โนอาห์พาอเล็กซานดร้าและเอเลน่าเดินเข้าไปห้องห้องหนึ่งที่รอการมาของทั้งสองโดยเฉพาะอยู่แล้ว
“นั่งสิวันนี้ข้ามีเรื่องต้องคุยกับพวกเจ้าให้ได้เนื่องจากมันเป็นเรื่องสำคัญมาก”
“รับทราบค่ะ”
อเล็กซานดร้านั่งลงยังที่นั่งรับรองและมีเอเลน่ายืนอยู่ด้านหลัง
“เจ้าก็ด้วยเอเลน่านั่งเถอะไม่ต้องยืนในที่แห่งนี้ไม่มีบรรดาศักดิ์ ไม่ต้องนับของไร้สาระพวกนั้น”
“.....รับทราบค่ะ”
เอเลน่ามีท่าทีลังเลครู่หนึ่งก่อนจะนั่งลงข้างอเล็กซานดร้า
โนอาห์ยังไม่พูดคุยในทันทีแต่รอการมาของพ่อแม่ของอเล็กซานดร้าและพ่อของเอเลน่ามาก่อน จนกระทั่งทุกคนมารวมอยู่ในห้องพร้อมกัน
“เอาล่ะ เรื่องที่ข้าต้องพูดวันนี้มันสำคัญมากเกี่ยวกับพวกเจ้านะอเล็กซานดร้า เอเลน่า ต่อจากนี้ข้าจะให้พวกเจ้าอยู่แต่ในพระราชวังเรียนรู้เรื่องหนึ่ง”
“เกี่ยวกับเวทมนตร์”
อเล็กซานดร้าตอบ
“ใช่แล้ว ถึงแม้ว่าพวกเจ้าจะยังไม่ถึงเวลาเรียนรู้มันแต่ต้องเรียนเอาไว้ก่อนคนอื่น ข้ารู้ว่าพวกเจ้าสงสัยว่าทำไม มันเป็นกฎตายตัวน่ะ การที่เจ้าต้องไปในตอนอายุเจ็ดขวบปีเพื่อไปทำบททดสอบก็เป็นช่วงอายุเจ็ดถึงเก้าปีในการพิสูจน์ตนเองพวกเจ้าในตอนนี้ผ่านเรียบร้อยแล้วจึงไม่ต้องไปพูดถึงมันอีก”
“และเป็นตอนก่อนที่จะร่ำเรียนเวทมนตร์นั้นก็ต้องศึกษาเวทมนตร์ก่อนเสมอถึงสามารถร่ำเรียนได้ การร่ำเรียนเวทมนตร์ของปีศาจสายเลือดบริสุทธิ์นั้นเรียกได้ว่ายากเย็นมากและยากกว่าปีศาจปกติทั่วไปถึงหนึ่งร้อยเท่าถ้าเจ้าฝึกเองคนเดียว”
“แต่มันก็มีวิธีการฝึกเฉพาะของปีศาจสายเลือดบริสุทธิ์นั่นคือการฝึกคู่ร่วม เพราะนอกจากฝึกไปจนถึงระดับนั้นได้เจ้าถึงไม่ต้องฝึกคู่อีก คนที่ฝึกคู่ร่วมนั้นจะเป็นคนที่อเล็กซานดร้าสามารถฝากชีวิตให้ได้ เป็นคนที่ระวังหลังให้ได้และเป็นคนที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอด ที่จริงแล้วอเล็กซานดร้าเจ้าจะต้องมารับเลือกคู่ฝึกและขัดเกลาจิตใจของคู่ฝึกให้ภักดีต่อเจ้าในช่วงอายุเก้าปีถึงสิบปี ”
“แต่ตอนนี้มันไม่จำเป็นแล้วเพราะเจ้ามีเอเลน่าแล้ว ในเมื่อเงื่อนไขครบแล้วข้าจะเปิดให้เจ้าเข้าหอคอยแห่งปัญญาและหอสมุดต้องห้ามเพื่อการเรียนรู้ของพวกเจ้า ขอบเขตระยะเวลาที่กำหนดห้าปีจนกว่าพวกเจ้าจะอายุสิบขวบปีบริบูรณ์พวกเจ้าจะได้รับการร่ำเรียนเวทมนตร์ และเป็นต่อจากนั้นสองปีถึงจะได้รับอนุญาตจากข้าออกไปนอกพระราชวังได้”
