เอ็นเจลยิ้มบางๆ อย่างผ่อนคลาย ตั้งใจแต่งตัวพรมน้ำหอมอย่างประณีต ก้มมองฝ่ามือของตัวเองอย่างพินิจพิจารณา นึกถึงตอนที่เริ่มพิการใหม่ๆ าแภายนอกเขียวช้ำอย่างน่ากลัว ทว่าแผลภายในหนักกว่า ฝ่ามือสองข้างชุ่มไปด้วยเื เล็บมือสองข้างหลุดลุ่ยจากการจิกตะกายพื้นเพื่อลากร่างกายที่แสนบอบช้ำไปในที่ที่ปลอดภัย ก่อนจะถูกซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์แถวนั้นลากไปรุมสะกำเสียก่อน
กว่าจะรอดมาได้นั้นช่างยากเหลือเกิน แต่เขาก็ยังอุตส่าห์รอดมาได้ตั้งห้าปี สุดท้ายก็ดวงซวย โดนซอมบี้บุกพื้นที่ชั้นนอกสุดของกำแพง และกลายเป็อาหารว่างของตัวประหลาดเพราะลากสังขารหนีไม่ทัน
เอ็นเจลมองมือเรียวสวยสองข้างที่ในอดีตเคยพาเขารอดตายได้หลายต่อหลายครั้ง เขาสัญญากับตัวเองว่าชาตินี้เขาจะดูแลรักษามือของตัวเองให้คงสภาพเช่นนี้ตลอดไปแม้ในวันสิ้นโลก เพื่อทดแทนที่มือคู่นี้อุตส่าห์ทำงานอย่างหนักมากในอดีต
เอ็นเจลกดรหัสห้องนิรภัยอย่างรวดเร็ว จำได้ว่าเมื่อชาติที่แล้ว ตนยอมบอกรหัสผ่านห้องนิรภัยแก่สามีเนื่องในโอกาสครบรอบวันแต่งงาน ซึ่งเป็ปีสุดท้ายก่อนถึงวันสิ้นโลก
ชาตินี้น่ะเหรอ ฝันไปเถอะ!! ไอ้สารเลวนั่นมีสิทธิ์อยู่ในบ้านเขาถึงแค่เย็นนี้เท่านั้นแหละ!
เอ็นเจลนั่งมองเอกสารเ้าของกรรมสิทธิ์ในบริษัทต่างๆ ที่พ่อแม่มอบไว้ให้ก่อนตาย เขาอ่านรายละเอียดด้านในอย่างรอบคอบพลางวางแผนเตรียมพร้อมสำหรับปลายปีหน้าอย่างละเอียด ถึงแม้เขาจะเลิกกิจการทั้งหมด แต่ทรัพย์สินที่เหลือก็เพียงพอให้เขาใช้ไปได้อีกทั้งชีวิตสบายๆ โดยไม่ต้องดิ้นรนอะไรมากมาย
อย่างนี้เองสินะ ปรสิตสองตัวนั้นเลยทำตัวเงียบๆ ไม่ให้เขาระแคะระคายอะไร จะได้สูบเืสูบเนื้อเขาไปได้เรื่อยๆ
เอ็นเจลกดโทรศัพท์หาเลขาคนเก่าของพ่อเพื่อขอให้อีกฝ่ายหาทนายมือดีให้ พออีกฝ่ายรู้ว่าเอ็นเจล้าจะทำอะไรก็รีบตอบรับด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจ ก่อนจะรีบบอกว่าตนได้สืบเื่สามีเอ็นเจลไว้แล้วเพราะตนไม่ไว้ใจ ตอนนี้เขามีข้อมูลของเมียน้อยสามีทั้งหมด ไม่ว่าจะที่อยู่ เบอร์โทร ที่ทำงาน บ้านพ่อแม่ ทรัพย์สินที่ถือครอง แม้กระทั่งชื่อหมาที่สองคนนั้นเลี้ยงเขาก็มี และจะรีบส่งให้ภายในวันนี้ด้วยตัวเอง
