" เอาล่ะได้เวลากลับเมืองจางแล้ว " นนท์บอกสามภรรยา นนท์ชักนำจิตพาสามภรรยาออกจากเจดีย์แปดเหลี่ยม ทั้งสี่เร่งเดินทางออกจากเขาอสูร มาถึงบ้านเก่าของหวังเหอ
" ท่านพี่ พี่หวังเหอย้ายไปอยู่ในเมืองแล้ว " นนท์พยักหน้า ทั้งสี่จึงเร่งเดินทางเข้าเมือง
" คารวะองค์หญิง " เสียงทหารยามหน้าประตูเมือง " อืม " องค์หญิงพยักหน้า
" ข้าจะไปที่ร้านของพี่เหอ ข้าอยากให้เ้าทั้งสามไปด้วย " นนท์กล่าว ทั้งสี่เดินไปตามถนนที่มีผู้คนจอแจ
ชายหนุ่มใส่ชุดสีเขียว ใบหน้าหล่อเหลา รูปร่างสูงผอมบาง ผิวขาว คิ้วตรง จมูกโด่ง เดินมาขวางทางทั้งสี่
" ข้าเจียงต้าเฉิน ชวนแม่นางทั้งสามไปดื่มชาเป็เพื่อนของข้า " เจียงต้าเฉินคุณชายเสเพลจากตระกูลเจียง ตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองจาง
" ข้าทั้งสามรู้สึกดีใจที่คุณชายเจียงให้เกรียติ ชวนข้าทั้งสามไปดื่มชา แต่ข้าทั้งสามมีธุระต้องรีบจัดการเกรงว่าจะไปดื่มชากับคุณชายมิได้ " หลันอิงเย่กล่าวอย่างสุภาพ
นายกองทหารยามที่เฝ้าประตู ได้เดินตามองค์หญิงมาเพื่ออารักขา เดินออกมาขวางคุณชายเจียง " คุณชายเจียงขอโทษที่ข้าเสียมารยาท เพราะว่าองค์หญิงกับสหายต้องรีบไปทำธุระขอรับ " นายกองทหารกล่าว
นายกองทหารกล่าวจบ คุณชายเจียงซัดฝ่ามือใส่นายกองทหารจนถอยไปหลายก้าว พร้อมกระอักเืออกมา
" มีพลังแค่นี้คิดจะขวางทางข้า หากข้า้าสิ่งใดในเมืองจาง ข้าต้องได้ " เจียงต้าเฉินร้องะโ
นนท์จึงก้าวเท้าออกมา แต่หลันอิงเย่ขวางไว้ " ท่านพี่ข้าเอง " หลันอิงเย่กล่าว
" คุณชายเจียงเหตุใดท่านไม่ยอมเปิดทางให้เรา " หลันอิงเย่กล่าว
" แม่นางเ้าเปลี่ยนใจจะไปดื่มชากับข้าแล้วใช่รึไม่ " เจียงต้าเฉินยังคงไม่ยอมแพ้ หลันอิงเย่ปลดผนึกพลังของตน คุณชายเจียงพลันแข็งค้าง เมื่อได้รับแรงกดดันจากหลันอิงเย่
" ขั้นเทวะขั้นที่เจ็ด " คุณชายเจียงพึมพำ ผู้ติดตามของคุณชายเจียงเห็นท่าไม่ดีจึงออกตัว " ข้าเจียงอู่ฉี เื่ราวในวันนี้ เป็เพียงการทักทายหยอกล้อของนายน้อย ขอท่านทั้งสี่อย่าได้ถือสาเลยขอรับ " ว่าพลางเปิดทางให้ทั้งสี่
นนท์เดินไปหานายกองทหารพลางยื่นโอสถรักษาอาการาเ็ และโอสถฟื้นฟูพลัง " พี่ชาย กลับไปรักษาตัวก่อนเถิด " นนท์บอก ทั้งสี่จึงเดินจากไป
" พวกมันเป็ใคร เหตุใดเ้าไม่จับสตรีทั้งสามให้ข้า " คุณชายเจียงะเิอารมณ์