โนอาห์ได้กล่าวทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่อเล็กซานดร้าและเอเลน่าฟัง
“นั่นเป็นเรื่องที่ดีมากเลยค่ะท่านลุง ความจริงข้าก็ว่าจะขอแบบนั้นแต่ในเมื่อท่านลุงพูดออกมาก่อนแบบนี้ข้าจึงไม่ยกขึ้นมากล่าวอีก ว่าแต่ว่าก็เถอะนะคะ ท่านลุงนี่ก็ให้บททดสอบกับข้าโหดร้ายมากเลยถึงกับใช้ชีวิตของข้าเสี่ยงถึงขั้นตายได้ตั้งแต่วันแรก”
อเล็กซานดร้ากล่าวพร้อมกับท่าทีที่ราวกับเป็นเด็กที่มองยังโนอาห์ด้วยแววตาที่ราวกับถูกทำร้ายต่างไปจากท่าทีปกติ
ในสิ่งที่อเล็กซานดร้ากล่าวมาแน่นอนว่าเป็นความจริงและดูเหมือนว่าด้านของผู้คนมากมายรวมไปถึงพ่อแม่ของอเล็กซานดร้าและพ่อของเอเลน่าแทบไม่รู้ถึงเนื้อหาที่แท้จริงของบททดสอบที่โนอาห์ได้มอบให้กับอเล็กซานดร้าและเอเลน่า แน่นอนว่ามันตายได้ตั้งแต่วันแรกแค่วันแรกก็เล่นเอามือสังหารระดับสูงมาและพวกมันก็มากันแบบไม่หยุดสิบห้าวัน พอไปถึงเมืองยังทดสอบด้านไหวพริบ สติปัญญา และจิตวิทยาในการมองคนอีก
รวมไปถึงเมื่ออเล็กซานดร้าและเอเลน่าเข้าไปในเมืองก็ไม่ต่างจากการเดินเข้าไปในกับดักที่อาจตายได้ทุกเมื่อเนื่องจากตัวผู้วางแผนการนั้นอยู่ที่นั่นและก็ยังมีก่อนกลับมายังเผ่าปีศาจที่มีเผ่าพันธุ์จำนวนมาล้อมรอบเอาไว้ยังดีที่มีวิหารพันธสัญญาแห่งสันติ ถ้าไม่มีบางทีคงมีเพียงแค่อเล็กซานดร้าและเอเลน่าเท่านั้นที่รอดพ้นมาจากที่แห่งนั้นได้แต่ก็น่าจะรับบาดเจ็บสาหัสทั้งคู่
“ฮ่า ฮ่า ข้ารู้ว่าเจ้าต้องทำสำเร็จแน่นอนใช่ไหมอเล็กซานดร้า”
โนอาห์กล่าวพลางหัวเราะ
“ใช่สิคะ ท่านว่าหลานสาวของท่านเป็นใครกัน ขืนข้าไม่สามารถผ่านบททดสอบเล็กๆนี่ได้ท่านคงเสียหน้าแย่ จริงไหม”
อเล็กซานดร้ากล่าว
“ท่านพี่เจ้าคะ ท่านอธิบายมาหน่อยสิว่าเนื้อความที่ลูกของข้าบอกมาว่าตายได้ตั้งแต่วันแรกมันคืออะไรกัน? หืม….”
เอเลียนน่าแม่ของอเล็กซานดร้าที่เงียบมาโดยตลอดจ้องเขม่งไปที่โนอาห์
“ท่านแม่คะ ท่านไม่ต้องรอคำตอบจากท่านลุงก็ได้ ข้าจะเล่าให้พวกท่านฟังเอง เรื่องที่ข้าเจอตลอดการเดินทางก็เป็นตามนี้.......”
