ตอนที่6 ขอแต่งงาน
ทางด้านลูคัส เขารีบมาขอแฟนสาวแต่งงานหลังจากที่ได้รู้ข้อเสนอและเงื่อนไขของผู้เป็บิดาถึงลูคัสจะไม่ได้อยากได้ในสิ่งที่ผู้เป็บิดาเสนอ แต่สิ่งสำคัญของพวกเขานั่นก็คือ...แพ้ไม่ได้ ลูคัสเองที่เป็ผู้ชนะมาโดยตลอดเขาก็เปรียบเสมือนนักกีฬาที่ต้องรักษาแชมป์ส่วนทางด้านนาธานก็เปลี่ยนเสมือนนักกีฬาที่อยากจะเข้าเส้นชัยก่อนบ้างก็เท่านั้น
“มุกครับ เราสองคนก็คบกันมานานแล้วนะ เราแต่งงานกันดีไหม” ลูคัสเจอกับมุกดาได้ก็เพราะเธอมีพี่ชายที่ทำงานเป็คุณหมออยู่ที่โรงพยาบาลแห่งนี้
วันนั้นมุกดามาหาพี่ชายของเธอที่โรงพยาบาลเธอบังเอิญเดินชนกับใครบางคนเข้าและวันนั้นก็เป็วันที่ทำให้ทั้งสองคนรู้จักกันและคุยกันมาเรื่อยๆจนถึงขั้นตกลงคบกันตอนแรกมุกดายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเขาเป็เ้าของที่นี่ แต่ต่อมาเธอก็รู้จากพี่ชายของเธอว่าเขาไม่ใช่แค่คุณหมอธรรมดาแต่ยังมีดีกรีเป็ถึงลูกชายคนโตของเ้าของโรงพยาบาลแห่งนี้อีกด้วย
“ทำไมถึงได้มาถามกันหน้าตาเฉยแบบนี้คะ มีอะไรหรือเปล่า” มุกดาไม่ได้รู้เื่เงื่อนไขของครอบครัวของเขาแต่อย่างใดเธอกับเขาอายุห่างกันถึงสิบปีแต่เขาก็ยังดูดีและความหล่อของเขาก็ไม่ได้เป็สองรองใครแถมโปรไฟล์ยังดูดีเกินไปสำหรับผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอซะด้วยซ้ำ
ทำให้มุกดาคิดว่าเื่ที่เขาพูดขึ้นเมื่อสักครู่นี้อาจจะเป็เพราะอายุของเขาที่มากขึ้นหรือเปล่าเขาถึงได้มาพูดเื่แต่งงานกับเธอวันนี้ ตอนนั้นที่เธอเจอกับเขามุกดาเพิ่มเรียนจบมาใหม่ๆ แต่พอมาถึงวันนี้เธอกับเขาคบกับมาได้ถึงสองปีแล้วตอนนี้มุกดามีอายุอยู่ที่ยี่สิบห้าปีเต็ม ซึ่งก็ไม่น้อยถ้าเธอจะตกลงแต่งงานกับเขา
“เปล่าไม่มีอะไร พอดีว่าปีนี้พี่อายุสามสิบห้าแล้ว อยากมีลูก” ลูคัสเลือกที่จะไม่บอกเื่เงื่อนไขนั้นกับเธอเพราะกลัวว่าเธอจะไม่ยอมแต่ง จึงเลือกที่จะบอกเื่อยากมีลูกแทนซึ่งก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดถึงเื่นี้มาก่อนเลยด้วยซ้ำ