" นายน้อย ถึงขั้นฝึกของผู้หญิงคนนั้นจะเท่าเทียมกับข้า แต่ข้ามิรู้ว่าชายที่เดิมมาด้วย จะมีขั้นฝึกตนอยู่ที่ขั้นใด เห็นได้จากทั้งหมดผนึกขั้นฝึกตนเอาไว้เพราะไม่อยากให้ใครล่วงรู้ " เจียงอู่ฉีกล่าว
" หากจะจับตัวสตรีสามคนนั้นไม่ยาก แต่ท่านอย่าลืมว่าสตรีสามนางนั้นมีองค์หญิงจูเม่ยเสียนอยู่ด้วย ข้าน้อบเกรงจะเป็ปัญหาขอรับ " เจียงอู่ฉีกล่าว
นนท์และภรรยาทั้งสามเดินมาถึงร้านของหวังเหอ " ท่านลูกค้า ท่าน้าจะมาซื้อหรือขายเ้าคะ " พนักงานต้อนรับกล่าวทักนนท์
" ข้ามาขาย " นนท์เล่นด้วย พร้อมยื่นแหวนมิติให้กับพนักงานต้อนรับ พนักงานต้อนรับหยิบแหวนมิติจากนนท์ไปตรวจดู ตาเบิกกว้าง
" ท่านลูกค้าเชิญด้านในเ้าค่ะ " ว่าพลางนำนนท์และสามภรรยาไปที่ห้องต้อนรับที่ด้านใน " ที่นี่ตกแต่งร้านได้ไม่เลว " นนท์บอกกับสามภรรยา
" ท่านลูกค้าเชิญรอที่ห้องนี้ก่อนเ้าค่ะ ข้าจะรีบไปตามเฒ่าแก่มาพบท่าน " ว่าเสร็จนางรีบจากไป
ผ่านไปชั่วครู่ หวังเหอเปิดประตูเข้ามา " ท่านลูกค้ามีสิ่งใดมาขายขอรับ " หวังเหอค้อมตัวอย่างสุภาพ
" พี่เหอข้าเอง " หวังเหอใ " น้องนนท์ " พลางเข้ากอดกระชับนนท์ด้วยความดีใจ
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า น้องนนท์เ้ามาแล้ว " หวังเหอดีใจจนน้ำตาซึม
" พี่เหอ นี่เป็ภรรยาทั้งสามของข้า " นนท์แนะนำสามภรรยาให้กับหวังเหอได้รูจัก
" คารวะพี่ชายสามี " สามภรรยา คารวะหวังเหอ หวังเหอหัวเราะร่า
" ดี ดี ดี น้องชายข้าช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก " หวังเหอกล่าว
" พี่เหออาซ้อเล่า " นนท์ถามหาหวังลี่ชุน " อาซ้อของเ้าอยู่บ้าน นางเพิ่งคลอดบุตรชายให้ข้า " นนท์พยักหน้า
" เฒ่าแก่นี่แหวนมิติที่คุณชายนำมาเ้าค่ะ " หวังเหอรับแหวนมิติมาดู
" ซากอสูรหลายร้อยซาก แก่นอสูรอีกหลายร้อยก้อน สมุนไพรอีกนับพันต้น " หวังเหอถึงกับช็อค
" น้องนนท์ มากมายขนาดนี้ข้ารับซื้อไม่ไหว " หวังเหอกล่าว
" ข้าไม่ได้จะขาย แต่ข้าให้ท่าน " นนท์บอก
" แต่นี่มันมากไป ข้ารับไม่ได้ " หวังเหอยังปฏิเสธ
" หากเป็ของขัวญรับขัวญหลานของข้าเล่า " นนท์เปลี่ยนวิธี
" หากเป็เช่นนั้น ข้าก็ไม่เกรงใจ " หวังเหอกล่าว
" พี่ชายสามี ข้าทั้งสาวอยากไปคารวะอาซ้อ และอุ้มหลาน " สามภรรยาของนนท์พูด
" เรียกข้าว่าพี่เหอดีกว่า เอาล่ะข้าจะพาพวกเ้าไป " หวังเหอนำทั้งสี่ไปที่บ้าน ตลอดทางนนท์และหวังเหอพูดคุยกันไม่หยุดจนถึงบ้าน