อเล็กซานดร้าเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียด
“โนอาห์.....เจ้าคิดจะเอาส่งลูกสาวข้าไปตายหรืออย่างไร มาดูสิว่าจอมมารที่ใครเขาลือกันว่าแข็งแกร่งหนักหนาวันนี้ข้าจะพิสูจน์มันเองมาสู้กัน ถ้าข้าไม่ได้จัดการเจ้าให้เจ้าอยู่ในกรอบความคิดปกติอย่าเรียกข้าว่าเอเลียนน่าอีก”
เอเลียนน่าแทบจะระงับโทสะเอาไว้ไม่ได้คิดที่จะเอาอาวุธออกมาพุ่งเข้าโจมตีโนอาห์แต่ก็มีโนแลนพ่อของอเล็กซานดร้าและวิลเลียมพ่อของเอเลน่าคว้าร่างเอาไว้ได้ทัน
“ใจเย็นๆก่อนเอเลียนน่า ข้าเองก็ตกใจเหมือนกันในใจก็แทบจะยอมรับการตัดสินผลครั้งนี้ไม่ได้เหมือนกันยังดีที่พวกนางรอดกลับมา ทางข้าเองถ้าภรรยาข้าไม่ติดภารกิจอะไรและยังอยู่บางทีคงระงับความโทสะไม่ได้เหมือนกันแต่ฟังคำอธิบายของท่านจอมมารก่อนเถอะอย่าพึ่งใจร้อนเลย”
วิลเลียมกล่าว
“ได้ ข้าฟังก็ได้หวังว่าคำตอบที่ได้จะเป็นคำตอบที่ฟังขึ้นแล้วข้าจะพิจารณาว่าจะทำอย่างไรกับเจ้า”
ความจริงแล้วบททดสอบจอมมารมันก็ไม่ได้ร้ายแรงแบบที่อเล็กซานดร้าและเอเลน่าเจอมา ส่วนมากแล้วในบททดสอบในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาภารกิจที่ได้เป็นภารกิจที่เล็กๆน้อยๆแทบเรียกว่าไม่เสี่ยงอะไรกับชีวิตเลยนอกเสียจากในช่วงที่ทดสอบการต่อสู้ที่ต้องใช้ความแข็งแกร่งของตนเองเท่านั้นหากตกตายไประหว่างนั้นก็ถือว่าผู้ทดสอบอ่อนแอเอง
แต่ทางด้านของอเล็กซานดร้าและเอเลน่าที่พบเจอแทบจะเรียกว่าครอบคลุมทั้งหมด ทั้งใช้สติปัญญา ฝึกฝนจิตใจและเจอการต่อสู้ที่เรียกได้ว่าตายได้ทุกเมื่ออย่าว่าแต่เด็กเจ็ดขวบปีเลยต่อให้เป็นผู้ฝึกฝนเวทมนตร์เองก็อยากที่จะทำมันให้สำเร็จและผลงานที่อเล็กซานดร้าทำมันก็อยู่ในระดับที่ยอดเยี่ยมสมบูรณ์แบบมาก
“เหตุผล? อ้อ ของแบบนั้นน่ะ ที่จริงแล้ว.....นางเหมาะสมที่จะทำมันแล้วล่ะ ถ้าไม่เชื่อก็ถามไถ่นางดูสินางได้อะไรกลับมามากมายใช่หรือไม่อเล็กซานดร้าหลานรักของข้า”
“ข้าว่าแล้วเจ้าต้องให้คำตอบแบบนี้ ข้าจะลงมือวันนี้เลยเอาให้เจ้า.....”
“ท่านแม่ก็เถอะท่านใจเย็นลงก่อน ที่ท่านลุงว่ามาก็ถูกแล้ว มันไม่มีภารกิจไหนที่ดีไปกว่านี้ ที่ข้าไปก็ได้เห็นอะไรมากมายยิ่งแล้วบททดสอบที่เสี่ยงชีวิตแบบนี้ยิ่งขัดเกลาข้าและเอเลน่าได้อย่างดี ถ้าข้าอยู่แค่ในขอบเขตของดินแดนแห่งความมืด อยู่แค่ในพระราชวังปีศาจแห่งนี้แล้วจะเอาอะไรทำให้ข้าและเอเลน่าเป็นผู้เป็นคนจริงๆได้กัน บททดสอบที่ข้าทำและมันได้สำเร็จอย่างงดงามมันก็บ่งบอกแล้วว่าข้ามีความสามารถและเป็นหลักประกันว่าข้าไม่ใช่คนที่คอยแต่หลบอยู่ในที่ปลอดภัยไร้การฝึกฝนแบบนั้น”
อเล็กซานดร้ากล่าว
เหตุผลที่อเล็กซานดร้ายกขึ้นมาไม่มีใครในที่นี้สามารถยกอย่างอื่นขึ้นมาอ้างหักล้างได้เลยแม้แต่โนอาห์ยังแสดงท่าทีพึงพอใจกับคำตอบที่ได้จากอเล็กซานดร้า
“หึ เจ้ารอดตัวไปนะโนอาห์ ที่เหตุผลของลูกของข้าฟังขึ้นแบบนี้”