“ฮึ! มุกได้ยินไม่ผิดใช่ไหมคะพี่หมออยากมีลูก” เธอยิ้มหวานให้เขาพร้อมกับตะแคงคอถามด้วยรอยยิ้มสดใสเหมือนอย่างเคยมองดูแล้วน่ารัก
“ทำไม่ล่ะ อายุพี่ก็ไม่น้อยแล้วนะ อยากมีลูกมันผิดตรงไหนแล้วมุกล่ะจะตกลงหรือไม่ตกลง” ลูคัสทำทีเป็ว่าแกล้งงอนเธอนิดหน่อยเพราะเขารู้จุดอ่อนของผู้หญิงคนนี้ดี แต่เธอก็มีความน่ารักในแบบของเธอและที่สำคัญคือเธอสวยและใจดี
“...........” มุกดามองหน้าพี่หมอของเธอนิ่งๆเธอคิดมาเสมอว่าแค่เขายอมคบกับผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอมันก็ดีเกินไปแล้ว
เธอยอมรับว่าไม่เคยคิดถึงเื่แต่งงานเลยเพราะเธอคิดเสมอว่าเขาดูสูงเกินไปสำหรับเธอ เธอก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งแต่ถ้าถามว่าเธออยากแต่งไหม เธอยังไม่อยากแต่ง เพราะตลอดเวลาที่คบกันลูคัสไม่ค่อยมีเวลาให้เธอเหมือนกับคู่รักคนอื่นๆที่เขามีให้กันเลย
แต่นั่นอาจจะเป็เพราะว่างานของเขาค่อนข้างมากข้อนี้มุกดาเข้าใจมาตลอด แต่ถ้าถามว่าเธอจะแต่งงานกับเขาไหม เธอก็จะตอบว่า...เธอจะแต่ง เพราะว่าผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอ ถ้าได้คู่ครองเป็ถึงเ้าของโรงพยาบาลคงไม่มีผู้หญิงคนไหนที่อยากจะปฏิเสธการแต่งงานในครั้งนี้เป็แน่ในขณะที่มุกดากำลังคิดอะไรอยู่ในใจลูคัสก็พูดขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่เธอจะตอบตกลงว่า...
“สองปีมันก็นานเกินไปแล้ว นะครับเราแต่งงานกันนะ” เขาอ้อนเธอเต็มที่ ในใจก็นึกไปถึงนาธาน น้องชายของเขาป่านนี้มันคงนั่งเครียดอยู่แน่ๆ
“...............” ก่อนที่มุกดาจะตอบตกลงเธออยากจะได้ยินคำๆหนึ่งก่อนและดูเหมือนว่าลูคัสจะรู้ว่ามุกดากำลังคิดอะไรอยู่ในใจเพราะคำพูดของเขามันทำให้มุกดายิ้มขึ้นมาได้อย่างดีใจ
“พี่รักมุกนะ” ลูคัสรีบป้อนคำหวานทันทีเพื่อให้เธอยอมตกลงแต่งงานกับเขาให้ได้พลางเอื้อมมือเรียวใหญ่ไปกุมมือของเธอเอาไว้
“ก็ได้ค่ะ ว่าแต่ปีนี้หรือปีหน้าดีคะ” คำว่ารักที่มุกดาไม่เคยได้ยินมันมาก่อนมันทำให้หัวใจของเธอมันพองโต เธอเลยยอมตกลงแต่งงานกับเขาไปอย่างง่ายดายลูคัสยิ้มบางๆแล้วตอบเธอว่า...
