ตอบแทนด้วยความเกลียดชัง
ชาคริยาไม่ทันได้อุทานอะไรออกมามากกว่าการเรียกชื่อของคนที่กอดเกี่ยวร่างของเธอเอาไว้ก็ถูกคนตัวใหญ่ลากเข้าไปในห้องอีกห้องก่อนประตูจะถูกปิดตามหลัง
“อีธาน...นี่คุณจะทำอะไรน่ะ!...โอ๊ย!”
หญิงสาวร้องเสียงแหลมเมื่อถูกร่างสูงใหญ่ล็อคตัวเอาไว้ด้วยการดันตัวเธอจนติดผนังเธอตัวเล็กกว่าอีธานมากทำให้ไม่อาจต้านแรงจากลำตัวหนาที่ดันเข้าหาและใช้มือทั้งสองค้ำยันบนผนังห้องไว้ชาคริยาตาโตและปากสั่นระริกเมื่อมองข้ามไหล่กว้างไปด้านหลังก็เห็นว่ามันเป็ห้องนอนอีกห้องหากแต่อะไรก็ไม่ทำให้เธอกลัวมากไปกว่าการที่เขาถือสิทธิ์ฉุดตัวเธอเข้ามาในห้องนี้
“อีธาน!”
“เป็ไง...เสร็จหน้าที่ของเธอแล้วเหรอเห็นเดินหน้าระรื่นออกมาจากห้องของพ่อฉัน”
ชายหนุ่มเอียงหน้าถามั์ตาของเขาสาดประกายขุ่นข้นและใบหน้าหล่อเหลานั้นก็อยู่ห่างจากหญิงสาวไม่ถึงคืบชาคริยาแทบกลั้นหายใจ เธอเบือนหน้าหลบไปอีกทางและตอบโดยไม่ยอมสบั์ตาคู่นั้น
“ฉันเข้าไปอ่านหนังสือให้พ่อของคุณฟังก่อนนอน”
“งั้นเหรอ...เวลาพูดคุณต้องมองหน้าผม!”
อีธานถือสิทธิ์อันหยาบร้ายด้วยการใช้มือข้างหนึ่งบีบคางมนและบังคับให้เธอหันกลับมายังเขาชาคริยาตื่นใกับการกระทำนั้นแต่ไม่อาจตอบโต้อะไรได้แม้รู้สึกเจ็บที่สันกรามเพราะนิ้วแกร่งกดไว้แน่นเรียวปากอิ่มที่เผยอออกด้วยแรงบีบสั่นระริกแม้ความกลัวจะแล่นเข้าจับขั้วหัวใจหากหญิงสาวก็ฝืนพูดออกไปด้วยเสียงสั่นสะท้าน
“อีธาน...มันเป็หน้าที่ของฉันนะคะนาธาเนียลให้ฉันอ่านหนังสือให้เขาฟังก่อนนอน”
“อ่านหนังสือให้พ่อผมฟังก่อนนอน”
เขาทวนคำนั้นก่อนเสียงหัวเราะจะดังอยู่ในลำคอก่อนเลื่อนสายตาหยามิ่ไปทั่วร่างเล็กั้แ่ศีรษะและมองลงต่ำแววตาคู่นั้นฉายความเย้ยหยันและดูแคลนออกมาชัดแจ้งชายหนุ่มขบกรามและเสียงนั้นดังเข้าไปในหูของหญิงสาว
“ไม่ทราบว่ามันเป็หนังสืออะไร...หนังสือปลุกเซ็กส์หรือกามสูตรกันล่ะ...อ้อ...จริงๆแล้วพวกผู้หญิงอย่างคุณไม่จำเป็ต้องหลอกล่อคนแก่ด้วยวิธีการนี้หรอกนะ...หึ...แค่ผ้าหลุดออกจากตัวผู้ชายอายุขนาดไหนก็อยากจะะโเข้าใส่อยู่แล้ว”
คำพูดดูิ่อันเผ็ดร้อนนั้นทำเอาหญิงสาวถึงกับจุกในอกชาคริยานึกไม่ถึงเลยว่าคนที่มีการศึกษาสูงและเป็ถึงผู้บริหารบริษัทใหญ่โตจะมีความคิดหยาบต่ำถึงขนาดนี้เธอกำลังจะตอบโต้กลับไปหากก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ในวินาทีนั้น
