ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 77: การกลับมาและพันธมิตรใหม่

การเดินทางกลับออกจากหุบเขาอสูรคำรามนั้นแตกต่างจากการเดินทางเข้ามาโดยสิ้นเชิง
บัดนี้... กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของหลินฟานนั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง มันคือการหลอมรวมที่สมบูรณ์แบบระหว่างสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์และพลังอสูรที่ถูกขัดเกลาจนบริสุทธิ์ สัตว์อสูรระดับต่ำที่เคยซุ่มซ่อนอยู่ตามเงามืด เมื่อได้สัมผัสกับกลิ่นอายของเขา ต่างก็หวาดกลัวจนหนีหายไปในทันที!

เส้นทางที่เคยเต็มไปด้วยอันตราย... บัดนี้กลับราบรื่นราวกับเดินอยู่บนถนนหลวง

ไม่นานนัก เขาก็เดินทางมาทันกลุ่มของหน่วยพิเศษอสนีบาตทมิฬ ซึ่งกำลังเดินทางกลับอย่างระมัดระวัง

"ท่านรองแม่ทัพ!"

เมื่อขุ่ยหลางและคนอื่นๆ เห็นว่าหลินฟานกลับมาอย่างปลอดภัย พวกเขาก็โห่ร้องออกมาด้วยความยินดีและโล่งอกอย่างถึงขีดสุด!

"ท่านปลอดภัย! ยอดเยี่ยมจริงๆ!" ขุ่ยหลางกล่าว "แล้ว... คนผู้นั้น...?"

หลินฟานไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่โยนป้ายหยกสีดำสนิทที่สลักคำว่า "เงา" ให้ขุ่ยหลางดู
ขุ่ยหลางรับมาดู... และสีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนเป็นซีดเผือด! ในฐานะทหารผ่านศึกระดับสูง เขาย่อมเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับหน่วยลอบสังหารที่น่าสะพรึงกลาวที่สุดของราชสำนัก... "องครักษ์เงา"!

ความเงียบเข้าปกคลุมกลุ่มทหารทันที! พวกเขาเข้าใจในบัดดลว่าภารกิจของพวกเขานั้น... มันได้เข้าไปพัวพันกับแผนการสมคบคิดที่น่าสะพรึงกลัวในระดับสูงสุดของอาณาจักรแล้ว!

ความภักดีที่พวกเขามีต่อหลินฟานยิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก เขาไม่เพียงแต่จะช่วยชีวิตพวกเขาไว้... แต่ยังแบกรับอันตรายที่ใหญ่หลวงเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการได้ไว้เพียงลำพัง!

ในที่สุด... หลังจากเดินทางมานานหลายวัน... พวกเขาก็กลับมาถึงกองบัญชาการรักษาการณ์แดนเหนือ

การกลับมาของหน่วยพิเศษอสนีบาตทมิฬได้สร้างความโกลาหลขึ้นในกองทัพ! พวกเขาคือหน่วยแรกในรอบหลายร้อยปีที่สามารถกลับมาจากภารกิจในส่วนที่ลึกที่สุดของดินแดนอสูร... โดยที่ ไม่มีผู้ใดเสียชีวิตแม้แต่คนเดียว!

หลินฟานนำหน่วยของเขารายงานตัวต่อแม่ทัพเถี่ยเสวี่ยเยี่ยนในกระโจมบัญชาการทันที

"ภารกิจสำเร็จลุล่วง ศิลาผนึกสวรรค์ถูกเปิดใช้งานแล้ว และผนึกก็ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งแล้วขอรับ" หลินฟานรายงานอย่างสงบ

เถี่ยเสวี่ยเยี่ยนมองหน่วยพิเศษทั้งสิบเอ็ดนายที่กลับมาอย่างครบถ้วนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและไม่อยากจะเชื่อ! "ยอดเยี่ยม! ผลงานในครั้งนี้ของพวกเจ้า... คือความสำเร็จครั้งประวัติศาสตร์!"

จากนั้น... หลินฟานก็ได้วางของสองสิ่งลงบนโต๊ะ...

เศษเสี้ยวของ "หยกวิญญาณเก้าวัฏฏะ" ที่แตกสลาย... และ "ป้ายหยกสีดำ" ขององครักษ์เงา...

เมื่อเถี่ยเสวี่ยเยี่ยนเห็นป้ายหยกสีดำนั้น... บรรยากาศรอบตัวนางก็พลันเย็นเยียบลงในทันที! จิตสังหารที่รุนแรงและเยือกเย็นจนถึงกระดูกแผ่ออกมาจากร่างของนาง!

"บัลลังก์เงา... ในที่สุดพวกมันก็เคลื่อนไหวจนได้" นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่กดต่ำและเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ในฐานะแม่ทัพใหญ่ นางย่อมรู้ดีถึงการมีอยู่ของขุมกำลังลับที่สกปรกที่สุดในราชสำนักแห่งนี้

นางมองมาที่หลินฟานด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "เจ้าไม่เพียงแต่จะทำภารกิจเพื่ออาณาจักรสำเร็จ... แต่ยังเอาชีวิตรอดจากแผนการสมคบคิดในระดับสูงสุดมาได้"

"เจ้าไม่ได้พิสูจน์แค่ความแข็งแกร่ง... แต่ยังพิสูจน์ถึงไหวพริบและความกล้าหาญอีกด้วย"

"เจ้าไม่ได้แค่ได้รับความดีความชอบ... แต่เจ้าได้รับความไว้วางใจอย่างสมบูรณ์แบบจากข้า!"

เถี่ยเสวี่ยเยี่ยนทำการตัดสินใจที่สำคัญในทันที นางรู้ดีว่าศัตรูของหลินฟานในตอนนี้ ก็คือศัตรูของนางและขุมกำลังที่นางภักดีอยู่เช่นกัน

"หลินฟาน" นางกล่าวอย่างหนักแน่น "เรื่องนี้ยังไม่จบ บัลลังก์เงาจะต้องไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่"

"นับจากนี้ไป... กองบัญชาการรักษาการณ์แดนเหนือคือพันธมิตรของเจ้า!"

"กองทัพพยัคฆ์โลหิตของข้า... คือโล่กำบังของเจ้า! หากพวกมันคิดจะแตะต้องเจ้าอีก... พวกมันจะต้องข้ามศพข้าไปก่อน!"

คำประกาศที่ทรงพลังดังก้องไปทั่วกระโจม!

หลินฟานไม่ได้เพียงแค่ทำภารกิจสำเร็จ... แต่บัดนี้... เขายังได้สร้างพันธมิตรทางการทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรขึ้นมาอีกด้วย!

เขาไม่ได้เป็นเพียงอัจฉริยะของสำนักอีกต่อไปแล้ว... แต่ได้กลายเป็นผู้เล่นคนสำคัญ... ในเกมการเมืองที่ยิ่งใหญ่และอันตรายของทั้งอาณาจักร!