“เดือนหน้าเลยครับ” มุกดาแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยว่าเขาจะรีบอะไรขนาดนี้
มุกดาเป็เพียงผู้หญิงธรรมดาเธอไม่เคยกล้าคิดถึงเื่แต่งงานกับผู้บริหารโรงพยาบาลอย่างเขามาก่อนแต่พอมาถึงวันนี้ สิ่งที่เธอไม่กล้าคิด มันกลับมีวันนี้จริงๆแล้วมันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอจะปฏิเสธเขาการที่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งถูกขอแต่งงานโดยผู้ชายคนนั้นทั้งหล่อทั้งรวยแถมยังเป็สุภาพบุรุษ ตลอดเวลาที่เธอกับเขาคบกันมาเขาไม่เคยล่วงเกินเธอเลยแม้แต่น้อยจนบางครั้งมุกดาเองยังแอบคิดว่าหรือเขาจะเห็นเธอเป็แค่น้องสาวแต่วันนี้เขากลับมาขอเธอแต่งงานมันทำให้เธอรู้ว่าเขาจริงจัง
“พี่หมอไม่ได้พูดเล่นกับมุกใช่ไหมคะ” ลูคัสไม่ใช่ผู้ชายขี้เล่นเหมือนนาธานแต่มุกดาเธอก็อยากได้ความมั่นใจ เธอกำลังฝันไปหรือว่าหูฝาดหรือเปล่านะมุกดาดูตื่นเต้นกับการขอแต่งงานอันแสนธรรมดานี้ของเขามาก
“พี่พูดจริง อะไรทำให้มุกคิดแบบนั้น” ถึงการของแต่งงานของเขาในครั้งนี้จะมาจากเงื่อนไขของผู้เป็บิดาแต่ลูคัสก็ไม่คิดเสียใจที่จะได้แต่งงานกับเธอเพราะลูคัสรักผู้หญิงตรงหน้าคนนี้จริงๆแต่ที่เขายังไม่เคยคิดถึงเื่แต่งงานเพราะงานของเขาค่อนข้างเยอะกลัวว่าจะมีเวลาให้เธอไม่มากพอก็เท่านั้น
“เปล่าค่ะ” พี่หมอของเธอไม่เคยพูดเล่นเื่นี้เธอรู้ดี เขาเป็ผู้ใหญ่มากๆ จนบางครั้งเธอเองที่แอบงอแงอยู่บ่อยๆทำให้ดูเป็เด็กในสายตาของเขาไปเลย
“ว่างไหม ไปเลือกแหวนแต่งงานกัน อยากได้แบบไหนพี่จะตามใจมุกทุกอย่างเลย” ถึงทางบ้านของมุกดาจะมีฐานะด้อยกว่าเขาอยู่มากแต่ฐานะทางบ้านของเธอก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ แถมเธอยังมีครอบครัวที่เพียบพร้อมและยังถูกเลี้ยงดูมาเป็อย่างดีและสิ่งนี้ที่ทำให้ลูคัสแอบเกรงใจเธออยู่บ่อยครั้งในหลายๆเื่
“แต่มุกอยากให้พี่หมอเลือกให้นี่คะ” มุกดาคิดว่าถ้าเขาเลือกให้มันดูมีคุณค่ามากกว่าที่จะให้เธอเป็คนไปเลือกเอง
“งั้นเราไปช่วยกันดูช่วยกันเลือกดีไหม” มุกดายิ้มหวานให้เขาจากนั้นทั้งสองก็พากันออกไปเลือกแหวนแต่งงานด้วยกัน
ทางด้านนาธาน
นาธานก็ยังคงหาผู้หญิงที่ถูกใจไม่ได้และตอนนี้เขาก็กำลังมานั่งกลุ้มใจอยู่ที่ผับของโซเฟียอีกแล้วแล้วทุกครั้งที่เขามาที่ผับของเพื่อนแห่งนี้เขาก็อดที่จะคิดถึงผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอจะไปอยู่ที่ไหนและมีชีวิตเป็อย่างไรบ้าง
