเฮลโลคิตตี
เด็กหนุ่มสวมกางเกงขาสั้นและรองเท้าแตะนั่งอยู่บนเก้าอี้พับ ขณะที่ะโอย่างกระตือรือร้น
“เฮ้! น้องสาวซื้อกางเกงในไหม? ถูกมาก ๆ สิบหยวนได้สองตัวเลยนะ!”
หญิงสาวที่เดินผ่านมาลังเลชั่วครู่ ขณะมองไปที่แผงขาย
บนผ้าที่ปูอยู่บนพื้นขนาดสองคูณสองเมตร มีสินค้าวางเรียงกันอย่างเป็ระเบียบ
“ดูได้เลย มีทุกแบบเลย!”
“แบบโบ แบบลายทางสีฟ้าขาว แบบปิกาจู แบบบิกินี…”
หญิงสาวมองกางเกงในพวกนั้นแวบหนึ่ง ก่อนที่ใบหน้าจะแดงก่ำ
เธอมองเจียงหนานอีกครั้ง อีกฝ่ายน่าจะอายุประมาณสิบเจ็ดสิบแปดปี หน้าตาหล่อเหลาและสดใส ดูเป็หนุ่มหล่อที่สะอาดสะอ้าน เด็กหนุ่มมองมาที่เธอด้วยสายตาคาดหวัง
ทำให้ใบหน้าของเธอก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีก...
“จะบ้าเหรอ! ล้อเล่นรึไง!”
เจียงหนานใ รีบะโเรียก “น้องสาวอย่าเพิ่งไปสิ ไม่ซื้อกางเกงในก็ดูยางรัดผมกับกิ๊บติดผมก่อนสิ!”
เขาล้อเล่นเื่อะไรเหรอ?
ก็แค่ขายกางเกงในเอง?
คนขายกางเกงในไม่ใช่พ่อค้าที่ซื่อสัตย์สุจริตหรอกเหรอ?
เจียงหนานอยากร้องไห้จนใจจะขาด ะโมาตั้งชั่วโมงกว่า เสียงแหบแห้งไปหมดแล้ว!
แต่จนถึงตอนนี้ เขาก็ยังขายไม่ได้สักตัวเลย!
ถ้าขายไม่ได้เร็ว ๆ นี้ เขาจะไม่มีอะไรกินแล้ว และอีกไม่นานก็ต้องจ่ายค่าเช่าบ้านแล้วด้วย
เจียงหนานเป็กังวลอย่างมาก
“เฮ้! นี่เทพหนานจากโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงของเราไม่ใช่เหรอ!”
“อัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ผู้ปลุกพลังสายมิติ! ทำไมยังมาตั้งแผงขายของในตลาดกลางคืนเจียงเฉิงอีกล่ะ?”
เจียงหนานเงยหน้าขึ้นและพบกับเด็กสาวผมบ๊อบสวมเสื้อเอวลอยคนหนึ่ง สองมือของเธอเกี่ยวไว้กับแขนของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ กำลังหัวเราะใส่เขาอย่างเย้ยหยัน
เด็กหนุ่มอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
หลี่มู่เหยียน?
แย่จริง! ดันเจอเพื่อนร่วมชั้นซะได้!
“หา! สายมิติ? ที่รัก! เธอไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม! ฉันจำได้ว่าในบรรดาสามผู้ปลุกพลังขั้น์วิถีของพวกเาาวจีน มีคนหนึ่งที่มีพลังสายมิติ! คือเขาคนนี้เหรอ?”
หลี่มู่เหยียนเบ้ปาก “ใช่ไหมล่ะ? ตอนที่เขาปลุกพลังสายมิติใน่มัธยมปลายปีแรก ทำเอาทั้งเจียงเฉิงแตกตื่นไปหมดเลย!”
