“เ้าอายุน้อยกว่าเ้าหนุ่มน้อยตรงนั้นเสียอีก!....ใยเ้าถึงเรียกมันยังกับว่าเ้าเป็คนแก่ไปได้ล่ะหนุ่มน้อย!?...”
จู่ๆก็มีเสียงของหญิงสาวอายุราวๆ 30พูดขึ้นมาข้างหลังหยุนเฟยอย่างไม่ได้ตั้งตัว!!.......
หยุนเฟยที่ได้ยินเสียงคนกล่าวอยู่ด้านหลังก็พลันตื่นตระหนกขึ้นมา!เพราะมันมิได้รู้สึกตัวเลยแม้แต่นิดเดียว!...เมื่อได้ยินเสียงมันจึงพลันหันกลับไปด้านหลังเพื่อหาต้นตอของเสียง!
เมื่อหยุนเฟยหันกลับมามันกลับต้องขมวดคิ้วขึ้นมา!ข้างหลังของมันที่เมื่อหันไปมองกลับไม่พบเห็นผู้ใดอยู่ตรงนั้น!...แต่กลับมีไอพลังปราณคละคลุ้งอยู่รำไร!...เดิมทีหากเป็ผู้อื่นคงจับตำหนิของพลังปราณที่เล็ดลอดออกมาเพียงเสี้ยวเดียวมิได้เป็แน่!...
แต่หยุนเฟยเป็ใครกัน?ตัวมันที่เป็ถึงมหานักบุญเมื่อเห็นพลังปราณหลุดรอดออกมาจากอากาศ...มันก็พลันส่งกระแสพลังจิตออกมาเพื่อตรวจสอบบริเวณโดยรอบ!...
เมื่อครั้นหยุนเฟยส่งกระแสพลังจิตออกมาตัวมันจึงพลันััได้ถึงบุคคลหนึ่งผู้!อยู่ห่างออกไปเพียงแค่สองก้าวด้านหลังมันเพียงเท่านั้น!...เมื่อมันััได้ดังนั้นก็พลันมองไปทางต้นตอของร่างนั้นทันที!....
เมื่อมันมองมายังร่างหญิงผู้นั้นก็พลันตะลึงขึ้นมาทันตา!...พลังปราณอันมหาศาลที่มันััได้ในตัวนางนั้นหนาแน่นเป็อย่างมาก!เมื่อใตร่ตรองไปสองลมหายใจมันจึงกล่าวออกมาอย่างเผลอตัวว่า!
“ระดับปราณ์ขั้น 7!!!!?”
“!!!?”
หญิงผู้นั้นมิเพียงตะลึงกับหยุนเฟยที่สังเกตุนางเห็นแต่กลับสามารถตรวจสอบระดับปราณของนางได้อีกต่างหาก!เดิมที..หากระดับของผู้ฝึกตนห่างกันสองระดับจะไม่สามารถตรวจจับระดับของผู้ที่อยู่สูงกว่าได้!!...
แต่เ้าหนุ่มตรงหน้ากลับมองแค่ไม่กี่ลมหายใจก็พลันััได้ถึงพลังมวลปราณอันมหาศาลของนางได้อย่างรวดเร็ว!เดิมทีนางแค่อยากจะมาดูสีหน้าค่าตาของลูกเขยไป๋อี้เท่านั้นแต่กลับเจอเข้ากับอัจริยะเหนืออัจฉริยะระดับครึ่งก้าวสู่ปราณจิตเสียได้!!...
เดิมทีเพียงแค่นางถูกหยุนเฟยจับััได้ก็ทำให้นางอับอายมากเกินพอแล้ว!เพราะวิชาที่นางใช้ในการอำพรางตัวนั้นเป็วิชาระดับ์!!!.....เดิมทีหากเป็ผู้าุโธรรมดาๆของสำนักก็คงััถึงนางมิได้...ขนาดผู้ที่อยู่ในระดับปราณ์เช่นเดียวกับนางยังต้องใช้เวลากว่าสิบลมหายใจ!...
