ขอบคุณที่หย่าฉัน ไอ้คุณสามีเฮงซวย

ตอนที่176 อยากมีปัญหากับพวกเราไหม

“ฉันเอง!.....มีอะไรไหม?”จ้าวหลงส่ายหน้าที่พบว่าเกิดความวุ่นวายขึ้นกับภรรยา

เขาก้าวเดินออกไปยืนเคียงคู่กับณิชาด้วยความมั่นใจพลางกวาดสายตามองผู้คนเหมือนกับหาเรื่องในทีว่าจะมีใครกล้าต่อกรกับตนเองหรือไม่

ถึงแม้ว่าแขนสองข้างจะมีผ้าพันแผลพันไว้เพราะได้รับบาดเจ็บจากด่านวายุพิฆาตทว่าความแข็งแกร่งของเขาที่แสดงให้ทุกคนประจักษ์ในการทดสอบที่เพิ่งเสร็จสิ้นทำให้ผู้คนทั้งหลายต่างตาโตด้วยความตกใจเพราะไม่คาดคิดว่าศิษย์สายในที่แข็งแกร่งและหล่อเหลาที่สุดจะกลายเป็นสามีของศิษย์สายในคนสวยที่สุดของสำนักเช่นกัน

พลันมีเสียงแสดงความคิดเห็นดังมากกว่าครั้งแรกเกิดขึ้นซึ่งแต่ละคนต่างแสดงความแปลกใจอย่างอดไม่ได้ว่า

“อ๊ะ! จริงหรือนั่น?เป็นเขาจริง ๆ หรือ?”

“โอ้!ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นเจ้าหนุ่มหล่อคนนี้แต่จะว่าไปก็เหมาะสมกับศิษย์พี่เจ็ดเสียจริง”

“โอ้โฮ! เหมาะสมกันยิ่งนัก หนุ่มหล่อสาวสวยแถมยังแข็งแกร่งมากอีกด้วย”

“ถ้าเป็นเจ้าหนุ่มนี่ก็พอให้อภัยได้อย่างน้อยเทพธิดาของผมก็ได้คนเหมาะสมอยู่ ไม่ใช่คนหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่เหมือนบางคน”

“ไฮ้!ไม่น่าเชื่อว่าศิษย์พี่เจ็ดจะมีสามีตามเข้ามา พวกเขาแข็งแกร่งพอกันเลย ช่างเหมาะสมกันยิ่งนัก”

พลันมีเสียงของหัวหน้าแผนกบริหารดังขึ้นซึ่งอู๋หมิงไป่เพิ่งกลับมาจากการรับคำสั่งพิเศษบางอย่างจากอู๋หมิงเป่าทำให้กลับมาจัดการล่าช้าจึงมองเห็นภาพความวุ่นวายที่เกิดขึ้น

เมื่ออู๋หมิงไป่รับรู้เหตุการณ์คร่าวๆ จากลูกน้องแล้ว หญิงวัยกลางคนจึงรีบออกมาพูดแก้ไขสถานการณ์ให้คลี่คลายลงทันทีว่า

“ศิษย์พี่เจ็ดมาแล้วฉันขอโทษด้วยที่มาช้า พอดีไปรับคำสั่งเพิ่มเติมจากศิษย์พี่ใหญ่ฉันจะให้เด็กนำเครื่องนอนไปเพิ่มให้นะคะส่วนชุดสำหรับศิษย์สายในก็ไปวัดตัวตรงนั้นได้เลยหากมีเสื้อผ้าขนาดใหญ่อยู่ก็คงได้รับทันทีค่ะ เชิญทางนี้ค่ะ”

อย่างไรก็ตามคำกล่าวของอู๋หมิงไป่ที่กล่าวถึงแค่การจัดเตรียมเครื่องนอนและเสื้อผ้าใหม่เท่านั้นไม่ได้ช่วยให้อารมณ์คุกรุ่นของผู้คนที่อยากรู้อยากเห็นคลี่คลายลงแม้แต่น้อยทำให้กระต่ายน้อยที่จ้องมองเหตุการณ์อยู่มันเกิดอารมณ์โมโหแทนณิชาทันทีจึงเตรียมตัวพุ่งเข้าไปทำร้ายผู้คนเพื่อระบายอารมณ์

