ย้อนเวลามาพร้อมระบบวาดรูป ที่จับต้องและกินได้

     ไม่เพียงแค่คนอื่นๆในหมู่บ้านแต่ละหลังที่ต่างได้ยินเสียงรถใกล้เข้ามา บ้านของครอบครัวเหอ ครอบครัวจิวก็เช่นกันได้ยินเสียงรถมาจากไกลๆ

     “นั่นมันเสียงรถใช่ไหม”ตา

      “ใช่สิเสียงรถ หรือเ๽้าลูกชายทั้งสามคนของพวกเรามันกลับมาหมู่บ้านทันกัน”ปู่

     ปู่กับตาพูดกันอย่างตื่นเต้น รีบพากันออกจากตัวบ้านอย่างรวดเร็วและชะเง้อมองหาเสียงต้นตอของรถอย่างใจจดใจจ่อ

     “พ่อ อาเล็ก น้าเล็ก ซิ่งรถกลับมาแล้วค่ะ”เห็ดน้อย เองที่กำลังจะโดนต้อนไปนอนก็เด้งดึ๋งออกมาจากที่นอนอย่างรวดเร็วพร้อมพี่พริกหวาน

     “ลูกสาว ช้าๆหน่อยลูกไม่ต้องวิ่งเลยทั้งสองคน”แม่ ที่ยังไม่ทันได้ปิดประตูส่งลูกสาวทั้งสองคนนอน สองสาวก็วิ่งสวนประตูออกมากันอย่างรวดเร็ว

     “น้องเห็ดน้อย พ่อ อาเล็ก น้าเล็กคงจะซิ่งรถมาอย่างที่น้องบอกแน่ๆเลย”พี่พริกหวาน

     “ไหนๆ ฮะพ่อ อาเล็ก น้าเล็กกลับมาถึงบ้านแล้วเหรอ”พี่รองถู่โต้ว

     ทีนี้ก็เป็๲อันว่าทั้งบ้านก็พากันมายืนมองตรงปากทางเข้าบ้านกันทั้งสองบ้านแล้ว 

     “ว้าว….ฝีมือการซิ่งของพ่อ อาเล็ก น้าเล็กจะต้องไปธรรมดาแน่ๆเลยกลับมาทันด้วยนะพี่พริกหวาน”เห็ดน้อย

     “ใช่ๆ”พี่พริกหวาน

     “บรื๊น….บรื๊น…..เอี๊ยด……เอี๊ยด….ดริฟท์ซ้าย…..หักขวา….บรื๊น…..”เห็ดน้อย ทำท่าขับรถซิ่งอย่างมีลวดลาย ตีคู่ไปกับพี่พริกหวานอย่างสนุกสนาน

     “...................”พวกพี่ชาย

     “.................”ปู่ย่า ตายาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     ได้แต่มองสองสาวน้อยทำท่าประหลาดๆกับส่งเสียงรถแบบแปลกๆ ออกมาอย่างงุนงง 

     “พอได้แล้วนะสองสาว ถ้ายังไม่เลิกเล่นกันเหงื่ออกมาแม่จะจับอาบน้ำอีกรอบนะ”แม่ ส่งเสียงขู่ลูกสาวทั้งสอง

     “เอี๊ยด…….เอี๊ยด……”เห็ดน้อย กับพี่พริกหวานเบรคจนตัวโก่งเลยเมื่อได้ยินแม่บอกว่าจะอาบน้ำให้ใหม่อีกรอบหนึ่ง

     ใครมันจะอยากยินยอมกันเล่าอาบน้ำตอนเย็นๆค่ำๆแบบนี้หนาวตายเลยที่นี่พอตกดึกอากาศก็เย็นมากเลยทีเดียวล่ะ แน่นอนพวกเธอพี่น้องย่อมไม่เสี่ยง เพราะเวลาแม่ดุน่ากลัวมาก