เมื่อนางพลันได้สติคืนมาจากอาการตื่นตะลึง!ก็พลันกลอกตามาทางหยุนเฟยอย่างกับมองเห็นสัตว์ประหลาดตัวจ้อยที่พึ่งออกมาจากใข่อย่างไรอย่างนั้น!....
“เ้ารู้!?”
นางเองยังคงตะลึงอยู่กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็พลันหลุดปากถามออกมาอย่างกระวนกระวาย!....ระดับครึ่งก้าวสู่ปราณจิตแต่กลับััถึงนางได้!นี่มิอาจทำให้นางตกลงใจเชื่อได้ในคราแรกนางจึงกล่าวถามออกมา!..
“ข้ายังอ่อนหัดนัก!ข้าทำได้เพียงแค่จับกระแสลมปราณของท่านได้!แต่กลับไม่สามารถมองเห็นกายหยาบของท่านได้!...”
หยุนเฟยพลันทำหน้าบึ้งตึงขึ้นมา!เดิมทีหากระดับของมันกับนางห่างกันแค่สองระดับนางคงจะไม่สามารถแอบเข้ามาข้างหลังมันได้แบบนี้เป็แน่!!....
เมื่อได้ยินคำตอบที่เหมือนกับว่าเื่เมื่อครู่นั้นเหมือนจะไม่มีอะไรพิเศษแม้แต่นิด!ก็พลันทำให้นางขมวดคิ้วเป็ปมขึ้นมา!
….ข้าสิยังอ่อนหัด!ข้าอันเยว่เป็ถึงผู้พิทักษ์ของสำนักแห่งนี้กลับโดนเ้าหนุ่มรุ่นเยาว์อย่างเ้าจับััได้อย่างหมดเปลือก!ข้าล่ะละอายจริงๆ!!....
“เ้าหนุ่มน้อย!?บอกชื่อแซ่ของเ้าให้ข้าได้หรือไม่!?...”
เมื่ออันเยว่นึกถึงความสามารถของหยุนเฟยนางก็พลันกล่ามถามออกมาอย่างใคร่รู้!...
....อัจฉริยะเช่นนี้คงหาไม่ได้ในที่ใดอีกเป็แน่!....เพียงแค่ข้าชุบเลี้ยงเ้าหนูนี่อย่างดี!อนาคตของเ้าหนุ่มนี่ก็คงจะก้าวได้ไกลและรวดเร็วกว่าข้าเป็แน่!...และนี่ก็เป็ผลดีกับสำนักของเราอีกต่างหาก!....
หยุนเฟยที่ได้ยินคำถามของนางก็พลันยิ้มแป้นออกมา!เดิมทีมันนึกว่านางจะถามเื่ที่ถามในคราแรกอีกคราเสียอีก!เมื่อได้ยินว่านางอยากรู้แค่ชื่อแซ่เท่านั้นมีหรือมันจะรีรอ!
“ข้ามีนามว่าเฟยแซ่หยุนขอรับ!”
หยุนเฟยก็พลันตอบไปอย่างเร็วรวด!ตัวมันนั้นรู้สึกได้ว่าบุคคลตรงหน้าคงต้องเป็บุคคลสำคัญของสำนักเป็แน่!เพราะทั่วทั้งทวีปนี้มีผู้ที่ขึ้นไปอยู่ในขั้นปราณจักรพรรดิเพียงแค่หยิบมือเพียงเท่านั้น!....
ในทวีปนี้มีการคงอยู่ของจักรวรรดิอยู่ทั้งหมด 4แห่ง!แต่ละแห่งก็จะมีสำนักหลักของแต่ละจักรวรรดิ7 สำนักใหญ่!....และใน 7 สำนักใหญ่ของจักรวรรดิต้าินี้...ตัวตนของระดับปราณจักรพรรดินั้นมีเพียงผู้เดียวเท่านั้น!นั่นก็คือเ้าสำนักวังวนน้ำแข็ง์!!....
