หลังจากได้ยินคำสั่งดุจประกาศิตของฐานฟ้า เ้าจันทร์ผู้เฝ้าอดทนรอเวลานี้มานานก็รีบอาบน้ำชำระล้างร่างกายเป็การใหญ่ เขาขัดถูเนื้อตัวทุกซอกทุกมุมจนสะอาด จากนั้นจึงประโคมตัวด้วยเครื่องหอมเท่าที่มี อ้อ! เ้าจันทร์ไม่ลืมที่จะกินน้ำผึ้งเข้าไปเล็กน้อยเพื่อเติมความหอมหวานให้กับปากของตน
ประสบการณ์ทั้งหมดนี้เขาได้สั่งสมมายาวนานยามที่เขากับ เ้าอินช่วยเหลือให้กันและกัน...
ก๊อก ก๊อก... เสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอกเบา ๆ ฐานฟ้าที่นั่งรออยู่แล้วมุมปากของเขายกขึ้นทันที เขารีบส่งเสียงทุ้มต่ำเพื่อเป็การตอบรับ “เข้ามาได้!” คล้อยหลังคำอนุญาตจากฐานฟ้า ทันใดนั้น! ชายหนุ่มร่างบางในชุดโจงกระเบนขาวมีผ้าพาดเฉียงบ่าก็เดินเข้ามาในห้องอย่างระมัดระวัง
เมื่อสังเกตอย่างละเอียดจะเห็นได้ว่าหน้าตาของเขาดูตื่นเต้นเล็กน้อย สายตาที่เขามองไปยังร่างกำยำของฐานฟ้าดูก็รู้ว่าในใจกำลังมีความคิดหลากหลายแล่นพล่านอยู่ภายใน
“ท่านอาจารย์… ข้า…ข้ามาแล้วครับ!” เพียงแค่ได้เห็นใบหน้ากับร่างที่นั่งเปลือยท่อนบนของชายหนุ่ม มันทำให้เ้าจันทร์ถึงกับพูดเสียงสั่นเครือ หัวใจของเขากำลังค่อย ๆ เร่งจังหวะอย่างห้ามไม่อยู่ จนกระทั่งเสียงของฐานฟ้าดังขึ้นอีกครั้งเ้าจันทร์จึงได้สติกลับคืนมา
“เข้ามา แล้วลงกลอนด้วย!” ฐานฟ้าไม่ลืมกำชับ เพราะสิ่งที่เขาจะให้เ้าจันทร์ทำต่อจากนี้อาจไม่น่าดูเล็กน้อย เขาจึงไม่อยากให้ใครเข้ามาพบเจอ
เ้าจันทร์รีบลงกลอนประตูตามคำสั่งจากนั้นก็เดินเข้ามาแล้วนั่งลงด้านหน้า ส่วนฐานฟ้ายังคงอยู่ในท่านั่งกึ่งเอนกายหลังพิงหมอนสามเหลี่ยมสีน้ำตาลทองเช่นเดิม สายตาอบอุ่นที่ส่งไปทางหนุ่มน้อยในยามนี้มันกำลังปิดบังซ่อนเร้นอะไรบางอย่าง...
“ท่านอาจารย์...” เ้าจันทร์เรียกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงแ่เบา เขากำลังรอว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรต่อจากนี้
“หืม!” จู่ ๆ ฐานฟ้าก็แสดงสีหน้าแปลกใจ เขากำลังมองใบหน้าของเ้าจันทร์ที่ดูแตกต่างไปจากเดิม นั่นก็เพราะผมที่ยาวขึ้นกว่าครั้งก่อนบวกกับครั้งนี้อีกฝ่ายแต่งเติมใบหน้าด้วยแป้งจนดูนวลผ่อง มันทำให้ใบหน้าของเด็กหนุ่มหวานเยิ้ม ดูงดงามราวกับสตรี อีกทั้งริมฝีปากของเ้าจันทร์ในยามนี้ก็ดูแดงอวบอิ่ม ทั้งหมดนี้ช่วยขับให้ผิวขาวของเขาดูเด่นชัดมากยิ่งขึ้น
“งามจริง ๆ” ฐานฟ้าถึงกับเอ่ยปากชมโดยไม่รู้ตัว ด้วย่วัยที่กำลังเติบโตของอีกฝ่ายช่วยทำให้ผิวพรรณและหน้าตาของเ้าจันทร์ดูเปล่งปลั่ง ถ้าเปรียบกับดอกไม้ก็คงจะอยู่ใน่กำลังบานสะพรั่ง ดังนั้นสิ่งที่ฐานฟ้าเอ่ยปากชมก็ไม่ได้เกินจริงนัก
เพียงแค่หมอผีหนุ่มพิจารณาใบหน้าหวานเยิ้มของอีกฝ่าย ภาพเหตุการณ์สุดสยิวในวันนั้นก็เริ่มย้อนกลับมาอีกครั้ง เพียงแค่นี้มันก็ทำให้อาวุธลับของเขาพองโตขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่
“เอาล่ะ… ที่เรียกเ้ามาวันนี้ อาจารย์จะเริ่มสอนวิชาแขนงต่าง ๆ ให้ อย่างน้อยในวันข้างหน้าพวกเ้าจะได้ช่วยข้าตระเตรียมของต่าง ๆ ได้อย่างถูกต้อง” ฐานฟ้าพูดพลางชี้มือไปที่กลางห้อง ตรงนั้นมีหม้อดินเผาสีน้ำตาลตั้งอยู่บนแท่นหินสี่เหลี่ยม
“เ้าเห็นหม้อข้าวนั่นหรือไม่?” ฐานฟ้าเอ่ยถามเ้าจันทร์ที่กำลังทำสีหน้างุนงง เ้าจันทร์เริ่มรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่อาจารย์ไม่ได้เรียกให้เขามาทำเื่อย่างว่า แต่อย่างไรเขาก็ดีใจมากแล้วที่ได้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง “เห็น... เห็นครับ!” เขารีบตอบกลับทันควัน
“วันนี้อาจารย์จะสอนการทำเสน่ห์ยาแฝด” ฐานฟ้ายิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วพูดต่อ “มันเป็ศาสตร์ลึกลับที่มีมายาวนาน ‘เรียกว่าหงส์ร่อน ัรำ’ โดยผู้ประกอบพิธีจำต้องเปิดฝาหม้อที่มีข้าวร้อนระอุภายในออก จากนั้นก็ขึ้นคร่อมให้ของลับอยู่เหนือไอร้อนที่กำลังพวยพุ่ง...”
