หยุดเวลาล่าสวาท (nc)​

ตอนที่ 31 ติดฝนกับนักเรียนสาว (1)

หลังจากที่ โจงีบหลับไป 2 ชั่วโมง บรรยากาศยามเย็นก็เริ่มปกคลุมไปทั่วห้อง แสงแดดสีส้มค่อย ๆ จางหายไป พร้อมกับดวงอาทิตย์ที่ใกล้จะลับขอบฟ้า อากาศเริ่มจะเย็นขึ้นมาเล็กน้อย

โจ ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นด้วยความงัวเงีย หัวสมองยังขุ่นมัว ไม่แน่ใจว่าเป็นเวลาเช้าหรือค่ำ เขาจึงมือเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างหมอน กวาดตามองเวลา แล้วพูดขึ้นด้วยความงัวเงียว่า

“หกโมงเย็นแล้วสินะ”

หลังจากนอนมา 2 ชั่วโมงและนั่งนิ่งอยู่สักพัก ความหิวก็เริ่มกัดกินกระเพาะ จนทนไม่ไหว เพราะโจยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า

“โครก คราก”

เสียงท้องร้องดังออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

แม้ร่างกายจะยังงัวเงียแต่ก็จำใจลุกจากเตียงเพราะความหิวกระหาย โจเดินไปล้างหน้าในห้องน้ำ น้ำที่เย็นเฉียบช่วยปลุกสติให้กระจ่างขึ้นเล็กน้อย แสงยามเย็นภายนอกเริ่มแผ่วลงเรื่อย ๆ

“เอาล่ะ ไปหาอะไรกินข้างนอกดีกว่า ก่อนจะมืดไปกว่านี้”

โจ สวมเสื้อยืดตัวหลวมกับกางเกงขาสั้นง่าย ๆ มือคว้ากระเป๋าและโทรศัพท์มือถือ ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไป แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะไปชวนแม่เลี้ยงคนสวยของตน โจเคาะประตูห้องเธอแล้วเรียกหา แต่เธอไม่ตอบ

“ไม่ตอบแฮะ น้า ไม่สิแม่แก้วน่าจะหลับอยู่”

ใช่แล้วเนื่องจากการความเหนื่อยล้าสะสมจากการเดินทางกลับจากต่างประเทศบวกกับการร่วมรักอย่างดุเดือดที่พึ่งเกิดขึ้น ทำให้เธอหลับสลบไสลไปเลย โจจึงยอมแพ้ที่จะเรียกเธอ แล้วออกไปกินข้าวคนเดียว

เขาเดินไปเปิดประตูหน้าบ้าน แล้วก้าวเท้าออกไป ลมเย็นยามเย็นปะทะใบหน้าเป็นครั้งแรกของวัน

“อ่าา สดชื่นดีจริงรีบไปดีกว่าเหมือนฝนใกล้จะตกเลย”

โจ รีบออกเดินทาง เขาไม่ใช้รถเพราะตั้งใจจะไปกินอาหารตามสั่งที่อยู่ใกล้ ๆ บ้าน ซึ่งเป็นร้านที่เขาไปกินอยู่บ่อย ๆ เขาเดินไปตามทางเดินประมาณ 5 นาที กลิ่นอาหารที่คุ้นเคยก็ลอยมาแตะที่จมูกเป็นสัญญาณว่าเขามาถึงที่หมายแล้ว

“มาถึงซะทีหิวจะตายแล้ว”

ที่นี่เป็นร้านอาหารตามสั่งริมทางธรรมดา ๆ ลูกค้าในร้านก็ไม่ได้เยอะมากมาย ทำให้มีโต๊ะว่างอยู่เยอะ โจจึงเข้าไปนั่งโต๊ะที่ว่างอยู่แล้วสั่งข้าวกะเพราหมูกรอบไข่ดาวพิเศษของโปรดของตัวเอง ที่สั่งอยู่ประจำ แต่สิ่งที่ต่าง คือโจสั่งแบบพิเศษ เนื่องจากตอนนี้เขาหิวเป็นอย่างมาก

เวลาผ่านไปไม่นานนัก ข้าวกะเพราหมูกรอบไข่ดาวพิเศษจานใหญ่ก็มาถึง แต่สำหรับโจที่หิวเป็นอย่างมาก ทำให้รู้สึกว่าเขานั่งรออาหารมาอย่างยาวนาน เขารีบกินอาหารอย่างรวดเร็วจนมันหมดไปในไม่กี่นาที 

หลังจากอิ่มท้องด้วยข้าวจานโปรดและน้ำเย็น ๆ หนึ่งแก้ว ร่างกายที่เมื่อครู่ยังงัวเงียจากการตื่นนอนกลับรู้สึกฟื้นขึ้นมาทีละน้อย แต่ยังไม่ทันไร ฝนก็เริ่มโปรยปรายลงมา

โจ รีบจ่ายเงินแล้วเดินออกจากร้าน เพื่อกลับบ้านให้ทันเวลาก่อนที่ฝนจะตกหนัก

แต่ก็ไม่ทันแล้ว ฝนตกกระทบที่ไหล่โจเบา ๆ ก่อนจะกลายเป็นสายฝนที่ตกลงมาเร็วและแรงอย่างฉับพลัน โจไม่มีทางเลือกต้องหาที่หลบฝนก่อน

