[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★

ไป๋ลู่นำทัพลูกสมุนซ้ายขวา ถือขันไม้สาดน้ำใส่ฮั่วเหยียนฟางแบบไม่ยั้งมือ จนสภาพท่านประธานผู้ยิ่งใหญ่ กลายร่างเป็น 'ลูกหมาตกน้ำ' เปียกมะลอกมะแลกไปทั้งตัวในชั่วพริบตา!

จู่ซินเอินกับตี๋เจียเอ่อร์พอตั้งสติได้ ก็รีบกระโดดลงไปในบ่อออนเซ็นฝั่งหญิงเพื่อกู้สถานการณ์ คนหนึ่งรับมือเจ้าเด็กแสบหลินเย่ อีกคนรับมือยัยคุณหนูเฉียวเซียนอี๋

"เสี่ยวเย่! อย่าเล่นซน!"

"ปัญญาอ่อนหรือเปล่าเนี่ยเฉียวเซียนอี๋!"

ท่ามกลางความชุลมุน มีเพียงไป๋ลู่คนเดียวที่ยังคงตักน้ำสาดใส่บอสใหญ่อย่างเมามัน

ฮั่วเหยียนฟางตัดสินใจคว้าข้อมือเล็กๆ นั่นไว้ ก้มหน้าลงมองเธอด้วยสายตาดุๆ ปนเอ็นดู

"ยังจะเล่นอีก?"

ไป๋ลู่ฉีกยิ้มกว้างจนตาหยีเป็นสระอิ "อาซุยอย่าโกรธสิ ก็เค้าชอบเตงนี่นา... ถึงได้แกล้งไง~"

พูดจบ เธอก็ทำตัวประจบประแจงด้วยการหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาซับน้ำบนใบหน้าหล่อเหลาให้เขาอย่างเบามือ

หญิงสาวที่เพิ่งผ่านการแช่น้ำพุร้อน ผิวพรรณจึงขาวผ่องอมชมพูระเรื่อดูสุขภาพดี ราวกับลูกพีชสุกปลั่งที่น่ากัดกิน

แต่เจ้าตัวไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองในตอนนี้... สวยสะกดสายตาขนาดไหน

ทันใดนั้น ดวงตากลมโตดำขลับของไป๋ลู่ก็กลอกกลิ้งไปมาอย่างเจ้าเล่ห์

ฮั่วเหยียนฟางมองปราดเดียวก็รู้ทัน... เจ้ากระต่ายตัวนี้กำลังวางแผนชั่วร้ายอะไรอีกแน่ๆ

ไป๋ลู่เขย่งปลายเท้าขึ้น ฮั่วเหยียนฟางจึงโน้มตัวลงมาหาอย่างรู้งาน

เธอกระซิบข้างหูเขาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงอ้อนวอนแกมบังคับ 

"อาซุย... นายต้องคุ้มกะลาหัวฉันนะ เข้าใจไหม?"

ฮั่วเหยียนฟางส่งเสียง 'อืม' รับคำในลำคอ

ข้างๆ กันนั้น หลินเย่กับเฉียวเซียนอี๋กำลังยืนคอตก ฟังจู่ซินเอินผู้สวมวิญญาณคุณพ่อ อบรมสั่งสอนชุดใหญ่

ไป๋ลู่เห็นช่องโหว่ เธอถือขันไม้ ย่องกริบเข้าไปข้างหลังจู่ซินเอินอย่างลับๆ ล่อๆ

หลินเย่: "!!!"

เฉียวเซียนอี๋: "!!!"

ซู่วววว!

ไป๋ลู่ราดน้ำหนึ่งขันใส่หัวจู่ซินเอินเต็มๆ!

"เสี่ยวเย่! เฉียวเฉียว! จังหวะนี้แหละ ลุย!"