“ในระหว่างนี้ต้องโยกเอวให้ส่วนล่างร่อนไปมาให้คิดเสียว่าัของเ้ากำลังหลอกล่อให้หงส์ที่อยู่ในหม้อกระโจนออกมา ทำแบบนั้นไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเหงื่อไคลและน้ำเมือกใสของเ้าไหลหยดลงไปในหม้อจนพอประมาณ แน่นอนว่าต้องบริกรรมคาถาไปด้วย!”
“อาจารย์ไม่้าให้เ้านำไปใช้กับใคร เพียงแค่อยากให้เ้ารู้ว่าต้องทำอย่างไรก็เท่านั้น!” ฐานฟ้าพูดอธิบายขั้นตอนต่าง ๆ รวมทั้งบอกเหตุผล เพราะเขาเองก็พึ่งค้นเจอคาถาพวกนี้ในตำราเก่าแก่เช่นกัน
“เ้าเอาคาถานี้ไปท่องจำเสียก่อน ข้าจะรอชมอยู่ตรงนี้” ฐานฟ้าพูดพลางจิบชาที่ผสมตัวยาสมุนไพรบางอย่างลงคอ มันช่วยให้เขาตื่นตัวมากกว่าปกติ เพราะนี่เป็ครั้งแรกที่เขาจะเริ่มปฏิบัติกิจกามกับผู้ชายด้วยกัน เขากลัวว่าเมื่อถึง่เวลานั้น...
ฐานฟ้าน้อยของเขาจะไม่ยอมตื่นขึ้นมา
“ครับ!” เ้าจันทร์พยักหน้าแล้วรีบท่องจำบทคาถาทันที
...
บรรยากาศในห้องยามนี้ร้อนอบอ้าวเหมือน่ฝนใกล้ตก มีเพียงหน้าต่างสองบานเท่านั้นที่เปิดอ้ารับลมเย็นจากด้านนอก อีกทั้งกลิ่นกำยานที่ผสมตัวยาปลุกกำหนัดกำลังลอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ด้วยฤทธิ์ยา จึงทำให้สติของทั้งสองเริ่มมึนงงรู้สึกร้อนตัววูบวาบต่างไปจากยามปกติ
เ้าจันทร์ท่องจำคาถาสามบรรทัดได้อย่างขึ้นใจแม้ว่าจะมึนหัวเล็กน้อย จากนั้นเขาจึงเดินไปที่หม้อข้าวดินเผาร้อนระอุ เขาลังเลชั่วครู่ ทว่านี่เป็คำสั่ง! เขาจึงต้องปฏิบัติตาม ครืด! เ้าจันทร์เปิดฝาหม้อออก จากนั้นก็ขึ้นคร่อมแล้วส่ายเอวไปมาอย่างทุลักทุเล มองดูแล้วน่าตลกยิ่งนัก!