     “ฮ่า…..ฮ่า….ฮ่า…..”กลุ่มพี่ชายรุ่นน้องๆ

     “โอ้น้องสาวกลัวแม่ด้วยล่ะ”พี่รองถู่โต้ว

     “หรือพี่รองไม่กลัวแม่งั้นเหรอ แม่คะพี่รอง…..”เห็ดน้อย กอดอดถามมองแรงมายังพวกกลุ่มพี่ชายรุ่นน้องรอง

     พี่รองถู่โต้วรีบวิ่งมาปิดปากน้อยเห็ดน้อยอย่างรวดเร็ว ใครจะกล้าเล่นของสูงของบ้านกันเล่า เวลาที่แม่ดุใครๆก็รู้ว่าเป็๞อย่างไรแม้แต่พ่อยังกลัวแม่แล้วพวกเขาที่เป็๞ลูกมีหรือจะไม่เกรงกลัวแม่

     “โธ่น้องสาว พี่รองก็กลัวเช่นกัน”พี่รองถู่โต้ว

      “ดูสิ โดนน้องสาวปราบให้อีกแล้วน่ะ”อาสะใภ้

      “ดูเหมือนจะต่อต้านน้องสาวได้นะคะ แต่พอสุดท้ายโดนทิ้งทวนตลอดเลย”น้าสะใภ้

     “ผู้ชายบ้านนี้มีใครบ้างที่ชนะสองสาวน้อยของบ้านได้กันล่ะ???”แม่

     “ไม่มีค่ะพี่สะใภ้”อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     “ใช่ไหมล่ะ”แม่

     “ฮ่า….ฮ่า….ฮ่า…..”แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     การรอคอยของทุกคนก็ได้เห็นเป็๞รูปร่างแล้ว เมื่อมีรถทั้งสองคนจอดตีคู่กันตรงหน้าของพวกเราทุกๆคน

      “ว้าว”ทุกๆ คน

     “รถ สวยมากค่ะ”เห็ดน้อย มองรถรุ่นโบราณในยุคนี้อย่างสนใจขาสั้นๆวิ่งไปที่รถอย่างรวดเร็ว โดยไม่รอให้ใครบอก

     พี่สาวพริกหวาน และพวกพี่ชายก็พากันวิ่งตามน้องเล็กของบ้านไปติดๆด้วยเช่นกันด้วยความตื่นเต้น

     “เด็กๆ” แม่พูดได้แค่นี้สั้นๆเพราะยังไงซะก็ไม่ทันแล้วเด็กๆ พากันไปถึงตัวรถกันหมดแล้ว และยืนมองดูรถด้วยความดีใจและตื่นเต้นมากๆ

     “ว่าไงเด็กๆ พวกหนูยังไม่นอนกันอีกเหรอลูก”พ่อเปิดประตูรถลงมาก่อนคนแรกและเดินมาหาพวกลูกๆหลานๆ และก้มลงอุ้มลูกสาวทั้งสองคนละข้าง

     “พวกเรากำลังจะเอาหัวลงหมอนเลยค่ะพ่อ แต่ว่าเห็ดน้อยได้ยินพ่อ อาเล็ก น้าเล็กำลังซิ่งรถกลับบ้านพอดีเลย”เห็ดน้อย

     “ฮ่า….ฮ่า…..แล้วเป็๲ไงบ้างฝีมือซิ่งรถของพ่อ”พ่อ

     “ดีมากค่ะ พ่อกลับบ้านทันตอนหัวค่ำพอดีเลย”พริกหวาน

     “เด็กๆ อย่าจับหน้ารถกันนะลูกเพราะเครื่องยนต์กำลังร้อนอยู่มันอันตราย”พ่อ

     “ครับ”พวกพี่ชาย

     พวกท่านเปิดประตูรถให้เด็กๆลองเข้าไปนั่งด้านในกันเพื่อสำรวจดูคร่าวๆ และพากันลงมาดูหลังรถด้วย

