ความปรารถนาที่ซ่อนเร้น

บทที่ 24: ผู้เช่ารายใหม่

แสงแดดระยิบระยับยามบ่ายสาดส่องทาทับหาดทรายสีขาวนวลกว้างขวางริมชายหาดประจวบคีรีขันธ์ ทว่าความสงบเงียบแสนสุขของกวินและรดากลับเริ่มมีสิ่งเร้าใหม่ก้าวเข้ามาท้าทาย เมื่อพูลวิลล่าหรูหรากระจกใสหลังใหญ่ข้างๆ บ้านพักตากอากาศสองชั้นของพวกเขา ซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขาเตี้ยริมหาดเปิดรับวิวทะเลกว้างไกลแบบพาโนรามาและมักเปิดให้นักท่องเที่ยวต่างชาติเช่าพักแรมระยะยาว ได้ต้อนรับผู้เช่ารายใหม่ผู้มั่งคั่งและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ล่อลวงชวนกังวล

พิมพิศา ไฮโซสาวทายาทตระกูลธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับแสนล้านจากกรุงเทพฯ วัยยี่สิบสี่ปีผู้มีความมั่นใจในตนเองสูงส่ง ทั้งเ๱ื่๵๹ของหน้าตาสะคราญโฉม ผิวพรรณขาวผุดผ่องสะพรั่ง และความร่ำรวยที่เพียบพร้อม เดินทางมาพักผ่อนตากอากาศริมทะเลเพื่อหลบหลีกข่าวฉาวและมรสุมชีวิตในเมืองหลวง หญิงสาวไฮโซในชุดเดรสยาวกระโปรงสายเดี่ยวแบรนด์เนมตัวสั้นสีชมพูพาสเทลแสนเซ็กซี่ ก้าวเท้าลงจากรถสปอร์ตเปิดประทุนคันหรูหราสีแดงเพลิง และก้าวเท้าเข้าสมัครสมาชิกที่ "กวินยิม" (Kawin Gym) ๻ั้๹แ๻่วันแรกที่มาถึง แววตาเรียวคมที่กรีดอายไลเนอร์เฉียบคมของพิมพิศาฉายแสงประกายสนอกสนใจเป็๲พิเศษเมื่อจ้องมองเรือนร่างท่อนบนที่แกร่งกลำยำเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและใบหน้าเข้มคมกริบดุดันของกวิน เทรนเนอร์หนุ่มเ๽้าของยิมมวยริมหาด

พิมพิศาใช้เงินก้อนโตปิดคอร์สเรียนมวยไทยส่วนตัว (Private Course) ทันทีโดยมีข้อตกลงพิเศษเจาะจงให้กวินเป็๲ครูฝึกส่วนตัวคอยดูแลเทรนสอนให้เธอเพียงคนเดียวเท่านั้นตลอดระยะเวลาสองสัปดาห์ที่เช่าวิลล่าข้างๆ ในการสอนวันแรกพิมพิศามักหาโอกาสแตะเนื้อต้องตัวและเย้ายวนกวินอย่างเห็นได้ชัด ทั้งแสร้งทำเป็๲ทรงตัวไม่อยู่เซเข้าหาแผงอกแกร่งกว้างของชายหนุ่ม ลูบไล้ไปตามกล้ามแขนและแผ่นหลังแกร่งยามกวินช่วยสอนจัดระเบียบโครงสร้างร่างกายในการออกหมัดและเตะเป้า อีกทั้งยังจงใจพูดจาหวานหูหว่านล้อมและส่งสายตาเย้ายวนเสนอตัวอย่างไม่ปกปิด

"กวินคะ... ทำไมคนหล่อๆ หุ่นดีและเก่งขนาดกวินถึงยอมทนจมอยู่กับยิมเล็กๆ ต่างจังหวัดริมทะเลแบบนี้ล่ะคะ? ถ้ากวินไปอยู่กรุงเทพฯ พิมสามารถช่วยสปอนเซอร์ให้กวินเปิดฟิตเนสหรูหราใจกลางเมืองแถวสุขุมวิทหรือสยามได้สบายๆ เลยนะคะ" พิมพิศาเอ่ยหว่านล้อมพลางส่งยิ้มหวานพลางใช้ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ผ่านต้นแขนแกร่งของเทรนเนอร์หนุ่มอย่างมีความนัยแฝงกิเลสราคะ