หลินเย่กับเฉียวเซียนอี๋ สองลูกสมุนส่งเสียงร้อง "อาวู้ววว!" ปลุกใจอย่างฮึกเหิม แล้วรีบคว้าขันไม้ขึ้นมา ระดมสาดน้ำโจมตีจู่ซินเอินกับตี๋เจียเออร์แบบไม่ให้ตั้งตัว

จู่ซินเอินกับตี๋เจียเออร์ โดนไป๋ลู่และสองลูกสมุนรุมจนถอยร่นไปติดมุมสระจนมุม

จู่ซินเอินงัดไม้ตายมาใช้ เขาจ้องหน้าหลินเย่เขม็ง กดเสียงต่ำทรงอำนาจแบบกัปตันวง "หลินเย่... สรุปนายจะอยู่ฝั่งไหนกันแน่?"

และแล้ว... หลินเย่เจ้าลูกสมุนจอมกะล่อน ผู้มีคติประจำใจว่า 'ใครชนะเราอยู่ฝั่งนั้น' ก็แปรพักตร์ทันควัน!

เขากระโดดข้ามฝั่ง หันปากกระบอกปืนกลับมาช่วยตี๋เจียเอ๋อร์กับจู่ซินเอินโต้กลับทันที!

ไป๋ลู่กับเฉียวเซียนอี๋ ผู้หญิงตัวเล็กๆ สองคน ไหนเลยจะสู้แรงผู้ชายถึกทนสามคนไหว?

สถานการณ์พลิกผัน! ฝ่ายหญิงตกเป็นรองในทันที

เฉียวเซียนอี๋เจ้าลูกสมุนหมายเลขสองเห็นท่าไม่ดี ก็กลับตัวทันควันเหมือนกิ้งก่าเปลี่ยนสี ย้ายข้างไปยืนฝั่งผู้ชายสามคนบ้างหน้าตาเฉย

รูปเกมเปลี่ยนไปทันตาเห็น...

กลายเป็น ไป๋ลู่ 1 vs 4

ไป๋ลู่ชี้นิ้วสั่นระริก "ไอ้... ไอ้พวกคนทรยศ! นกสองหัว!"

เมื่อเห็นว่าสู้ไม่ได้ เธอคว้าขันไม้แล้วใส่เกียร์หมา หันหลังวิ่งหนีทันที

"อาซุยช่วยด้วยยยย!"

ฮั่วเหยียนฟางก้าวเข้ามายืนบังข้างหน้าเธอเหมือนกำแพงมนุษย์ ฝั่งตรงข้ามสี่คนชะงักกึก ไม่กล้าสาดน้ำใส่ 'ท่านเทพ' ทันที

พอมีเกราะกำบัง ไป๋ลู่ก็โผล่หน้าออกมาทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง ท่าทางอวดดีน่าหมั่นไส้สุดๆ

ในกลุ่มนี้ จู่ซินเอินที่อายุมากที่สุด ก็เพิ่งจะยี่สิบต้นๆ เท่านั้น ล้วนแต่เป็นวัยรุ่นวัยคะนองที่รักสนุกกันทั้งนั้น พอเครื่องติดแล้วก็หยุดยาก

จู่ซินเอินถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความมันเขี้ยว 

"ไป๋เสี่ยวลู่! ก่อเรื่องแล้วคิดจะหนีเหรอ? ฝันไปเถอะ! อย่ามัวแต่หลบหลังพี่ซุยนะ ออกมาเดี๋ยวนี้นะยัยตัวแสบ!"

ตี๋เจียเอ๋อร์ถือขันไม้เตรียมพร้อม เล็งเป้าแม่นยำ 

"เธอนี่มันร้ายกาจที่สุดแล้ว ไป๋เสี่ยวลู่!"

ไป๋ลู่หลบอยู่หลังแผ่นหลังกว้างของฮั่วเหยียนฟาง เกาะเอวสอบของเขาไว้แน่น โผล่มาแค่หัวทุยๆ แลบลิ้นปลิ้นตาใส่

"แบร่! ฉันจะหลบ! ฉันจะหลบ! แน่จริงพวกนายก็สาดอาซุยสิ! กล้าป่าววว?"

