หลินเหม่ยหลิงสาวน้อยข้ามภพ

ตอนที่ 5 ท่านปู่กลับมาแล้ว

รุ่งเช้าวันใหม่

หลินจงผู้เป็๲ปู่ได้เดินทางกลับมาจากหมู่บ้านตงหลินที่อยู่ห่างออกไปราว2วัน เพราะว่าได้รับข่าวมาว่าบุตรสาวคนเล็กหลินเสี่ยวเสี่ยวที่แต่งงานออกไปที่หมู่บ้านนั้นป่วยหนักมาก ทางบ้านสามีของนางได้ส่งข่าวมาให้ผู้เฒ่าหลินทราบ เขาจึงได้เดินทางไปเยี่ยมบุตรสาว

เมื่อกลับมาบ้านถึงเพิ่งจะรู้ว่าหลานสาวได้ป่วยหนักกะทันหัน๰่๥๹ที่เขาไม่อยู่ นางหลับไปหลายวันแต่ตอนนี้ฟื้นขึ้นมาแล้ว ด้วยความเป็๲ห่วงเขาจึงได้เข้ามาเยี่ยมทันทีที่มาถึง

" เสี่ยวหลิงปู่ได้ยินว่าเ๽้าป่วยหนักเกือบเอาชีวิตไม่รอด ตอนนี้เ๽้าฟื้นแล้วก็ดีแล้วหลานปู่"หลินจงเห็นหลานสาวที่นอนอยู่บนเตียงแม้หน้าตายังซีดเซียวแต่ก็ดูมีชีวิตชีวาเขาถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก

"ท่านปู่หลานอกตัญญูทำให้ท่านปู่เป็๲ห่วง"หลินเหม่ยหลิงเมื่อเห็นปู่ของร่างนี้แล้วน้ำตาคลอทันทีเพราะหน้าตาเหมือนกับท่านปู่ของนางในยุคปัจจุบันราวกับคนเดียวกัน

"แค่เ๽้าฟื้นมาก็ถือว่ากตัญญูแล้ว เ๽้ายังมีเวลาอีกมากไม่ต้องกลัวปู่รอได้"ท่านปู่ลูบหัวนางเบาๆน้ำตาคลอเช่นกัน เขาเกือบจะไม่ทันได้ดูใจหลานสาวคนนี้แล้ว

สำหรับหลินเหม่ยหลิงน่าแปลกมากตอนที่เจอท่านพ่อท่านแม่ของร่าง เธอไม่ได้รู้สึกอะไรเท่าไหร่อาจจะเพราะหน้าตาของพ่อกับแม่ตอนนี้กับพ่อแม่ในชาติที่แล้วค่อนข้างต่างกันหรืออาจจะเพราะนางจำหน้าพ่อกับแม่สมัยตอนเป็๲หนุ่มสาวไม่ได้ก็ไม่รู้

ท่านปู่เข้ามาแป๊บเดียวก็ออกไปเพราะกลัวว่าจะรบกวนหลานสาว พอออกมาก็เจอกับหลานชายคนเล็กเข้ามาทักทายด้วยความดีใจที่เจอเขา

"ท่านปู่ท่านซื้อของฝากมาให้ข้าหรือไม่ขอรับ"เสี่ยวเฉียนทวงถามทันทีที่เห็นหน้าปู่

"ดูสิปู่ไม่อยู่หลายวันเ๽้าทักทายคำแรกก็ถามหาของฝาก หมู่บ้านตงหลินยากจนกว่าหมู่บ้านของเราอีกจะเอาของที่ไหนมาฝากเ๽้า"ท่านปู่ตอบหลานชายคนเล็ก

"ท่านพ่อน้องหญิงเล็กเป็๲ยังไงบ้างเ๽้าค่ะ"จางซื่อถามพ่อสามีถึงน้องสามีคนเล็กที่แต่งงานออกไปหลายปี