“ฮ่า ฮ่า เจ้านี่ก็เป็นห่วงเกินเหตุจริงนะเอเลียนน่า ข้าเข้าใจดีว่าอเล็กซานดร้าเป็นลูกของเจ้า เจ้าก็ต้องห่วงแต่นางก็เป็นหลานของข้าเหมือนกัน ถ้าเจ้าจำกัดนางไว้มันก็ไม่ต่างจากเจ้าเอากรงไปขังนางเอาไว้ถึงแม้ปลอดภัยและดูสงบสุขจริงแต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่งหลังจากที่ไม่มีเจ้าแล้วนางจะเป็นอะไรไปได้ หากว่าสักวันแล้วพวกเราทั้งหมดที่คุ้มครองนางไม่มีใครมีชีวิตอยู่ได้พูดคุยแบบวันนี้อีก เจ้าคิดว่านางจะรู้สึกดีใจกับสิ่งที่เจ้าทำเอาไว้ให้ก่อนหน้านั้นหรือ แท้จริงแล้วนางอาจรู้สึกว่าเจ้าโหดร้ายกับนางที่สุดก็ได้ เมื่อชีวิตหนึ่งเกิดขึ้นมามันก็ต้องมีบททดสอบเป็นธรรมดาไม่มีใครหลีกหนีพ้นได้หรอกต่อให้วันนี้ข้าไม่มอบบททดสอบที่สุดแสนจะโหดร้ายให้สักวันบททดสอบแบบนี้ก็จะมาถึงเองของมัน แค่ครั้งนี้มันมาเร็วและนางก็ได้เรียนรู้อะไรไปมากมายมันจะขัดเกลานางให้กลายเป็นคนที่ควรค่าคู่ควรอย่างแท้จริง”
โนอาห์กล่าว
ก็สมกับเป็นจอมมาร เพราะโนอาห์สถานะของโนอาห์ไม่ต่างไปจากจักรพรรดิแต่อย่างใดความคิดของเขาการมองของเขาที่ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้แบบเขา เขาที่ปกครองเผ่าปีศาจมายาวนานจนตัวเขาเองก็จำไม่ได้แล้วว่าเขาปกครองมานานขนาดไหนยิ่งใหญ่และไม่เคยเป็นที่สองสักครั้ง ผู้คนเองก็แทบจะลืมสิ่งที่เกี่ยวกับการทดสอบของรัชทายาทไปแล้วด้วยซ้ำไป ว่ากันตามจริงหากเป็น โนแลนและเอเลียนน่า รวมไปถึงวิลเลียมและภรรยาของเขา ที่แต่งงานกันมานานมากๆไม่คิดที่จะมีทายาทสืบทอดบางทีคงไม่มีใครเห็นจอมมารคนต่อไปแน่นอน
เอเลียนน่าไม่พูดอะไรตอบกลับไปโทสะที่ปะทุขึ้นก็หายไปทั้งหมดนางเก็บอาวุธของตนเองกลับไปด้วย อเล็กซานดร้าและเอเลน่าก็พยักน่ายอมรับในเหตุผลของโนอาห์มาก
“พวกเจ้าสองคนไปเตรียมตัวเถอะข้าจะให้หัวหน้าพ่อบ้านเป็นคนดูแลพวกเจ้าทั้งสองในการศึกษาเอง”
“ข้าด้วยหรือคะ”
เอเลน่าชี้มาที่ตัวเอง เพราะว่าหอคอยแห่งปัญญาแน่นอนว่าใครก็เข้าไปได้แต่ไม่ใช่กับหอสมุดต้องห้ามที่อยู่ส่วนในสุดของหอคอยแห่งปัญญาในนั้นต่างรวบรวมทุกสิ่งทุกอย่างที่ทรงพลังจากทั่วทุกมุมของโลกจักรวาลมาไว้ในหอสมุดแห่งเดียวหากจะหาเวทมนตร์แปลกๆ รุนแรงและโหดเหี้ยมป่าเถื่อนหอสมุดต้องห้ามนี้มีให้เลือกมากมายจนเลือกไม่ถูกเลยทีเดียว
“เจ้าจะทำสีหน้างุนงงไปทำไมกัน เจ้าที่ติดตามอเล็กซานดร้าที่พร้อมตายแทนนางได้เสมอพวกเจ้าเปรียบเสมือนพี่น้องกันด้วยซ้ำไปและยังเป็นแม้กระทั่งคนที่จะฝึกวิชาคู่ไปพร้อมนาง ทำไมต้องตั้งคำถามไร้สาระพวกนี้ด้วยล่ะ เรื่องเช่นนี้เจ้าไม่ควรถามด้วยซ้ำไป”
“ข้าขออภัยด้วย ข้าแค่…..”
“ไปเถอะเอเลน่าไม่ต้องไปต่อปากต่อคำกับท่านลุงหรอก เดี๋ยวเจ้าก็ถูกท่านลุงล่อลวงเอาได้”
อเล็กซานดร้ารีบดึงมือเอเลน่าออกจากห้องไปทันทีเพื่อเตรียมพร้อมไปยังหอคอยแห่งปัญญาด้วยความตื่นเต้น ทิ้งให้ทุกคนได้แต่แสดงท่าทีโง่งมไปทันทีที่ถูกอเล็กซานดร้าพูดคำแปลกๆออกมา
“เอ่อ.....”
เด็กสาวเจ็ดขวบปีพูดคำพูดที่เล่นเอาโนอาห์กุมหัวตัวเองในทันที
………..