“ว่าไงเพื่อน เครียดเื่อะไรอีกล่ะ ถึงได้โผล่มาที่นี่ได้” โซเฟียเดินเข้ามาตบบ่าเพื่อนเบาๆแล้วนั่งลงที่โซฟาตัวยาวตัวเดียวกันกับที่นาธานนั่งอยู่
“แสนรู้นักนะมึง” นาธานหันไปมองเพื่อนด้วยหางตาแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก
เกมที่เดิมพันกันด้วยโรงพยาบาลเขาก็ไม่อยากแพ้ครั้นจะหาใครสักคนเข้ามาเล่นเกมรักครั้งนี้ด้วยกัน ก็รู้สึกไม่ถูกใจใครเลยสักคนเพราะทุกเื่สำหรับเขามันคือของจริง ไม่ใช่เกมที่เด็กๆเล่นกันแค่สนุกเท่านั้นเริ่มั้แ่ความรัก เมีย และลูก ทุกอย่างมันคือความรู้สึกของเขา ของลูกเพราะฉะนั้นเกมรักครั้งนี้เขาจำเป็ต้องเลือก ไม่ใช่ใครที่ไหนก็ได้
“วะไอ้นี่ กูเพื่อนมึงนะไม่ใช่หมา ว่าแต่มีอะไร”
“แด๊ดกูยื่นข้อเสนออีกแล้วว่ะ” นาธานทำหน้าเซ็งๆแต่ก็ยอมเล่าเื่ที่กำลังเครียดอยู่ให้เพื่อนฟัง
“ข้อเสนออะไรของมึงวะ ถึงได้ทำให้หน้าหล่อๆของมึงเป็แบบนี้ไปได้”
“ภายในสองปีครึ่ง ใครทำหลานให้ท่านได้ ท่านจะยกโรงพยาบาลให้คนนั้น” ไม่ใช่ว่าทั้งนาธานและลูคัสจะอยากได้โรงพยาบาล แต่มันคือการแข่งขันของลูกผู้ชายยิ่งเื่นี้แล้วยอมไม่ได้เด็ดขาด
“แล้วมึงเครียดอะไรกูไม่เข้าใจ ก็แค่หาเมียแล้วก็ทำลูก” โซเฟียตอบแบบว่าเื่นี้มันเป็เื่ที่ไม่ได้หนักหนาอะไรแต่สำหรับนาธานแล้วการที่เขาจะหาใครมาเป็แม่ให้กับลูกของเขาสักคนผู้หญิงคนนั้นจะต้องดีด้วย มีความเป็แม่ ไม่ใช่สวยแค่เปลือกนอกเพราะถ้าไม่มีคุณสมบัติของความเป็แม่ เขาก็ไม่เอา
“ผู้ชายเหี้ยๆอย่างมึง ไม่เข้าใจหัวอกผู้ชายดีๆอย่างกูหรอก” นาธานเย้าเพื่อนเพราะรู้ว่าเื่ผู้หญิงนี่ต้องยกให้มัน
“หึๆ” โซเฟียหัวเราะชอบใจ ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรที่โดนเพื่อนด่า
“แล้วผู้หญิงคนนั้น มึงลืมเธอได้หรือยังล่ะ” โซเฟียถามถึงผู้หญิงคนเมื่อสี่ปีที่แล้ววันนั้นเธอคนนั้นล้มลงมานั่งบนตักนาธาน เวลานั้นโซเฟียก็นั่งอยู่ด้วย
“ยัง” นาธานรู้สึกผิดกับเหตุการณ์วันนั้นมากจนมาถึงวันนี้เขาก็ยังไม่เคยเจอเธออีกเลย แล้วก็ไม่เคยลืมเธอด้วยเขาคิดอยู่เสมอว่าถ้าหากวันหนึ่งเขาได้เจอเธออีกครั้งเขาอยากจะขอโทษเธอเื่คืนนั้น
