นลินรอทศพลมารับอยู่ตรงจุดนัดพบประจำ แต่แล้วกลับพบว่าธนกรเดินเข้ามาหาพอดี
“น้องชายพี่มันไม่ว่างน่ะน้องนลิน เ้านั่นเลยวานพี่มารับน้องนลินกลับด้วยกัน”
“จริงหรอคะ แล้วทำไมพี่เขาไม่โทรบอกนลินเองนะ”
“เห็นว่ามือถือเงินหมดอะไรนี่แหละ เ้านั่นมันก็เลยให้พี่โทรกลับน่ะถึงติดต่อกันได้”
“โอเคค่ะ งั้นกลับกันเถอะค่ะ”
“พี่หิวมากเลยครับ นลินพาพี่ไปทานข้าวก่อนนะครับ”
“อืม ก็ได้ค่ะ ไปกัน”
******************************************************
ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง
“เดี๋ยวน้องนลินเข้าไปนั่งในร้านก่อนนะครับ พี่ขอเข้าห้องน้ำก่อน น้องนลินสั่งอาหารรอและสั่งอาหารเผื่อพี่เลยนะครับ พี่ทานได้ทุกอย่าง”
“ได้ค่ะพี่”
ร้านอาหารแห่งนี้เป็ร้านอาหารของเพื่อนธนกรเอง หลังจากที่เดินออกมาจากโต๊ะอาหารแล้ว ธนกรได้นัดแนะกับเด็กเสิร์ฟที่ตนรู้จักให้ใส่ยานอนหลับลงไปในน้ำดื่มของนลิน โดยให้เงินเด็กคนนั้นไป 500 บาท
เมื่ออาหารมาพร้อม นลินก็รับประทานจนอิ่มและดื่มน้ำที่มียานอนหลับเข้าไป ในตอนนี้นลินเริ่มรู้สึกง่วงอย่างบอกไม่ถูก จนกระทั่งฟุบหลับไป ธนกรแกล้งเข้ามาเรียกตัวนลิน
“เป็อะไรครับนลิน ผมคงต้องส่งน้องไปโรงพยาบาล” หันไปบอกเด็กเสิร์ฟว่า “เงินวางอยู่บนโต๊ะนะ ไม่ต้องทอน”
ธนกรอุ้มนลินไปที่รถ เพื่อพาไปที่โรงแรมม่านรูดแห่งหนึ่ง
******************************************************
ทางด้านทศพล เมื่อเห็นข้อความใน line บอกไม่ต้องไปรับก็เลยออกไปทำงานที่มูลนิธิเพื่อรอ standby หากเกิดเหตุขึ้น โดยทศพลนั้นมีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง ชื่อ จั่น คนนี้มีจิตอ่อน เวลาที่ไปเก็บศพบางราย นายจั่นมักจะถูกผีเข้าเสมอ แต่พอมาในวันนี้ อยู่ๆ นายจั่นคนนี้ก็ถูกผีเข้า แล้วเดินมุ่งตรงมาหาทศพล
“เฮ้ย นายจั่นเป็อะไร ทำไมมองตาขวางแบบนั้น ถูกผีเข้าอีกแล้วรึไง”
“ฉฉฉัน มมไม่ ชใช่นายจั่น แต่เป็ดวงิญญาที่เธอและนลินเคยทำบุญไปให้ ตอนนี้นลินตกอยู่ในอันตราย รีบไปช่วยด่วน เดี๋ยวไม่ทันการณ์”
แม้ทศพลจะไม่ค่อยเชื่อเื่นี้ แต่เื่หน้าสิ่วหน้าขวานต้องลองเชื่อไปก่อน “งั้นรีบไปกัน” ทศพลจึงขับรถพานายจั่นที่ถูกผีเข้าไปด้วย
“ตอนนี้นลินอยู่ที่ไหน”
“รรโรง รรแรม มม่านรูด”
“ห๊า อะไรนะ” เมื่อทศพลได้ฟังจึงรีบขับรถไปตามทางที่นายจั่นบอก
******************************************************
ณ โรงแรมม่านรูด
นลินเริ่มสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา พบว่าตนอยู่ในห้องสีขาวและมองเห็นว่าธนกรกำลังคร่อมตัวเธออยู่ นลินใมาก
“พี่ธนกรจะทำอะไรคะ ปล่อยนลินเดี๋ยวนี้นะ”
“พี่รักนลินนะครับ ยอมพี่เถอะนะ”
นลินพยายามผลักตัวธนกรออก แต่สู้แรงไม่ได้ เลยะโร้องเรียกให้คนช่วย “ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยด้วย”
ธนกรฉีกเสื้อผ้า และพยายามเล้าโลม แต่แล้วทศพลก็รีบพังประตูเข้าไป แล้วดึงนายธนกรออกมาจากตัวของนลินทันที พร้อมกับต่อยหน้าธนกรอย่างแรง ส่วนนายจั่นที่ถูกผีเข้าก็ถอดเสื้อกันหนาวคลุมไปที่ตัวของนลิน นลินได้แต่ก้มหน้าร้องไห้
“นายทำอย่างนี้กับนลินได้ยังไง นลินเป็น้องสาวของแกนะ” ทศพลพูดด้วยความโกรธ