ณิชารีบกอดตัวเสวี่ยน้อยไว้แน่นเพราะสัมผัสได้ถึงอารมณ์เดือดพล่านของมันเธอจึงเอ่ยกับหัวหน้าแผนกบริหารว่า

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะแต่อธิบายกับทุกคนแทนฉันที ฉันขี้เกียจที่จะต่อปากต่อคำด้วย ไปกันเถอะค่ะ”

หญิงสาวไม่ต้องการสร้างวุ่นวายให้มีมากขึ้นจึงมอบหมายให้หัวหน้าแผนกบริหารสื่อสารกับคนที่ยังสงสัยแทนเนื่องด้วยเธอคิดว่าเป็นปัญหาเล็กน้อยที่ไม่ควรเสียเวลาด้วย จึงจับแขนสามีเพื่อกลับบ้านพักทันทีโดยมีทีมเสือขาวอีกเจ็ดคนเดินตามหลังไปด้วยกัน

พลันมีเสียงพูดจากศิษย์สายในใหม่บางคนที่ยังไม่เข้าใจเหตุการณ์วุ่นวายตรงหน้าแสดงความคิดเห็นขึ้นมาด้วยความแปลกใจว่า

“เอ๊! จะไปแบบนี้เลยหรือ? ที่นี่จับคู่อยู่ด้วยกันง่าย ๆแบบนี้เลยหรือ?”

กวางคุนและทีมเสือขาวทั้งเจ็ดคนต่างหยุดชะงักแล้วหันขวับกลับมามองต้นเสียงของชายหนุ่มชื่ออู๋หมิงคังซึ่งเป็นศิษย์สายในลำดับที่สิบเก้าโดยกวางคุนและพวกเดินเรียงหน้ากระดานเข้าหาอีกฝ่ายพร้อมกับทำหน้าที่เป็นตัวแทนตอบคำถามของอีกฝ่ายอย่างท้าทายว่า

“ดูเหมือนนายจะมีปัญหามากนะอยากมีปัญหากับพวกเราไหม?นั่นน่ะเจ้านายและนายหญิงของพวกเราเอง หรือจะให้พิสูจน์อะไรอีก?.....บอกมาเลย!”

กลุ่มกวางคุนที่เดินเรียงแถวหน้ากระดานเข้าหาอู๋หมิงคังคนเดียวก่อให้เกิดภาพอันน่าเกรงขามเพราะหายากยิ่งนักที่ศิษย์สายในจะสามารถรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนแล้วปกป้องใครสักคนก่อให้เกิดคำถามจากอู๋หมิงลี่ผู้เป็นศิษย์สายในหญิงคนเดียวที่ผ่านการทดสอบเข้ามาได้รวมทั้งเป็นน้องสาวของอู๋หมิงกวางเธอได้สอบถามกวางคุนกับพวกด้วยความสงสัยใคร่รู้ว่า

“สรุปว่าคู่นั้นเป็นสามีภรรยากันจริงๆ ใช่ไหม? เขาแค่สงสัยเท่านั้นแหละไม่มีอะไรหรอกค่ะ”

อู๋หมิงลี่ไม่ต้องการให้เกิดปัญหาภายในสำนักนิรนามตั้งแต่วันแรกที่เพิ่งได้เลื่อนฐานะเป็นศิษย์สายในจึงต้องการห้ามปรามทั้งสองฝ่ายโดยไม่มีเจตนาอื่นใดแอบแฝงอยู่

อู๋หมิงคังกลืนน้ำลายด้วยความหวาดกลัวเมื่อเหลือบมองเห็นกลุ่มผู้แข็งแกร่งดาหน้าเดินเข้าหาตนเองโดยเขาประจักษ์ในฝีมือของกลุ่มชายทั้งหลายตรงหน้าแล้วจึงไม่ต้องการสร้างศัตรู ทำให้เขาตอบรับคำกล่าวอ้างของหญิงสาวที่ช่วยพูดคลี่คลายสถานการณ์ทันทีว่า

