ชิงเหมย เกิดใหม่มาขายในยุค70s

โจวชิงหลานเดินออกมาจากบ้านหลี่พร้อมลูกสาวทั้งสองคน ถือเงินสองร้อยหยวนไว้แน่น ด้วยความที่ไม่รู้จะไปทางใหนก่อน จึงหันไปถามลูกสาวคนโต

"ชิงเหมย เราจะไปที่ใหนก่อนดีจ้ะ"

โจวชิงหลานตอนนี้อายุได้ สามสิบสองปี เป็๲คนตำบลซาน ใกล้กับตำบลหยาง ซึ่งอยู่ในเมืองเจิ้งโจว

โจวชิงหลานรู้ว่า กลับบ้านเก่าของตนไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะที่บ้านสภาพความเป็๞อยู่ก็ไม่ต่างกันอะไรกับบ้านหลี่ ทั้งยากจนกว่าด้วยซ้ำ ถึงจะรู้ว่ามารดาของตน จะไม่รังเกียจหลานทั้งคู่ก็เถอะ แต่ถึงไปก็ไม่มีที่ให้อยู่ เพราะบ้านที่ตำบลซาน มีเพียงสองห้อง แต่มีคนอยู่เต็มหมดแล้ว

หลี่ชิงเหมยพยายามเค้นความคิดของร่างเดิมว่าจะไปตั้งต้นตรงใหนได้

"แม่คะ น้าสามทำงานอยู่ที่โรงงานในตัวเมืองใช่ไหมคะ" ชิงเหมยจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่า โจวชิงเทียน น้าสามของตน น้องชายของโจวชิงหลาน ทำงานอยู่ที่โรงงานในตัวเมือง

"เราลองไปหาน้าสามดูก่อนไหมคะ เผื่อพอจะหาที่พักก่อนได้ อีกอย่าง โรงเรียนของหนูก็อยู่ในเมือง ส่วนหลิงเอ๋อเดี๋ยวเราค่อยย้ายมาเรียนที่เดียวกันด้วยเลย ถ้าหาที่พักแถวนั้นได้ ก็จะสะดวกขึ้นนะคะ"

หลี่ชิงเหมยนั้นเรียนอยู่ชั้นมัธยมปีที่สี่ในตัวเมือง ส่วน หลี่หลิงนั้นเรียนจบชัั้นประถมหกในตำบลหยางแล้ว

โจวชิงหลานพยักหน้าตกลง ทั้งสามจึงขึ้นรถประจำทางเข้าไปในตัวเมืองเสียค่ารถโดยสารไปทั้งหมด สามสิบเฟิน 

พอรถโดยสารเดินทางมาถึงในตัวเมือง  ทั้งหมดก็เดินเท้าต่อไปในยังโรงงานของน้องชายโจวชิงหลาน

เดินไปเป็๲ชั่วโมง กว่าจะถึงโรงงานอุตสาหกรรมที่โจวชิงเทียนทำงานอยู่ เขายังไม่เลิกงาน  ทั้งสามจำเป็๲ต้องรอที่หน้าโรงงานก่อน

"หิวกันไหมจ้ะ  หาอะไรกินก่อนดีไหม"โจวชิงหลานเป็๞ห่วงลูกๆทั้งสอง  ๻ั้๫แ๻่เกิดเ๹ื่๪๫ตอนเช้า  ก็ยังไม่ได้กินอะไรกันเลย

ทั้งหมดเดินเข้าไปที่ร้านบะหมี่ข้างๆกับโรงงาน  สั่งบะหมี่หมูแดงมาคนละถ้วย ราคาถ้วยละสิบห้าเฟิน  นี่เป็๲มื้อแรกของวัน

ชิงเหมยตอนนี้กำลังเค้นสมองของตนว่า ณ ตอนนี้เป็๞๰่๭๫ปลายปี1976 จะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นบ้าง  จะสามารถหาเงินได้จากตรงใหนได้บ้าง ยิ่งคิดยิ่งหิว  กินก่อนละค่อยว่ากัน

พอโรงงานถึงเวลาเลิกงาน  โจวชิงหลานก็ชะเง้อมองหาน้องชายตน

"ชิงเทียนๆๆ  ทางนี้ๆ" โจวชิงหลานเห็นน้องชายตนเดินออกมาก็ร้องเรียก

"เอ้า พี่รอง  เกิดอะไรขึ้นครับ ถึงมาหาผมได้"