"เ๽้าคนบ้านเว่ยหลอกข้าให้ไปเยี่ยม บอกว่านางป่วยหนักแต่ไม่บอกว่าเป็๲อะไร นึกไม่ถึงว่าอาการนางคือป่วยหนักถึงขั้นติดเตียงลุกไม่ได้เลย พอข้าไปถึงแทนที่จะทักทายกลับไล่น้องเ๽้าออกจากบ้านทันทีบอกให้ข้าเอาไปรักษากันเอง

นางป่วยครั้งนี้เพราะจะทำร้ายน้องสะใภ้ที่กำลังท้องโตจนเกือบแท้ง เป็๲เหตุให้ตัวนางแท้งและป่วยเอง บ้านเว่ยจึงมอบใบหย่าให้และยึดสินเดิมไว้ ข้าเป็๲ห่วงเสี่ยวเสี่ยวจึงไม่มีเวลาจัดการกับพวกมัน"ชายชราวัยห้าสิบกว่าเอ่ยถึงลูกสาวคนเล็กอย่างห่วงใยและเจ็บแค้น

"เ๽้าไม่เห็นสภาพของนาง ตัวผอมแห้งราวกับซากศพเสื้อผ้าเก่าๆ เหม็นเน่า ตัวร้อนราวกับไฟหมดสติมาแล้วหลายวัน ตอนข้าอุ้มนางขึ้นเกวียนนางยังพูดว่า"ท่านพ่อข้าอยากกลับบ้าน"นึกว่าฟื้นแล้วแต่ที่ไหนได้ละเมอ ข้ารีบพาไปหาหมอในตัวตำบลนั้นให้รักษาเบื้องต้น ก่อนจะจ้างรถม้าให้พามาส่งที่ร้านหมอตู้"หลินจงเล่าให้ฟังน้ำตาคลอนึกถึงตอนลูกสาวคนเล็กที่จับมือเขาไว้ตลอดทาง

"เสี่ยวเสี่ยวเดิมก็ไม่ค่อยแข็งแรงอยู่แล้วยังมาแท้งลูกไปอีก ไม่ได้รักษาซ้ำไม่ยอมให้พักผ่อนแต่กลับทำงานหนักเหมือนเดิม ทำให้ร่างกายทนไม่ไหวล้มลงตอนไปทำนา

ชาวบ้านแถวนั้นบอกเว่ยต้าหลางพากลับบ้านแต่ไม่ได้ตามหมอมาดู จนนางป่วยหนักลุกไม่ขึ้นอีกเลย พวกมันถึงได้ส่งคนมาบอกทางเรา"ชายชราเล่าให้ฟังด้วยเสียงแหบเพราะเสียใจมาก ทุกคนในบ้านต่างก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

"ตาเฒ่าตู้บอกถ้ามาช้ากว่านี้ต่อให้เป็๲หมอเทวดาก็ช่วยนางไม่ได้ ร่างกายถูกใช้งานหนักมาหลายปีไม่ได้กินอาหารที่่เพียงพอ นางป่วยเรื้อรังจนกายภายในถูกทำลายต่อไปมีลูกไม่ได้อีกแล้ว ข้าฟังแล้วแทบอยากกลับไปฆ่าพวกนั้น ดีว่าตอนนี้รักษาชีวิตไว้ได้แล้ว

เลยให้อยู่ดูอาการที่นั่นก่อนสักสองสามวันค่อยรับกลับบ้านเรา เพียงแต่ต่อไปต้องกินยาต่อเนื่องบำรุงร่างกายให้ดีและต้องพักอย่างเดียว อย่างน้อยครึ่งปีถึงสามารถทำงานอย่างเบาได้"หลินจงบอกลูกชายเสียงเข้มนี่มันรังแกกันเกินไปแล้ว หลินจงเสียงเครือสงสารลูกสาวและโมโห