ข่าวที่ท่านผู้นั้นได้ก้าวข้ามขึ้นสู่ระดับปราณจักรพรรดิได้นั้นได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งทวีป!!แม้แต่ตัวมันที่เอาแต่เก็บอยู่ในห้องเมื่อครั้นที่ยังอายุได้เพียง14 ขวบปียังรับรู้ได้!!!นั่นแสดงให้เห็นว่าระดับปราณจักรพรรดิในทวีปแห่งนี้นั้นยิ่งใหญ่ถึงเพียงใด!....
แล้วบุคคลตรงหน้าหยุนเฟยนี่เล่าจะเป็บุคคลพิเศษเช่นไร!?ในเมื่อบุคคลตรงหน้าของมันนั้นอยู่ในระดับปราย์ขั้น7 แล้วจักมิให้เป็บุคคลสำคัญของสำนักแห่งนี้หรอกหรือ!?....หยุนเฟยเองก็พลันคิดไปไกลว่าบุคคลที่อยู่ตรงหน้าอาจจะเป็รองเ้าสำนักก็เป็ไปได้!...
“ข้ามีนามว่าอันเยว่!.....”
อันเยว่ทำท่าเหมือนจะรู้ความ้าของหยุนเฟยนางจึงกล่าวตอบออกไปอย่างรู้ใจ!
“อันเยว่!?...”
หยุนเฟยที่ได้ยินชื่อของนางคราแรกก็พลันขมวดคิ้วขึ้นมา!
....มิใช่รองเ้าสำนักหรอกหรือ!?...แต่กลับมีแซ่เหมือนกันกับเ้าสำนัก!นางอาจจะเป็คนในครอบครัวของเ้าสำนักก็เป็ได้!
หยุนเฟยที่ััได้ว่าอายุของนางที่อยู่ราวๆ 30นั้นเป็ของจริง!ด้วยพลังจิตอันมหาศาลของมัน...มันจึงจับได้แม้กระทั่งอายุที่แท้จริงของนาง!ทำให้มันพลันตัดสินใจไปว่าอาจจะเป็ญาติห่างๆก็เป็ไปได้!....เพราะเดิมทีขณะที่มันเดินทางมาพร้อมกับไป๋อี้มันจึงได้รู้เื่ทางนี้มามากเช่นกัน!....
เื่อันเทาเ้าสำนักอาชา์นั้นมันก็พอรู้อยู่คร่าวๆจากปากของไป๋อี้ว่า!อันเทานั้นเมื่อสองเดือนก่อนก็ได้ขึ้นไปสู่ระดับครึ่งก้าวสู่ปราณจักรพรรดิเรียบร้อยแล้ว!...ส่วนอายุนั้นออกจะมากไปหน่อยเมื่อเทียบกับเ้าสำนักวังวนน้ำแข็ง์อย่างหลิงอวิ๋นที่ก้าวเข้าสู่ระดับปราณจักรพรรดิได้เมื่อตอนที่นางอายุเพียงแค่30 ปีเศษๆเท่านั้น!...อันเทากลับใช้เวลาในการขึ้นมาอยู่ในระดับครึ่งก้าวสู่ปราณจักรพรรดิกว่า80 ปี!...
เมื่อมันนึกถึงเื่นี้ขึ้นมาตัวมันก็พลันเกือบหลุดขำออกมาอย่างเสียมารยาท!...เดิมทีตัวมันนั้นคิดว่าเมื่อการเวลาเปลี่ยนระดับปราณของผู้คนจะก้าวล้ำขึ้นเสียอีก!
แต่นี่กลับเป็เื่ตลกอันใดกัน!?มิเพียงแต่ไม่สามารถค้นพบระดับที่อยู่เหนือระดับจักรพรรดิาเพียงเท่านั้น!แต่ผู้คนในทวีปนี้กลับไม่อาจรู้ได้เลยว่าระดับที่อยู่เหนือกว่าระดับจักรพรรดิเทพนั้นคือระดับอับใดกันแน่!....