“ไม่ใช่อย่างนั้น! เ้าต้องแก้มัดแล้วถกโจงกระเบนขึ้นจนสุด ให้ไอร้อนระเหยขึ้นไปโดนตรงส่วนนั้น” ฐานฟ้าชี้แนะเพิ่มเติม
“ครับ!” เ้าจันทร์พยักหน้าแล้วทำตามโดยไม่รีรอ เขารู้สึกว่าตนพร้อมยินยอมเป็ทาสรับใช้ชายหนุ่มตรงหน้าได้ตลอดชีวิต ไม่ว่าอีกฝ่ายจะสั่งให้ทำอะไรแปลกพิสดารแค่ไหนเขาก็พร้อมจะทำตามทั้งหมด เ้าจันทร์อยากให้ฐานฟ้าโปรดปรานตนดังนั้นของจึงยอมทำทุกอย่าง
พรึบ! ในที่สุดโจงกระเบนสีขาวก็ถูกมือเรียวของเ้าจันทร์ถกขึ้นจนถึงเอว ทำให้ความเป็ชายขนาดพอประมาณของเขาโผล่ห้อยลงมากระทบเข้ากับไอร้อนระอุ แม้นว่าไอร้อนที่พวยพุ่งเป็สายที่ว่าจะทำให้เ้าจันทร์รู้สึกทรมานเล็กน้อย แต่ปากของเขาก็ยังบริกรรมคาถาไม่หยุดหย่อน พร้อมกับส่ายท่อนล่างไปมาตามที่ตนพอเข้าใจ
เมื่อฐานฟ้าเห็น… มันยิ่งทำให้เขาหัวใจเต้นถี่รัว
ด้วยร่องลึกตรงบั้นท้ายอันขาวผ่องเกลี้ยงเกลาดุจอิสตรีของ เ้าจันทร์ อีกทั้งทรวดทรงองค์เอวของเขาก็ดูบอบบางไม่ต่างอะไรจากหญิงสาว การได้เห็นเช่นนี้เต็ม ๆ ตา ยิ่งทำให้ฐานฟ้าหาความแตกต่างระหว่างชายหนุ่มกับสตรีไม่เจอ
แน่นอนว่าถ้าเปลี่ยนมาเป็เ้ามั่นหรือเ้าคงความคิดของเขาอาจจะเปลี่ยนไป เพราะเด็กหนุ่มสองคนนั้นหาได้มีรูปร่างบอบบางดังเช่นเ้าจันทร์ และนี่ก็เป็เหตุผลหนึ่งที่ฐานฟ้าเลือกเ้าจันทร์มาเป็หนูทดลองคนแรก
ในระหว่างนี้ร่างบางตรงหน้าฐานฟ้ายังคงร่อนบั้นท้ายส่ายเอวไปมาอย่างยั่วยวน ใบหน้าเหยเกเพราะโดนไอร้อนของเ้าจันทร์ยิ่งทำให้ฐานฟ้ารู้สึกว่าตนมีอำนาจในการสั่งการ เขารู้สึกว่าการได้สั่งให้อีกฝ่ายทำตามในสิ่งที่คิดมันก็เป็ความรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก...
“…”
เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไป... ร่างบางของเ้าจันทร์ก็เริ่มสั่นเทา
เขาไม่สามารถยืนย่อขาแล้วส่ายเอวได้เป็เวลานาน ๆ แม้ว่าจะกัดฟันฝืนทนแล้วก็ตามที ในที่สุดเ้าจันทร์ก็เอ่ยปากขอร้อง “ท่านอาจารย์… ข้าทนไม่ไหวแล้วครับ!” เสียงพูดสั่นเครือของเขากำลังออดอ้อนขอร้องอีกฝ่ายให้เห็นใจ
เขาทำเช่นนั้นไม่ไหวแล้วจริง ๆ การต้องเกร็งขานาน ๆ มันทรมานเกินกว่าขาเรียวเล็กของเขาจะรับไหว
“เ้ายังเข้าไม่ถึงวิธีการของหงส์ร่อนัรำเลย...” ฐานฟ้าส่ายหน้าแสดงท่าทีหงุดหงิดเล็กน้อย “มา… มาตรงนี้ อาจารย์ จะสอนให้เ้าเอง!” เขาพูดพลางกวักมือเรียกเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ไม่ไกล จากนั้นเ้าจันทร์จึงถอนตัวออกจากจุดนั้นแล้วเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายแต่โดยดี
ขวับ! ทว่าเมื่อเด็กหนุ่มเดินเข้าไปใกล้กลับโดนแขนกำยำของชายหนุ่มดึงเข้าไปโอบกอดอย่างแนบชิด
“ท่านอาจารย์...” เ้าจันทร์ที่ขาอ่อนแรงอยู่แล้วเขาถึงกับล้มพับลงไปทันที เขาพึมพำเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยความใระคนตื่นเต้น “เ้าไม่ต้องพูดให้มากความ ทำตามที่สั่งก็พอ” ฐานฟ้าใช้นิ้วทาบที่ปากของอีกฝ่ายเบา ๆ เพื่อไม่ให้เ้าจันทร์ส่งเสียงใด ๆ ออกมา
...
