เทวินขึ้นไปบนต้นไม้ในขณะที่คนอื่นได้หมอบราบไปกับพื้นมีการทำลายกับดักที่มีกลไกอยู่กับเชือกเอ็นลวดถักจำนวนมาก
เขาได้ใช้ปืนเก็บเสียงยิงใส่ลูกธนูอาบพิษที่เห็นว่าพุ่งต่ำไปหลายดอกซึ่งมันเป็นอันตรายศีรษะคนข้างล่างได้
‘ข้างหน้ามี 35คนแอบซุ่มอยู่’
ตอนนี้มีความมั่นใจได้แล้วว่ากับดักถูกกวาดล้างหมดสิ้นไปภายใต้การแปรขบวนเป็นรูปตัววีสลับขึ้นข้างหน้าไปเรื่อย ๆพร้อมกับใช้วัตถุมีน้ำหนักวางไปข้างหน้าก่อนทุกครั้ง เทวินได้ส่งสัญญาณมือให้ทุกคนข้างล่างหมอบอยู่ก่อนและคลานหาต้นไม้เป็นที่กำบัง ‘หาที่หลบตามต้นไม้เมื่อได้ยินเสียงปืนหรือพวกมันเคลื่อนไหวให้จู่โจมทันที’ เขาส่งสัญญาณมือ ‘รับทราบ’หัวหน้าการ์ดของเรนิตารับและส่งสัญญาณมือบอกทุกคนปฏิบัติตาม นี่เป็นปฏิบัติการแบบไร้เสียงและมันได้ผล เขาได้เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจากต้นไม้หนึ่งไปอีกต้นหนึ่ง ทั้งเงียบและว่องไวบนต้นไม้ ไม่นานเขาอ้อมไปถึงต้นไม้ใหญ่ข้างหลังพวกที่ซ่อนตัวอยู่เป็นจุด ๆ ครั้งนี้ต้องสังหารฝ่ายตรงข้าม ซึ่งทุกคนได้ลงมติแล้ว ‘ฆ่า’ โดยไม่รู้ตัวพวกที่ซุ่มอยู่นั้นหลายคนได้ถูกลูกกระสุนจากปืนเก็บเสียงของเทวินจู่โจมจากทาง
“มีพวกมันอยู่ข้างหลังเรา”ฝ่ายพวกที่ซุ่มอยู่บอกกล่าวกับพวกมันด้านหลังเมื่อคิดจะหันมาโจมตีตอบโต้แต่ก็ไม่เห็นตัวเขา
เมื่อได้ยินเสียงปืนและมีความเคลื่อนไหวของกลุ่มโจรป่าทีมการ์ดหลายคนไม่พลาดจากโอกาสนี้ ได้ยิงจู่โจมทันที หากแต่หันกลับมาโต้ตอบกลุ่มที่หมอบหลบอยู่กับต้นไม้ ข้างหลังก็โดนเทวินยิงเข้าใส่ล้มลงอีก ตอนนี้ 35 คนนั้น เหลือเพียงครึ่งหนึ่ง พวกกลุ่มโจรก็ได้จัดกำลังเป็นสองทางโดยหันหลังชนกันเพื่อยิงปืนตอบโต้ แต่เพียงเพิ่งจัดขบวนที่ซ่อนตัวพร้อมยิงได้เท่านั้น
ก็ถูกยิงจู่โจมจากบนต้นไม้โดยไม่เห็นตัวคนยิง ก็ล้มลงไปอีกหลายคน ทางทีมการ์ดที่ส่งสัญญาณมือต่อกันก็มีความรวดเร็วและยิงปืนได้แม่นยำจากต้นไม้หนึ่งก็กลิ้งตัวไปยังอีกต้นพร้อมกับยิงกระสุนปืนใส่ฝ่ายยกลุ่มโจรป่า
“จบกัน!....”คนสุดท้ายของกลุ่มกองโจรป่า 35 คนพูดเอ่ยออกมาได้เพียงนั้นก่อนถูกกระสุนปืนที่ศีรษะและล้มลง
เทวินปรากฎตัวโดยกระโดดโหนลงจากต้นไม้หนึ่งส่วนทีมการ์ดหลายคนก็ได้กระโจนหมอบพร้อมยิงซ้ำที่ศีรษะของพวกที่โดนยิงล้มลง
ก่อนหน้า ยังมีอีกหลายคนตามมาหักกระดูกคอเพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้พวกนี้ฟื้นคืนมาได้ทั้งหมดเป็นไปอย่างรวดเร็วประสานงานและเป็นทีม