“ใช่แล้วผมแค่สงสัยเฉย ๆ เพราะไม่เห็นว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันมาก่อน จู่ ๆ จะมาอยู่ด้วยกันเลยก็ทำให้ผมสงสัยนั่นซี”

“ศิษย์พี่เจ็ดและศิษย์พี่สิบเป็นสามีภรรยากันจริง ๆ แต่ศิษย์พี่เจ็ดเข้ามาเป็นศิษย์ของสำนักก่อนสามีเท่านั้นเองมีอะไรสงสัยก็ถามฉันได้? ว่าไงละ?”

อู๋หมิงไป่เหลือบมองเห็นสถานการณ์วุ่นวายตรงหน้าที่ยังไม่จางหายไปจึงเดินมาบอกกล่าวคนทั้งสองกลุ่มที่ยืนประจันหน้าอย่างใจเย็น พร้อมเน้นเสียงและจ้องมองไปยังศิษย์สายในคนใหม่เพื่อให้สัญญาณเตือนอย่างมีความหมาย

อู๋หมิงคังพยักหน้าเข้าใจเขารู้สึกหนาวสันหลังขึ้นทันใดที่กล้าต่อกรและสร้างปัญหากับศิษย์ที่แข็งแกร่งทั้งชายหญิงจึงพูดออกตัวเสียงแผ่วเบาเหมือนคนสำนึกผิดว่า

“อ้อ! ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่สงสัยแล้วละครับเข้าใจแล้ว”

กวางคุนและพวกเห็นว่าอีกฝ่ายไม่กล้าสร้างปัญหาแล้วทั้งเจ็ดคนจึงหันหลังเดินตามเจ้านายและนายหญิง ซึ่งทั้งคู่เดิน

ห่างออกไปไกลแล้วเนื่องด้วยทุกคนลงทะเบียนพร้อมรับทราบตำแหน่งบ้านพักของตนเองเสร็จเรียบร้อยจึงต้องการไปประชุมร่วมกับเจ้านายเพราะมีการสั่งการก่อนหน้าจากจ้าวหลงแล้ว

..........

เมื่อทุกคนมาถึงบ้านพักของณิชากับจ้าวหลงแล้วต่างพากันนั่งล้อมวงบนพื้นเพราะเก้าอี้ในบ้านพักของณิชามีไม่เพียงพอสำหรับทุกคนจึงเลือกใช้วิธีเรียบง่ายแทน โดยทั้งเก้าคนต่างนั่งล้อมเป็นวงกลมหันหน้าเข้าหากันเพื่อปรึกษาเรื่องสำคัญซึ่งเป็นแผนการจากเจ้านาย

จ้าวหลงกวาดสายตามองสำรวจลูกน้องตนเองอย่างชื่นชมแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า

“ตอนนี้พวกเราเข้ามาเป็นศิษย์สายในกันครบแล้วต่อไปเป็นแผนคร่าว ๆ ที่พวกเราจะดำเนินการต่อจากนี้ เมื่อรับรู้แล้วว่ากัปตันทีมเสือดำเสียชีวิตจากการทดสอบจริงโดยคนที่เป็นต้นเหตุให้เขาเสียชีวิต ก็ได้รับโทษทัณฑ์สาสมไปแล้วก็ถือว่าแล้วกันไป”

จ้าวหลงหยุดพูดชั่วขณะเพราะเหลือบมองเห็นกระต่ายน้อยบนตักภรรยานั่งเหลียวมองทุกคนตาใสอย่างกับเป็นส่วนหนึ่งของทีมซึ่งพฤติกรรมของกระต่ายน้อยทำให้เขาถามมันด้วยความสนใจว่า

“กระต่ายน้อยมองแต่ละคนอย่างนี้ มีอะไรหรือ?”

