"นายจะเสวนากับขอทานนี้ทำไมวะ" ชายชุดเกราะเงินพลันกล่าวเสียงไม่พอใจ ตวาดสายตาใส่นิรนามด้วยอารมณ์เสีย ชายหนุ่มพลันถอนหายใจในใจอย่างแรง
'เป็ผู้เล่นเลเวล 6 แท้ๆ แต่กับทำตัวเป็ใหญ่ สงสัยมีแบ็คเยอะสินะ' ชายคู่สนทนาเดินถอยห่าง ทำให้ชายเกราะเงินเดินเข้าหานรินามได้ทันที ชายหนุ่มเงยหน้ามองคนที่ตัวสูงกว่า หากเป็คนธรรมดาคงจะเปรียบได้กับหนูที่กำลังมองแมวป่าที่พร้อมจะกระชากร่างกายมันจนขาดกระจุย แต่สำหรับนิรนามไม่ใช่ ยิ่งใหญ่ยิ่งดี เทอะทะอ่านการเคลื่อนไหวออกง่าย
"มองหาบิดาเอ็งรึไงวะ!!!" ชายเกราะเงินไม่พอใจหวดขาหมายจะเตะร่างกระทัดรัดของนิรนามให้ปลิว ชายเสมือนขอทานแสระยิ้มมองดูชื่ออีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว
'ธาราหวนคืนสินะ ช้าแบบนี้คงเป็เพียงตัวถ่วงในชั้นที่ 8 แน่นอน' ด้วยสายของแทงก์ การลงค่าความแข็งแกร่งมากกว่าความเร็วย่อมเป็เื่ธรรมดา แต่มีหรือที่จะสู้กับนิรนามได้
เฟี้ยว!!
[ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]
"ไอ้บัดซบ! แกนะแก!!" ชายเกราะเงินตวาดเสียงดังลั่นทำให้คนในสมาชิกและรอบข้างต่างไทยมุงอย่างรวดเร็ว ชายเกราะเงินไม่รอช้าแสดงความเก่งกาจให้ทุกคนได้เห็น
"ย๊ากก!"
ผัวๆๆๆ!
[ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]
[ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]
[ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]
[ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]
.
.
[ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]
"แฮ่กๆๆ! แก เฮ้อ!!!" ชายเกราะเงินนามว่า 'ธาราหวนคืน' ไม่พอใจอย่างยิ่งที่โดนทำลายศักศรีจนหมด เขาตวาดสายตาไปด้านหลัง มองไปยังชายคนหนึ่งเวล 7 อย่างดุดัน ชายดังกล่าวพยักหน้าก่อนจะเดินมาหานิรนามพร้อมกับหอก 1 อัน ชายหนุ่มเห็นพลันพยักหน้าเล็กน้อยเงียบๆ
'ไอ้บ้านี้มีเวล 7 รวมกับไอเทมของมัน ต้องไม่ใช่ของทั่วไปแน่ เพ้อๆ อาจจะเป็ของทั่วไปตีบวก ไม่ก็ไอเทมระดับแรร์ ชักยุ่งยากซะแล้วสิ' ชายพลหอกเห็นใบหน้ากังวลของนิรนามก็หัวเราะออกมาอย่างเหยียดหยาม
"จากที่เดาต่ำๆ นายคงจะมีเลเวลไม่มากนัก แต่ด้วยการที่ไม่มีชื่อขึ้น กับสภาพร่างกายแบบนั้นบ่งบอกว่านายแน่นไปทางความว่องไวมากเกินไป จึงไม่แปลกที่จะไม่มีใครสามารถสู้นายได้ด้วยความเร็ว แต่!! ทักษะหอกของฉันเป็ทักษะวงกว้าง เพราะฉะนั้นความเร็วของนาย เมื่อเจอกับระยะจำกัดของฉันแล้ว ย่อมเป็ฝ่ายฉัน....ที่ได้เปรียบกว่า หึๆ!"