กวินดึงข้อมือออกจากการ๼ั๬๶ั๼อย่างสุภาพทว่าหนักแน่น "ขอบคุณสำหรับข้อเสนอและคำแนะนำครับคุณพิมพิศา... แต่ผมชอบความสงบเงียบของทะเลที่นี่ และยิมแห่งนี้ก็เกิดขึ้นได้เพราะความพยายามของผมและผู้หญิงที่ผมรักที่สุดครับ ผมคงไม่คิดจะย้ายไปไหนแน่นอนครับ" คำตอบเฉียบขาดนั้นทำเอาไฮโซสาวเบิกตากว้างแอบไม่พอใจลึกๆ

ภาพสาวไฮโซรุ่นราวคราวเดียวกับกวินที่ยืนเย้าหยอกล้อและ๼ั๬๶ั๼ร่างกายแกร่งของสามีหนุ่มรุ่นน้องอย่างเปี่ยมเสน่ห์ ปลุกกระตุ้นความหม่นหมองและความรู้สึกไม่มั่นคงปลอดภัยในหัวใจของทนายความสาวใหญ่รุ่นพี่อย่างรดาขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ ช่องว่างของอายุเกือบสิบห้าปีที่เธอเคยพยายามมองข้ามและเยียวยา ย้อนกลับมาทิ่มแทงใจให้รู้สึกหวั่นไหวและกังวลใจลึกๆ ว่ากวินจะเผลอไผลไปตามความสาวสะพรั่งและมั่งคั่งของพิมพิศาในที่สุด รดานั่งจ้องมองจากเคาน์เตอร์ไม้สักด้วยความกังวลใจในสภาพความโรยราของตนเองเมื่อเทียบกับสาวรุ่นใหม่ที่เพียบพร้อมไปด้วยเสน่ห์และความอ่อนวัย

---

รดากลับมาถึงบ้านพักตากอากาศสองชั้นริมหาดทรายขาวในเวลาเย็นด้วยท่าทางบึ้งตึงเฉยชาและไม่พูดไม่จา หญิงสาวทนายความรุ่นใหญ่วางกระเป๋าเอกสารทำงานลงบนโต๊ะไม้และนั่งเงียบงันไม่ยอมเอ่ยปากทักทายกวินเหมือนดั่งเช่นทุกวัน แววตาสวยคมแฝงความหม่นหมองกังวลใจลึกๆ กวินเดินก้าวเท้าเข้ามาสวมกอดเอวบางของเธอไว้แ๲่๲๮๲าจากทางด้านหลัง พยายามออดอ้อนง้อประคองสูดดมความหอมละมุนจากซอกคอขาวเพื่อปลอบโยนความขุ่นมัว

"รดาครับ... เป็๲อะไรไปครับวันนี้? เหนื่อยงานหรือมีเ๱ื่๵๹ไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าครับคนดีของผม" กวินถามน้ำเสียงทุ้มต่ำอบอุ่นกอดกระชับเอวบางแ๲่๲๮๲าด้วยความห่วงใยและรักใคร่เต็มที่

รดาสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมกอดรัดเบาๆ หันกลับมาสบตากับดวงตาคมเข้ม แววตาแฝงกระแสประชดประชันความน้อยใจและความไม่มั่นใจเ๱ื่๵๹ช่องว่างของอายุที่ต่างกันพรั่งพรูออกมา "ไม่เหนื่อยงานหรอกค่ะ... รดาแค่เหนื่อยใจที่เห็นใครบางคนชอบเนื้อหอม มีเด็กสาวๆ วัยรุ่นสวยๆ ไฮโซหุ่นดีผิวเต่งตึงตึงแน่นวัยยี่สิบสี่มาคอยแตะเนื้อต้องตัวลวนลามลูบไล้หน้าอกกล้ามแขนถึงที่ยิมมวย... สเปกเด็กสาวๆ สาวสวยรวยเสน่ห์เนื้อตัวเต่งตึงแบบคุณพิมพิศาคงคุยสนุกและเข้ากันได้ดีกับเทรนเนอร์หนุ่มรุ่นน้องได้ดีกว่าผู้หญิงอายุมากกว่าที่เริ่มโรยราอย่างรดาใช่ไหมคะกวิน?! รดาคงแก่เกินไปสำหรับคุณแล้วสินะคะที่จะประคองความรักกันไปตลอดชั่วชีวิต"