ใบหน้าสวยกดยิ้มอย่างสมเพชในตัวเอง ทั้งๆ ที่มีคนรอบข้างคอยเตือนเขาอยู่ตลอดแท้ๆ แต่ก็ยังโง่หลงเชื่อคำพูดหวานหูของหมาจรจัดมากกว่าคนใกล้ชิดไปเสียได้ ในเมื่อมีโอกาสอีกครั้ง เขาก็จะใช้โอกาสครั้งนี้อย่างดีที่สุด เขาจะดูแลคนรอบตัวของเขาให้ดี ให้สมกับความรักที่ทุกคนมอบให้เขาอย่างจริงใจ
เอ็นเจลยังบอกคุณเลขาไปอีกว่าตน้ารู้เื่ความเป็ไปในบริษัทแม่ที่ตนให้สามีไปดูแล ที่ผ่านมาั้แ่เขาให้อีกฝ่ายเข้าไปบริหารแทน เขาอยากรู้ว่าใครบ้างที่สร้างเส้นสายไว้กับผู้ชายคนนั้นไว้ แล้วเส้นสายที่ว่านั้นหนาแน่นขนาดไหน รวมถึงความเคลื่อนไหวของบัญชีด้วย เขาอยากรู้ว่าตอนนี้ถูกยักยอกออกไปเท่าไหร่แล้ว
เลขารุ่นใหญ่รับคำเสียงหนักแน่นและวางสายไป เอ็นเจลมองดูนาฬิกาเล็กน้อยก่อนจะเปิดประตูห้องนอนเดินลงไปด้านล่าง และทำสัญญาณมือบอกให้แม่บ้านยกอาหารเช้ามาเสิร์ฟ
“เจล ตกลงเจลได้ทบทวนตัวเองหรือยัง ทำไมถึงดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย” จักรกฤษณ์เดินหน้ามุ่ยมาหา บ่งบอกอารมณ์ฉุนเฉียวที่้าการง้องอนจากเขาอย่างในอดีต หรือไม่ก็้าของขวัญปลอบใจตามประสาปลิงดูดเื
“ผมไม่จำเป็ต้องทบทวนตัวเอง คุณนั่นแหละคิดได้หรือยัง ว่าจะย้ายออกไปวันไหน” เอ็นเจลจิบน้ำส้มพลางตอบอย่างไม่รีบร้อน ค่อยๆ รับประทานอาหารเช้าด้วยท่าทีสุภาพอย่างเคย
“นี่เจลเป็อะไรไป เจลไม่เคยเป็อย่างนี้มาก่อนนะ เจลพูดอะไรออกมาเจลรู้ตัวบ้างมั้ย” อีกฝ่ายทำท่าทีราวกับเ็ปแทบขาดใจ ดวงตาแดงก่ำราวกับฝืนกลั้นไว้ แสดงดีจนเอ็นเจลอยากจะปาถ้วยรางวัลให้หลายๆ ใบ
“คุณทำอะไรมาก็ย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ เอาเป็ว่าผมเตรียมใบหย่าไว้แล้ว และคุณก็ช่วยคืนทรัพย์สินของผมที่ผมเคยละเมอให้คุณไว้มาคืนให้หมดด้วย ผมอยากได้คืน” เอ็นเจลยังคงพูดด้วยท่าทีนิ่งสงบไม่ทุกข์ร้อน จนอีกฝ่ายหมดความอดทน เดินเข้ามากระชากแขนเรียวบางของเอ็นเจลให้ลุกขึ้นมาประจันหน้า
“พี่ไม่หย่า!! แล้วพี่ก็ไม่มีอะไรจะคืนเจลด้วย!! นั่นมันเป็ทรัพย์สินของเรา! อะไรที่มันเป็ของเจล มันก็คือของพี่ เพราะเราแต่งงานกันแล้ว เลิกฝันที่จะเอาอะไรไปจากพี่ได้เลย ยังไงพี่ก็ไม่หย่า!!”