เสียงคำอธิบายของมัน ส่งผลให้คนอื่นพยักหน้าเห็นด้วย บางคนดูแคลนนินาม บางคนเหยียดหยาม เยาะเย้ย กล่าวด่าทออย่างสนุกสนาน และดูเหมือนคำพูดพวกนั้นจะไม่ได้เข้าหูของชายหนุ่มเลยสักนิด
'ทักษะหอกคลาสพื้นฐานมีอยู่ด้วยกัน 3 ทักษะเหมือนกันทุกคลาส การโจมตี คูลดาวน์ และเอฟเฟคของมันเราย่อมศึกษามาก่อนแล้ว เพราะฉะนั้นการต่อสู้กับอีกฝ่ายย่อมไม่ยากที่จะหลบหลีกทักษะได้ แต่! หากเราโดนโจมตีเข้าไปมีหวังาเ็สาหัสแน่ การกระทำแบบนี้หากไม่ขอโทษมีหวังกลับไปเป็เวล 6 แน่'
"ฉันหลีกทางให้พวกนายแล้ว ทำไมยังจะเอาเื่ฉันอีก...จริงๆ ธาราหวนคืนที่สู้กับฉันก่อนหน้านี้ฉันก็แทบจะเหนื่อยตายอยู่แล้ว หากเพ้อนิดเดียวฉันอาจตายไปนานแล้ว แต่เพราะฉันตั้งสมาธิมากเกินไปจึงไม่ได้กล่าว ขออภัยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วย"
หากเป็คนธรรมดาคงปล่อยวางแน่นอน แต่ธาราหวนคืนมีนิสัยแบบนั้นไม่ เขาเป็คนที่ยึดศักศรีตัวเองเป็หลัก การสูญเสียครั้งนี้ใหญ่มากสำหรับมัน ถึงแม้คำพูดปลอบๆ ของนรินามจะช่วยให้มันหน้าแตกน้อยลงไปเกือบ 80% ก็ตาม และการถูกมองโดยคนอื่นนับแต่นี้มันย่อมทำให้เขาเสียความยำเกรงไปมาก เพราะฉะนั้นต้องแสดงให้เห็นถึงพลังปาร์ตี้ครบคลาส เลเวล 7 ให้เด็กโง่ๆ อย่างนิรนามได้รู้
"ไปต้องสน! ฆ่ามันเลย" เสียงสั่งการจากธาราหวนคืนดังขึ้น พลหอกควงอาวุธอย่างรวดเร็วด้วยอาการเงอะๆ งะๆ จนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจกันเป็ลูกโซ่
"ฆ่ามันดิวะ!! นี้ไม่เสียหน้าอีกหรอ" เสียงธาราดังขึ้น
"รับทราบ!"
ฟุม!
ความรวดเร็วของพลหอกทำให้ระยะห่างของทั้งสองใกล้ขึ้น อีกฝ่ายถืออาวุธพร้อมกับใบหน้าที่มั่นใจเกินร้อย กับอาวุธสุดยอดของหมู่บ้านเอ็นพีซี อีกฝ่ายคือผู้เล่นเสมือนขอทานที่ไร้อาวุธประกาย กับใบหน้าเรียบเฉยไม่สะทกสะท้าน
"ตาย!!! ฟันตรงข้าม" ทักษะฟันตรงข้ามเป็ทักษะพิเศษที่จะใช้ได้ครั้งเดียวในชีวิตของผู้เล่นหอก แต่ดูเหมือนชายคนนี้จะใช้โดยไม่ดูสถานการณ์เลย แต่ถามว่านิรนามกังวลไหม บอกเลยว่าไม่
'การโจมตีเงอะๆ งะๆ ดูออกง่ายราวกับทักษะสับของคลาสนักดาบพื้นฐานอย่างเห็นได้ชัด นี้ไม่ต่างจากการสู้กับผู้เล่นอ่อนประสบการณ์เลยจริงๆ นี้สินะความต่างของผู้เล่นโซโล่และกลุ่ม' หอกที่มาจากทางขวาของเขาเข้าใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ชายหนุ่มไม่ลังเลพุ่งใส่หอกด้านดังกล่าว
เฟี้ยว!! ตุม!
[ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]
ทุกคน : 'เหมือนกันเลย' ทุกคนต่างมองดูการต่อสู้นี้ราวกับม้วนเทปที่แล้ว การโจมตีของหอกนั้นเป็หมันอย่างรวดเร็วด้วยการะโชื่อทักษะพิเศษเสียงดัง พลหอกพลันหน้าดำแดงม่วงด้วยความโกรธแค้น นี้คือความโกรธแค้นที่มากกว่าธาราหวนคีนจะรู้สึกเสียอีก
"ทักษะพิเศษของฉัน ย๊ากก!!" พลหอกพุ่งเข้าใส่แทงหอกในมือ และส่วนใหญ่กวาดแนวนอนมากกว่าทำให้คนอื่นๆ ต่างส่ายหน้า ไม่เว้นแม้แต่เอ็นพีซีธรรมดาที่กำลังเก็บผลไม้ในระแวงนี้อยู่ด้วย นิรนามแสระยิ้มเคลื่อนตัวหลบต่อเนื่อง
"หอกของนายดูเหมือนจะคู่ควรเป็ดาบใหญ่ ไม่ก็ดาบยาวมากกว่านะ ชั่งไม่รู้จักการโจมตีของอาวุธตนเองเสียเลย" ชายเสมือนขอทานส่ายหน้าส่งสายตาสงสาร นิสัยเดิมๆ ของเขาเริ่มกลับมาทีละนิด แม้มันจะกำหนด 1 วันก็ตาม แต่ระยะเวลาที่ยิ่งลดมาก นิสัยของเขาย่อมกลับมามากเช่นกัน แน่นี้เป็เพียงคำพูดจากนิสัยเดิมๆ ของเขาเท่านั้น มันยังไม่หมด
145
![[นิยายแปล] บุพเพเกี่ยวพัน สารพันปีศาจ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761813404_82577577.webp)