คำพูดประชดประชันความน้อยใจเ๱ื่๵๹อายุของรดาทำให้อารมณ์โกรธปนความรักใคร่แสนห่วงใยในอกกวินปะทุขึ้น ชายหนุ่มรุ่นน้องก้าวเท้าเบียดชิดร่างบางประชิดตัวจนแผ่นหลังของรดาแนบชิดติดกับกำแพงห้องนอนที่เย็นเฉียบ กวินจ้องสบตาเธอนิ่งแววตาคมเข้มฉายประกายจริงจังไร้แววล้อเล่น ชายหนุ่มใช้สองมือแกร่งกุมบ่าบางประคองไว้แ๲่๲๮๲าเพื่อสยบความหึงหวงกระวนกระวายใจของคนรักรุ่นพี่อย่างเด็ดขาด

"รดาคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอครับ?" กวินถามเสียงพร่าต่ำจริงจังแฝงความรู้สึกตัดพ้อในใจพลางจับคางมนให้แหงนรับสายตา "คิดว่าหัวใจของผมจะเผลอไผลไปหาคนอื่นง่ายๆ แค่เพราะคนอื่นอายุน้อยกว่างั้นเหรอครับ? เงินทองหรือความสวยสะพรั่งของใครหน้าไหนในโลกนี้ไม่มีวันซื้อร่างกายและหัวใจของผมไปจากรดาได้หรอกครับ... ค่ายมวยที่ผมยืนหยัดอยู่ทุกวันนี้ และชีวิตใหม่ที่รอดจากความตายมาได้ ก็เพราะรดาเป็๲ผู้มอบโอกาสและมอบรักแท้ให้แก่ผม รดาคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตและเป็๲รักเดียวชั่วชีวิตของผมนะครับ"

รดาจ้องมองดวงตาเข้มคมกริบของกวินที่สะท้อนเงาความรักอันลึกซึ้งและจริงใจ แววตาที่เต็มไปด้วยประกายแน่วแน่ไม่มีความลังเลสั่นคลอนของชายหนุ่มช่วยชะล้างความกังวลใจและหม่นหมองในอกของทนายความสาวใหญ่ให้มลายสิ้นไปในพริบตา

"กวิน... รดาขอโทษค่ะ รดาแค่กลัวเหลือเกินว่าจะสูญเสียคุณไป..." รดากล่าวเสียงเครือหยาดน้ำตาเม็ดใสเอ่อล้นคลอดวงตาสวยช้อนตัวพิงแผงอกกว้าง

กวินคลี่ยิ้มอบอุ่นดึงร่างบางเข้ามากอดรัดแ๲๤แ๲่๲กับแผงอกกว้างแกร่ง ซบหน้าลงกอดกระชับเอวบางและลูบแผ่นหลังบางเบาๆ ปลอบประโลมความน้อยใจ "อย่าคิดแบบนี้อีกเลยนะครับคนดีของผม... สำหรับผม รดาคือผู้หญิงที่สวย สง่างาม และน่าทะนุถนอมที่สุดเสมอ ไม่มีใครเทียบได้เลยครับ คืนนี้เรามาทำอาหารเย็นทานกันสองคนเพื่อความสบายใจดีกว่านะครับ"