     “เด็กๆ กลับมากันก่อนนะเร็วเข้ามันดึกแล้วอากาศเย็นมากแล้วด้วยมาคุยในบ้านก่อน”แม่

     “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ

     พวกเราพากันเดินเข้ามาในบ้านเพื่อให้พวกท่านนั่งคุยกันอย่างเป็๞ทางการว่าขายซีหวงได้เงินมาเท่าไหร่กันบ้าง และเงินที่จ่ายซื้อรถมาจำนวนเท่าไหร่กัน

     “ราคาของซีหวงอยู่ที่กิโลละ 100,000 หยวนครับพ่อ แม่”พ่อ

     “แสนหยวน !!!”ปู่ย่า ตายาย บรรดาแม่ๆ

     “แสนหยวน!!!”พวกเด็กๆ ที่ยืนรอฟังอยู่รอบนอกก็๻๠ใ๽เช่นกัน

     “ใช่ครับราคาแพงมากเลยทีเดียว ผม๻๷ใ๯มากที่ได้ยิน ส่วนรถคันละ 50,000 หยวนครับ”พ่อ หลังจากที่ทุกๆคนหาย๻๷ใ๯บ้างแล้วพ่อก็เริ่มพูดต่อ

     “อือ..ราคาไม่ต่างจากที่เคยเห็น”ปู่

     “ทุกๆคนคะ ลืมไปหรือเปล่าคะพอขายรวมกันแล้วได้ราคาอยู่ที่ประมาณ สองล้านหยวนนะคะ”เห็ดน้อย 

     “สองล้านหยวน !!!!”ทุกๆ คนยกเว้นพ่อ อาเล็ก น้าเล็ก

     “โอย….ฉันอยากจะเป็๞ลม”ยาย ตบหน้าอกตัวเองแบบเบาๆด้วยจากตอนนี้ใจเต้นแรงมาก ย่าเองก็เช่นกัน

     “ทำไมถึงได้เป็๲เงินมากมายถึงขนาดนี้ โอยอยากจะเป็๲ลมเสียหลายรอบ”ย่า

    ใช่ทุกๆคนมัวแต่๻๷ใ๯ราคาที่ขายได้แต่ลืมไปเลยว่าเอาไปขายทั้งหมด 20 กิโลนั่นคือเงินถึงสองล้านหยวนเลยทีเดียว

     “เอ่อ….ทุกๆ คนคะ อยู่กันไหมคะ”เห็ดน้อย ที่เห็นแต่ละคนต่างก็นิ่งกันไปบ้างแล้ว มีหลากหลายอาการให้เธอได้เห็น

     “เฮ้อ……..”เห็ดน้อย

     เพื่อให้ทุกๆ คนได้ปรับตัวกันสักพักพ่อถึงได้พูดต่อไปรายงานเ๱ื่๵๹เงินที่เหลือนำไปฝากและนำกลับมาเป็๲เงินสดในถุงกระดาษบนโต๊ะนี้จำนวนเท่าไหร่ เพราะต้องมีส่วนที่จะต้องนำไปแจกจ่ายคนในหมู่บ้านด้วย

     “อ้อ….เห็ดน้อยจะบอกกับทุกคนเพิ่มอีกเ๹ื่๪๫ด้วยค่ะต่อไปพวกเราไม่ต้องจ่ายเงินหยวนซื้อรถในเมืองเพิ่มเติมแล้วนะคะ เดี๋ยวเห็ดน้อยจะวาดรูปวิเศษเป็๞รูปรถให้ใช้เองค่ะ แต่ขอให้พาเห็ดน้อยเข้าเมือง เพื่อดูรอบๆเมืองด้วยนะคะจะได้มีอะไรวาดเพิ่มได้มากขึ้นด้วยค่ะ”เห็ดน้อย ที่มัวแต่พูดตามที่นึกคิดอยู่ไม่ได้มองเลยว่าทุกๆคนในครอบครัวต้องนิ่งค้างกันอีกแล้ว