“แม้แต่ผู้ปลุกพลังขั้น์วิถีของสายมิติยังมาพบเขาด้วยตัวเอง และยังจะรับเขาเป็ศิษย์อีกต่างหาก!”
หวังหลินใ “ถ้างั้น ทำไมเขายังมาตั้งแผงขายของอยู่อีกล่ะ?”
“เหอะ ๆ พี่ไม่รู้เหรอ ถึงพลังที่เทพหนานปลุกขึ้นมาจะเป็สายมิติที่หายากที่สุด แต่ผลการทดสอบพร์ของเขากลับได้แค่ระดับ E ซึ่งเป็ระดับที่ต่ำสุดเท่านั้น!”
“ผู้ปลุกพลังขั้น์วิถีนั่นถึงกับงงไปเลย แล้วก็จากไปด้วยความไม่พอใจ พร์ขยะแบบนี้ ชาตินี้คงไม่มีทางได้ขึ้นถึงขั้นทองแดงแน่ ๆ”
สีหน้าของหวังหลินดูสับสน “นี่มัน บ้าชัด ๆ!”
เจียงหนานถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายพลางกลอกตา “พวกนายจะซื้อของหรือเปล่า? ถ้าไม่ซื้อก็รีบไปได้แล้ว! อย่ามาก่อกวนร้านของฉัน!”
หวังหลินหัวเราะเยาะ เขาใช้เท้าเตะถุงเท้าบนแผงขายของ ทิ้งรอยเท้าเอาไว้อย่างชัดเจน
“ไง? พวกฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่ซื้อนี่นา เป็พ่อค้าขายของกันแบบนี้ได้ยังไง!”
เจียงหนานมองรอยเท้าบนถุงเท้าพลางคิ้วขมวดแน่น ก่อนจะยิ้มกว้าง “ซื้อบิกินี่ให้แฟนนายสิ จะได้เอาไว้ใช้ตอนกลางคืน!”
หลี่มู่เหยียนหน้าแดง ก้าวเข้ามาเตะของบนแผงจนกระจัดกระจาย
“ระวังปากนายหน่อย รู้ไหมว่าพี่หวังของฉันเป็ใคร? เขาเป็ผู้ปลุกพลังสายกำลังของมหาวิทยาลัยหลิงอู่แห่งเจียงเฉิงเชียวนะ!”
เจียงหนานหัวเราะเยาะ “น่ากลัวจังเลย! ฉันนึกว่าพ่อเขาชื่อหวังกั้งซะอีก!”
หวังหลินพูดเสียงเย็น “เป็แค่คนขายของสกปรก จะหยิ่งผยองอะไรนักหนา? แค่ขยะชิ้นหนึ่งแท้ ๆ!”
“ขายของแล้วมันผิดตรงไหน? อย่างน้อยฉันก็ใช้ฝีมือตัวเองทำมาหากิน!” เจียงหนานไม่กลัวแม้แต่น้อย
“ทำมาหากินเหรอ? วันนี้ฉันจะทำให้แกกินข้าวไม่ลงเอง!”
พูดจบก็หัวเราะอย่างเหี้ยมโหด
หวังหลินเหวี่ยงหมัดไปที่หัวของเจียงหนานอย่างรุนแรงจนรู้สึกได้ถึงลมพัด
ทว่า ความผันผวนรอบตัวของเจียงหนานกลับไหลวน เขาเคลื่อนย้ายตัวเองอย่างฉับพลันไปด้านหลังไกลครึ่งเมตรในทันที!
และหลบหมัดนี้ไปได้อย่างหวุดหวิด
แต่ทว่า ทั้งร่างกลับอ่อนแรง เหงื่อไหลท่วมหัว ราวกับพลังทั้งหมดถูกดูดออกไป
นั่นทำให้หวังหลินใ
ให้ตายเถอะ หมอนี่เป็ผู้ปลุกพลังสายมิติจริง ๆ เหรอเนี่ย?
แต่แล้วยังไงล่ะ?