กระต่ายน้อยเอียงคอเล็กน้อยอย่างพิจารณาก่อนตอบคำถามของจ้าวหลงตามจริงเพราะสัมผัสได้ว่าจ้าวหลงเป็นมิตรต่อมันว่า

“ไม่มีอะไรหรอกข้าแค่สนใจว่าพวกเจ้าช่างแข็งแกร่งนัก ไม่เหมือนข้าเลยที่ไม่ก้าวหน้ายังดีได้อยู่กับเหยาเหยา ก็เลยอาศัยพลังฉีมาฝึกตนต่อได้”

คำตอบเป็นภาษามนุษย์คล้ายเสียงของเด็กชายดังออกจากปากของกระต่ายน้อยบนตักณิชาทำให้ทีมเสือขาวต่างพากันตกตะลึงอ้าปากค้างเพราะคาดไม่ถึงว่าจะพบกระต่ายที่สามารถพูดภาษาคนได้เหมือนกับในภาพยนตร์จนทำให้เจียงเว่ยถิงสอบถามจ้าวหลงขึ้นมาว่า

“เจ้านายครับมันเป็นกระต่ายจริง ๆ หรือครับ?”

เสวี่ยน้อยหรี่ตามองเจียงเว่ยถิงอย่างมีความหมายมันถามชายหนุ่มกลับคืนด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ว่า

“หึ ๆอยากทดสอบกับข้าไหมละเจ้าหนุ่ม?”

เจียงเว่ยถิงรับรู้แล้วว่ากระต่ายน้อยไม่ใช่หุ่นยนต์ทว่ามันเป็นสัตว์ในตำนานอย่างที่มีผู้คนเคยกล่าวขานไว้ว่า “สัตว์อสูร”

ประการสำคัญคือเขาสามารถสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งจากพลังปราณที่กระต่ายน้อยจงใจปลดปล่อยออกมาซึ่งสร้างความกดดันให้กับเขาโดยตรงจนเข้าใจได้ทันทีว่าตนเองอ่อนแอกว่ากระต่ายมากนักทำให้เขายิ้มแห้งพลางตอบกลับกระต่ายอย่างสุภาพว่า

“ไม่หรอกคุณกระต่ายอย่ารังแกคนอ่อนแอกว่าสิ มันไม่ดีนะครับ จริงไหมเจ้านาย?”

เจียงเว่ยถิงรีบหันหน้าขอความช่วยเหลือจากจ้าวหลงทันทีเพราะมีเพียงคนเดียวนอกจากณิชาที่สามารถช่วยเหลือตนเองได้

กระต่ายน้อยพบว่าชายหนุ่มที่ยั่วยุอารมณ์มันให้โมโหเรียกขอความช่วยเหลือจากจ้าวหลงที่แข็งแกร่งเทียบเท่ากับมันทว่าเป็นสามีของเพื่อนสนิทที่เป็นมนุษย์เพียงคนเดียวทำให้มันยินยอมปล่อยเจียงเว่ยถิงไปอย่างมีเงื่อนไขเพราะมันยกขาหน้าขึ้นมาชี้หน้าของเจียงเว่ยถิงเป็นการปรามอย่างตั้งใจ

เหตุการณ์ปะทะกันเล็กน้อยระหว่างกระต่ายน้อยและเจียงเว่ยถิงทำให้ผู้คนทั้งหลายต่างพากันหัวเราะขบขันท่าทางของทั้งคู่ เนื่องด้วยเป็นการหยอกล้อกันเหมือนคนทั่วไปรวมทั้งความเป็นกันเองของกระต่ายน้อยที่ทำให้ทีมเสือขาวรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นพลางคิดว่ามันเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่มีความรู้สึกและการรับรู้ได้เหมือนคนทั่วไป

