ตอนที่35 :วันนี้ร้านช่างวังเวง
อย่างไรแล้วเหยาซือหยานก็คือผู้เดินทางทั่วทั้งทวีปเทียนหลัน ไม่ช้านางค่อยสงบใจลงได้
“เข้าใจผิดแล้ว ข้าเพียงเป็สหายของเถ้าแก่ และก็เพียงแวะมาพักค้างคืนที่นี่” เหยาซือหยานเผยยิ้มรับ
“โอ้ เป็เช่นนี้ พวกเราเข้าใจดี!”
เว่ยฉิงจู่เผยยิ้ม พร้อมกันนี้ยังขยิบตาให้แก่ลั่วฉวน
เหยาซือหยานถึงกับพูดกล่าวไม่ออก
“เมื่อคืนหลับสบายดีหรือไม่?” ลั่วฉวนทราบว่าขณะนี้ตนต้องกล่าวอะไรบ้าง
เมื่อนึกถึงเื่ราวยามค่ำคืนดวงตาของเหยาซือหยานจึงคล้ายปรากฏเป็คลื่น
“ดีเยี่ยม ขอบคุณเถ้าแก่ที่ดูแลข้า” เหยาซือหยานกล่าวขอบคุณอย่างจริงจัง
ลั่วฉวนเพียงพยักหน้ารับเบา
“ร้านนี้ออกจะวังเวงไปบ้าง” ลั่วฉวนกล่าวกับตนเอง
ลั่วฉวนรู้สึก ว่าหากยังปล่อยให้วังเวงเช่นนี้ต่อไป อย่าว่าแต่หนึ่งเดือน ต่อให้เป็สามเดือนก็ไม่อาจสำเร็จภารกิจที่ระบบมอบให้ได้!
กล่าวถึงตรงนี้ หลังจากชายชราผู้นั้นกลับสู่พระราชวังหลวงเมื่อวาน อีกฝ่ายสมควรต้องพูดกล่าวบอกเล่าต่อจักรพรรดิเทียนชิงกระมัง?
นี่ก็ผ่านมาหนึ่งวันแล้ว ไฉนจึงยังไม่มีราชวงศ์ผู้ใดเสด็จมาเยือน?
เว่ยฉิงจู่เผยสีหน้าฉงน
ซ่งฉิวหยิ่งก็เผยสีหน้าฉงนเช่นกัน
หลินว่านฉวงก็มีสีหน้าฉงน
แม้เหยาซือหยานมองทางลั่วฉวนด้วยความสงสัย ทว่าไม่เข้าใจสาเหตุถึงคำที่กล่าวออกเหล่านี้
“เถ้าแก่พูดกล่าวถึงอะไรหรือ?” เหยาซือหยานเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ร้านนี้วังเวงไปบ้าง” ลั่วฉวนกล่าวอีกครั้งด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ครั้งนี้เว่ยฉิงจู่จึงค่อยตระหนักอะไรขึ้นได้
หากวันนั้นไม่ใช่เพราะนางเบื่อจนเดินเที่ยวเล่นไปเรื่อย เช่นนั้นก็ไม่มีทางได้พบร้านอันลึกลับในตรอกเช่นนี้
และวันนี้ กล่าวได้ว่าร้านต้นตำรับก็เป็เหมือนเช่นเคย ที่ไม่ค่อยมีลูกค้ามาเยือน...
“เถ้าแก่อย่าได้กังวลไป! พวกเราย่อมช่วยพูดกล่าวแนะนำร้านให้แน่!”เว่ยฉิงจู่ตอบรับคำอย่างเป็มั่นเป็เหมาะ
“ถูกต้องแล้ว เถ้าแก่อย่าได้ห่วงไป พวกเราย่อมชักชวนลูกค้ามาให้มากกว่านี้!” ซ่งฉิวหยิ่งและหลินว่านฉวงต่างเผยยิ้มรับ
ลั่วฉวนจึงพยักหน้ารับอย่างไม่แปรเปลี่ยนสีหน้า
ระบบกล่าวว่าไม่อาจขอให้ผู้อื่นโฆษณาร้านแทน เช่นนั้นผู้อื่นเต็มใจช่วยก็เป็อีกเื่
นับเป็โชคดีที่ระบบไม่ได้โต้แย้งอะไร ความพยายามครั้งนี้ของลั่วฉวนสำเร็จได้ด้วยดี
“เถ้าแก่” เว่ยฉิงจู่เลิกคิ้วขึ้นขณะมองลั่วฉวน
ลั่วฉวนจึงเผยสายตาสงสัยถามกลับ
รู้ว่าตนเองหล่อเหลา ทว่านางคงไม่ได้หลงเสน่ห์กระมัง?
