ั้แ่มาถึงลอนดอนเจอเื่วุ่นวาย ทำให้อลิสาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ารู้ข่าวจากเพื่อนสมัยเรียนกำลังจะแต่งงานพรุ่งนี้ที่นี่
เธอยังไม่รู้เื่ของการเดินทางไปที่งานมากนักจึงเอ่ยชวนให้แอรอนไปเป็เพื่อนด้วย ชายหนุ่มปฏิเสธแต่ให้ข้อมูลการเดินทางเบื้องต้นไว้บ้างแล้วและคาดว่าหญิงสาวสามารถไปที่งานเองได้
อันที่จริงเธออยากจะวาดภาพหรือทำงานฝีมือให้เป็ของขวัญสำหรับเ้าสาวเพราะเป็สิ่งที่เธอชอบมาแต่เด็กหากไม่ใช่เพราะต้องเรียนบริหารตามความ้าของพ่อแม่ เธอคงเลือกเรียนศิลปะแน่นอนแล้วตอนนี้ต่างบ้านต่างเมืองเป็เื่ลำบากสำหรับการหาอุปกรณ์ทำงานประดิษฐ์อย่างที่ใจรักเธอจึงเลือกมอบเป็ซองเงินให้กับเ้าสาวตามความนิยมแทน
หญิงสาวประมาทจนเกินไปคิดว่าจะตื่นได้ทันเวลาโดยไม่ตั้งนาฬิกาปลุก
เสียงโทรศัพท์ดังเธอรีบรับ “โทษทีจ้ะลิสาตื่นสาย จะรีบนั่งแท็กซี่ไปที่งานเลยจ้ะ”
“ผมเอง” เสียงทุ้มต่ำขัดจังหวะเธออย่างหมดความอดทน
“… แอรอน?”
“รีบอาบน้ำแต่งตัวผมจะพาไป”
ปฏิเสธ… แล้วทำไมถึงเปลี่ยนใจ?
ในความเป็จริงแอรอนไม่ได้อยากไปงานนี้เพราะเกรงว่าจะเจอคนรู้จักแล้วความลับเื่อารัณย์ตัวจริงจะถูกเปิดเผย
เมื่อคืนจู่ๆเขาเพิ่งได้รับการ์ดเชิญเพราะจดหมายมาถึงล่าช้าไปเ้าสาวคือเพื่อนสมัยเรียน
นึกภาพไม่ออกเลยหากเขาไม่ไป แต่ถ้าเขาไป ความลับที่ปกปิดไว้ย่อมถูกเปิดเผย
...
ชายหนุ่มและหญิงสาวมาถึงก่อนเวลางานเกือบหนึ่งชั่วโมงยังมีแขกมาไม่มาก
“คุณรอที่นี่ก่อนผมจะขึ้นไปพบเ้าสาวเพื่อแสดงความยินดี”
อลิสาพยักหน้า “ตกลง”
เมษากำลังแต่งหน้าให้สมบูรณ์แบบและไร้ที่ติเมื่อเห็นอารัณย์เข้ามา เธอยิ้มและมองเขา “ดีใจจังที่เธอมาได้”
“ยินดีด้วยนะ”
“ขอบใจจ้ะ”
“ผม…มีเื่ขอร้องอีก”
“ในงานอย่าเรียกผมว่าอารัณย์นะโดยเฉพาะเวลาอยู่กับอลิสา”
ว่าที่เ้าสาวทำหน้างงแต่เก็บความสงสัยไว้และรับปากชายหนุ่มไปก่อน
“แล้วไว้ผมค่อยมาอธิบายทีหลังนะ”
แอรอนเห็นสายตากำลังอึดอัดอยากจะออกจากวงสนทนากับหนุ่มอื่นของหญิงสาวจึงเข้าไปช่วยเธอออกมา
หญิงสาวถอนหายใจด้วยความโล่งอกและขอบคุณชายหนุ่มที่ช่วยให้พ้นจากสถานการณ์นั้นออกมาได้
“ขึ้นไปข้างบนเถอะเมษารอคุณอยู่”
ด้วยเหตุผลบางอย่างแอรอนรู้สึกไม่พอใจที่เห็นหนุ่มอื่นมาคุยกับหญิงสาวแบบเมื่อครู่
เมื่อคิดถึงเื่นี้แอรอนก็อดไม่ได้ที่จะต้องกลับไปอบรมบางอย่างกับหญิงสาว
อลิสากำลังเดินขึ้นไปอย่างมีความสุขแต่เมื่อเขาดึงข้อมือเธอให้หันกลับมาและจ้องมอง เธอใและหยุดกะทันหัน จึงสะดุดบันไดและกำลังจะกลิ้งลงบันไดแอรอนรีบดึงตัวหญิงสาวไว้ให้อยู่ในอ้อมแขน
“คุณโอเคไหม…”
ก่อนที่คำว่า “ไม่…”จะพูดออกไป อลิสาเพิ่งเงยศีรษะขึ้น ริมฝีปากของเธอก็กดทับริมฝีปากของเขาในทันใด
“...”
ทั้งสองแนบริมฝีปากเข้าหากันและจ้องตากันในระยะประชิด
บรรยากาศแปลกๆกระจายไปทั่ว...
หลังจากเวลาผ่านไปนานก็มีเสียงดังขึ้นข้างๆ “อะแฮ่ม…คุณสองคนเปลี่ยนสถานที่จูบกันก่อนได้ไหม”
ใบหน้าของแอรอนเปลี่ยนเป็สีซีดและดวงตาที่เ็าของเขากวาดลงมาด้านล่าง...
ใบหน้าที่คุ้นเคยกำลังมองเขาด้วยสายตาที่ซับซ้อนทุกรูปแบบ สายตาที่ยิ้มแย้มของคนรู้จักการจ้องมองที่อยากรู้อยากเห็นของคนแปลกหน้า รวมถึงอาเธอร์ น้องชายของเขา
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือชายชราที่จ้องมองด้วยรอยยิ้มของเขา
มันจบลงแล้ว...โลกของเขาพังทลายลง
6K
![[จบ] ยอดยุทธ์ทลายฟ้า ท้าลิขิตไร้ขอบเขต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1763436491_8008067.webp)