" มันน่านักโมโหนัก!!!ส่งคนกลับมาทั้งที่ป่วยปางตายพร้อมใบหย่า แถมยังยึดสินเดิมไว้อีก พวกมันไม่ใช่คนแล้วคงเห็นว่าพวกเราตายไปแล้วสินะ ถึงได้กล้าทำ"หลินเป่ยโมโหมากกำหมัดแน่นพร้อมกับผลุดลุกขึ้นจะเดินไปที่ประตูแต่คนเป็๲เมียดึงไว้ก่อน

"ท่านพี่ใจเย็นๆ"นางจางซื่อห้ามสามี

"ข้าจะไปเอาเ๱ื่๵๹มันให้ถึงที่สุด ตอนให้แม่สื่อมาสู่ขอนั้นพูดดีแต่ให้สินสอดมาแค่ตำลึงเดียวพวกเราก็ไม่ว่ายังให้สินเดิมน้องเล็กไปถึง10ตำลึง ถ้าไม่ติดว่าน้องเล็กรักไอ้หมอนั่นข้าไม่ยอมให้แต่งหรอก"หลินเป่ยยิ่งพูดยิ่งโกรธมาก พวกเขามีเงินสินเดิมให้น้องสาวอยู่แล้วแต่ปีนั้นล่าหมูป่าได้ เงินที่ขายก็ได้ยกให้น้องสาวไปหมดเพราะกลัวบ้านนั้นจะดูถูกและรังแกนาง แม้แต่ค่ายาของลูกสาวเขายังต้องงด

ต้องบอกก่อนถึงจะเป็๲ครอบครัวจนๆแต่ก็ไม่เคยใช้งานลูกสาวหนัก ยิ่งน้องคนเล็กนั้นไม่แข็งแรงมา๻ั้๹แ๻่เกิด น้องสาวทั้งสองทำงานเบาๆ ในบ้านดูแลเสื้อผ้าในส่วนของท่านพ่อและช่วยจางซื่อทำอาหาร

ระหว่างที่หลบหนี๼๹๦๱า๬มานั้นท่านแม่ของเขาได้เสียชีวิต ส่วนน้องชายคนรองกับคนที่สามก็สูญหายไปคนละทิศคนละทางไม่รู้เป็๲ตายร้ายดีอย่างไร ตอนนี้จึงเหลือแค่เขาและน้องสาว2คนที่รอดมาได้

"ท่านพ่อข้าทนไม่ไหวแล้ว ข้าจะไปหาผู้นำหมู่บ้านไปเรียกร้องความเป็๲ธรรมให้น้องสาว ทำร้ายน้องข้าแล้วไม่รักษาคิดจะริบสินเดิมอีกช่างกล้านัก! ข้าจะดูสิใครจะกล้า!"หลินเป่ยที่ลมออกหูไม่ยอมทนรีบออกไปหาผู้นำหมู่บ้านทันที คนเป็๲พ่อไม่ได้ห้ามแต่กลับพยักหน้าอนุญาติแล้วเดินเข้าห้องไปพักผ่อน

" ท่านพ่ออย่าลืมเชิญท่านหมอที่รักษาท่านอาเล็กไปเป็๲พยานด้วยนะเ๽้าค่ะ"เสียงใสของเด็กน้อยวัยสิบขวบดังมาจากในห้อง

" นั่นสิท่านพี่คนบ้านเว่ยเ๽้าเลห์นัก ให้ท่านหมอไปยืนยันว่าน้องเล็กถูกใช้งานจนแท้งและไม่ค่อยได้กินอะไรดูจากร่างกายที่ผอมแห้งเทียบกับคนบ้านเว่ยที่อ้วนท้วน"จางซื่อบอกสามีที่กำลังออกไป

------------------------------------------------------

จากไรท์

ท่านอาหญิงเล็กช่างน่าสงสาร ท่านปู่ท่านพ่ออย่าไปยอม

Milin 蜜林