ด้านนอกห้องนอนของฐานฟ้า
ก่อนหน้านี้ในระหว่างที่เ้าจันทร์กำลังร่อนเอวด้วยความทรมาน เ้าอินได้แอบย่องขึ้นชั้นสองของเรือนหลักอยู่นานแล้ว มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของฐานฟ้า
เด็กหนุ่มยืนรอในมุมมืดอยู่นาน เขากำลังดูสถานการณ์ก่อนตัดสินใจทำในสิ่งที่ตนเคยทำ “เอาวะเป็ไงเป็กัน!” เ้าอินกัดฟันก่อนจะเอื้อมแขนออกไป ทว่าเพียงแค่เขายกแจกันทองเหลืองตรงหน้าออกแล้วทาบตาไปยังรูโหว่ของผนังห้อง ภาพที่เขาได้เห็นทำเอาเขาใจเต้นมือไม้สั่นอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
นั่นก็เพราะภาพที่เขาเห็นมันไม่ใช่แค่การใช้ปากครอบไปที่ ท่อนลำอย่างที่เขาคิด แต่ภาพที่เขาเห็นในตอนนี้นั่นคือเ้าจันทร์กำลังยืนคร่อมร่างของฐานฟ้า โดยใช้บั้นท้ายขาวผ่องร่อนส่ายไปมาอยู่เหนือท่อนเนื้อชี้งัดที่ดูแข็งราวกับหิน
‘นี่... นี่มันบ้าไปแล้ว!’ เ้าอินเอามือปิดปากอย่างฉับพลัน ตอนนี้เขาทั้งตื่นเต้นทั้งเสียวซ่านขนลุกวาบไปทั้งตัว อีกทั้งหัวใจดวงน้อยยังบีบรัดจนเจ็บแปลบอยู่ลึก ๆ เขาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังหึงหวงฐานฟ้าหรือกำลังตื่นเต้นที่เ้าจันทร์กำลังทำท่าเช่นนั้นกับบุคคลที่ตนเคารพรัก ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรภาพที่เห็นตอนนี้มันทำให้เขาขนลุกไปทั้งสรรพางค์กายอย่างแท้จริง
พรึบ! ร่างสูงในมุมมืดของเด็กหนุ่มรีบเร่งปลดกางเกงออกอย่างรวดเร็ว ท่อนเนื้อที่กำลังพองโตถูกลูบคลำไปมาพลาง ๆ ทว่าในระหว่างที่อารมณ์สยิวของเขากำลังจะลุกโชน จู่ ๆ ร่างสูงของเขาก็แข็งค้างแล้วสะดุ้งจนสุดตัว นั่นเพราะไม่ไกลมากนักมีเงาดำร่างเล็กเงาหนึ่งกำลังเดินเข้ามา
“เ้า... เ้ากำลังทำอะไร?” เสียงกระซิบกระซาบของเ้าคงดังขึ้น ในขณะที่เขากำลังย่องเดินกึ่งเร่งฝีเท้าเพื่อเข้าไปหาเ้าอินที่มีสีหน้าซีดเซียวราวกับไก่ต้ม
ทว่าเมื่อสายตาของเขาสังเกตเห็นรูโหว่ตรงผนังห้องเพียงเท่านั้น เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเ้าอินกำลังแอบดูอะไรบางอย่างที่อยู่ด้านใน
“เ้าคง...” เ้าอินที่อยู่ด้านข้างพยายามห้ามปรามอีกฝ่ายแต่ว่ามันก็สายเกินไปเสียแล้ว ในยามนี้ใบหน้าของเ้าคงได้ทาบลงรูโหว่ไปแล้วเรียบร้อย... “หืม!” ทันทีที่ได้เห็นเหตุการณ์ด้านใน ร่างเล็กของเ้าคงถึงกับชะงักค้างทั้งร่างหดเกร็ง ในหัวของเขาตอนนี้มีแต่เื่สับสนตีกันไปมา
“นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เขาไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้จากห้องนอนของฐานฟ้า เ้าคงใช้สองมือกุมหัวตัวเองแล้วขมวดคิ้วแน่น ในหัวกำลังประมวลภาพเหตุการณ์ที่ได้เห็นเมื่อครู่
ภาพที่เขาเห็นคือท่านอาจารย์ของพวกเขากำลังใช้นิ้วควักของเหลวใสจากโหลแก้วขึ้นมา จากนั้นก็ค่อย ๆ บรรจงทาไปบนท่อนปลัดขิกที่ทำด้วยไม้ขนาดกลาง หลังจากนั้นก็เอาท่อนปลัดขิกที่ว่าค่อย ๆ แหย่เข้าประตูลับของเ้าจันทร์ทางด้านหลัง ในขณะเดียวกันนั้นเ้าจันทร์กลับไม่ขัดขืนอีกทั้งยังคงร่อนบั้นท้ายส่ายไปมาไม่ยอมหยุด แม้นว่าใบหน้าของเ้าจันทร์จะเหยเกส่งเสียงร้องครางไม่หยุดหย่อน ทว่าดู ๆ ไปแล้วเหมือนว่าเต็มใจจะให้ฐานฟ้าปฏิบัติเช่นนั้นกับตน