“ยังกล้าหลบอีกเหรอ?”
อีกหมัดถูกเหวี่ยงออกไป กระแทกเข้าที่คางของเจียงหนานอย่างจัง ฝ่ายหลังที่อ่อนแรงเพราะพลังหมดไปกับการเคลื่อนย้ายมิติถูกซัดจนล้มคว่ำไปกับพื้น ความรู้สึกหน้ามืดและวิงเวียนโถมเข้าใส่ทันที
“อ่อก!”
เด็กหนุ่มพ่นเืก้อนหนึ่งใส่ผ้าปูแผงลอยบนพื้น
[ติ๊ง! ตรวจพบส่วนประกอบของเื ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ เริ่มหลอมรวม!]
[หลอมรวมสำเร็จ มอบผ้าปูแผงลอยให้เ้าของ 1 ผืน เก้าอี้พับ 1 ตัว สิทธิ์สุ่มสิบครั้ง 1 ชุด!]
[เ้าของ้าสุ่มหรือไม่?]
อะไรของมัน?
เจียงหนานที่ถูกชกจนล้มลงไปมีแต่เสียงวิ้งอยู่ในหู!
มีระบบแผงลอยริมถนนั้แ่เมื่อไร?
สิบครั้งติด? แบบนี้ฉันจะได้ SSR*[1] เป็องเมียวจิสาวหรือเปล่า?
[เ้าของ้าสุ่มหรือไม่?]
…
[ถามอีกครั้ง เ้าของ้าสุ่มหรือไม่?]
…
[เ้าของ้าสุ่มหรือไม่?]
“?”
นี่มันอะไรกัน ทำไมยังเร่งอยู่อีก? ฉันสุ่มก็ได้!
[วงล้อแห่งโชคชะตา การสุ่มรางวัลสิบครั้งติดต่อกัน เริ่ม!]
[ขอบคุณที่ใช้บริการ! รางวัลปลอบใจ ยาน้ำพลังมหาศาลระดับต้นหนึ่งขวด!]
[ขอบคุณที่ใช้บริการ! รางวัลปลอบใจ ยาน้ำพลังมหาศาลระดับต้นหนึ่งขวด!]
…
หลังจากขอบคุณถึงเก้าครั้ง ใบหน้าของเจียงหนานก็หมองคล้ำ การสุ่มรางวัลสิบครั้งนี่มันหลอกลวงชัด ๆ!
[ขอแสดงความยินดี คุณได้รับรางวัล! ผลชำระไขกระดูกหนึ่งผล!]
[ปลดล็อกระบบคลังไอเทม!]
เจียงหนานเห็นว่าในคลังไอเทมของระบบมียาน้ำพลังมหาศาลเก้าขวด และผลชำระไขกระดูกหนึ่งผล
[ยาน้ำพลังมหาศาล]
[สรรพคุณ: เพิ่มพลังกายของผู้ดื่มขึ้นสิบเท่า นานสามวันสามคืน]
[ผลชำระไขกระดูก]
[สรรพคุณ: ชำระล้างไขกระดูก ยกระดับพร์ของผู้รับประทาน]
ดวงตาของเจียงหนานเป็ประกาย ยาน้ำพลังมหาศาลที่เป็ของปลอบใจนั่นฟังดูเจ๋งมากเลย!
เขาหยิบขวดหนึ่งออกมาจากคลังไอเทมโดยตรง
ตูม!
ถังน้ำที่เต็มไปด้วยของเหลวปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันบนแผงลอย
เจียงหนานชะงักงัน
บ้าไปแล้ว! ‘ขวด’ บ้านไหนกันถึงได้ใหญ่ขนาดนี้?
ระบบเข้าใจผิดเกี่ยวกับลักษณนามของ ‘ขวด’ หรือเปล่านะ?
ช่างเป็ขนาดที่น่าทึ่งจริง ๆ!
