สามคนสนิทหิ้วปีกแม่ทัพใหญ่ผู้มั่นใจในรักแท้ของสาวคนรัก ที่ได้ยินความจริงทั้งสองหูมองเห็นทั้งสองตาของตัวเองและเสียใจที่สุดก็คือ หูตามืดบอดทำร้ายชีวิตผู้หญิงอีกคนที่คิดว่ารักตัวเองจนเลือกฟังความข้างเดียว
ไม่ว่าอีกคนจะอธิบายเช่นไรก็หาได้ใส่ใจไม่ เฝ้าโทษแต่ความผิดของเธอ
และในตอนนี้ วันนี้ยังเขียนหนังสือหย่าให้กับภรรยาของตัวเอง ยังไม่พอพูดจาดูถูกว่าหญิงหม้ายแล้วใครจะมารับเป็เมียต่อ คาดไม่ถึงว่านางก็ใจเด็ดยิ่งนักเขาก็แค่ขู่ไม่คิดเลยว่าภรรยาก็เต็มใจรับใบหย่าไปจริงๆ
ทั้งๆที่นางก็คือเหยื่อของสองแม่ลูกนั้นเหมือนกัน
พอมาถึงที่จวนของตัวเอง ก็บอกคนสนิทพาไปที่ เรือนของฮูหยินที่อยู่เกือบท้ายจวน สามองครักษ์มองหน้ากัน แต่ก็พาเ้านายไปที่เรือน ที่ใช้เป็เรือนหอเมื่อคืน ของอดีตฮูหยินตามที่ท่านแม่ทัพสั่ง
โจวหลี่เฉิงเดินเข้าเรือนเหมือนร่างที่ไร้ิญญาสมควรให้นางด่าทุกอย่างเซียเสี่ยวหลาน
"ข้าจะทำเช่นไรดีจะได้เ้ากลับคืนมาที่จวนได้อีก"
แม่ทัพใหญ่ได้แต่ค่ำครวญในใจ มองเรือนหอที่จัดไว้ให้กับภรรยาของตัวเองเรือนนอนสองห้องหนึ่งห้องโถงห้องครัวเล็กอยู่กับสาวใช้สองคนที่อยู่ถัดไปอีกหลัง
เขามันโง่เอง เรือนหลักเลือกไว้ให้กับหญิงคนรัก แต่อีกคนที่ไม่รักให้อยู่ที่เรือนเกือบท้ายจวน เขาช่างเป็ผู้ชายที่น่ารังเกียจเหลือเกิน โจวหลี่เฉิงเดินเข้าไปในห้องของฮูหยินเก่าได้แต่สะท้อนใจ
หมอนสองใบบนเตียงนอนที่ไม่ใหญ่มาก นอนได้แค่สองคนพอดี เพราะเขาไม่คิดจะมานอนที่นี้กับภรรยาที่ได้มาอย่างไม่ได้ตั้งใจและไม่้า
แม่ทัพเดินขึ้นไปนอนบนเตียงที่คิดว่าจะไม่มาที่นี้อีกหลังจากเข้าหอผ่านไปเมื่อคืนนี้ เป็เขาที่รังแกเซี่ยเสี่ยวหลานทั้งคืน ที่บอกว่าแค่จะมาทำให้นางแค้นใจที่ทำคนรักของเขาเสียใจ แต่เป็ตัวของเขาเองที่อดใจที่จะไม่จับนางกิน เขาคิดแค่ว่าในเมื่อแต่งเข้ามาแล้วก็แค่ทำหน้าที่ให้จบๆไป
ถึงจะไม่มีความรัก แต่ก็ได้เสียเป็เมียมาแล้วและก็ยังติดใจั้แ่ครั้งแรกที่โดนวางยาแต่หมดฤทธิ์ยาก็คือตั้งใจทำทุกรอบรวมถึงเมื่อคืนนี้ที่เข้าหอจนถึงยามเหมาจึงปล่อยให้ภรรยานอนต่อ
พอถึงเที่ยงก็ต้องเสียนางไปเสียแล้ว จะโทษใครนอกจากตัวเองที่โง่งมอย่างที่นางบอก
แม่ทัพหนุ่มนอนลงที่เก่าของฮูหยิน ก้มลงดมกลิ่นหอมที่ติดหมอนให้สะท้อนใจ ผ้าห่มที่ห่มให้ภรรยาก่อนออกจากห้องหอตอนที่นางหลับ โจวหลี่เฉิงน้ำตาไหลรินสะอื่นไห้ ใครจะคิดว่าแม่ทัพใหญ่ก็มีวันเสียใจเหมือนกันในความผิดพลาดและความโง่เขล่า