สิ่งที่เกิดขึ้นทำเอาเด็กหนุ่มผู้มาใหม่คนนี้ใจเต้นตึกตักเหงื่อกาฬไหลย้อยเป็ทาง
ภายในห้อง
“ท่านอาจารย์ข้า... ข้าเจ็บจังเลยครับ!” เ้าจันทร์บ่นพึมพำแต่เขาก็ยังกัดฟันทน เสียงของเ้าจันทร์ทำให้เ้าอินและเ้าคงที่แอบดูอยู่ด้านนอกหัวใจแทบพุ่งทะลุหน้าอกออกมา
“ทนหน่อยนะคนเก่ง อีกนิดเดียวก็จะเข้าแล้ว!” เสียงอบอุ่นของเ้าสำนักหนุ่มช่วยปลอบประโลมลูกศิษย์ตัวน้อยได้เป็อย่างดี
ขวับ! จู่ ๆ ฐานฟ้าก็ประคองร่างบางของเ้าจันทร์ที่อยู่ในท่าขึ้นคร่อม แล้วจากนั้นจึงเปลี่ยนเป็นอนราบลงไปที่พื้น โดยให้หว่างขาทั้งสองของศิษย์หนุ่มแยกออกจากกัน “อืม... ท่านี้แหละข้าถนัด” ฐานฟ้าพึมพำพอได้ยิน จากนั้นเขาจึงค่อย ๆ แหวกร่องเนื้อเนียนนุ่มของเ้าจันทร์ออก แล้วบรรจงยัดลึงค์ไม้ที่ถูกทาด้วยเมือกลื่นพร้อมกับดันมันเข้าไปช้า ๆ เพื่อเป็การเบิกทาง
ตามที่ตำรากามสูตรแนะนำ ‘ครั้งแรกของชายหนุ่มจะเจ็บเป็อย่างมาก ดังนั้นจึงต้องมีปลัดขิกไม้ขนาดเล็กที่ถูกขัดเกลาจนขึ้นเงา อีกทั้งยังต้องชโลมทาเมือกลื่นจนชุ่มฉ่ำเพื่อเอาไว้ใช้แหย่นำทาง…’
ตามตำรากล่าวไว้เช่นนั้น ทว่าฐานฟ้าไม่มีลึงค์ไม้ขนาดเล็ก เขามีเพียงขนาดกลางเท่าแขนเด็ก และขนาดใหญ่เท่าแขนของชายหนุ่มที่เอาไว้ใช้ปราบผีเมื่อครานั้น
ดังนั้น ในครั้งนี้เ้าจันทร์จึงโดนนำร่องด้วยลึงค์ไม้ขนาดกลางแทน…
‘ให้ตาย... เจ็บเป็บ้า!’ ใบหน้าที่เคยขาวผ่องมาตอนนี้มันกลับแดงก่ำเพราะความเจ็บ เ้าจันทร์หน้าตาบิดเบี้ยวสบถด่าในใจ แต่เขาก็กัดฟันเกร็งตัวยินยอมพร้อมใจโดยไม่ขัดขืน พูดให้ถูกคือเขาไม่อยากทำให้ฐานฟ้ารู้สึกหงุดหงิด “ซี้ด...” เด็กหนุ่มซู้ดปากเอาลมเย็นเข้าไปเต็มปอด จากนั้นจึงผ่อนลมหายใจออกมา เขาทำเช่นนี้อยู่หลายครั้งจนกระทั่งส่วนหัวของมันมุดเข้าไปได้สำเร็จ ทางด้าน ฐานฟ้าที่ศึกษาตำรามาอย่างดีเขารู้ว่าต้องเอาปลัดขิกค้างไว้เช่นนั้นเพื่อให้รูสวาทของอีกฝ่ายคุ้นชินเสียก่อน
ในระหว่างนี้เขาจึงโน้มตัวลงแล้วใช้ลิ้นนุ่มดูดดุนยอดถันของเด็กหนุ่มที่กำลังแข็งเป็ไต ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใหญ่เท่าของอิสตรีแต่มันกลับหอมหวานและเนียนนุ่มมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด
จะไม่ให้หอมหวานได้อย่างไร? ก็เ้าจันทร์เล่นเอาน้ำผึ้งทาลงไปตรงนั้นบาง ๆ
“แผล็บ …” ลิ้นสาก ๆ ของเ้าสำนักหนุ่มกำลังตวัดเลียยอดถันศิษย์หนุ่มของตน แล้วกลืนความหวานตรงส่วนนั้นลงคอไป
มืออีกข้างของเขาก็ไม่ยอมอยู่สุข มันจับไปที่ลำคอของ เ้าจันทร์แล้วออกแรงบีบเล็กน้อยคล้ายกับการขู่บังคับ ส่วนมืออีกข้างยังคงจับปลัดขิกไม้ให้คาค้างเอาไว้ แล้วค่อย ๆ ดันเข้าออกเบา ๆ ทั้งหมดนี้ถึงแม้ว่าจะดูลำบากไปนิดแต่ฐานฟ้าก็ตั้งใจทำ