“ยังไงก็ไม่ใช่น้องสาวแท้ๆ และเธอก็เป็คนอ่อยฉันเอง” ธนกรเผยธาตุแท้ออกมา
“นี่แก แกมันไม่ใช่ลูกผู้ชายเลย จะไปไหนก็ไปเลยไป”
“เื่มันไม่จบเท่านี้แน่ ไอ้ทศพล ดูซิพ่อจะฟังใคร” ธนกรพูดด้วยความเจ็บแค้น
หลังจากนั้นธนกรก็ออกไปจากโรงแรม ส่วนทศพลกอดน้องสาวและคอยปลอบ
“ไม่มีอะไรแล้วนะนลิน พวกเรากลับไปที่มูลนิธิกันก่อนนะ”
“ฮือฮือ นลินไม่ได้อ่อยพี่ธนกรจริงๆ นะคะ พี่ธนกรเขาวางยานอนหลับและพานลินมาที่นี่ค่ะ ฮือฮือ พี่ทศพลต้องเชื่อนลินนะคะ”
“พี่เชื่อนลินนะ แต่พวกเราไปกันก่อนเถอะ”
ทศพลเห็นน้องสาวลุกไม่ไหวจึงอุ้มไปที่รถให้นั่งตรงเบาะหลัง ส่วนในตอนนี้นายจั่นกลับมาเป็ปกติแล้วแต่จำอะไรไม่ได้เลย และไม่รู้ว่าตนมาอยู่ที่โรงแรมม่านรูดได้ยังไง แต่นายจั่นเคยชินแล้วกับเหตุการณ์แบบนี้ และนั่งรถกลับกับทศพลอย่างงงๆ
******************************************************
ณ มูลนิธิ ทศพลจึงให้นลินไปเปลี่ยนชุดใหม่โดยยืมใส่เครื่องแต่งกายของเ้าหน้าที่ผู้หญิงไปก่อน พอซักเสร็จค่อยนำมาส่งคืน
“นลินจะฟ้องคุณพ่อค่ะ”
“พี่ว่านะ ป่านนี้ธนกรน่าจะไปฟ้องเรียบร้อยแล้วล่ะ คงใส่ไข่ใส่สีไปเยอะเลยทีเดียว”
“แต่นลินจะบอกความจริงทั้งหมดนะคะ ไม่ใช่เื่ที่แต่งขึ้น”
“พ่อไม่เคยเชื่อในสิ่งที่พี่พูดเลยแม้แต่น้อย พ่อยอมเชื่อแต่เพียงลูกรักของพ่อ และหากใครไปพูดว่าร้ายลูกชายคนโปรด คนนั้นก็จะถูกพ่อมองว่าไม่ดี รวมไปถึงนลินด้วย”
“ถึงว่า นลินรู้แล้วค่ะว่าทำไมดารินถึงให้นลินสัญญาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับธนกร ที่แท้ตัวดารินคงจะเห็นธาตุแท้ของธนกรแล้ว” “แล้วจะทำยังไงดีคะพี่ทศพล”
“พี่เตรียมใจรับความผิดตามที่ไอ้ธนกรมันไปพูดใส่ร้ายแล้ว คงไม่มีทางเลือก”
“ถ้าพี่คิดว่าจะยอมตามน้ำอยู่แล้ว งั้นพวกเราแกล้งเป็แฟนกันนะคะ ความผิดมันคงไม่แรงมาก หากบอกพ่อว่าพวกเราได้แอบคบกันอยู่ค่ะ”
“พี่ไม่อยากให้พ่อและแม่เลี้ยงมองนลินไม่ดี ยังไงนลินก็น้องพี่”
“ไม่เป็ไรค่ะ สำหรับแม่ของนลิน นลินสามารถพูดให้ท่านเข้าใจได้ แต่สำหรับพ่อของพี่ ไม่ว่าทางไหนก็เลี่ยงไม่ได้อยู่ดี ยังไงพ่อพี่ก็เชื่อพี่ธนกร 100 %”
“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ แต่พี่ขอสัญญาว่าจะไม่ล่วงเกินน้องสาวพี่เด็ดขาด”
“และถ้าพี่นุชนาฎร์กลับมา นลินจะเป็คนเล่าเื่ทุกอย่างให้พี่เขาเข้าใจพี่ทศพลค่ะ”
“ผู้หญิงคนนั้นก็เหมือนพ่อพี่นั่นแหละ ที่พวกเราเลิกกันก็เพราะเขาไม่เคยไว้ใจพี่และเธอยอมฟังแต่ไอ้ธนกรนั่น”
“งั้นอย่าเพิ่งคิดมากนะคะ ถ้านลินพูด เธออาจยอมเชื่อนลินค่ะ” ” แต่นลินต้องโทรไปคุยกับแม่ให้เข้าใจในสิ่งที่นลินทำก่อน”
ทศพลมองนลินเดินออกไปคุยโทรศัพท์ ในใจก็แอบอิจฉาว่า ทำไมทศพลไม่มีใครที่พร้อมที่จะเชื่อและฟังเหตุผลของทศพลบ้างเลย
******************************************************
เมื่อนลินโทรศัพท์ไปคุยกับแม่ ตอนแรกแม่เอาแต่ถามนลินใหญ่ เนื่องจากธนกรไปฟ้องพ่อ จนพ่อโกรธทศพลอย่างมาก และยังบอกอีกว่านลินได้เสียกับทศพลเรียบร้อยแล้ว
“คุณแม่คะ คุณแม่พร้อมที่จะเชื่อลูกสาวคนนี้มั้ยคะ”
4K
![เทพยุทธ์แห่งใต้หล้า [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1624012540_89168410.webp)