เขาหลับตาอย่างทรมาน กว่าจะนอนหลับที่ห้องเก่าของเซี่ยเสี่ยวหลานจนถึงเช้า
โจวหลี่เฉิงตื่นมาตอนเช้าในเรือนของอดีตฮูหยิน กินอาหารเช้าที่นี้เลย และสั่งพ่อบ้านให้เตรียมสินสอดที่เตรียมไว้ให้กับสาวคนรักว่าให้ส่งไปที่จวนของบิดาของเซียเสี่ยวหลาน เพราะเขาให้สินสอดนางแค่ห้าสิบหีบเองส่วนของที่ดีอีกร้อยหีบที่เตรียมแต่งจือเหลียนเม่ย เขาชั่งน่าสมเพชอย่างเซียเสี่ยวหลานด่าเขาเมื่อวานนี้จริงๆ
ส่วนสองแม่ลูกนั้นเขาจะเอาคืนให้อย่างสาสมแน่นอนโจวหลี่เฉิงคิดเขากำมือด้วยความแค้นใจที่ตามมารยาหญิงไม่ทัน เก่งแต่ในสนามรบ แต่สนามรักโดนคนรักหักหลังบทเรียนนี้มันแลกมาด้วยความแค้นเกินกว่าจะให้อภัย
"เตรียมเสร็จแล้วไปกันที่จวนของอดีตพ่อตาเซื่ยต้าเหิง ข้าจะเอาสินสอดไปเพิ่มกับเซี่ยเสี่ยวหลานเพิ่มเมื่อวานนี้มันน้อยไป"
แม่ทัพโจวบอกพ่อบ้านให้รีบไปจัดการโดยเร็ว
"ถ้าจัดเสร็จแล้ว มาแจ้งด้วย ข้าจะไปที่จวนของฮูหยินด้วยตัวเอง"
แม่ทัพสั่ง
"อืมพ่อบ้าน ช่วยบอกบ่าวทุกคนด้วยว่าจวนของข้ามีฮูหยินคนเดียวชื่อเซี่ยเสี่ยวหลานเท่านั้นและจะมีนางเพียงคนเดียวตลอดไป"
เขาสั่งก่อนจะเดินเข้าไปในห้องหอเพื่อรอให้พ่อบ้านจัดของให้เรียบร้อย ส่วนเสื้อผ้าเป็คนสนิทไปเตรียมมาให้อาบน้ำกินนอนที่เรือนเก่าของเซี่ยเสี่ยวหลาน
ที่จวนของท่านนายท่านเซี่ยต้าเหิงตอนนี้หลังจากกินมื้อเช้าอิ่มกับบุตรสาวแล้ว ก็นั่งทำบัญชีในห้องหนังสือจากร้านค้าที่ไปส่งสินค้าต่างเมืองกลับมาจึงจะเคลียงานให้จบๆไป
ท่านเห็นลูกสาวกลับมาจวนั้แ่แต่งเข้าไปวันแรกก็โกรธแม่ทัพโจวหลี่เฉิงเป็อย่างมาก แต่บุตรสาวบอกว่า
"ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นให้อยู่เฉยๆเดี๋ยวจะดีเองเ้าค่ะท่านพ่อ ลูกไม่เป็ไรสบายดีไม่ได้รักใคร่ชอบพอ ที่ผ่านมาถือซะว่าใช้กรรม จะได้ไม่ต้องเกิดมาพบเจอกันอีกเ้าค่ะ ท่านพ่อ" เซียเสี่ยวหลานพูดกับบิดา
ตอนนี้สองพ่อลูกช่วยกันทำบัญชีในห้องทำงานของบิดา เซียเสี่ยวหลานอยากช่วยบิดาทำงานให้เสร็จ เพราะท่านเหนื่อยมามากพอแล้ว ไหนจะต้องออกไปที่ร้านผ้าที่ตลาดอีก เมื่อก่อนเซียเสี่ยวหลานก็เคยไปช่วยงานบิดาที่ร้านผ้าเหมือนกัน
มีพักหลังที่นางหัดปักผ้าวาดแบบผ้าอยู่ที่จวน และทำอาหารรอบิดาั้แ่ที่มารดาเสียชีวิตไป ก็ทำให้สาวน้อยเก็บตัวอยู่ที่จวนเป็ส่วนใหญ่จึงไม่คอยมีคนพบเจอเซื่ยเสี่ยวหลานมาสามสี่ปีที่ผ่านมา