พบเห็นลั่วฉวนไม่ตอบสนอง เว่ยฉิงจู่จึงเกิดร้อนใจ
“แค่ก แค่ก” เว่ยฉิงจู่กระแอมไอเสียงเบา “เถ้าแก่ในเมื่อพวกเรากล่าวว่าจะโฆษณาร้านให้แล้ว เช่นนั้นพอจะมีส่วนลดอันใดให้บ้างหรือไม่?”
ลั่วฉวนจึงเหม่อมองเว่ยฉิงจู่ ดวงตานั้นหมายความถึง “ความคิดนี้คืออะไร”
ท้ายที่สุด เว่ยฉิงจู่ก็ไม่อาจรีดเค้นส่วนลดใดจากลั่วฉวนได้
แต่เมื่อทั้งสามกลับออกไป ต่างก็ซื้อหาขวดโคล่าและแท่งเครื่องเทศติดไม้ติดมือจึงเป็ผลให้ลั่วฉวนวันนี้ได้ผลประกอบการมาสามร้อยสามสิบผลึกิญญา
ส่วนทางด้านไวน์หยกนั้น คงได้เพียงแต่มองเท่านั้น
เหยาซือหยานยังคงยืนนิ่งที่เดิมอย่างเงียบงันโดยไม่กล่าวออกซึ่งคำใด
ั้แ่ตื่นขึ้นจากอาการสาหัสเมื่อคืน เหยาซือหยานจึงค่อนข้างสงสัยในตัวตนของลั่วฉวน
บุรุษแข็งแกร่งมากล้นเพียงนี้ไฉนจึงซุกซ่อนอยู่ที่นครจิ่วเหยา?
ทั้งยังดูเป็ยอดฝีมือผู้ลึกลับ
และเหยาซือหยานก็ไม่อาจััถึงออร่าพลังิญญาใดจากร่างลั่วฉวน มันจึงเป็ผลให้นางไม่อาจคาดเดาอื่นใดได้
หากทราบว่าเหยาซือหยานคือขอบเขตราชันระดับที่หนึ่ง เช่นนั้นอย่างไรก็คงไม่มีทางรักษานางให้ แต่ด้วยรักษา นั่นไม่ใช่หมายความถึงกำลังของลั่วฉวนเหนือล้ำยิ่งกว่าขอบเขตราชันหรอกหรือ?
เป็ไปได้ว่าชายตรงหน้าคือขอบเขตนักบุญแห่งตำนานที่กล่าวขานกันถึง?
คิดถึงตรงนี้ สายตาของเหยาซือหยานที่มองต่อลั่วฉวนจึงต้องแปรเปลี่ยนไป
ตอนที่36 :ร้านยังขาดเสมียน
“แล้วถัดจากนี้คิดทำอะไรต่อ?” ลั่วฉวนกล่าวถาม ขณะสายตามองไปยังเหยาซือหยาน
ทำอะไรต่อ?
ได้ยินคำของลั่วฉวน เหยาซือหยานจึงอดไม่ได้ที่จะครุ่นคิด
ขณะนี้ตัวตนของนางถูกเปิดโปงออกแล้ว นั่นหมายความถึงไม่อาจไปรับงานลอบสังหารได้อีก
ทั้งนี้ในเผ่าพันธุ์สัตว์อสูรยังมีผู้ทรยศ นั่นไม่ใช่สถานที่อันดีให้กลับไป
และตอนนี้โบราณสถานในเทือกเขาก็ใกล้เปิด ความสงบของเทือกเขาจิ่วเหยาจะไม่มีทางคงอยู่ได้นาน
ผ่านไปครู่หนึ่ง เหยาซือหยานจึงคิดไม่ออกว่าควรทำอะไรดี
สภาพเหยาซือหยานเวลานี้ ลั่วฉวนจึงคาดเดาโดยคร่าวว่านางยังไม่มีที่ไป
“ขอมอบภารกิจ บุรุษผู้ซึ่งคิดเป็เ้าของร้านสุดแกร่ง เ้าของร้านหรือจะขาดเสมียนได้? ขอให้เ้าของร้านรับสมัครเสมียนประจำร้านต้นตำรับ รางวัลคือการสุ่มโชค”
ราวกับรู้เวลา ระบบที่เงียบหายไปนานในที่สุดก็เริ่มมอบภารกิจให้
รับสมัครเสมียนประจำร้าน?
สายตาจึงหันมองทางเหยาซือหยานที่ตรงหน้า ลั่วฉวนเข้าใจทันที
คล้ายว่าระบบได้คัดเลือกคนเข้าสมัครตำแหน่งราวฟ้าประทานมาแล้ว!
เหยาซือหยานที่ขณะนี้หายดี นางส่ายศีรษะและจึงตอบคำเสียงเบา “ข้ายังไม่ทราบ”
ลั่วฉวนครุ่นคิดไปเล็กน้อยและจงกล่าว “ที่ร้านยังขาดเสมียน คิดอยากลองทำดูหรือไม่?”