เมื่อนึกถึงเื่นี้มันก็พลันลำลึกถึงอดีตขึ้นมา!ตัวมันนั้นหากไม่ได้หมกมุ่นอยู่กับการแก้แค้นจนตัวตายก็คงจะไม่สามารถขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดของมวลมนุษย์ได้เป็แน่!...
เพราะหลังจากที่นิกายปราณศักดิ์สิทธิ์ร่วมมือกับพระเ้าหักหลังตระกูลหยุนนั้น!หยุนเฟยมีอายุเพียงแค่ 19ปีเพียงเท่านั้น!และระดับของมันก็อยู่เพียงแค่ระดับปราณผืนฟ้าเพียงเท่านั้นซึ่งถือว่าต่ำต้อยมากนักในตระกูลหยุน
ทั้งนี้ทั้งนั้นมิใช่เพราะมันอ่อนด้อยไร้ความสามารถแต่อย่างใด!เพียงแต่หลังจากที่มันก้าวขึ้นสู่ระดับปราณผืนฟ้านั้นมันโดนท่านย่าทวดของมันกำชับไว้ว่าตัวมันต้องเป็ผู้หลอมโอสถระดับนักบุญให้ได้เสียก่อนจึงจะอนุญาตให้ฝึกหลอมลมปราณได้อีกครา!!...
ซึ่งเหตุผลนี่นี้เองในหนึ่งหมื่นปีก่อนจึงได้เกิดเหตุการฟ้าถล่มดินทลายไปทั่วทั้งภพ!...เพราะจู่ๆตระกูลหยุนแห่งทวีปปราณศักดิ์สิทธิ์พลันปรากฏอัจฉริยะเหนือกว่าบรมโคตรอัจฉริยะออกมา!
หยุนเฟยที่ทำการฝึกหลอมโอสถกว่า 6 ปี!หกปีเพียงเท่านั้นก็สามารถเหยียบย่างก้าวขึ้นเป็ผู้ที่อยู่ในจุดสูงสุดของมวลมนุษย์หรือก็คือมหานักบุญ!!....และยังเป็มหานักบุญคนที่เก้าในภพนี้อีกต่างหาก!....
เมื่อมันได้ขึ้นมาเป็มหานักบุญมันก็พลันได้รับอนุญาติจากท่านย่าทวดของมันให้ฝึกหลอมลมปราณต่อ!!..
ครั้นเมื่อสำนักปราณศักดิ์สิทธิ์หักหลังตระกูลหยุนมันจึงพลันทำการทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองนั้นมีความสามารถพอจะล้มล้างนิกายนี้ไปจนสิ้นได้!...
ซึ่งวันนั้นก็มาถึงวันที่มันได้ก้าวขึ้นสู่ระดับเหนือจักรพรรดิา!....
มันคิดเื่นั้นจนเพลินถึงขั้นลืมสิ่งรอบๆข้างไปเสียแล้ว!....เมื่อครั้นผ่านไปกว่าหลายสิบลมหายใจมันจึงพลันได้สติกลับคืนมา!.....แต่อันเยว่ที่อยู่ตรงหน้ามันกลับพลันหายไปเสียแล้ว!....ไม่เหลือร่องรอยใดๆเลยแม้แต่น้อย!!....
หยุนเฟยเมื่อเห็นดังนั้นก็พลันถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะใช้วิชาย่องชมจันทร์ขับเคลื่อนตัวเองไปยังในเมืองต้าิทันที!!.....
“ข้าชักจะรอไม่ไหวแล้วสิ!!....สมบัติ์ชิ้นนี้จะมีอะไรพิเศษกันแน่!?”
To be continue……
********************
ตอนต่อไปมีเเนวโน้มว่าจะเป็ตอนพิเศษนะครับ^^
ตอนนี้นิยายที่ดองไว้เกลี้ยงไปหมดเเล้ว!เนื่องด้วยทางไรท์เตอร์ง่วนอยู่กับงานจึงไม่ค่อยมีเวลาว่างดองต่อ
หากลงช้ากว่ากำหนดก็ต้องของอภัยรีดเดอร์ทุกๆคนมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ^^
856