“จบแล้วสำหรับพวกแก”การ์ดคนหนึ่งกล่าวกับกองศพกลุ่มโจร
หลังจากที่จัดการกลุ่มโจร 35 คนเทวินส่งกำลังคลื่นโทรจิตหาพญาเสือดำ ได้รู้ว่ามังค์งิงไม่สามารถต่อสู้อะไรได้อย่างแน่นอนแล้วแต่ยังไม่สามารถสังหารได้เพื่อจะได้ทำลายนางพญาและราชาปลวกอาถรรพ์ที่อยู่ในร่างกายได้
……………
ห้องสื่อสาร บ้านของเรนิตา
เทวิน : “เรียกกองสื่อสาร”
กองสื่อสาร : “ครับ ครับคุณเทวิน”
เทวิน :“เราได้กำจัดกลุ่มกองโจรได้เพิ่ม 35 คน”
กองสื่อสาร :“เรารับรู้เหตุการณ์ได้บางส่วนจากสัญญาณดาวเทียม ตอนนี้ได้รับการยืนยันจากคุณแล้ว”
เทวิน : “ครับ ผมขอพูดกับเรนิตาพิเชษฐ์และวิชุดา”
กองสื่อสาร : “ได้ครับเธออยู่ที่ห้องสื่อสารตลอดเวลาครับ”
เรนิตา : “ฉันอยู่ที่นี่คะ”
เทวิน : “เรเนีย ผมอยากให้คุณส่งคนไปพร้อมกับพิเชษฐ์จะมีกลุ่มคนที่บุกรุกเข้ามาทางสระน้ำภายในเขตสวนของผม” “ตอนนี้พวกนั้นไม่ได้สติจัดการพวก 8 คนตามที่เห็นสมควรส่วนคนแก่นั้นเป็นมังค์งิง จับมัดไว้ต้นมะม่วงใกล้กับต้นจันทน์ลูกหอมให้คนเฝ้าไว้ มีอาถรรพ์บางอย่างในร่างกายของเขา”เรนิตา : “ได้ค่ะ”
พิเชษฐ์ : “ได้ครับ ผมจะทำตาม”เขารู้จักเจ้านางไม้หอมและแมวสีนิล ที่เทวินให้เขาดำเนินการเรื่องนี้เพราะเหตุนี้ วิชุดา : “พี่วินพวกคุณจรัสถูกจับทั้งหมดแล้ว คุณพ่อกับคุณแม่กำลังเดินทางกลับจากกรุงเทพฯ เพื่อช่วยเหลือและเป็นกำลังใจให้ครอบครัวของคุณลุงวิชิต” เทวิน :“ทีมผู้กองวศินไม่ทำให้พวกเราผิดหวัง ถ้าอย่างนั้นน้องดาอยู่เป็นเพื่อนกับพี่เรนิตานะ อย่าเพิ่งไปไหน ทางครอบครัวของคุณลุงให้คุณพ่อกับคุณแม่จัดการ”
วิชุดา : “ได้ค่ะ พี่วิน พี่เรนิตา เธอเป็นห่วงพี่มากนะ”
เทวิน : “อืม..เรเนียผมขอคุยด้วยสองคนครับ”
เรนิตาขอให้ผู้ดูแลระบบสื่อสารทำการโอนสายส่วนตัวก่อนที่เธอจะไปรับสายจากเขาอีกห้อง ในขณะเดียวกันเทวินก็เดินเลี่ยงออกไป
จากกลุ่มคนเขาไม่อาจจะอดทนได้อีก ‘เรเนีย ผมจะต้องบอกต่อคุณ’
เรนิตา : “คะ คุณเทวินเรเนียอยู่ในสายกับคุณแล้ว”
เทวิน : “เรเนียผมมีเรื่องจะขอสารภาพกับคุณ ผมไม่อาจจะทนต่อไปได้ คือ ผมอยากบอกว่า ผมรักคุณ...เรเนีย ผมรักคุณมากเวลาที่ต้องต่อสู้กับกลุ่มโจรผมสาบานว่าจะต้องกลับไปหาคุณและทุกคน”
เรนิตา : “หือๆ ...โอ้! คุณเทวินเรเนีย…ก็รักคุณคะ อยากให้คุณกลับมาหาพวกเราอย่างปลอดภัย”เธอไม่อาจปฏิเสธได้เช่นกันว่ารักเขา
เธอได้ยินที่เขาบอกรัก น้ำตาก็ได้ไหลออกมา
เรนิตา : “โอ้!...เรเนียรักคุณคะได้โปรดดูแลตัวเองนะคะ” หือๆ….