ถ้าเกิดผลดีตามที่เขาคาดไว้สิ่งนี้อาจพลิกชีวิตของเขาไปตลอดชีวิต เขาจะได้ไม่ต้องแอบซ่อนและระแวดระวังดังที่เคยเป็มา
“อ่า...” เ้าจันทร์ครางเสียงกระเส่าขนลุกตั้งชูชัน เขามีความสุขที่ได้พลีกายของตนให้กับชายหนุ่มผู้นี้ได้เชยชม
ภาพการปฏิบัติกิจลับของทั้งคู่ ได้สร้างความกำหนัดแก่เด็กหนุ่มทั้งสองที่แอบซุ่มมองอยู่ด้านนอกไม่น้อย พวกเขาหลบซ่อนตรงมุมอับด้านในหากไม่สังเกตให้ดีจะไม่เห็นความผิดปกติอย่างแน่นอน
“อ๊า…” ยิ่งเสียงของเ้าจันทร์ร่ำร้องครวญครางเท่าใด ยิ่งทำให้เ้าอินอดใจไม่ไหวเท่านั้น จนถึงขั้นต้องควักเอาท่อนเอ็นแข็งเหมือนหินของตนออกมาแล้วใช้มือกระตุกสาวเข้าออกเบา ๆ เพื่อคลายกำหนัด
ในเมื่อสหายด้านข้างได้เห็นทุกอย่างแล้วเขาจะทำเขินอายไปทำไม ความหน้าด้านของเขาก็ไม่แพ้ฐานฟ้าเช่นกัน
หือ! จู่ ๆ มือของเ้าคงก็ถูกดึงมาไว้ตรงท่อนลำอันแข็งกร้าวของสหายอย่างไม่ทันตั้งตัว เ้าอินที่เป็ผู้กระทำไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม เขาทำเพียงใช้สายตาคมกริบมองอีกฝ่ายอย่างอ้อนวอน “เ้า...” เ้าคงสะดุ้งโหยงเพราะความอลังการของมันนั้นใหญ่กว่าของเ้ามั่นอย่างเห็นได้ชัด
ทว่าส่วนหัวเห็ดยังมีความต่างกันอยู่เล็กน้อย
“เ้าอิน…” เ้าคงกระซิบดวงตาเบิกกว้างเขา้าหาคำตอบจากอีกฝ่าย แม้นว่าก่อนหน้านี้เขาจะเคยเห็นมาบ้างแล้วตอนที่เขาได้แอบดูอีกฝ่ายกับเ้าจันทร์ ทว่าเมื่อได้ััของจริงจึงได้รู้แน่ชัดว่าเ้าอินน้อยในมือตอนนี้มีขนาดที่ใหญ่เกินตัวจริง ๆ
ในขณะที่เ้าคงยังคงตกตะลึงไม่หาย ทางด้านเ้าอินก็กลัวว่าอีกฝ่ายจะส่งเสียงดัง เขาจึงจำเป็ต้องปิดปากอีกฝ่ายเพื่อตัดไฟั้แ่ต้นลม…
“อื้อ…”
“…”
มีเพียงเสียงอื้ออึงดังขึ้นจากลำคอของเ้าคง สองมือขนาดเล็กตะเกียกตะกายผลักดันร่างสูงตรงหน้า สิ่งที่เกิดนี้มันเกิดขึ้นไวมาก เพียงแวบเดียวปากของเ้าอินก็ประกบเข้ามาเสียแล้ว
“อย่าดิ้น” เสียงอู้อี้แต่ฟังแล้วเข้าใจได้ดังมาจากเ้าอิน เมื่อพูดจบลิ้นร้อนผ่าวก็สอดใส่เข้ามาในช่องปากของเ้าคงอย่างดูดดื่มส่งผลให้ร่างขนาดเล็กอ่อนระทวยทันใด ถึงแม้นว่าคืนนั้นเ้าคงจะเคยใช้ปากของเขาอมส่วนนั้นให้เ้ามั่นมาแล้ว ทว่าเขากลับไม่เคยจูบกับผู้ชายด้วยกันมาก่อนเลยสักครั้ง
ดังนั้นสิ่งที่เ้าอินทำ จึงถือว่าเป็จูบแรกสำหรับเ้าคงอย่างแท้จริง!
ผลัก! เ้าคงพยายามผลักตัวอีกฝ่ายอย่างสุดแรง เขารู้สึกรังเกียจน้ำลายของผู้ชายด้วยกัน อย่างน้อยก็ในสถานการณ์เช่นนี้ เขากำลังสับสนเื่ฐานฟ้ากับเ้าจันทร์ อีกทั้งเื่ของเ้าอินที่ปฏิบัติอย่างฉุกละหุกต่อเขาเช่นนี้ เป็ใครก็คงต้องปฏิเสธอย่างแน่นอน
“อื้อ… บอกว่าอย่าดิ้น…” เสียงอู้อี้ของทั้งสองตอบโต้กันไปมา ทว่าผู้ชายร่างเล็กเช่นเ้าคงมีหรือจะสู้แรงเ้าอินที่มีร่างกายกำยำได้ บวกกับเมื่อโดนความชำนาญของเ้าอินรุกล้ำเข้าใส่ เพียงเวลาไม่นานก็ทำให้เ้าคงถึงกับตัวอ่อนระทวยลงไปนอนกองกับพื้นอย่าง จนใจ
ท้ายที่สุดทั้งคู่ต่างแลกกินน้ำหวานในปากของกันและกันจนลืมไปเลยว่าด้านในนั้นกำลังเกิดอะไรขึ้น...
