หลังจากพักรักษาตัวเกือบสองเดือน จางเฉินก็ใกล้จะหายเป็ปกติ เขาเดินออกจากบ้านเพื่อสูดอากาศ หมู่บ้านยังคงเป็เหมือนเดิม หมู่บ้านเล็กๆ ใกล้กับูเา มีลำธารไหลมาจากูเา สภาพแวดล้อมธรรมชาติที่แสนสดชื่น
จางเฉินมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เขาไม่เคยฆ่าคนหรือสัตว์อสูรมาก่อน แต่สองเดือนมานี่ในความฝันความฆ่าอาจารย์ของเขาทุกวัน จนทำให้จิตใจของเขามีความเหี้ยมโหดมากขึ้น แววตาที่ดุดัน และบุคลิคที่นิ่งสงบขึ้น
จางเฉินวิ่งออกกำลังกายไปรอบๆ หมู่บ้าน ทักทายคนในหมู่บ้านเป็ระยะ หมู่บ้านนี้อยู่กันแบบครอบครัว พ่อของจางเฉินคือหัวหน้าหมู่บ้านคนปัจจุบัน ดังนั้นจางเฉินก็ถือได้ว่าเป็หัวหน้าหมู่บ้านคนต่อไป
สองสามวันผ่านไป จางเฉินรู้สึกฟื้นตัวเต็มที่ จึงเข้าสู่สมาธิรวบรวมลมปราณเขาไม่มีวิธีรวบรวมลมปราณแบบอื่นมีแต่ที่อาจารย์ชั่วของเขาสอนไว้ เขาได้แต่จำใจปฏิบัติเช่นเดิม การดูดซับพลังระหว่าง์และโลกเข้าสู่ร่างกายจางเฉินอย่างตะกละตะกลามแม้แต่รู้ขุมขุนและิัก็ยังช่วยกันดูดซับ แต่ไม่สามารถรวบรวมในตันเถียนได้เนื่องจากตันเถียนถูกทำลาย
“แปลกมาก ไม่เหมือนฝึกแต่ก่อน พลัง์และโลกรวมเข้าสู่ิั เื และกระดูก”
ผ่านไปครึ่งชั่วยาม จางเฉินเริ่มสำรวจภายใน เส้นชีพจรทั้งหมดยังอยู่ในระยะฟื้นตัว โชคดีที่เส้นชีพจรไม่ถูกทำลาย เขาดูไปที่ตันเถียนรู้สึกแปลกใจมาก มันคล้ายจะใหญ่ขึ้นสองเท่าแต่มีรูรั่วมากมายไม่สามารถรวบรวมพลังปราณได้
“หืม อะไร” จางเฉินพบลูกแก้วสีน้ำตาลลอยอยู่ในตันเถียนของเขา
“นี่คือ ลูกแก้วที่เราเก็บได้ เพราะััได้ถึงพลังิญญา แต่ทำไมมันเข้าไปในตัวเราได้”
จางเฉินแปลกใจมาก และรู้สึกเหมือนมันมีการเชื่อมต่อกับตัวเขาเอง แต่ดูรอบๆ ลูกแก้วมีเหมือนโซ่สีขาวมัดไว้อยู่ จางเฉินลองดูดซับพลังปราณแล้วชักนำให้พลังปราณไปกระทบกับมันดู
"ตอนที่เจอลูกแก้วนี่ในป่า มันไม่ได้มีเฆษสีขาวรอบๆ เหมือนสายโซ่แบบนี้"
จางเฉินได้รับลูกแก้วนี้ระหว่างเดินป่าเพื่อหาสมุนไพร่ ครั้งหนึ่งเขาขุดสมุนไพรแล้วได้ลูกแก้วนี้มาและนำติดตัวมาตลอด ตอนที่ถูกทำลายนั้นเืของเขาได้ไปัักับลูกแก้ว ลูกแก้วนี้จึงเข้าสู่ร่างกายของเขาโดยไม่รู้ตัว
หลังจากทดลองใช้พลังปราณโจมตีโซ่อย่างต่อเนื่อง เมื่อโซ่แตกออก ก็มีพลังบางอย่างพุ่งเข้ามาในหัวของเขา ทำให้เขาสลบไป
“จางเฉิน” จางเฉินลืมตาขึ้นมามองดู ก็เห็นพ่อของเขา