" อาซ้อข้ามาแล้ว " นนท์กล่าวทักทายหวังลี่ชุน " อาซ้อนี่เป็ภรรยาทั้งสามของข้า นนท์แนะนำสามภรรยาให้กับหวังลี่ชุน
" คารวะอาซ้อ " สามภรรยาทักหวังลี่ชุน
" น้องนนท์ น้องชายของข้าเ้าชู้ยิ่งนัก น้องสะไภ้ทั้งสามหากน้องชายของข้าทำพวกเ้าเสียใจ เ้าทั้งสามจงบอกข้าเดี๋ยวข้าจะจัดการน้องชายเ้าชู้ผู้นี้เอง " หวังลี่ชุนพลางสำรวจร่างกายสามภรรยาของนนท์พลันพยักหน้า
" พวกเ้ามีที่พักรึยัง " หวังเหอถาม นนท์ส่ายหน้า
" ข้าจะให้เด็กๆ จัดห้องให้พวกเ้า " ว่าพลางสั่งเด็กๆไปเตรียมห้องใหญ่ให้กับนนท์และสามภรรยา
" พวกเ้าไปพัก่อนเถิดแล้วค่อยออกมากินอาหารเย็น " หวังเหอกล่าว แล้วให้เด็กๆพาทั้งสี่ไปที่ห้อง
ถึงห้องพัก " เสียนเอ๋อร์ ไว้รุ่งเช้าข้าจะไปพบบิดาของเ้า " นนท์บอกกับจูเม่ยเสียน
" ท่านพี่ข้าเป็กังวล เกรงว่าท่านพ่อจะบังคับข้าไม่ให้พบท่านพี่ " จูเม่ยเสียนเป็กังวล
" ข้าจัดการบิดาของเ้าได้แน่นอน เ้ามิต้องเป็กังวล " ว่าพลางนนท์จึงนำสามภรรยาเข้าไปในเจดีย์แปดเหลี่ยม
หลังมื้ออาหารค่ำผ่านไป นนท์และหวังเหอมาดื่มสุราที่ริมน้ำ
" น้องนนท์ ที่ข้ามีวันนี้ก็เพราะทุนของเ้าที่ให้ข้ามาในตอนนั้น แล้วยังตอนนี้เ้ายังให้ซากสัตว์อสูร แก่นอสูร สมุนไพร แก่บุตรข้าอีก ข้าไม่รู้จะตอบแทนเ้าเช่นไร " หวังเหอกล่าว
" พี่เหอ ท่านช่วยชีวิตข้าไว้ แค่นี้ข้าก็ตอบแทนท่านไม่หมดแล้ว สิ่งที่ข้าให้ท่านน้อยนักเมื่อเทียบกับสิ่งที่ท่านให้ข้า " นนท์กล่าว พลางหยิบแหวนมิติออกมายื่นให้กับหวังเหอ
หวังเหอรับแหวนมิติแล้วเปิดดู " เหรียญทองสิบส้านเหรียญ โอสถล้ำค่า สมุนไพรล้ำค่า ตำราฝึก เคล็ดวิชา น้องนนท์เ้าไปเอาของเหล่านี้มาจากไหน " หวังเหอถามนนท์ด้วยอาการที่ยังตะลึง
" ข้านำโอสถทะลวงราชันย์เทวะออกประมูลเมื่อสองปีก่อน " นนท์กล่าว
" เป็เ้าเองรึ น้องนนท์เ้าให้สมบัติข้ามากมายนัก " หวังเหอกล่าว
" พี่เหอ สมบัติที่ข้าให้ท่าน น่าจะทำให้ขั้นฝึกตนของท่านและอาซ้อไปถึงขั้นเทวะได้ " นนท์บอก
" พี่เหอแล้วเื่มู่หยงเจียงเล่า " นนท์ถาม
" หลังจากมู่หยงเจียงตาย มู่หยงฟางส่งคนออกตามหาตัวเ้า ทั้งยังให้รางวัลกับผู้ที่ให้เบาะแส จนถึงตอนนี้ก็ยังตามหาเ้าอยู่ " หวังเหอบอกนนท์
" เอาล่ะ น้องนนท์ข้าต้องไปนอนแล้ว เ้าก็อย่าอยู่ดึกล่ะ " หวังเหอกล่าวแล้วจากไป