เสียงครางหวานของนารายังคงก้องอยู่ในหูของเอวา ริมฝีปากอุ่นของซูเปอร์โมเดลสาวยังคงประทับอยู่บนยอดถันสีชมพูระเรื่อที่แดงก่ำจากการถูกปรนเปรอ ร่างบางของนาราที่นอนอยู่ใต้ร่างเธอสั่นสะท้านเล็กน้อย ลมหายใจหอบถี่เป็สัญญาณว่าเปลวไฟแห่งความปรารถนาได้ถูกจุดขึ้นแล้วอย่างสมบูรณ์
“พี่เอวา...” นาราเรียกชื่อคนรักเสียงแ่ ดวงตาของเธอฉ่ำเยิ้มไปด้วยแรงอารมณ์ที่คุกรุ่น “หนู... หนูรู้สึกร้อนไปหมดเลยค่ะ”
เอวายิ้มอย่างอ่อนโยน เธอผละออกจากอกอิ่มอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะเลื่อนใบหน้าขึ้นมาสบตากับนาราในระยะประชิด “ร้อนเหรอคะ” เธอกระซิบ “งั้นเดี๋ยวพี่จะช่วยดับร้อนให้เอง”
คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้ความร้อนในกายของนาราเบาบางลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งโหมกระพือให้รุนแรงขึ้นไปอีก (,,˃ ᵕ ˂,,)
เอวาเริ่มต้นการเดินทางบทใหม่ เธอค่อยๆ ประทับจูบลงบนเนินอกของนาราอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ริมฝีปากร้อนๆ ของเธอค่อยๆ ไล่ต่ำลงมาอย่างเชื่องช้า ผ่านหน้าท้องแบนราบที่เกร็งขึ้นเล็กน้อยรับััของเธอ
ทุกตารางนิ้วที่ริมฝีปากของเอวาัั ทำให้ร่างของนาราสะท้านเฮือก ขนอ่อนทั่วกายพร้อมใจกันลุกชันขึ้นมาต้อนรับความเสียวซ่านที่กำลังคืบคลานเข้ามา
“อ๊ะ... พี่เอวา... จะ... จะทำอะไรคะ” นาราถามเสียงสั่น เธอพยายามจะหุบขาเข้าหากันด้วยความเขินอายตามสัญชาตญาณ แต่เอวากลับใช้มือดันต้นขาของเธอแยกออกจากกันอย่างนุ่มนวลแต่หนักแน่น
“ชู่ว์...” เอวาส่งเสียงปลอบโยน “ไม่ต้องกลัวนะคะคนดี”
สายตาของเธอจับจ้องไปยังร่องกุหลาบสีชมพูอ่อนที่ซ่อนตัวอยู่ตรงหน้า มันกำลังชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำหวานที่หลั่งออกมาเป็เครื่องยืนยันถึงความ้าของเ้าของร่าง กลิ่นหอมหวานอันเป็เอกลักษณ์ลอยขึ้นมาแตะจมูกของเอวา ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวเธอให้ตื่นขึ้นอย่างเต็มที่
“แค่อยากชิม ‘อาหารจานหลัก’ น่ะค่ะ” เธอกระซิบตอบ “ดูสิคะ... น่าทานขนาดนี้ พี่จะอดใจไหวได้ยังไง”
พูดจบ เอวาก็ไม่รอช้า เธอโน้มใบหน้าลงไปจนสุด ก่อนที่ปลายลิ้นร้อนๆ จะแตะลงบนเม็ดคริสตอริสที่ซ่อนอยู่ใจกลางดอกไม้งามอย่างแ่เบา
“อ๊าาา!
”
นารากรีดร้องออกมาเสียงหลง ร่างกายของเธอแอ่นกระตุกขึ้นจากโซฟาอย่างแรง ความรู้สึกเสียวซ่านที่รุนแรงและฉับพลันราวกับสายฟ้าฟาดแล่นปราดไปทั่วร่างของเธอจนสมองขาวโพลนไปหมด ˃ ⌑ ˂
เอวายิ้มอย่างพึงพอใจกับปฏิกิริยานั้น เธอรู้ดีว่าเธอได้ค้นพบขุมทรัพย์ที่ล้ำค่าที่สุดแล้ว ลิ้นของเธอเริ่มบรรเลงเพลงรักบทใหม่อย่างไม่รีรอ
เธอเริ่มต้นอย่างเชื่องช้า ตวัดเลียไปรอบๆ เม็ดทับทิมนั้นอย่างหยอกล้อ ค่อยๆ ชิมรสชาติหวานล้ำเหมือนน้ำลิ้นจี่สดๆ ที่เธอโปรดปราน นาราบิดตัวไปมาด้วยความทรมานที่แสนสุขสม มือเล็กๆ ของเธอขยุ้มผ้าปูโซฟาไว้แน่นเพื่อหาที่ระบาย
“พี่เอวา... อื้อ... อ๊ะ... หนู... หนูเสียว...”