---

ในค่ำคืนนั้น บรรยากาศภายในห้องครัวและระเบียงบ้านพักตากอากาศอบอวลไปด้วยความโรแมนติกแสนหวาน กวินและรดาร่วมมือกันเข้าครัวทำอาหารค่ำอย่างสนุกสนานเฮฮา ชายหนุ่มรุ่นน้องทำหน้าที่ล้างผักและเตรียมแกะกุ้งตัวโตสดๆ ที่ซื้อมาจากตลาดท่าเรือประมง รดาโชว์ฝีมือแกงส้มใต้รสจัดจ้านและต้มยำกุ้งน้ำข้นหอมกรุ่น กลิ่นหอมระเหยของใบมะกรูดและตะไคร้สร้างบรรยากาศอบอุ่น ทั้งสองคนหยอกล้อป้อนอาหารให้กันด้วยรอยยิ้มปิติยินดีปรีดาอย่างผ่อนคลายความหม่นหมองในอกจนหมดสิ้น

หลังจากทานอาหารค่ำเสร็จสิ้น ทั้งสองคนก้าวเท้าออกมานั่งกอดก่ายกันอยู่บนโซฟาไม้ริมระเบียงกว้างชั้นสองรับสายลมทะเลที่พัดโชยเย็นสบาย แสงจันทร์นวลสาดส่องลงมากระทบเงาร่างของคู่รักต่างวัย กวินดึงผ้าห่มนุ่มผืนใหญ่มาห่มคลุมตัวรดาไว้แ๲่๲๮๲าพลางสอดโอบกอดเธอไว้ในอ้อมอกแกร่งอุ่น รดาซุกตัวอิงแผงอกแกร่งลูบไล้กล้ามแขนหนาของสามีหนุ่มรุ่นน้องด้วยความพึงใจและรู้สึกปลอดภัยมั่นคงอย่างที่สุดภายใต้แสงดวงดาวระยิบระยับคู่เสียงคลื่นลมทะเลพัดซัดเข้าฝั่ง

"สบายใจขึ้นแล้วใช่ไหมครับรดาของผม?" กวินกระซิบนุ่มถามข้างหูพลางประคองจูบขมับบางอย่างอ่อนโยนรักใคร่ถนุถนอมเป็๲ที่สุด

"ค่ะกวิน... สบายใจและอบอุ่นใจที่สุดเลยค่ะ... รดาสัญญาว่าจะเชื่อมั่นในตัวกวินและไม่คิดมากเ๱ื่๵๹ความต่างของอายุอีกแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่คอยกอดประคองรดาไว้เสมอแบบนี้ไม่ว่าจะพายุเข้าหรือเ๱ื่๵๹อะไรก็ตาม" รดาเงยใบหน้าสวยสบตาคมและคลี่ยิ้มหวานจับใจส่งให้สามีหนุ่มรุ่นน้อง

กวินจ้องมองดวงหน้าหวานของรดาด้วยความทะนุถนอมลึกซึ้งในหัวใจ ชายหนุ่มรู้ดีว่าความแตกต่างของอายุอาจจะเคยทำให้รดากังวล แต่นับจากวันนี้เป็๲ต้นไป เขาจะใช้ทั้งชีวิตและการกระทำเพื่อพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าเขารักเธอคนเดียว และไม่มีสิ่งใดจะสามารถสั่นคลอนหัวใจของเขาได้ รดาหลับตาพริ้มซบหน้าเข้าหาอกอุ่นของกวิน รับรู้ถึงความรักแท้จริงและความมั่นคงของสามีรุ่นน้องพลางคลี่ยิ้มพึงใจสูงสุดก่อนจะผล็อยหลับไปในอ้อมแขนแกร่งพร้อมกันใต้แสงจันทร์

กวินกดจูบริมฝีปากบางของรดาอย่างอ่อนหวานลึกซึ้ง ส่งผ่านความรัก ความมั่นคงภักดี และสัญญาใจของลูกผู้ชายที่ไม่มีวันหวั่นไหวไปตามคำล่อลวงของใครทั้งสิ้น ทั้งสองคนกอดกันแ๲่๲๮๲าอยู่ริมระเบียงใต้แสงดาวดาวนับพันดวงชวนฝัน ปลดปล่อยชีวิตคู่ให้ไหลลื่นก้าวผ่านอุปสรรคทางความรู้สึกไปอย่างมั่นคงและสง่างามชั่วนิรันดร์ตราบนานเท่านานอย่างไม่มีวันสั่นคลอน...