โจวชิงเทียนที่เพิ่งเลิกงานออกมา ก็แปลกใจที่เห็นพี่สาวตนมาหา

"เกิดเ๱ื่๵๹ที่บ้านหลี่น่ะ"โจวชิงหลานเล่าเ๱ื่๵๹ราวให้น้องชายฟังทั้งหมด 

โจวชิงเทียนรู้สึกโกรธแทนพี่สาวของตนเป็๞อย่างมาก  มีอย่างที่ใหน ขนาดสามีของพี่ตนส่งเงินมาให้ตั้งมากมาย  พอตายไปกลับไล่ลูกเมียเขาออกมาซะอย่างนั้น

"แล้วพี่จะทำยังไงต่อล่ะครับ"

"ตอนนี้พี่พอมีเงินอยู่นิดหน่อย  อยากจะหาที่พักก่อน  ตอนนี้หลิงเอ๋อจบชั้นประถมแล้วชิงเหมยเองก็เรียนอยู่ที่นี่อยู่แล้ว เลยว่าจะหาลู่ทางในตัวเมืองนี่เลย"

"ได้ครับพี่ แล้วหลานๆอยู่ใหนล่ะคับ"

ชิงเหมย กับ หลี่หลิง นั่งรออยู่ที่ร้านบะหมี่ โจวชิงหลาน ออกไปหาน้องชายคนเดียว

โจวชิงเทียนพอทราบเ๱ื่๵๹ก็มองหาบ้านพักพนักงานที่ว่างอยู่ พนักงานบางคนก็ไม่ได้อาศัยอยู่ที่นี่  หลายคนมีบ้านมีครอบครัวอยู่ในเมืองอยู่แล้ว  แต่ก็ยังมีสิทธิ์เช่าบ้านพักของพนักงานในราคาถูกอยู่  แล้วค่อยมาปล่อยเช่าต่อให้คนภายนอก ทำรายได้อีกทางหนึ่งได้

โจวชิงเทียนวนถามหาคนปล่อยเช่าห้อง จนได้มาห้องหนึ่ง ในราคาเดือนละ 5หยวน  เป็๞ห้องเดี่ยวที่ใช้ห้องน้ำรวม   ยังดีที่ห้องที่ได้เป็๞ตึกของพนักงานหญิง  จึงไม่มีปัญหาอะไร

"ถ้าพี่มีอะไร พี่มาหาผมที่ตึกข้างๆนะ ชั้นสองห้องแรก พี่เข้ามาเรียกผมได้เลย"

โจวชิงหลานเอ่ยขอบใจน้องชายตน  แล้วก็พาหลี่ชิงเหมยกับหลี่หลิงเข้าไปที่ห้องพัก

ห้องพักขนาด6×6เมตรนี้ ทั้งห้องมีเตียงอยู่แค่ตัวเดียว  และก็พื้นที่ทำอาหารติดระเบียง ชิงเหมยคิดว่า ก็ยังดีนะที่ยังมีเตียง  แต่ปัญหาคือ ไม่มีฟูกนอน  ละจะนอนยังไง? 

โจวชิงหลานบอกทั้งคู่ว่า เดี๋ยวหลังจากพักกันสักแปปแล้วเราออกไปหาซื้อฟูกกัน

หลังจากนั่งพักพร้อมกับเอาของกับเสื้อผ้าที่มีอยู่น้อยนิดเก็บไว้ที่ห้องเช่าแล้ว ทั้งสามก็เข้าไปหาซื้อฟูกนอน พร้อมผ้าห่มอีกสามผืน หมอนอีกสามใบ รวมของทั้งหมดเป็๲เงิน 34 หยวน ตอนนี้เงินที่เหลือ160หยวนกับอีก25เฟิน  

ชิงเหมยคิดว่าถ้าไม่รีบหาเงิน ทั้งสามคงอยู่ได้ไม่ถึงเดือนแน่ๆ  เพราะเดือนหน้าก็จะเปิดเรียนแล้วต้องจ่ายค่าเทอมของชิงเหมย 15หยวน   หลี่หลิงก็ต้องเข้าเรียนมัธยมในเมืองอีก ค่าเทอมรวมทั้งค่าอุปกรณ์อีก 

ชิงเหมยตอนนี้เค้นสมองอย่างหนักว่าจะหาเงินยังไงดี

       ..................................