ด้วยความเป็นเพื่อนร่วมวงกันมานาน จู่ซินเอินส่งสายตาแวบเดียว หลินเย่ก็รู้ทิศทางลม แอบย่องเงียบเชียบไปดักข้างหลังไป๋ลู่กับฮั่วเหยียนฟาง

จู่ซินเอินชวนไป๋ลู่คุยเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ "เธอเป็นคนเปิดศึกเองนะ อย่าปอดแหกสิ"

ตี๋เจียเอ่อร์เสริมทัพ "ใช่! ลูกผู้หญิงกล้าทำต้องกล้ารับ ออกมายืนดีๆ เรามาดวลกันซึ่งๆ หน้า!"

ไป๋ลู่เบ้ปาก "พวกนายสี่คนรุมรังแกผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียว ยังมีหน้ามาพูดว่าซึ่งๆ หน้าอีกเหรอ? ไม่อายปาก!"

พูดจบก็หดหัวกลับไปทันที ซ่อนตัวอยู่หลังป้อมปราการมนุษย์อย่างฮั่วเหยียนฟางจนมิดชิด

ตอนนั้นเอง หลินเย่ที่อ้อมไปข้างหลังสำเร็จก็ตะโกนลั่น "รับไปซะ! กระบวนท่าพิฆาตมาร!"

ซู่วววว!

น้ำหนึ่งขันเต็มๆ สาดใส่หัวไป๋ลู่เข้าเป้าเป๊ะ!

ผมทรงซาลาเปาคู่บนหัวเธอ เปียกลู่ตกลงมาทันที สภาพเหมือนลูกหมาตกน้ำไม่มีผิด

"อุ๊บ... ฮ่าๆๆๆๆ!" อีกสามคนระเบิดหัวเราะลั่นบ่อ

โดยเฉพาะเฉียวเซียนอี๋ หัวเราะสะใจเสียงดังที่สุด

ไป๋ลู่ปาดน้ำออกจากหน้า "หนอย... ไม่พูดพร่ำทำเพลง! มาหลอกล่อแล้วลอบกัดเด็กเพิ่งบรรลุนิติภาวะอย่างฉัน! พวกนายจำไว้เลยนะ!"

ไป๋ลู่สาดน้ำกลับไปหนึ่งขัน โดนกันถ้วนหน้าแบบไม่มีใครรอด

"ไป๋เสี่ยวลู่! เธอเป็นคนบีบพวกเราเองนะ!"

"พี่ซุยปกป้องเธอไม่ได้แล้วล่ะงานนี้! ลุย!"

"สาดพี่ซุยไปด้วยเลย! ถือว่าเป็นลูกหลง!"

สงครามสาดน้ำเปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ!

ถึงปากจะบอกว่าสาดฮั่วเหยียนฟางไปด้วย แต่เอาเข้าจริงทุกคนก็ยังเกรงใจ พยายามจะเลี่ยงๆ เขาอยู่ดี

ไป๋ลู่เลยฉวยโอกาสนี้ ใช้เขาเป็นโล่กำบัง สาดน้ำสวนไปหนึ่งที แล้วก็รีบมุดกลับไปหลบหลังเขาอย่างรวดเร็ว ตัวเล็กๆ ของเธอพลิ้วไหวคล่องแคล่วราวกับปลาไหล

หนึ่งต่อสี่... แต่เธอกลับไม่เพลี่ยงพล้ำเลยสักนิด! (เพราะมีบอสกำบังให้)

คนกลุ่มหนึ่งเล่นสนุกกันอยู่ในบ่อออนเซ็นอย่างเต็มคราบอยู่พักใหญ่ เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วบริเวณ

[คอมเมนต์สตรีมสด]: [ปัญญาอ่อนชะมัด! แต่ทำไมฉันหยุดดูไม่ได้ 555]