ภายในห้องนอนขนาดใหญ่ของฐานฟ้า
จุดที่ทั้งสองปฏิบัติกิจกันมันอยู่ห่างจากรูโหว่ที่เ้าอินใช้ส่องอยู่พอสมควร ตามเหตุผลนี้ พวกเขาจึงไม่อาจรู้ได้เลยว่ากำลังโดนคนอื่นแอบมองจากทางด้านนอก
“เ้าจันทร์… เ้าลองขึ้นคร่อมอีกครั้งแล้วก็ร่อนไปมาเหมือนกับเมื่อครู่นี้” ฐานฟ้าส่งเสียงกระซิบข้างหูของอีกฝ่าย จากนั้นเขาจึงเอนกายเอาหลังพิงหมอนสามเหลี่ยมที่อยู่ด้านหลัง ตอนนี้เ้าสำนักหนุ่มจึงอยู่ในท่าเอนกายหาใช่นอนราบไปเสียทีเดียว
เ้าจันทร์พยักหน้าตอบรับ ร่างบางที่สั่นเล็กน้อยพยายาม ลุกขึ้นยืนทั้ง ๆ ที่มีลึงค์ไม้คาอยู่ตรงช่องลับ ขาของเขาสั่นอย่างเห็นได้ชัดแต่ใบหน้าเล็ก ๆ นั้นกลับปรากฏความกระหายอยากที่ไม่อาจเก็บซ่อนเอาไว้ได้
ไม่รู้ว่าเป็เพราะความกำหนัดที่เคยมีหรือเป็เพราะฤทธิ์กำยานที่ถูกผสมตัวยาปลุกกำหนัดทำให้เขาเกิดอาการมึนงง ดังนั้นเ้าจันทร์จึงรู้สึกตัวอีกทีก็ต่อเมื่อเขาโดนดึงเอาลึงค์ไม้ออกจนเกิดเสียง
“อ๊ะ!” เด็กหนุ่มตัวกระตุกวูบ ในขณะที่เขากำลังมองลึงค์ไม้ที่ถูกถอนออกมา จู่ ๆ ก็รู้สึกได้ว่าประตูหลังของตนกำลังโดนของเหลวเย็น ๆ ละเลงทาจนชุ่มฉ่ำอีกครั้ง ยิ่งเวลาที่นิ้วสากปาดผ่านเนื้ออ่อนมันยิ่งทำให้เขาต้องบีบรัดรูสวาทของตนมากยิ่งขึ้น
ในที่สุดโจงกระเบนขาวก็ถูกปลดออกโดยไม่รู้ตัว เ้าจันทร์ทำทุกอย่างไปตามความรู้สึก ไม่นานรูนักสวาทของเขาก็โดนัใหญ่ั์ของฐานฟ้าถูไถไปมา
แรกเริ่มเ้าจันทร์ทำเพียงแค่ส่ายร่อนบั้นเอวตามคำสั่งอย่างยั่วยวนทำให้ส่วนปลายที่ชื้นแฉะของฐานฟ้าเขี่ยโดนเนื้ออ่อนบริเวณปากรูที่เริ่มเปิดอ้า เด็กหนุ่มบนร่างฐานฟ้าในยามนี้มองดูซุกซนเกินกว่าปกติ ทว่าเขาทำเช่นนั้นได้ไม่นาน และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น...
ไม่รู้ว่าเป็เพราะขาของเขากำลังอ่อนแรงหรือเพราะสาเหตุอื่นใด จู่ ๆ ร่างบาง้าก็ทิ้งตัวลง เป็เหตุทำให้ท่อนเอ็นขนาดสองมือกำไม่มิดของฐานฟ้ามุดหายเข้ารูสวาทอย่างไม่ทันตั้งตัว
“โอ๊ย!!!” ทั้งร่างของเ้าจันทร์ถึงกับสะดุ้งโหยงน้ำตาไหลพรากเพราะความเจ็บปนจุกที่เกิดขึ้น เขาไม่คิดเลยว่ามันจะเจ็บได้ถึงเพียงนี้โชคดีที่มันยังมุดเข้าไปได้ไม่สุดเพราะถูกฐานฟ้าพยุงช่วยเอาไว้
‘ต้องเอาออก ใช่ต้องเอาออกเท่านั้น!’ เด็กหนุ่มคิดได้เพียงแค่นี้ ดังนั้นเขาจึงดีดตัวลุกขึ้นเพื่อให้ดุ้นขนาดั์หลุดออกจากประตูทวาร ทว่าเขากลับถูกมือกำยำของฐานฟ้ากดไหล่เอาไว้แน่น
“ท่านอาจารย์…” เ้าจันทร์ทำได้เพียงหลับตาแน่นส่งเสียงร้องอ้อนวอน
ฐานฟ้าจำได้ดีถ้าหากมันหลุดออกใน่เวลานี้ครั้งต่อไปจะเจ็บมากขึ้นกว่าเดิม เขาจ้องมองใบหน้าบิดเบี้ยวของอีกฝ่ายเขารู้ดีว่าเ้าจันทร์กำลังเ็ปขนาดไหน ดังนั้นฐานฟ้าจึงค่อย ๆ โน้มตัวศิษย์รักลงมา จากนั้นจึงบรรจงละเลงลิ้นอ่อนนุ่มของเขาเข้าปากอีกฝ่ายอย่างดูดดื่ม
นี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้ลิ้มรสน้ำหวานจากปากบุรุษด้วยกัน ฐานฟ้าแปลกใจมากที่มันมีกลิ่นหวานหอมอ่อน ๆ ผิดจากที่คาดคิดเอาไว้
“อืม...” เสียงดูดกลืนน้ำหวานในปากของทั้งสองดังขึ้น การทำเช่นนี้ช่วยให้เ้าจันทร์เริ่มคลายความเจ็บลงได้บ้างไม่มากก็น้อย ทว่ากลับเป็ฐานเองที่เริ่มรู้สึกตัวเบาหวิวแปลก ๆ เขารู้สึกว่าท่อน์ของตนกำลังโดนเนื้อนุ่ม ๆ อุ่น ๆ บีบรัดอย่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน
มันเป็สิ่งที่ยากจะพบเจอกับหญิงสาวที่เขาเคยผ่านมา ด้วยเหตุนี้เองฐานฟ้าจึงตัดสินใจโยกเอวสวนขึ้นลงตามสัญชาตญาณ...