คุณมณีหัวหน้าแม่บ้านรีบเข้ามาประชิดทันทีเพื่อแกะแขนของจักรกฤษณ์ออกจากเอ็นเจล ในขณะที่แม่บ้านคนอื่นๆ เอาแต่มองอยู่ห่างๆ เอ็นเจลกวาดสายตาไปทั่วจนมาหยุดที่หน้าของจักรกฤษณ์ ก่อนจะแค่นยิ้มลึก
“ถ้าไม่เซ็นหย่าก็ไม่เป็ไร ผมไม่แคร์หรอกถ้าใครจะมองว่าผมเป็พ่อม่ายสามีตาย!”
“มันจะมากเกินไปแล้วนะเว้ย!!”
จักรกฤษณ์เงื้อฝ่ามือขึ้นสูง คุณมณีรีบมาขวางไว้ทันที แต่ก่อนจะเกิดการลงไม้ลงมือ หน้าประตูบ้านก็เกิดเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้น ก่อนประตูจะเปิดออก พร้อมกับปรากฏร่างสูงใหญ่ของชายฉกรรจ์หลายคนเข้ามาในบ้าน
“ปัง!!!”
“ปล่อยหลานกูเดี๋ยวนี้! ไม่งั้นหัวมึงเป็รูแน่!”
เอ็นเจลเผยรอยยิ้มออกมาทันทีที่เห็นร่างสูงใหญ่ของผู้เป็อา ข้างกายยังมีลูกพี่ลูกน้องตัวโตของเขามาด้วย ในบรรดาเหล่าชายฉกรรจ์ที่มา ทุกคนมีอาวุธสีดำมะเมื่อมอยู่ในมือทุกคน ทำให้สีหน้าของจักรกฤษณ์ซีดลงอย่างเห็นได้ชัด แรงบีบรัดที่ข้อมือหายไปอย่างรวดเร็ว
“จ..ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ ผมกับเจลแค่ทะเลาะกันนิดหน่อย ผมไม่มีเจตนาที่จะทำร้ายเจลเลยนะครับ ผมสาบานได้ มีอะไรก็ค่อยๆ คุยกันก่อนเถอะครับ”
จักรกฤษณ์โบกมือปฏิเสธอย่างลนลาน ใบหน้าขาวซีดเผือดไร้สีเื ฝ่ามือสองข้างมีเหงื่อซึมจนเปียกแฉะ เอ็นเจลที่เห็นสภาพว่าที่ ’อดีตสามี’ ในอีกไม่กี่ชั่วโมงด้วยความสมเพช พลางแสยะยิ้ม
“กูไม่สนว่ามึงจะรู้สึกยังไง กูรู้แค่หลานกูไม่้ามึงแล้ว มึงไสหัวออกไปจากบ้านหลานกูเดี๋ยวนี้เลย อ้อ! ก่อนไป มึงคายสมบัติที่หลอกเอาไปจากหลานกูมาให้หมด ไม่งั้นมึงก็อมะุอยู่ที่นี่แทน”
สิงห์พูดข่มขู่อีกฝ่ายด้วยท่าทางคุกคาม สายตาของจักรกฤษณ์จับจ้องอยู่ที่อาวุธสีดำมะเมื่อมที่ขึ้นนกพร้อมยิงตลอดเวลา แม้ใจจริงอยากจะกระโจนออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด แต่พอต้องรู้ว่าจะต้องคืนสมบัติที่ตนอุตส่าห์กอบโกยมาได้คืนเ้าของไป อีกด้านในหัวใจจึงขัดขืนเต็มที่