“ตรวจสอบ!”
ชื่อ:เหยาซือหยาน
สถานะ:สมาชิกราชวงศ์สัตว์อสูร อยู่ในทำเนียบนักฆ่าอันดับหนึ่ง
การฝึกฝน:ขอบเขตราชันระดับที่หนึ่ง
ด้วยลั่วฉวนจับจ้องที่เหยาซือหยาน หน้าต่างข้อมูลจึงปรากฏให้เขาได้เห็นลอยอยู่ข้างกายของนาง
รับชมข้อมูลเช่นนี้ มันแทบไม่ต่างอะไรกับเล่นเกมออนไลน์อยู่
คนของราชวงศ์สัตว์อสูร...
ลั่วฉวนครานี้ค่อยได้เข้าใจเื่ราว
นั่นไม่ใช่หมายความถึงเหยาซือหยานแท้จริงเป็อสูรจำแลงกายมาหรอกหรือ?
กระนั้นลั่วฉวนก็เพียงแปลกใจ เื่ดีคือชีวิตก่อนหน้านี้ของเขาอยู่ประเทศจีน ดังนั้นอะไรแปลกประหลาดล้วนไม่สะทกสะท้าน
กับเื่ราวเหนือธรรมชาติอย่างปีศาจหรืออสูรจำแลงกายเป็มนุษย์ สำหรับเขามันไม่ได้แปลกแต่อย่างใด
อันที่จริงเขาค่อนข้างชื่นชอบด้วยซ้ำ
แต่ยังมีเื่หนึ่งที่คาใจ เขาไม่ทราบว่าอะไรคือทำเนียบนักฆ่า ทว่าฟังดูแล้วไม่ค่อยดีเท่าใดนัก
นอกจากนี้ระดับการฝึกฝนของนางยังแข็งแกร่งมาก นางถึงขั้นมีกำลังที่ขอบเขตราชัน
ลั่วฉวนเปรยสายตามองเหยาซือหยานด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
ขณะนี้เองที่ระบบได้พูดขึ้น “ตัวตนของบุคคลนี้ตรงตามเงื่อนไข แนะนำให้เ้าของร้านรับตัวนางไว้เป็เถ้าแก่เนี้ย”
ลั่วฉวนถึงกับพูดกล่าวไม่ออก
ระบบคล้ายเปลี่ยนนิสัยไป!
ระบบที่ใสซื่อบริสุทธิ์ได้เลือนหายไปที่ใดแล้ว!
ระบบจึงตอบกลับด้วยเสียงหัวเราะ
ลั่วฉวนได้แต่ต้องเมินเฉย ฝ่ามือพลิกกลับ กระดาษเปล่าจึงปรากฏกลางอากาศ
มันราวกับมีปากกาล่องหนเขียนอยู่ลายเส้นสีดำเริ่มปรากฏบนกระดาษสีขาว
ั์ตาของเหยาซือหยานหดแคบ นางเผยร่องรอยความหวาดกลัว
มันก็เพียงแค่กระดาษ ทว่านางััได้ถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่เหนือล้ำ!
ลั่วฉวนส่งกระดาษขาวให้เหยาซือหยานและจึงกล่าว “นี่คือหน้าที่ของเสมียนที่ต้องทำ หากตกลง เช่นนั้นหยดเืลงบนกระดาษนี้เป็การยอมรับ”
เหยาซือหยานไม่คิดปฏิเสธแต่อย่างใด เมื่อรับกระดาษมาแล้วจึงพิจารณาอ่านอย่างถี่ถ้วน
แม้นางไม่เข้าใจถ้อยคำทั้งหมดบนกระดาษสีขาวทั้งหมด แต่ก็เข้าใจโดยภาพรวม และมันก็ทำให้นางประหลาดใจไม่น้อย
เนื้อหานั้นไม่ได้ซับซ้อน เพียงกล่าวถึงหน้าที่ของเสมียนประจำร้านต้นตำรับแห่งนี้ก็เท่านั้น
เหยาซือหยานลังเลไปเล็กน้อย จากนั้นจึงยื่นปลายนิ้วไปประทับ
หยดเืสีม่วงจึงเผยออกจากปลายนิ้ว
เมื่อพิจารณาให้ดี จะพบเห็นได้ว่ามันมีประกายแสงดาวคงอยู่ที่ภายใน!
โลหิตเช่นนี้ จะมีก็แต่ผู้ที่เป็สายเือันบริสุทธิ์ของราชวงศ์สัตว์อสูรเท่านั้น!
ลั่วฉวนยังคงมองอย่างเงียบงันด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนเช่นเคย
......
5K
