กลิ่นเืยังติดที่ซอกคอ
แม้เรญาจะอาบน้ำไปแล้วสามรอบ
…แต่กลิ่นนั้นกลับเป็กลิ่นที่เธอ “ไม่อยากให้หาย”
เธอนั่งอยู่ที่ริมหน้าต่างโรงเตี๊ยมชั้นสอง
เสื้อคลุมบางพาดตัว ผมเปียกหมาด ๆ สยายลงบนหัวไหล่เปลือย
ใต้แสงจันทร์…ดวงตาของเธอยังแดงเรื่อเล็กน้อย
ไม่ใช่เพราะเวท
แต่เพราะเธอยัง ไม่อิ่ม
คืนนี้ไม่มีภารกิจ
ไม่มีเป้าหมาย
ไม่มีใครต้องตาย
แต่เรญากลับรู้สึกว่า…ร่างกายของเธอมันร้อนแปลก ๆ
เหมือนบางสิ่งในตัวกำลังเต้นอยู่ใต้ิั
เธอหันไปมองเด็กหนุ่มเสิร์ฟโรงเตี๊ยมที่ยืนก้มหน้านิ่ง
อายุน่าจะ 19 หน้าใส ผมยุ่ง ๆ แบบคนไม่ค่อยได้หวี
ข้อมือซ่อนไว้ใต้แขนเสื้ออย่างประหม่า
เขามองเธอเป็พัก ๆ แล้วรีบหลบตา
แต่เรญามองเขานิ่ง
ก่อนจะเรียกเสียงเบา
“เ้าชื่ออะไร”
“อะ…เอ่อ… เอเรียลครับ…” เขาสะดุ้งเล็กน้อย
เธอลุกขึ้น ย่างเท้าเข้าหา
ชุดคลุมบางแหวกเผยต้นขาเปลือย
หยดน้ำจากผมของเธอหยดลงที่อกของเขาเมื่อเธอเข้ามาใกล้
“เ้าเคยแอบมองข้าหลายครั้งแล้ว…เวลาข้าลงไปกินข้าวใช่มั้ย?”
เอเรียลหน้าแดง
“ผม…ผมเปล่า!”
เรญาหัวเราะเบา ๆ
แล้วจับมือเขา วางลงบนเอวเปลือยของตัวเอง
“งั้นลองมองให้เต็มตาสิ…แล้วก็จับเต็มมือด้วย”
เขาถูกเธอดันไปชิดผนังดันเข้าไปในห้องของเธอ และปิดประ ปั้ง!
เรญาทาบตัวแนบอกเขา แล้ว ใช้ปากบดลงที่ลำคอ ไล่ไปจนถึงใบหู
“ข้าร้อน… คืนนี้ข้าไม่มีเป้าหมาย”
เสียงแ่ในลมหายใจที่แตะข้างหูทำให้เอเรียลตัวแข็งไปทั้งร่าง
เธอคุกเข่าลงช้า ๆ
มือจับกางเกงเขาดึงลง ริมฝีปากเผยอยิ้มเล็กน้อย
“อย่าขยับนะ…เดี๋ยวข้าจะจัดการมันให้”
เสียง “อ๊อก!” ดังเมื่อเธอดันมันเข้าไปในปากอย่างรวดเร็ว
ไม่ใช่แค่ดูด…เธอดันให้มันชนกับลำคอในจังหวะสม่ำเสมอ
“อึก…อ๊าา…คุณ เอ่ออ ท่าน …ผม…ผมจะ…”
เธอถอนปากออกแล้วหัวเราะ
“เ้ายังไม่ได้ใช้มันเลย…จะเสร็จแล้วเหรอ หืม?”
มือของเธอดันเขาลงกับพื้น
ร่างเปลือยบางของเรญาทรุดตัวลงคร่อม
“ไม่ต้องพูด…แค่กระเด้าข้าก็พอ”
เสียงเธอกลายเป็หญิงอีกคน—หยาบคาย เชื้อเชิญ ร่านอย่างยั่วยวน
ห้องเช่ารายวันเล็กๆในโรงเตี๊ยม
กลายเป็สนามรบของเสียงเนื้อกระทบกันอย่างดุเดือด
“ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!”
เรญาขย่มลงอย่างไม่ปรานี
หน้าอกกระแทกหน้าอก เอวกระแทกเอว
เธอจับไหล่เขากดไว้ ขยับสะโพกเป็จังหวะที่หนักหน่วงรุนแรงไม่ปล่อยให้พักหายใจ
แววตาแดงกร่ำ…ริมฝีปากครางลั่นเหมือนกำลังปลดปล่อยปีศาจ
“แรงอีกสิวะ… หรือของเ้ามันได้แค่นี้?”
“อ๊ะ…อ๊าาา ผมจะไม่ไหวแล้ว!”
“จะเสร็จก็เสร็จไป แต่อย่าหยุด! ข้ายังไม่ถึง!”
เรญากัดฟัน แล้วบดสะโพกแรงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อสิ้นเสียงครางของเขา
เรญายังนั่งทับอยู่บนตัวเขา หายใจแรง หน้าแดง ร่างสั่นและกระตุกเล็กน้อยอยู่พักนึง
มือข้างหนึ่งลูบหน้าท้องตัวเอง…อย่างพอใจ
“ไม่มีใครตาย…แต่ข้าก็เสร็จได้นิ?!”
เธอกระซิบกับตัวเอง ยิ้มเยาะแบบคนบ้า
ตอนเช้า
เอเรียลยังนอนหมดสติอยู่ที่ห้องเธอ
ส่วนเรญา…เดินออกจากโรงเตี๊ยม พร้อมผ้าคลุมใหม่ และดาบคู่ใจ
คืนนี้…เธอได้รับข้อความใหม่ ไม่มีที่มา
ภารกิจใหม่ รออยู่ที่ดินแดนของศาสนาแห่งแสง
และครั้งนี้…
เป้าหมายของเธอไม่ใช่แค่คนหื่น
แต่เป็นักบวชผู้ล้างบาปด้วยร่างกาย
“พวกเลว ฉันจะฆ่าให้หมด!!“
959
![[จบ] เด็กหญิงผู้เป็นที่รักของเหล่าวายร้าย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1698663281_87365223.webp)