“ฮา ๆงานนี้เสี่ยวถิงเจอของจริงเข้าให้แล้ว” เยียนตันหัวเราะขบขันจนตัวงอ

“หึ ๆ เสี่ยวถิงเจอคู่ปรับเสียแล้วสิ”โหวเส้าเฟิงเหล่ตามองเพื่อนอย่างหยอก

“ดูท่า.....เสี่ยวถิงจะสงบเสงี่ยมขึ้นบ้างนะ”หยวนลี่หยางพูดเหน็บเพื่อนอย่างได้ที

“เอาละ.....พอแล้วเข้าเรื่องเลยดีกว่า มีงานที่จะต้องทำหลังจากนี้อยู่หลายเรื่องเรื่องแรกคือการแยกทีมไปช่วยกองทัพ เป็นเรื่องเดิมคือกวาดล้างพวกจีนเทาตอนนี้พวกมันตั้งฐานผลิตยาเสพติด ที่ชายแดนของประเทศพม่า พวกเราคงได้ไปช่วยบางคน”

“เรื่องที่สองคือการไปทำภารกิจส่วนตัวที่ประเทศไทยฉันจะจัดงานเปิดตัวภรรยาเสียหน่อย ถือโอกาสทำอะไรบางอย่างให้ภรรยาที่ประเทศไทยด้วยหากพวกนายเสร็จงานที่ชายแดนแล้ว ค่อยตามไปร่วมงานที่โน่น”

หยวนลี่หยางพลันยกมือขึ้นเพื่อสอบถามเจ้านายก่อนที่เขาจะพูดต่อไปด้วยความคาดหวังเนื่องด้วยเขาอยากพบเพื่อนของนายหญิงเพราะมีความตั้งใจจริงที่จะจีบเป็นภรรยาให้ได้ว่า

“เอ่อ.....เจ้านายครับเหยาเหยาครับ ผมขอสารภาพตามตรงอย่างลูกผู้ชายคนหนึ่ง หากเจ้านายไปประเทศไทยแล้วรบกวนให้ผมมีโอกาสสนทนากับคุณนันทวัน ที่เป็นเพื่อนกับเหยาเหยาได้ไหมครับ?”

หยวนลี่หยางจำเป็นต้องรีบแสดงตนก่อนที่เจ้านายจะมอบหมายงานสำคัญให้รับผิดชอบเนื่องด้วยเขากลัวว่าเมื่อได้รับงานแล้วจะไม่มีโอกาสสนทนาหรือมีเวลาว่างในการตามจีบหญิงสาวแสนสวยที่อยู่ในความทรงจำของตนเองจึงต้องการคว้าโอกาสที่ได้ไปเยือนประเทศไทยอีกครั้งอย่างมีความหวัง

ณิชาได้ยินคำร้องขอของหยวนลี่หยางเกี่ยวกับเพื่อนสาวของตนเองจึงหันหน้ามองสามีพลางขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ

จ้าวหลงเหลือบมองภรรยาที่นั่งข้างอย่างเข้าใจความรู้สึกสงสัยของเธอจึงอธิบายอย่างย่อให้ฟังตามจริงว่า

“ผมเคยไปตามหาคุณที่ประเทศไทยพอดีไปกินข้าวที่ภัตตาคารฟิวเจอร์ เจ้าหมอนี่ดันเจอกับเพื่อนคุณพอดีคงตกหลุมรักทันที เห็นทีคราวนี้ทีมเสือขาว จะมีคนโสดลดลงอีกหนึ่งกระมัง”

ณิชาพยักหน้าเข้าใจพลางยิ้มน้อย ๆ อย่างมีความสุขแทนเพื่อนเธอได้แต่หวังว่าเพื่อนนุ่นจะยินยอมรับรักชายหนุ่มหล่อเหลาที่เป็นคนเก่งกาจและตั้งใจทำงานอย่างหยวนลี่หยางจึงพูดให้กำลังใจฝ่ายชายว่า

“เอาไว้ถ้าฉันได้ไปประเทศไทยแล้วฉันจะช่วยพูดคุณงามความดีของคุณให้ แต่ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเพื่อนฉันเองนะ”

ณิชาไม่กล้าที่จะรับปากอย่างแข็งขันเพราะเรื่องส่วนตัวโดยเฉพาะความรักและการมีความครอบครัวนั้นสำหรับเพื่อนนุ่นแล้วเธอไม่กล้าคิดหรือตัดสินใจแทนเพื่อนจนกว่าเพื่อนนุ่นจะได้สัมผัสและลองคบหากับหยวนลี่หยางเอง