สุดท้ายสงครามสาดน้ำก็จบลงด้วยการที่ไป๋ลู่หมดแรงข้าวต้ม โยนผ้าขนหนูขาวยอมแพ้

รวมฮั่วเหยียนฟางเข้าไปด้วย ทั้งหกคนกลายเป็นลูกหมาตกน้ำกันหมด สภาพดูไม่จืด

ทุกคนแช่อยู่ในบ่อออนเซ็นเดียวกัน หอบหายใจแฮกๆ

ไป๋ลู่ทิ้งตัวพิงไหล่ฮั่วเหยียนฟาง เหนื่อยจนไม่มีแรงจะขยับปาก

ฮั่วเหยียนฟางเห็นดังนั้นก็เอื้อมมือยาวๆ ไปหยิบขวดนมเย็นเจี๊ยบมาเจาะหลอดให้เธอ "ดื่มซะ ค่อยๆ ดื่มล่ะ"

ไป๋ลู่รับมาแล้วกระดก 'อึก อึก อึก' รวดเดียวหมดขวด ขอบปากเปรอะคราบนมสีขาวเต็มไปหมดเหมือนเด็กทารก

ฮั่วเหยียนฟางวางมือข้างหนึ่งบนท้ายทอยเธออย่างอ่อนโยน ส่วนอีกข้างใช้ผ้าขนหนูเช็ดคราบนมที่มุมปากให้

เฉียวเซียนอี๋กับหลินเย่พิงกันหอบหายใจอยู่ฝั่งตรงข้าม มองภาพนั้นตาปริบๆ

เฉียวเซียนอี๋เริ่มงอแง "พี่ซุยลำเอียง! ดีกับแต่เสี่ยวลู่ ไม่ยอมนะ พี่ซุยต้องเช็ดปากให้ฉันด้วย!"

หลินเย่รีบยกมือ "ผมด้วย! ผมก็อยากให้พี่ซุยเช็ดปากให้!"

ไป๋ลู่ได้ยินดังนั้น สัญชาตญาณหวงของก็ทำงานทันที

เธอรีบกอดแขนฮั่วเหยียนฟางไว้แน่น แยกเขี้ยวยิงฟันขู่ฟ่อเหมือนแมวหวงเจ้าของ

"ฝันไปเถอะ! เขาเป็นคนของฉัน! พวกนายอย่าแม้แต่จะคิด! ไอ้พวกคนทรยศ!"

ท่าทางแบบนั้น... เหมือนแมวน้อยที่กำลังขู่ฟ่อๆ หวงปลาทูทองคำไม่มีผิด

จู่ซินเอินส่ายหน้าขำๆ หยิบผ้าขนหนูขึ้นมา "มาๆ เดี๋ยวพี่เช็ดให้พวกเธอเอง"

"ไม่เอาพี่เอิน!" เฉียวเซียนอี๋งัดนิสัยคุณหนูเอาแต่ใจออกมา 

"ฉันจะเอาพี่ซุย!"

หลิน·เครื่องอัดเสียง·เย่: "จะเอาพี่ซุย!"

ฮั่วเหยียนฟางยกยิ้มมุมปากบางเบา นัยน์ตาทอประกายลึกซึ้ง เขาพูดด้วยน้ำเสียงเนิบนาบแต่หนักแน่นว่า

"ขอโทษทีนะ แต่ฉันเป็นคนของไป๋ลู่"

ไป๋ลู่เชิดคางขึ้นอย่างภูมิใจยืดอกทันที "ได้ยินไหม? เขาบอกเองว่าเป็นคนของฉัน! เขาไม่เล่นกับพวกคนทรยศอย่างพวกนายหรอก แบร่!"

ตี๋เจียเอ่อร์: "............"

จู่ซินเอิน: "............"

ผีหลอกชัดๆ!

เสี่ยวลู่ที่แสนจะฉลาดหลักแหลมทันคน... ทำไมถึงดูไม่ออกสักทีนะว่าพี่ซุยชอบเธอน่ะ? ชอบแบบตะโกนขนาดนี้!

