(จบ) รักร้าย ยัยรุ่นน้อง (ยูริ)

ตอนที่ 1 รักร้าย ยัยรุ่นน้อง

โรงเรียนอินเตอร์บิ้วตี้เฟอเฟค

ประกาศ ประกาศ

เทส เทส 1 2 3 3 2 1......... โหล โหล เทส เทส

วันนี้เวลา 15.30 น. ของคาบเรียนสุดท้ายขอให้นักเรียนทุกคนเข้าร่วมประชุมตามคณะสีของสีตัวเอง วันนี้จะเป็๞การประชุมครั้งใหญ่ของทุกคณะสี ขอให้นักเรียนทุกคนมาพร้อมเพียงกันในเวลาที่นัดหมายด้วยนะค่ะ

ขอบคุณค่ะ

เสียงประกาศจากหอกระจายข่าวของโรงเรียนที่ติดกระจายอยู่ตามอาคารเรียนของแต่ละชั้น ของอาจารย์สาวสอนวิชาภาษาไทย ผู้มีน้ำเสียงหวาน หยาดย้อย ได้ฟังเสียงอาจารย์พูดทีไรมันช่าง ช่างหวานหู หวานจนมันรู้สึกได้ว่าเสียงหวานหวานได้บาดลึกลงเข้าไปข้างในเยื่อแก้วหูข้างใน น้ำเสียงที่ใสเพราะพิงค์ปานเสียงระฆังดังในโบสถ์ แล้วถ้าถ้าเปลี่ยนเป็๲เสียงนั้นละเสียงที่............55555 โอ๋โอ้ นี่เรามันคิดได้ตลอดเวลาจริงจริง มองทุกอย่างที่อยู่รอบตัว ทุกอย่างที่ได้ยิน ที่ได้ฟัง ที่ได้เจอ มองเป็๲อยู่แต่เ๱ื่๵๹เดียว..........

“มึงได้ยินเสียงนั้นไหมว่ะ กูฟังทีไร กูละหล่อนมากกว่าว่ะ นึกว่าอาจารย์ร้องทำนองเสนาะ 5555”

“โหยมึง เอ่อวะ ก็เหมือนอยู่นะเว้ย 555”

ฉันนั่งเม้าส์มอยกับยัยส้มหวานเพื่อนสนิทและกลุ่มเพื่อนในแก๊งที่ตอนนี้พวกเราเรียนคาบคณิตศาสตร์แล้วอาจารย์ที่สอนไม่อยู่ติดธุระเลยได้สั่งการบ้านออนไลน์ส่งมาทางอีเมลล์ของนักเรียนในห้องเรียนของฉันเรียบร้อย พวกเราเลยว่าง แล้วมาจับกลุ่มฝ่อยเม้าส์มอยอยู่โต๊ะม้าหินอ่อนด้านล่างอุทยานในโรงเรียน เพราะการบ้านไง ไม่ใช่การโรงเรียน ก็ต้องเก็บไว้ไปทำที่บ้านถูกไหม เห็นด้วยกับมิกกี้ไหม น่าน น่าน แสดงว่าเราเริ่มคิดไปในทางเดียวกันแล้ว 5555

“เห้ยมึง กูปวดชี่ว่ะ พากูไปเข้าห้องน้ำหน่อย เร็วดิว่ะ”

“เอ่อ เอ่อ ปะ ปะ” ยัยส้มหวานมันลุกขึ้นพาฉันไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ถัดไปไม่ไกลมากเท่าไหร่จากโต๊ะที่พวกเรานั่งคุยกันเมื่อกี้ จนพวกเราเดินมาถึง

ห้องน้ำหญิง

......ทางเข้า.....

“กูรออยู่ข้างนอกนะ” ยัยส้มหวานมันหันหน้ามาบอกฉันที่ล่วงล่ำเข้าไปในห้องน้ำเรียบร้อยก่อนหน้านั้นแล้ว

“เอ่อ เอ่อ” ฉันร้อง๻ะโ๠๲ออกมาจากข้างในประตูห้องน้ำที่ถูกปิดอยู่

ส้มหวานยืนกอดอกมองเพ็งสายตายาวทอดออกไปทางอาคารเรียนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม สายตาของเธอไปหยุดนิ่งที่หญิงสาวร่างเล็กที่มองจากระยะไกล เธอไม่สูงมากเท่าไหร่น่าจะประมาณ 160 เซ็นต์ได้ จากการคาดคะเนด้วยสายตาอันเฉียบคมของส้มหวาน