เทวิน : “ครับ เรเนียผม..รักคุณ และจะกลับไปหาคุณ ผมต้องไปแล้วนะครับ”
เรนิตา : “ได้ค่ะ”เมื่อวางสายเธอก็ได้ร้องไห้ออกมาอีก
....................
เขาได้วางสายส่วนตัวไปเพื่อจะกลับไปหากลุ่มความรู้สึกในใจที่มีต่อเธอได้สารภาพกับเธอแล้ว สัญญาณเครือข่ายกลุ่มก็เปิดอีกครั้ง “พวกมันที่อยู่ในป่าไกลออกไปคงจะได้ยินเสียงปืนและตอนนี้ก็ใกล้จะค่ำแล้วครับ” หัวหน้าการ์ดของเทวินกล่าวกับเขาเหมือนจะถามความเห็น
“เราควรพักก่อนดีหรือไม่พวกคุณมีความคิดเห็นอย่างไร?” เทวินหันมาถามความเห็นของหัวหน้าการ์ดของเรนิตาและชาวอิระมังค์ยา
“พวกเราควรพักก่อนและพลัดเปลี่ยนกันเฝ้าระวังเรามีเปลมุ้งทหารและพอมีเสบียงเหลือ พรุ่งนี้เมื่อมองเห็นลายใบไม้ ก็จะออกไปลุยกันต่อ”หัวหน้าการ์ดของเรนิตาให้ความเห็น ชาวอิระมังค์ยาก็เห็นด้วย
“พื้นที่ข้างหน้าถ้าหากเข้าไปจะเป็นหุบเขาที่มีหน้าผาและถ้าหากพวกมันถ้าจะหนีออกต้องอ้อมไปขึ้นเนินเขาอีกฝั่ง
ต่อให้หนีก็จะไปไม่ได้ไกลเหมือนเนินเขาราบ”ชาวอิระมังค์ยาให้ความเห็นก่อนจะกล่าวต่อ
“เราสามารถหาธารน้ำหุบเขาที่ไม่ไกลจากจุดนี้พวกเราสามารถไปพักที่นั้น” ชาวอิระมังค์ยา พวกเขารู้ทางป่าและการหาแหล่งน้ำตามป่า
เขาบอกกับทุกคนและนำทางกระทั่งพบธารน้ำเล็กๆทุกคนจึงเลือกพักที่บริเวณนี้
เทวินบอกทุกคน หยุดเล็กน้อยก่อนที่จะกล่าวต่อ
“ตอนนี้ในรัศมีระยะทางหนึ่งผมไม่พบความเคลื่อนไหวจากฝ่ายตรงข้ามทุกคนสบายใจได้ครับ”
ในชุดคอมมานโดพร้อมรบทุกคนมีเปลมุ้งและมีเสบียงที่พอกินได้แต่ที่นี่คือป่าและการดักล่าสัตว์ป่าบางชนิด เป็นอาหารก็จำเป็นเช่นกัน
ถ้าตามทางน้ำได้ก็จะพบสิ่งมีชีวิตที่สามารถเป็นอาหารได้
เสียงสัตว์ป่ากลางคืนและมองดูท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวที่สวยงาม
‘เรเนีย ผมจะต้องกลับไปหาคุณและทุกคน’
3.06M
![เทพจักรพรรดิเจ้าพิภพ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668294_8882288.webp)
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