“ถ้าอย่างนั้นมึงก็ไม่มีวันหาเมียได้หรอกทางที่ดีกูว่ามึงลืมเธอคนนั้นไปก่อนเถอะ เดี๋ยวคนใหม่ก็เข้ามาเองนั่นแหละ” โซเฟียมองอาการของเพื่อนออกอาการแบบนี้เขาเรียกว่า...รักแรกพบ
“กูก็แค่รู้สึกผิดกับเธอ” ผู้หญิงคนนั้นอยู่ในใจของนาธานเสมอมาซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าหัวใจของตัวเองได้มอบให้ผู้หญิงคนนั้นไปแล้วเหมือนเธอคนนั้นขโมยหัวใจของเขาไปแบบไม่รู้ตัว
“มึงจะรู้สึกผิดเหี้ยอะไรนักหนา ป่านนี้เธอคงมีผัวใหม่ไปแล้วมั้ง” โซเฟียรู้สึกไม่ค่อยชอบใจนักที่เพื่อนยังคงฝังใจอยู่กับเื่เดิมๆไม่ยอมหายสักที
“แล้วถ้าเื่วันนั้นมันทำให้เธอคิดสั้นล่ะ” เพราะนาธานไม่เคยเจอเธออีกเลยนับั้แ่วันนั้นเขาพยายามมาที่ผับนี้บ่อยๆ ก็หวังว่าสักวันเธอจะกลับมาเที่ยวที่นี่อีกแต่นาธานก็ไม่เคยเห็นแม้แต่เงาของเธอเลยด้วยซ้ำ
“คิดมากน่าเพื่อน มันไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นหรอก เชื่อกู” โซเฟียเลือกที่จะให้กำลังใจเพื่อน เพราะเื่มันก็นานมากแล้วคิดไปมันก็ไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมา
“ถ้าเป็แบบที่มึงว่าแล้วเธอหายไปไหนวะ มึงก็บอกเองนี่ว่าั้แ่วันนั้นมึงก็ไม่เคยเจอเธออีกเลย” ตลอดเวลาที่ผ่านมานาธานก็ให้เพื่อนคอยดูไว้ให้ตลอด เผื่อว่าวันไหนเธออาจจะกลับมาเที่ยวที่นี่อีก
“มันก็ใช่...แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะเป็อย่างที่มึงคิดนี่เลิกคิดได้แล้ว วันนี้สนใจสาวๆแก้เครียดหน่อยไหม เดี๋ยวกูจัดให้” โซเฟียอยากให้เพื่อนกลับมาเป็เหมือนเดิมจึงรีบเสมอขนมหวานให้ทันที เผื่อว่าเพื่อนจะสนใจแล้วเลิกคิดเื่ที่ไม่ควรคิดได้แล้ว
“ไม่มีอารมณ์” นาธานตอบเพื่อนด้วยสีหน้าเซ็งๆพลางยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นดื่ม
“วะไอ้นี่ มึงไม่เอาแต่กูเอาวันนี้คุยกับมึงแล้วเครียด” โซเฟียหัวเสียเพราะสำหรับโซเฟียแล้วอารมณ์ของเขามีมาเต็มทุกวัน แล้วก็ต้องได้ใช้มันทุกวันด้วย
“เฮ้ยเพื่อน...” ก่อนที่โซเฟียจะทำท่าลุกขึ้นนาธานก็ได้เรียกเพื่อนเอาไว้ก่อน
“อะไรอีก เหล้าก็ไม่ดื่มนารีก็ไม่สนแล้วมึงจะมาทำไม กลับไปนอนกอดน้องพอร์ชไป” โซเฟียทำท่าไล่เพราะเห็นว่าอารมณ์ของเพื่อนตอนนี้มันดูเสียบรรยากาศของผับยังไงก็ไม่รู้มาเที่ยวผับแต่ดันมาแดกน้ำเปล่า สงสัยที่บ้านมันจะไม่มีดื่ม…โซเฟียแอบคิดอย่างเหนื่อยๆใจ