“อ่า...” เ้าจันทร์เปิดปากส่งเสียงร้องอย่างทรมาน เขาทำได้เพียงเอาหน้าน้อย ๆ ซุกเข้าที่ซอกคออีกฝ่ายพร้อมกับร้องครางสนั่น ตาทั้งคู่ปิดแน่นเหมือนกับเด็กน้อยไม่มีผิด ร่างบางของเขาเมื่อเทียบกับฐานฟ้าแล้วทำให้สัดส่วนของทั้งสองพอเหมาะพอเจาะกันอย่างลงตัว
เ้าจันทร์ยังคงครวญครางส่งเสียงกระเส่าเข้าหูฐานฟ้าไม่หยุด ส่วนอีกฝ่ายก็โยกท่อนเนื้อเข้าออกอย่างลืมตัว คำเตือนในตำราที่เคยอ่านถูกโยนทิ้งไปเพราะความเสียวที่บังเกิดขึ้น เพียงเวลาไม่นานบั้นท้ายหนาแน่นของฐานฟ้าก็โยกขึ้นลงแล้วเพิ่มความเร็วมากขึ้นเรื่อย ๆ
ภาพทั้งหมดนี้ทำให้สองหนุ่มที่กำลังดูดดื่มกันอยู่ภายนอก ถึงกับตาเบิกกว้าง พวกเขาลุกขึ้นมาแอบดูอีกครั้ง ั้แ่เสียงร้องเ็ปก่อนหน้านี้แล้ว...
“ชายกับชายทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ?” เ้าคงทำหน้าสงสัย ขนาดเ้าอินที่มีประสบการณ์ช่ำชองกับเ้าจันทร์ยังทำหน้าฉงน ที่ผ่านมาแม้นว่าเขาอยากจะลองทำจนใจจะขาดแต่ก็ไม่กล้าแม้แต่จะคิด ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงใช้ปากให้กันเพื่อคลายกำหนัดเท่านั้น ส่วนเื่การสอดใส่ดังเช่นชายหญิงจึงแทบไม่เคยมีในหัวเลยสักครั้ง
มันเป็ไปไม่ได้! พวกเขาตกตะลึงอย่างแท้จริง!
ภายในห้อง
ตับ ๆ ๆ ๆ เสียงบั้นท้ายที่โดนกระแทกดังขึ้นเรื่อย ๆ เพียงแค่ ฐานฟ้าเร่งจังหวะให้ไวขึ้นเสียงร้องของเ้าจันทร์ก็ยิ่งดังขึ้นตาม ทั้งคู่ยังคงกอดรัดอยู่ในท่าเดิมเช่นนั้นไม่ปล่อยพวกเขากำลังดื่มด่ำในรสชาติแปลกใหม่ที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน การแสดงออกของพวกเขาบอกได้อย่างเดียวว่า ‘เพลิดเพลินจนลืมตัว’
เมื่อทุกอย่างดำเนินต่อไปจนเหงื่อไหลไคลย้อย และแล้วฐานฟ้าก็คลายจังหวะให้ช้าลง “เป็อย่างไร?” ฐานฟ้าผ่อนจังหวะบั้นท้ายของตนแต่เขายังคงโยกเข้าออกอย่างเนิบช้าเพื่อไม่ให้ความสุขนั้นขาด่ ในขณะถามไถ่อีกฝ่ายเขาใช้มือกำยำลูบไล้เส้นผมที่เริ่มยาวจนประบ่าของเ้าจันทร์ ทว่าสีหน้าของทั้งคู่ในยามนี้แดงก่ำไม่ต่างกันมากนักเห็นได้ชัดว่าเหตุการณ์เมื่อครู่สร้างประสบการณ์สุดวิเศษให้แก่พวกเขาจนร่างกายปรับตัวไม่ทัน “ข้า... ข้ามีความสุขมากเลยครับ!” เ้าจันทร์ตอบกลับอย่างเขินอาย
ถึงแม้นว่าตรงหางตาของเด็กหนุ่มจะมีละอองน้ำเล็กน้อยเพราะความทรมาน ทว่าเ้าจันทร์กลับรู้สึกดีอย่างยิ่งนี่แหละคือสิ่งที่เขา้ามานาน...
“ดี!” ฐานฟ้าได้แต่ยิ้มแล้วเอ่ยออกมาเช่นนั้น
“ต่อจากนี้เกาะข้าไว้ห้ามปล่อยมือ!” ฐานฟ้ากระซิบบอกอีกฝ่าย หลังจากนั้นเขาจึงค่อย ๆ ประคองอุ้มร่างขาวดุจหยวกของเ้าจันทร์ขึ้นโดยมีมือและท่อนขาของเด็กหนุ่มเกี่ยวรั้งร่างกำยำไว้ไม่ยอมปล่อย แล้วจากนั้นฐานฟ้าก็ลุกเดินไปยังตู้ไม้หลังเตี้ยที่ตั้งอยู่มุมห้อง จะเห็นได้ว่าการอุ้มเ้าจันทร์นั้นดูสบายมากสำหรับฐานฟ้าเพราะเขาทำเช่นนี้กับหญิงสาวเป็ประจำ
ทว่าตำแหน่งของตู้ไม้หลังนี้ที่ฐานฟ้ากำลังจะไป มันดันบังเอิญอยู่ใกล้กับร่องไม้ที่เ้าอินใช้แอบดูอยู่ด้านนอก...
5K
