เซอัลยืนพิงกำแพงหินเงียบ ๆ ดวงตาคมจ้องมองมาทางไรเดนที่เพิ่งเดินลงมาพร้อมกับคาเลนเซีย
ทั้งคู่ดูเหมือนกำลังคุยกันอย่างสนิทสนมเกินกว่าที่เขาจะพอใจ
“จะไปด้วยกันเหรอ?” เสียงทุ้มของเซอัลดังขึ้น เรียบแต่เย็น
ไรเดนชะงัก หันไปสบตาเขา
คาเลนเซียหันไปตอบแทน “ก็แค่ไปเดินเล่นกันไม่ใช่หรอ เซอัล เป็อะไรไป”
เซอัลปรายตามองไรเดนเต็ม ๆ ครั้งแรก รอยยิ้มบางเฉียบคล้ายจะเป็มิตร แต่ก็ไม่สนิทนัก
“ได้ยินว่านาย มีทีมจะเข้าแข่ง Aetherial Chase ด้วย”
ไรเดนพยักหน้าช้า ๆ “ใช่”
“ฉันหวังว่านายจะเร็วพอ ในการแข่งขันนะ”
น้ำเสียงของเซอัลมีแววท้าทายจาง ๆ ใต้ถ้อยคำสุภาพ
คาเลนเซียขัดขึ้นเบา ๆ “เซอัล พอเถอะ”
เขาหันหลังเดินจากไป ทิ้งบรรยากาศขึงตึงไว้ชั่วขณะ
ไรเดนมองเซอัลนิ่ง แต่ไม่พูดอะไร
คาเลนเซียถอนหายใจเบา ๆ ก่อนหันมายิ้มให้ไรเดนอย่างขอโทษ
“อย่าใส่ใจเขาเลยนะ… ไปเถอะ ตลาดยังเปิดอยู่”
อาร์คานัลมาร์ช — ตลาดเวทมนตร์เก่าแก่ที่ทอดยาวเป็นเส้นโค้งคล้ายเขาวงกต ก่อตัวอยู่ใจกลางหุบเขาฝั่งตะวันตกของอคาเดเมียธอร์น เปิดเฉพาะช่วงบ่ายจนถึงเที่ยงคืนในบางวันตามจังหวะพลังเวทในภูมิภาคนั้น
บรรยากาศภายในอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของสมุนไพรแปลกประหลาด ควันบางจากหม้อปรุงยานานาชนิด และแสงเรืองอ่อนที่ลอยกระเพื่อมเหนือหัวผู้คน ราวกับหมอกเวทที่มีชีวิต — แต่ละย่างก้าวมักได้ยินเสียงระฆังเบา ๆ หรือเสียงกระซิบของสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ที่เล็ดลอดออกมาจากกรงคริสตัลใส
พื้นหินกรวดของตลาดสะท้อนแสงจาง ๆ จากสัญลักษณ์เวทรูนที่ฝังลึกไว้แต่โบราณ มีบางช่วงที่พื้นจะเปลี่ยนสภาพไปเองเป็นพรมวาร์ปล่องหน พาเหยียบแล้วเคลื่อนย้ายไปซอยอื่นโดยไม่รู้ตัวหากเผลอก้าวผิด
แผงขายสินค้าเรียงรายตลอดสองฝั่ง บ้างเป็นเพิงผ้าเวทสีเหลือบรุ้ง บ้างเหมือนจะตั้งอยู่ภายนอกมิติจริง ๆ — มีทั้งร้านขายไม้คทาเก่าโบราณที่กระซิบเสียงอดีต ร้านสัตว์เวทที่ขายสัตว์รูปร่างประหลาดไม่เหมือนในตำรา เช่น ลูกแมวแสงจันทร์ หรือผีเสื้อแห่งความทรงจำ และร้านเครื่องแต่งกายเวทที่ตัดเย็บด้วยด้ายซึ่งต้องพูดคุยกันก่อนถึงจะยอมขยับ
ตรงใจกลางตลาดมีลานเวทขนาดเล็กที่ผู้คนมักใช้แสดงการแลกเปลี่ยนพลังเวท ละเล่นภาพลวงตา หรือเปิดดวลเวทมิตรภาพ มีดนตรีแปลกหูดังจากซอกมืด ซึ่งไม่แน่ใจว่าเล่นโดยเครื่องดนตรีหรือสิ่งมีชีวิตจากเงา
ยิ่งดึก ตลาดก็ยิ่งคึกคัก และบางร้านที่ดูเหมือนไม่มีอยู่ในตอนกลางวัน ก็จะค่อย ๆ ปรากฏตัวขึ้นเมื่อลมหายใจของรัตติกาลแตะต้องมัน
คาเลนเซียเดินนำไรเดนเล็กน้อย แววตาเป็นประกายเมื่อเห็นแผงขาย "คริสตาลไบสต์" — สัตว์เวทเล็กจิ๋วที่โปร่งแสงราวคริสตัลแต่มีชีพจรเวทของตนเอง
“ตัวนั้นน่ารักจัง…” เธอพูดพร้อมโน้มตัวเข้าไปใกล้กรงที่ล้อมด้วยเวทคลื่นนิ่ง
ทันใดนั้น สัตว์เวทอีกตัวในกรงข้าง ๆ พลันกระโจนใส่กระจกเวทอย่างไม่คาดคิด ก่อให้เกิดแรงกระเพื่อมของเวทสะท้อนใส่คาเลนเซียจนเธอเสียหลัก
“ระวัง!”ไรเดนคว้าข้อมือเธอไว้ทัน แรงกระชากทำให้ทั้งสองเซถอยมาชนกันเล็กน้อย ก่อนที่ไรเดนจะใช้เวท “อินเอเธอร์” ควบคุมคลื่นสะท้อนให้ช้าลงอย่างนุ่มนวล
คาเลนเซียเงยหน้าขึ้น สีหน้าตกใจปนประทับใจในความเร็วของเขา“ขอบคุณ…ถ้าไม่มีนายเมื่อกี้ ฉันคงได้แผลแน่”
ไรเดนยิ้มบาง “ไม่ได้เร็วอะไรหรอก แค่รู้สึกว่าตรงนั้นมันสั่นแปลก ๆ นิดนึง”
คาเลนเซียหัวเราะ ก่อนจะพูดเสียงเบา “นายไม่เหมือนใครเลยจริง ๆ …นายน่ะ น่าจะมาเร็วกว่านี้หน่อยนะ”
ทั้งสองสบตากันชั่วขณะ ท่ามกลางแสงไฟวิเศษและเสียงตลาดคึกคัก โลกดูเงียบลงเหลือเพียงแค่พวกเขาสองคน
…และนั่นเองที่ เซอัล ยืนอยู่ไม่ไกล พอดีกับที่เขาเดินตามมาถึงเขาเห็นทุกอย่าง — เห็นมือที่ไรเดนยังคงจับข้อมือของคาเลนเซียไว้ เห็นรอยยิ้มที่เธอไม่เคยมีให้เขา
มือของเซอัลกำแน่น แววตาที่เคยนิ่งสงบเริ่มเปล่งแสงแดงวูบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะหันหลังกลับไปในความเงียบโดยไม่มีใครทันสังเกต
2K