“ผมไม่รู้ว่าเจลบอกอะไรคุณอาบ้าง แต่ของที่เจลให้ผมในตอนนั้นผมให้คืนไม่ได้จริงๆ ทุกอย่างถูกโอนเป็ชื่อผมตามกฎหมายไปแล้ว ผมจึงมีสิทธิ์ตามกฎหมายเต็มที่ที่จะไม่ยินยอมส่งคืนให้พวกคุณ”
เสือ ลูกชายของสิงห์หัวเราะจนดังลั่นห้องโถงกว้าง ก่อนจะเตะเสยคางอีกฝ่ายอย่างเต็มแรง จักรกฤษณ์ล้มหงายหลัง เขาเจ็บจนแทบสลบเหมือด แต่เสือก็ยังตามเอาเท้ามาเขี่ยหัวของอดีตสามีน้องชายด้วยท่าทีเยาะเย้ย
“มึงคิดจริงๆ เหรอว่าถ้ามึงไม่ยินยอม กูก็ไม่ได้ของคืนจากมึง เอาจริงๆ ทรัพย์สินแค่นั้นมันก็ไม่เท่าไหร่หรอก กูจะหาให้น้องกูมากกกว่านี้เท่าไหร่ก็ได้ แต่สิ่งที่กู้าคือให้คนอย่างมึงมันไม่เหลืออะไร ตอนเข้ามามึงมีอะไรติดตัวมาแค่ไหน ตอนออกไปมึงก็เอาไปแค่นั้น แต่ถ้ามึงยืนยันว่าอยากจะได้ของๆ น้องกู งั้นเดี๋ยวกูจะแถมลูกปืนกรอกปากให้มึงอีกสักเม็ดสองเม็ดเป็ของขวัญส่งท้าย ดีมั้ย”
จักรกฤษณ์กลัวจนแทบฉี่ราด แต่ก็ยังไม่วายะโถามภรรยาด้วยน้ำเสียงโวยวาย
“เจล!! ตกลงพี่ผิดอะไรกันแน่!! ทำไมเจลทำกับพี่แบบนี้!! แค่พี่กลับบ้านตอนเช้าแค่นี้เจลถึงกับต้องพาญาติมารุมพี่เลยเหรอ ที่ผ่านมาเจลไม่รักพี่บ้างหรือไง ทำไมถึงต้องมาทำร้ายกันแบบนี้”
เอ็นเจลยิ้มเ็า ปรายสายตามองคนที่นอนอยู่บนพื้นอย่างโกรธแค้น กล้าที่จะถามว่าตนเคยรักอีกฝ่ายมั้ย เพราะทั้งรักทั้งโง่ ชาติที่แล้วตนจึงต้องตายอย่างอนาถ ในเมื่อชาตินี้เขาอุตส่าห์มีโอกาสแล้ว มีเหตุผลอะไรที่เขาจะไม่ล้างแค้นกัน
“คุณคิดจริงๆ เหรอ ว่าผมจะเชื่อเื่ที่คุณปั้นมาหลอกผมอีก ที่ผ่านมาคุณโกหกผมมากมายขนาดไหนคุณย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ เื่ครอบครัวลับๆ ของคุณ ผมรู้มาสักพักแล้ว เื่ที่ว่าคุณกลับเช้าก็เป็เพราะคุณไปกกกับมันมา ได้ยินว่ากำลังจะมีมารหัวขนด้วยกันนี่ ผมก็ยอมหย่าให้แล้วไง แค่คืนของที่ผมเคยให้มาก็พอ ส่วนเงินที่โอนให้ใช้ทุกเดือนนั่นผมไม่เอาคืน ถือซะว่าเป็ค่าตัวของคุณตลอดเวลาที่ผ่านมาก็แล้วกัน”
“พี่ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่จริง! แค่คำพูดลอยๆ ของใครก็ไม่รู้ เจลถึงกับต้องหย่ากับพี่เลยเหรอ พี่้าหลักฐานที่เจลมากล่าวหาพี่แบบนี้ พี่ไม่ยอมนะเจล!!”