“อีธานมีนิสัยที่แก้ไม่หายอย่างหนึ่งซึ่งฉันกำราบเขาไม่ลงสักทีนั่นก็คือถ้าเกิดเขาไม่ชอบใจอะไรหรือใครขึ้นมาเมื่อไหร่เขาจะแสดงออกอย่างไร้เหตุผลเธออยู่ที่นี่นานไปก็คงได้รู้ว่าเขาเป็อย่างไรสิ่งหนึ่งที่ฉันอยากบอกเธอไว้คือพยายามอดทนและ...ทำดีกับเขา...อย่างน้อยก็เพื่อฉัน”
คำกล่าวของนาธาเนียลผุดขึ้นมาในจิตสำนึกและมันทำให้เธอถึงกับต้องกลั้นน้ำรื้นที่กำลังจะไหลออกมาจากดวงตาทั้งสอง ถึงจะเ็ปจากการิ่แคลนและหยามเหยียดจากลูกชายของเขาหากแต่หญิงสาวกลับเลือกที่จะตอบกลับไปว่า
“ปล่อยค่ะ...อีธาน...ฉันจะกลับไปที่ห้อง”
ชาคริยาออกแรงดันร่างสูงใหญ่ออกห่างและทำท่าจะหันหลังกลับออกไปจากห้องนั้นแต่ไม่ทันแขนทรงพลังที่กอดกระหวัดร่างบางเข้าหาตัวอีกครั้ง อีธานกอดร่างน้อยไว้แน่นและก้มหน้าลงไปเกือบชิดพร้อมทั้งเค้นเสียงหนักออกจากลำคอ
“ผมยังไม่ให้คุณออกไปจากห้องนี้!...ทำไมไม่เถียงหรือแก้ตัวกับผมสักคำล่ะ”
“ขอร้องเถอะค่ะปล่อยฉัน...ฉันจะไม่ทะเลาะกับคุณนะคะ อีธาน”
“หึ...คิดหรือว่าการไม่ตอบโต้อะไรแล้วจะทำให้อีตัวอย่างคุณดูดีขึ้นมาถ้าเซ็กส์กับเงินไม่สำคัญคุณคงไม่แล่นมาเสนอตัวเป็ของเล่นให้พ่อผมถึงที่นี่หรอกใช่มั้ย!”
ชายหนุ่มดันร่างเล็กจนติดผนังอีกครั้งอารมณ์พลุ่งพล่านและคำก่นว่าเจ็บแสบแทบจะทำให้หญิงสาวหมดความอดทนชาคริยาพยายามขืนตัวแต่ยิ่งดึงดันก็เหมือนยิ่งยั่วยุให้อีธานหนักข้อมากขึ้นเขาดันร่างใหญ่โตเข้าหา เสียงลมหายใจของเขาเหมือนพายุร้ายที่กำลังกระหน่ำพัด ร่างเล็กหายใจหอบเหนื่อยเธอรู้สึกได้ถึงความร้อนที่แผ่ขยายออกมาจากตัวเขาแต่กลับไม่กล้าร้องออกมาเสียงดังเพราะกลัวว่านาธาเนียลอาจได้ยินสียงและใตื่นขึ้นมาตอนนี้
“อีธาน...มันไม่ได้เป็อย่างที่คุณคิดเลยนะคะ”
“ถ้าไม่เป็อย่างที่ผมว่าแล้วมันจะเป็อะไร!”
“แล้วคุณ้าอะไรล่ะคะหรือคุณอยากให้ฉันไปให้พ้นจากบ้านหลังนี้”
“นั่นล่ะที่ผม้า!”
อีธานลั่นเสียงใส่และมันทำให้หญิงสาวตระหนกแทบลืมหายใจเธอไม่นึกสักนิดว่าการตอบรับข้อตกลงของมหาเศรษฐีวัยคราวพ่อจะสร้างปัญหาใหญ่หลวงอย่างคาดไม่ถึงลูกชายของเขาเกลียดชังเธอยิ่งกว่าอะไรเขาอยากให้เธอไปให้พ้นหน้าทั้งแสดงความเดียดฉันท์สารพัด ร่างเล็กกลืนน้ำลายแทบไม่ลง
“ว่าไง...พ่อผมจ้างคุณเท่าไหร่ชาคริยา”
474
![ไม่เป็นแล้วโสมพันปี เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นคุณหนูหกที่ได้แต่งงาน! [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1720408783_76325076.webp)