“ทำไมมึงถึงไม่อยากมีเมีย” นาธานตั้งคำถามกับเพื่อนทันทีทำให้โซเฟียหยุดคิด
“ถามทำไม”
“กูก็แค่อยากรู้ว่ามึงกับกูมีความคิดเหมือนกันไหม”
“ที่กูยังไม่มี ไม่ใช่ว่ากูไม่อยากมีแต่กูแค่ยังไม่เจอผู้หญิงที่ถูกใจต่างหาก”โซเฟียตอบแบบขอไปทีเขาเป็ผู้ชายที่ไม่ค่อยมีเป้าหมายในชีวิตเหมือนกันนาธานสักเท่าไหร่
“ผู้หญิงที่ถูกใจ?” นาธานสงสัยว่าผู้หญิงแบบไหนถึงจะเรียกว่าถูกใจสำหรับโซเฟียผู้ชายที่ผ่านผู้หญิงมาจนนับไม่ถ้วนอยากรู้จริงๆว่าผู้หญิงที่โซเฟียถูกใจจะเป็ผู้หญิงแบบไหนแล้วจะมีผู้หญิงแบบนั้นอยู่บนโลกใบนี้ไหม
“ทำไม...” โซเฟียหันไปมองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจเพราะสายตาที่นาธานมองมาที่เขามันมีแต่คำถาม
“แล้วที่มึงร่ำสุราเคล้านารีอยู่ทุกวันนี่เรียกว่าไม่ถูกใจ” คำถามของนาธานทำให้โซเฟียถึงกลับไปไม่เป็เื่นี้ตัวโซเฟียเองก็อธิบายยากอยู่เหมือนกัน
“ใครจะไปเอาผู้หญิงแบบนั้นมาเป็แม่ของลูกวะ” โซเฟียตอบแบบไม่ได้คิดอะไร ถึงโซเฟียจะไม่ค่อยมีเป้าหมายในชีวิตสักเท่าไหร่แต่เื่แบบนี้เด็กก็คิดได้หรือเปล่า ขืนถ้าเอาผู้หญิงหากินพวกนี้มาเป็เมียมีหวังเขาคงเข้าบ้านไม่ได้แน่ๆ
“แล้วผู้หญิงแบบไหนที่มึงคิดว่าเธอคนนั้นจะสามารถมาเป็แม่ให้กับลูกของมึงได้วะ” เพราะสำหรับนาธานผู้หญิงที่เขาอยากได้ให้เธอมาเป็แม่ของลูกให้กับลูกของเขาก็คือผู้หญิงคนนั้น คนเมื่อสี่ปีก่อนที่เขาเจอเธอที่นี่โดยบังเอิญ
“ตอนนี้ยังไม่รู้ ผู้ชายเหี้ยๆอย่างกูไม่ได้้าผู้หญิงที่ดีมากนักหรอก อันดับแรกขอแค่ถูกใจก่อนแต่เธอคนนั้นก็ต้องมีดี แต่จะดีแบบไหนมันก็ขึ้นอยู่กับความพอใจของกูอีกนั่นแหละ” โซเฟียยกคิ้วให้เพื่อนอย่างยียวน
“สำหรับกูผู้หญิงคนเมื่อสี่ปีก่อนเธอเป็ผู้หญิงที่ถูกใจหรือเปล่ากูไม่รู้ แต่เธออยู่ในใจกูมาตลอด” นาธานพูดด้วยน้ำเสียเศร้าๆทำเอาโซเฟียถึงกับฮึด
“ไอ้สัส!...กูบอกให้มึงเลิกคิดถึงเธอไง หรือมึงจะคิดว่าเธอตายไปแล้วก็ได้เอ้า!” นาธานหันขวับมามองหน้าเพื่อนทำเอาโซเฟียถึงกลับต้องหุบปากลง และถอดหายใจยาว
“กูอยากเจอเธออีกครั้ง กูอยากขอโทษเธอ” น้ำเสียงรู้สึกผิดเอ่ยออกมาเบาๆ
“กูไปนะ เชิญมึงเพ้อฝันไปคนเดียวเลย” โซเฟียรีบชิ่งออกไปจากตรงนั้นทันทีเพราะเขาไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของนาธานเลยมันจะอะไรนักหนาก็แค่ผู้หญิงที่ผ่านมาแค่คืนเดียว
4K