เสือเตะเข้าลิ้นปี่ของจักรกฤษณ์อีกครั้งอย่างไม่ออมแรง ทำเอาคนบนพื้นจุกจนพูดไม่ออก มือหน้าจิกเส้นผมอีกฝ่ายขึ้นมาจนตัวลอย
“ถ้ามึงจะเอาก็ได้นะ หลักฐานน่ะ แต่กูไม่รับประกันว่าเมียน้อยที่มึงซุกไว้จะเป็อะไรไประหว่างทางหรือเปล่า คนของกูออมแรงไม่เป็ซะด้วยสิ”
“คุณเสือครับ ถ้าไม่ออมแรงแล้วเกิดเป็อะไรไปขึ้นมา เราจะขาดหลักฐานพยานบุคคลตอนขึ้นศาลนะครับ ยิ่งมีเด็กอยู่ในท้องด้วยแล้วยิ่งทำให้คดีจบง่าย ยังไงบอกให้เด็กๆ พวกนั้นออมแรงเสียหน่อยก็ดีครับ” ทนายร่างโปร่งเอ่ยแย้งเสียงเรียบ เสือหันไปพยักหน้าเบาๆ อย่างรับรู้ ก่อนจะปล่อยมือที่จิกหัวอีกฝ่าย จนหัวของจักรกฤษณ์กระแทกพื้นเสียงดัง
จากที่หน้าซีดแล้วก็ซีดลงไปอีกเนื่องจากหัวแตกและเสียเืไปพอสมควร จักรกฤษณ์เริ่มสติหลุดอีกครั้ง ดวงตาเ้าเล่ห์หลุกหลิกไปมา ก่อนจะรีบคลานมากอดขาเอ็นเจลพลางละล่ำละลักแก้ตัวเป็พัลวัน
“มะ..ไม่จริงนะเจล อันที่จริงแล้ว พะ..พี่แค่ แค่โดนผู้หญิงคนนั้นตามตอแย พี่ยอมรับว่าพี่พลาดไปหนหนึ่ง แต่ก็เพราะพี่โดนหลอก พี่ไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้นเลยนะ พี่รักแค่เจลคนเดียวจริงๆ ส่วนเด็กคนนั้น พี่ตั้งใจจะให้เขาเอาออก แต่พี่มาคิดดูอีกที พี่อยากให้เจลเป็แม่ให้เขา เจลอยากมีลูกไม่ใช่เหรอ ที่หายไปเมื่อคืนพี่ก็แค่ไปเคลียร์มา มันไม่มีอะไรจริงๆ นะครับ”
“อย่าพูดอีกเลยครับ คิดว่าผมรู้มาได้ถึงขนาดนี้แล้ว ยังจะมาโกหกผมได้อีกเหรอ คนอย่างผมถ้าไม่รู้ลึกรู้จริงก็จะไม่พูดออกมาเด็ดขาด ถ้าไม่อยากให้อะไรมันเลวร้ายไปมากกว่านี้ ยอมเซ็นหย่าแล้วก็คืนของผมมาเถอะครับ เื่จะได้จบๆ กันไปเสียที”
“เจล..พี่รักเจลจริงๆ นะครับ เราอย่าหย่ากันเลยนะที่รัก พี่เสียเจลไปไม่ได้จริงๆ พี่สัญญาว่าจะไม่มีครั้งต่อไปแล้ว พี่จะรักแต่เจลคนเดียว พี่จะซื่อสัตย์กับเจลคนเดียว เจลให้โอกาสพี่นะ พี่ขอร้อง เราอย่าแยกกันเพราะพี่ทำพลาดครั้งเดียวเลยนะ”
“ผมไม่สนว่าคุณจะพูดอะไรอีก เงื่อนไขของผมมีแค่นี้ ถ้าคุณไม่ยอมรับ มันก็เป็สิทธิ์ของคุณ แต่มันก็เป็สิทธิ์ของผมเหมือนกันที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ผม้า” เอ็นเจลพูดด้วยน้ำเสียงราบเรื่อยแต่ชวนให้ขนลุก
สุดท้าย จักรกฤษณ์ก็ยอมเซ็นโอนคืนทรัพย์สินทั้งหมดแก่เอ็นเจล พร้อมทั้งเซ็นยินยอมหย่าด้วยสภาพร่อแร่ ก่อนจะถูกคนของอาสิงห์หิ้วปีกออกไปทิ้งนอกคฤหาสน์
450
![[จบ] เขียนรักใหม่ด้วยหัวใจดวงเดิม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717754265_67667408.webp)