“หึ! สายมิติมีของแค่นี้เองเหรอ? ไอ้ขยะที่ทนหมัดฉันไม่ได้สักหมัด ยังจะกล้าเรียกตัวเองว่าเทพหนานอีกเหรอ? หน้าไม่อายจริง ๆ!”
หวังหลินยืนด้วยท่าทางหยิ่งผยองและด่าทอเจียงหนานที่นอนแผ่อยู่บนแผงลอย เพลิดเพลินกับความรู้สึกเหนือกว่าที่ได้จากการเหยียบย่ำ!
‘ขวด’ ที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันทำให้เขาชะงักงัน
“อย่าเพิ่งพูดมาก รอฉันแป๊บหนึ่ง!”
เจียงหนานบิดฝา ‘ขวด’ ออก คว้าถังน้ำขึ้นมากอดแล้วดื่มรวดเดียวหมด
“?”
เกิดอะไรขึ้น ตอนกำลังต่อสู้กันอยู่เนี่ย...?
เป็อะไรไป? โดนต่อยจนกระหายน้ำขนาดนั้นเลยเหรอ?
ถึงกับต้องกอดถังน้ำดื่มเลย?
ยาน้ำพลังมหาศาลไหลลงคอ เจียงหนานรู้สึกเย็นวาบที่ศีรษะ พลังอันแข็งแกร่งพุ่งทะลักออกมาจากส่วนลึกในร่างกาย
ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นสิบเท่าในทันที!
เจียงหนานวางถังน้ำลง เขาลุกขึ้นยืน ก่อนจะปล่อยหมัดพุ่งออกมาราวกับั กระแทกเข้าที่ท้องของหวังหลินอย่างจัง!
หมัดนั้นทรงพลังมาก กระทั่งสร้างคลื่นะเิเสียงดังสนั่น
หวังหลินไม่ทันระวังตัว
ปัง!
ใบหน้าของชายหนุ่มบิดเบี้ยว ดวงตาเหลือกถลน ความรู้สึกเหมือนโดนรถบรรทุกพุ่งชนและกระอักเืออกมา!
หวังหลินที่ถูกเจียงหนานชกหนึ่งหมัด ขดตัวโค้งงอเหมือนกุ้งตัวโต
“อุก! นี่! นี่มันพลังบ้าอะไรกัน?”
หลี่มู่เหยียนอึ้งไปแล้ว และไม่ได้สนใจหวังหลินที่โดนต่อยจนตัวงอเป็กุ้ง
เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าช่างเป็เื่… เื่… ที่หาได้ยากมาก
“เจียง… เจียงหนาน นาย! ทำไมนายถึงหัวล้านล่ะ?”
เจียงหนานชะงัก ยกมือขึ้นลูบหัวโดยไม่รู้ตัว
เกลี้ยงเกลา...
เฮ้ย!
ผมฉันหายไปไหน!
ผม! ของ! ฉัน! หายไปไหน!
ล้านแล้ว? ไม่เหลือเลยสักเส้น!
“ระบบ! ผมฉันหายไปไหน?”
[เ้าของอย่าได้สนใจรายละเอียดเล็กน้อยพวกนี้เลย!]
รายละเอียด?
บ้าเอ๊ย! เส้นผมแสนสลวยสวยงามของเขากลายเป็แค่รายละเอียดเล็กน้อยอย่างนั้นเหรอ?
นี่มันยาบ้าอะไรกัน ทำไมแรงขนาดนี้ กินเข้าไปแล้วถึงกับทำให้หัวล้านได้เลยเหรอ?
ถ้างั้นก็หมายความว่า...
ฉันต้องยอมหัวล้าน! เพื่อแลกกับความแข็งแกร่งงั้นเหรอ?!
[1] SSR ย่อมาจาก Super Super Rare หรือ Super Special Rare หมายถึงของหรือไอเทมนั้น ๆ หาได้ยากมาก