สงสัยไอคิวของไป๋เสี่ยวลู่ คงเทไปลงที่เรื่องแก้แค้นกับเรื่องหาเงินหมด จนไม่มีสกิลเรื่องความรักติดตัวมาเลยสักนิด

หนทางพิชิตใจของพี่ซุย... ดูท่าจะอีกยาวไกลและลำบากน่าดู

...

พอเล่นกันจนหนำใจ ทุกคนก็ทยอยขึ้นจากบ่อ เตรียมตัวไปอาบน้ำนอน

แต่ห้องน้ำในเรือนพักมีแค่ห้องเดียว ต้องต่อคิวนาน

จู่ซินเอินจัดการแบ่งทีม "เสี่ยวลู่กับเสี่ยวเฉียวอาบในบ้านนะ พวกเราผู้ชายจะไปอาบที่ห้องน้ำรวมเอง"

ไป๋ลู่กอดขันไม้แน่น ส่ายหน้า "ไม่เอาอ่ะ เฉียวเซียนอี๋ลีลาชักช้าจะตาย กว่าจะขัดตัวเสร็จชาติหน้าพอดี ฉันไปห้องน้ำรวมด้วย!"

เฉียวเซียนอี๋: "............" นี่เธอหลอกด่าฉันเหรอ?

หลังจากนั้นเหล่าแขกรับเชิญก็แยกย้ายกันไปอาบน้ำนอน เมื่อไม่สะดวกถ่ายทำและไม่มีคอนเทนต์อะไรแล้ว ทีมงานรายการจึงสั่งเลิกกอง

ระหว่างทางเดินกลับ จู่ๆ ฮั่วเหยียนฟางก็ยื่นมือมาจิ้ม 'จุกผม' ทรงซาลาเปาที่ลู่ลงของไป๋ลู่

จิ้ม

ไป๋ลู่ชะงัก หันขวับไปมอง "อาซุย?"

ฮั่วเหยียนฟางชักมือกลับด้วยท่าทีสงบนิ่ง สีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เฉียวเซียนอี๋ไม่ได้โกหก"

จิ้มเพลินจริงๆ ด้วย... เด้งดึ๋งดี

หลินเย่ที่เดินตามมาเห็นเข้า ก็ยื่นมือออกมาด้วยความอยากรูอยากเห็น 

"จริงดิ? ผมขอจิ้มบ้—"

ยังไม่ทันจะถึงตัว ตี๋เจียเอ่อร์กับจู่ซินเอินก็พุ่งเข้ามาหิ้วปีกซ้ายขวา ลากตัวเจ้าเด็กไม่รู้อิโหน่อิเหน่ออกไปทันที

"ไปกันเถอะเสี่ยวเย่! อย่าไปเป็นก้างขวางคอ!"

ไป๋ลู่เอามือกุมผมจุกตัวเอง ใบหน้าเล็กๆ แดงระเรื่อลามไปถึงใบหู

"มีอะไรน่าจิ้มกันนักหนาเนี่ย... ผมฉันเสียทรงหมดแล้ว"

ปากบ่นอุบอิบ แต่น่ารักจนใจเจ็บ

ฮั่วเหยียนฟางมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน "ฉันบอกว่าดี... ก็คือดี"

คำชมสั้นๆ (ที่แปลกๆ) นั้นทำให้ไป๋ลู่ใจเต้นตึกตัก

"อื้อๆๆ... อาซุยว่าดีก็คือดี!"

ไป๋ลู่เขย่งเท้า เอาหัวทุยๆ มุดเข้าไปถูไถที่อกแกร่งของเขาอย่างออดอ้อน

ฮั่วเหยียนฟางก้มมองก้อนขนฟูๆ ที่กำลังดุ๊กดิ๊กอยู่ที่อกตัวเอง "หืม?"

ไป๋ลู่เงยหน้าขึ้นนิดนึง แต่หัวยังคงพิงอกเขาอยู่ เธอกระซิบเสียงหวาน

"นายบอกว่าจิ้มเพลินไม่ใช่เหรอ... จิ้มเลยสิ ฉันให้สิทธิ์นายจิ้มคนเดียวนะ วีไอพีสุดๆ!"