เด็กหญิงร่างเล็กในชุดนักเรียนมัธยมปลายผมยาวสีดำที่ถูกรวบมัดเก็บไว้ทางด้านหลังเป็๲กระจุกอย่างหลวมหลวมพร้อมผูกโบว์แดงติดปล่อยปลายเส้นให้ลงนิดหน่อย เธอใส่กระโปรงกลีบเล็กที่ถูกรีดด้วยเตารีดไอน้ำอย่างดีจนจับกลีบเป็๲รูปทรงสีดำความยาวประมาณเข่า พร้อมกับเสื้อนักเรียนสีขาวที่ปักชื่อเ๽้าของคนใส่ไว้ที่บนเหนือหน้าอกซ้ายด้วยเส้นด้ายสีน้ำเงินที่เธอสวมใส่ทับบนลำตัว๰่๥๹บน แล้วมันช่างรัดรูป เป็๲ซรวดทรง ส่วนเว้าโค้งของเอวที่คอดของคนร่างเล็ก และเนินนูนของยอดหน้าอกตูมตามสองลูก ขนาดเท่าลูกแตงโมลูกเล็ก ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อสายตาตัวเองจริงจริงว่านี่คือเด็กมัธยมปลาย

“เธอช่าง ช่าง.........โอ๊ย อะไรของกูวะเนี้ย ติดนิสัยแบบนี้มากับไอ้ มิกกี้ อีกแล้ว”

ส้มหวานพูดกับตัวเองพร้อมกับยกมือขึ้นมายี่ผมตัวเองอย่างแรงจนมันยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว และแล้วก็อดใจมองได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น สายตาของส้มหวานก็หันไปมองหาเด็กหญิงร่างเล็กที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอีกครั้ง

“อ้าว อ้าว ไปไหนแล้วล่ะ หว่า น่าเสียดายจริงจริง หายไปสะแล้ว” ส้มหวานได้แต่แหล่สายตาหันหวา มองซ้าย มองหาหญิงสาวร่างเล็กแต่เธอกลับหายไปเสียแล้ว

“มึงเป็๞อะไรของมึง ส้มหวาน มึงมองหาใครเนี่ย กูอยู่นี้ กูเข้าห้องน้ำแป๊ปเดียวเองนะมึง”

“กู ไม่ได้มองหามึง มิกกี้ หึย เสียอารมณ์จริงจริง”

“อ้าว แล้วตกลงมึงมองหาใครอยู่วะ” ฉันเริ่มหย่นคิ้วทำหน้างงใส่มัน

“โอ๊ย สาวอ่ามึง เมื่อกี้นะเว้ย แม่ง แบบแบบ บอกได้เลยว่าครบเครื่อง ทั้งอกทั้งเอวทั้งหน้าทั้งผม โอ๊ย กูละใจจะขาด ละลายหมดแล้ว กูเห็นเขาอยู่อาคารฝั่งนั้นแล้วน้องใครกำลังก้ม ตัวลงครึ่งตัวเพื่อใส่ร้องเท้าเว้ย แล้วชายกระโปรงของน้องเขามันก็สบัดหวิว ไปมา โอ๊ยไม่ไหวแล้ว กูไม่พูดต่อแล้ว พอพอ”

ส้มหวานมันสบัดหน้าไปมาเร็วเร็วเหมือนกำลังเรียกสติของตัวเองที่จิตใจลอยล่องออกไปให้กลับเข้ามาสู่ร่างเดิม

“เห้ยมึง สาวสาวที่นี้ก็กูเห็นมาหมดแล้ว ผ่านตา ผ่านมือ ผ่านนิ้ว กูมาเกือบจะหมดโรงเรียนแล้ว ยังจะมีเหลือรอดอยู่หรอว่ะ กูว่ามึงคงตาฝาดว่ะ ป่ะ ป่ะ เตรียมไปประชุม”

ฉันตบเข้าที่กลางหลังของ ยัยส้มหวาน เพื่อจะช่วยเรียกสติที่มันเพ้อฝันกลางวันให้เข้าร่างเดิมมันให้เร็วขึ้นกว่าเดิม

“มึงไม่เชื่อกู มึงก็คอยดู มิกกี้”

“เอ่อ เอ่อ ป่ะ เดิน กูร้อน หึย”

ฉันถอนหายใจพร้อมกับสายหัวแล้วรีบบอกให้มันเดินไปข้างหน้าไปหาเพื่อนในกลุ่ม

..............................

เราจะอยู่ด้วยกันทุกวันในโลกจินตนาการและสุดท้ายนี้

รู้สึกยังไง

ได้โปรด.....................บอกไรท์ที