“ไม่ทันแล้ว หลบตรงนี้ก่อนแล้วกัน”

โจรีบเร่งฝีเท้าเขาไปหลบยังป้ายรถเมล์ใกล้ ๆ แถวนั้น ท่ามกลางเสียงฝนที่ดังกระทบพื้นอย่างต่อเนื่อง

ใต้หลังคาเล็ก ๆ ของป้ายรถเมล์ มีเพียงโจยืนอยู่คนเดียว กลิ่นฝนลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นดินเปียก เสียงฟ้าร้องเบา ๆ อยู่ไกล ๆ บรรยากาศโดยรอบชุ่มฉ่ำไปด้วยละอองฝน

“ทำไมซวยแบบนี้วะ เกือบจะถึงบ้านอยู่แล้ว”

เขาบ่นกับตัวเอง

แต่ไม่นานความโชคดีก็เข้ามา เพราะมีเสียงฝีเท้าเร่งรีบและเสียงน้ำกระเซ็นดังเข้ามาใกล้ ก่อนที่นักเรียนสาวคนหนึ่งจะวิ่งฝ่าสายฝนเข้ามาหลบใต้ป้ายรถเมล์ด้วย

เมื่อโจแอบมองและสังเกตเธอดี ๆ ก็พบว่าเธอเป็นนักเรียนมัธยมปลายสาว ที่หน้าตาดูเรียบร้อยน่ารัก ใส่แว่นกรอบบางสีน้ำเงิน ผมเธอยาวตรงสีดำสนิท รูปร่างเพรียวบาง สูงประมาณ 160 เซนติเมตร ดูบอบบางแต่ก็มีท่าทางสง่างามในแบบเงียบๆ ไหล่แคบเล็ก มีหน้าอกที่ดูสมวัย ขนาดพอประมาณ น่าจะคัพซี ผิวของเธอขาวอมชมพูแบบคนที่ไม่ค่อยออกแดด

โดยรวมแล้ว เธอมีความน่ารักแบบเรียบง่ายที่ไม่ได้ต้องการการแต่งเติมมากมาย กลับยิ่งดูน่ามองเพราะความเป็นธรรมชาติ

แต่สิ่งที่ทำให้โจหลงไหลมากที่สุดก็คือภาพของเธอ ที่หอบหายใจเล็กน้อย จากการรีบวิ่งเข้ามาหลบฝน เสื้อเชิ้ตนักเรียนสีขาวเปียกชื้นแนบกับตัวจนทำให้เห็นชุดชั้นในสีฟ้าที่อยู่ภายใน และกระโปรงยาวสีกรมที่เปียกน้ำฝน จนหยดน้ำค่อย ๆ ไหลลงมาที่ขา ผมดำยาวที่รวบมัดไว้ ก็เปียกโชกไปด้วยน้ำราวกับพึ่งสระผมมา

“อืมมม ตัวเปียกแบบนี้ น่าเอาจังเลยสาวน้อย”

โจคิดในใจพร้อมกับกลืนน้ำลายเบา ๆ

คนที่มักมากในกามแบบโจ เห็นสภาพเธอตอนนี้ก็เกิดอารมณ์ราคะขึ้นมาทันที และเริ่มคิดหาวิธีจัดการกับนักเรียนสาวคนนี้ให้ได้

นักเรียนสาวเหลือบมองมาทางโจเล็กน้อย ยิ้มบาง ๆ อย่างสุภาพ เป็นรอยยิ้มที่ดูเหนื่อยแต่ก็ทำเพื่อแสดงความเป็นมิตร

แต่นั้นเป็นความผิดพลาดอย่างร้ายแรงเพราะมันทำให้โจเกิดอารมณ์ราคะมากยิ่งขึ้น ท่อนเอ็นของเขาเริ่มจะแข็งตัวตั้งโด่ขึ้นทีละน้อย เมื่อเธอหันหน้าไปมองทางอื่น โจก็เริ่มใช้มือมาถูไถไปที่เป้าของกางเกงขาสั้นบาง ๆ ของตัวเอง

“อื้มมม อ่าาา อืมมม”

เขาเริ่มครางออกมา แต่ด้วยเสียงฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก ทำให้กลบเสียงรอบข้างไปหมด เลยทำให้นักเรียนสาวไม่ได้ยินเสียงของโจ

โจ แอบเหลือบตามองเธออย่างเงียบ ๆ โดยไม่ให้เธอที่สังเกตเห็น แล้วถูไถเป้าอย่างมันมือโดยนึกถึงรอยยิ้มเมื่อครู่ของเธอ ที่ยังติดตาโจอยู่

เขาครุ่นคิดหาวิธีจัดการกับนักเรียนสาว เลยเอามือมาล้วงค้นหาของในกระเป๋า

“โชคดีจริง ๆ ที่ลืมเอามันออกจากกระเป๋า”

โจพูดกับตัวเอง และหยิบของสิ่งนั้นขึ้นมา ขวดยาเล็ก ๆ ที่เหลือยาอยู่ภายในประมาณครึ่งขวด มันคือยาปลุกเซ็กส์ที่เคยใช้ได้ผลอย่างเป็นอย่างดีกับเน็ตไอดอลสาว มาตอนนี้ถึงเวลาที่จะใช้มันอีกครั้งแล้ว