ส่วนหนึ่งเพราะเสียใจที่บิดาพานางจือให่ถงกับลูกเข้ามาในจวน สองแม่ลูกเ้ากี้เ้าการทุกอย่างในจวน จนนางเข้าใจบิดาผิดที่พาเมียใหม่เข้าจวนจึงทำให้พ่อลูกห่างกันพักใหญ่
จนบิดาบอกความจริงทุกอย่าง นางจึงเข้าใจบิดาและขออยู่ที่จวนไม่ออกไปไหน จึงทำให้สองแม่ลูกอ้างตัวว่าตัวเองเป็คนโปรดของบิดากระทำการทำร้ายนาง ตอนที่บิดาออกไปต่างเมืองเพื่อส่งสินค้าเองและไปคุยงานใหญ่ในต่างเมืองในหลายปีที่ผ่านมา
ยามอู่พ่อบ้านเข้ามาบอกนายท่านว่า
"ท่านแม่ทัพมาขอพบและนำสินสอดมาเพิ่มให้คุนหนูอีกขอรับ"
บิดามองหน้าลูกสาว เซี่ยเสี่ยวหลานพยักหน้าบอกเชิงว่านางไม่เป็อะไร
"หลานเอ๋อร์จะรับของเขาอีกหรือลูก เมื่อวานให้มาห้าสิบหีบช่างขายหน้ายิ่งนักที่เขาดูถูกลูกสาวของพ่อ ถึงไม่แต่งออกพ่อก็เลี้ยงดูลูกสาวของพ่อได้ หยามกันขนาดนี้ยังกล้ามาอีกหรือข้าว่าจะไม่เอาเื่แล้วนะ"
เสียงบิดาเอ่ยขึ้นเสียงดังลั่นจวนจนบ่าวไพ่ใกลัว
"ใจเย็นเ้าค่ะค่ะท่านพ่อเ้าคะ เอาสิเ้าคะเขาเอาเงินมาให้เื่อะไรจะไม่เอาจริงไหมเ้าคะ เื่อะไรจะให้ฟันฟรีๆตั้งสองคืนเ้าคะ"
เซื่ยเสี่ยวหลานพูดหน้าตาเฉยจนบิดากะแอมเตือนเบาๆลูกสาววเชิงพูดไม่งามตรงเกินลูก
เซื่ยเสี่ยวหลานจึงเกาแด้มแก้เก้อ ที่บิดากะแอมกับมาและยิ้มแห้งๆให้บิดาและพูดว่า
"ก็มันจริงนี้เ้าคะท่านพ่อ"
"ลูกจะไปด้วยไหม"บิดาถาม
"ไม่เ้าค่ะลูกจะทำงานรอที่นี้ เชิญท่านพ่อไปรับมาแทนลูกเลยเ้าคะ ท่านพ่อบ้านท่านไปเปิดห้องคลังสมบัติอย่างเร็วเลยนะเ้าคะ" รวยแล้วเราหึๆเขากล้าเอามาเราก็กล้ารับ เอามาให้หมดจวนเลยยิ่งดีเซียเสี่ยวหลานคิด
แม่ทัพโจวหลี่เฉิงนั่งรอที่ห้องโถงที่รับแขก มีบ่าวเอาน้ำชาและขนมมารับรองเรียบร้อย รอก็แต่นายท่านเ้าของจวนมาพูดคุยของแม่ทัพใหญ่ก็เท่านั้น
"ไม่ทราบว่าท่านแม่ทัพใหญ่มาถึงที่จวนของข้า มีเื่อะไรอีกหรือ"
นายท่านเซียถามทันทีที่มาถึงห้องโถง
แม่ทัพโจวลุกขึ้นทำความเคารนายท่านเซียอย่างนอบน้อมและคลุบเข่าลงขอโทษนายท่านเซื่ย
"ท่านพ่อตา ข้ายอมรับผิดทั้งหมดเื่ที่เกิดขึ้น จนถึงการหย่ากับเซียเสี่ยวหลานที่ข้าไม่ฟังที่นางบอก ยังตามืดบอดจนเขียนใบหย่านาง และวันนี้ข้าสำนึกผิดทุกอย่างขอรับท่านพ่อตา โปรดให้อภัยคนโง่เขลาอย่างข้าด้วยเถิดขอรับ วันนี้นำหีบสินสอดมาให้กับฮูหยินเพื่อขอโทษที่ใจร้อนและไม่มีเหตุผลหูเบาเชื่อคำลวงของซือเหลียนเม่ยจนโดนวางยาในจวนของตัวเอง และยังโดนจัดฉากเพราะนางไม่้าแต่งงานกับข้าขอรับท่านพ่อตา เป็ข้าที่ผิดต่อเซียเสี่ยวหลานทั้งหมดและไม่ขอแก้ตัวใดๆทั้งสิ้นขอรับท่านพ่อตา"
515