“เสียวเหรอคะ” เอวาถามเสียงพร่า ขณะที่ลิ้นของเธอยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง “แบบนี้เรียกว่าเสียวใช่ไหมคะ”
เธอเปลี่ยนจังหวะเล็กน้อย เริ่มใช้ปลายลิ้นดูดดึงเม็ดกระสันนั้นเบาๆ สลับกับการตวัดเลียอย่างรวดเร็ว ดาเมจที่สร้างขึ้นนั้นรุนแรงจนนาราแทบจะขาดใจ
“ใช่ค่ะ... อ๊า... แบบนี้แหละ... ซี้ด!” นาราครางไม่เป็ภาษาอีกต่อไป สติของเธอเริ่มเลือนลาง เหลือเพียงความรู้สึกเสียวซ่านที่ถาโถมเข้ามาเป็ระลอกคลื่น
เอวาััได้ถึงแรงตอดรัดจากช่องทางรักของนาราที่ถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ เธอรู้ว่าแมวน้อยของเธอกำลังจะเดินทางไปถึงจุดสูงสุดแล้ว เธอจึงตัดสินใจมอบของขวัญชิ้นสุดท้ายให้
ซูเปอร์โมเดลสาวสอดลิ้นของเธอเข้าไปในร่องกุหลาบนั้นอย่างช้าๆ แต่ลึกซึ้ง ััที่ชุ่มแฉะและร้อนแรงนั้นทำให้นารากรีดร้องออกมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเป็เสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความสุขสมอย่างแท้จริง
“พี่เอวา!
! หนู... หนูจะ... อ๊าาาาาา!
”
เอวาเร่งจังหวะลิ้นของเธอให้เร็วและรัวขึ้นอีก บดเบียดไปกับทุกส่วนที่อ่อนไหวที่สุดของนารา เธอได้ยินเสียงหัวใจของแฟนสาวที่เต้นรัวเหมือนกลองา และนั่นคือสัญญาณสุดท้าย
“ปล่อยออกมาเลยค่ะคนดี... ให้พี่ได้ชิมความสุขของนารานะคะ”
คำพูดนั้นราวกับเป็สวิตช์ปลดล็อกทุกสิ่งทุกอย่าง
“กรี๊ดดดดดดดด!
!
”
ร่างของนารากระตุกเกร็งอย่างรุนแรง เธอแอ่นสะโพกขึ้นสูงสุด ปล่อยธารน้ำรักที่อัดอั้นไว้ทั้งหมดออกมาจนท่วมท้นโพรงปากของเอวา ความสุขที่ท่วมท้นทำให้ดวงตาของเธอพร่ามัว น้ำตาแห่งความสุขสมไหลรินออกมาจากหางตาโดยไม่รู้ตัว (՞˶o̴̶̷̥᷄ ̫ o̴̶̷̥᷅˶՞)
เอวาตั้งใจกลืนกินน้ำหวานรสเลิศนั้นเข้าไปทุกหยาดหยดด้วยความรักใคร่ เธอค่อยๆ ใช้ลิ้นทำความสะอาดทุกอย่างจนหมดจด ก่อนจะผละออกมาอย่างช้าๆ
นารานอนหอบหายใจอยู่บนโซฟา ร่างกายของเธออ่อนระทวยราวกับไร้กระดูก ความรู้สึกซาบซ่านยังคงแล่นไปทั่วร่าง แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกอิ่มเอมและอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
เอวายิ้มอย่างอ่อนโยน เธอเลื่อนตัวขึ้นมานอนข้างๆ นารา ดึงร่างบางที่ยังสั่นสะท้านเล็กน้อยเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม
“เป็ยังไงบ้างคะ... แมวน้อยของพี่” เธอกระซิบถาม พลางกดจูบลงบนหน้าผากที่ชื้นเหงื่อของนาราเบาๆ
นาราซุกใบหน้าเข้ากับอกอุ่นของเอวา สูดกลิ่นกายที่คุ้นเคยเข้ามาเต็มปอด “มีความสุข... มากเลยค่ะ” เธอตอบเสียงแ่ “ขอบคุณนะคะ... ที่ทำให้หนูรู้สึกดีขนาดนี้”
“พี่ต่างหากที่ต้องขอบคุณ” เอวาพูดพลางลูบผมนุ่มของนาราเบาๆ “ขอบคุณที่ยอมให้พี่ได้ดูแล ได้เห็นนาราในมุมที่น่ารักขนาดนี้ พี่มีความสุขที่สุดเลยค่ะ”
นาราเงยหน้าขึ้นสบตากับเอวา ดวงตาของทั้งคู่สื่อสารความรู้สึกรักใคร่ที่มีให้กันโดยไม่ต้องใช้คำพูดใดๆ เพิ่มเติม
“หนูรักพี่เอวานะคะ”
“พี่ก็รักนาราค่ะ... รักที่สุดในโลกเลย”
ทั้งสองนอนกอดกันนิ่งๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบของสตูดิโออาร์ต มีเพียงเสียงลมหายใจที่ผสานกันเป็หนึ่งเดียว ความเครียดเื่งานศิลปะของนาราได้มลายหายไปจนหมดสิ้น ตอนนี้ในหัวใจของเธอมีเพียงภาพของเอวาและความสุขที่เธอมอบให้เท่านั้น
แสงแดดยามบ่ายเริ่มคล้อยต่ำลง ทอแสงสีทองอ่อนๆ เข้ามาในห้อง ทั้งสองค่อยๆ เคลิ้มหลับไปในอ้อมกอดของกันและกัน ความรักที่อ่อนหวานและบริสุทธิ์ของพวกเธอได้ช่วยเยียวยาหัวใจที่เหนื่อยล้า และเติมเต็มให้กันและกันอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด (*´˘`*)♡
183