“ขอรับท่านพ่อ” จางเฉินมองไปรอบๆ ปรากฏว่าเขากลับมาที่บ้านตัวเองแล้ว หลังจากสลบไป อีกครั้งที่มีคนมาพบเจอแล้วพาเขากลับบ้าน
“สุขภาพยังไม่แข็งแรง อย่าออกแรงเยอะนะ พักผ่อนก่อน” จางหลงพูดด้วยความเป็ห่วง
“ขอรับท่านพ่อ” จางเฉินรู้สึกสับสน แต่ก็คาดเดาได้ว่าเขาสลบไป
"ข้าสลบไปกี่วันท่านพ่อ” จางเฉินลองหาคำตอบดู
“สองวันแล้วละ พ่อกับแม่เป็ห่วงมากนะ อย่าทำอะไรแบบนี้อีก อายุก็ไม่น้อยแล้ว ตอนนี้ก็16 แล้ว พ่อไม่อยากให้ลูกทำสวน ล่าสัตว์อยู่กับพ่อแม่หรอก อย่าทิ้งความฝันตัวเองเลย ถ้าจะพยายามทำอะไรแล้วก็ทำให้ถึงที่สุดเถอะ แต่อย่าฝืนมาก ตอนนี้ต้องพักฟื้นรักษาตัวก่อน” จางหลงสอนลูกด้วยความเป็ห่วง
“ขอรับท่านพ่อ”
หลังจากพ่อของเขาออกจากห้องไป จางเฉินเข้าสมาธิสำรวจตัวเอง เขาพบว่าลูกแก้วสีน้ำตาลนั้นย้ายเข้าไปอยู่ในหัวของเขา ซึ่งเป็พื้นที่ทะเลสติตามที่เขาได้เคยอ่านเจอ
“แสงนั่นเปิดทะเลสติสินะ”
ทะเลสติคือพื้นที่ลับอีกแห่งหนึ่งในร่างกายของมนุษย์ หนึ่งคือตันเถียนซึ่งอยู่ใต้สะดือเป็พื้นที่ขนาดใหญ่มากเมื่อสำรวจจากการใช้พลังิญญา ถ้ามองจากภายนอกนั้นไม่ได้เห็นอะไรเป็พื้นที่พิเศษสำหรับเก็บรวบรวมลมปราณและใช้ลมปราณ ทะเลสตินั้นเป็จุดอยู่ในสมองส่วนหน้าเป็ที่จัดเก็บพลังจิตทำให้สามารถใช้พลังจิตได้ซึ่งคนทั่วไปที่เปิดทะเลสติใช้งานได้ในบางครั้งเช่นเกิดเหตุการณ์สำคัญต่างๆ แล้วไปกระตุ้นมัน ตัวอย่างเช่นมีเหตุเพลิงไหม้หรืออุบัติที่จะถึงแก่ชีวิต ด้วยความ้าเอาตัวรอดพลังจิตจะถูกกระตุ้นและเพิ่มพลังร่างกายให้สามารถทำอะไรได้เกินมนุษย์ทั่วไป
จางเฉินสื่อสารกับลูกแก้วในทะเลสติของเขา มันถูกเรียกมาที่ฝ่ามือของเขา ลูกแก้วยังเหมือนเดิมเหมือนกับตอนได้มา เป็เหมือนอวกาศแล้วมีโลกสีน้ำตายลอยอยู่ในลูกแก้ว จางเฉินรู้สึกถึงการสื่อสารกับมัน
อุปกรณ์มิติระดับสูง มีมิติพิเศษของตัวเอง โลกใบเล็ก เปิดเข้าออกด้วยพลังจิติญญาผู้
ข้อมูลที่ได้มาจนทำเขาสลบไป 2 วันถือว่า น้อยมาก ไม่มีค่าอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่อยากน้อยจางเฉินก็มีอะไรให้ทำ เขาวางแผนจะค่อยๆ ศึกษามันอย่างรอบคอบในวันถัดไป แต่ตอนนี้เขารู้สึกอ่อนเพลียเป็อย่างมาก แม้จะสลบไปหลายวันก็ยังไม่ดีขึ้น
แม่ของจางเฉินเอาข้าวต้มมาให้จางเฉินกิน แล้วเขาก็นอนเพื่อพักฟื้นต่อไป
4K