      “วาดภาพวิเศษเป็๲รถ!!”ทุกๆคน

     “สองล้านหยวน!!”ทุกๆคน

     ในตอนนี้ทุกๆคนต่างพึมพำกันอยู่สองประโยคนานมากๆ เห็ดน้อยได้แต่มองและส่ายหน้าไปมาเพียงเท่านั้น ก็เข้าใจอยู่หรอกว่า ทุกๆคนคงจะตื่น๻๠ใ๽กับสิ่งที่เพิ่งเจออะไรแบบนี้ขึ้นมา มันมากจนเกินไปเลยปรับตัวกันไม่ค่อยทันกัน

     “ห๊าววววว……..”เห็ดน้อย

     “เห็ดน้อย แม่พาลูกไปนอนก่อนดีกว่าไหมคะ”แม่ ที่ได้ยินเสียงหาวของลูกสาว เพราะว่าตอนนี้มันร่วมสามทุ่มแล้วซึ่งดึกมากแล้วสำหรับพวกเด็กๆ ที่เลยเวลานอนกัน

     “ค่ะแม่”เห็ดน้อย ตาปรือเสียแล้วสิ

     “ไปกันค่ะ พริกหวานด้วยนะลูก”แม่

      “ค่ะ”พี่พริกหวาน

      จังหวะที่อยู่ในอ้อมอกของแม่แล้วนั้น จู่ๆก็พึ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่าจะวาดรูปอะไรที่เหลือดีที่จะเป็๲ประโยชน์ต่อพวกเรา ไหนๆพ่อ อาเล็ก น้าเล็กเองก็พึ่งจะกลับจากในเมืองมาเสียด้วยดีนะรถที่ซื้อมาใหม่ทั้งสองคันด้านหลังสามารถบรรทุกสิ่งของต่างๆมาได้เต็มที่เลยหลังคาก็สูงโปร่งมีประตูล็อคได้อีกต่างหาก

     “แม่คะ เห็ดน้อยขอเวลาแป๊บหนึ่งค่ะ พาเห็ดน้อยไปทางด้านหลังบ้านชายทางนู้นได้ไหมคะ”เห็ดน้อย

     “เอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่าไหมคะ ตอนนี้มันมืดแล้วนะลูก”แม่

      “ต้องคืนนี้สิคะแม่ เพราะถ้าเป็๞วันพรุ่งนี้เดี๋ยวคนในหมู่บ้านอาจจะแปลกใจเอาได้ค่ะ”เห็ดน้อย 

     “แล้วเห็ดน้อยจะไปทางด้านนั้นทำไมกัน บอกได้ไหมลูก”แม่

      “เห็ดน้อยจะไปวาดรูปวิเศษเพิ่มอะไรบางอย่างค่ะ”เห็ดน้อย

     “วาดรูปวิเศษ!!”ทุกๆ คนตาโตตื่นเต้นกันอีกรอบถึงกับลุกยืนกันพร้อมเพรียงเลย

      “งั้นเดี๋ยวผมพาลูกไปเองนะ”พ่อ มารับเห็ดน้อยไปและอุ้มพี่พริกหวานควบคู่ไปด้วย 

     “พี่ใหญ่” “พี่เขย พวกผมไปด้วยสิ”อาเล็ก น้าเล็ก

     “รอพวกผมด้วยฮะ”พี่ใหญ่เซียงยวี่

     “เอา เอาไปกันทั้งหมดนี้เลยละกัน”ตา

     สรุปแล้วพวกเราก็พาเห็ดน้อยกันไปบริเวณทางด้านหลังบ้านกัน ซึ่งห่างจากบ้านมากพอสมควร

     “ตรงนี้ยังคงเป็๲เขตภายในครอบครัวของเราอยู่ใช่ไหมคะพ่อ”เห็ดน้อย เอียงคอถามพ่อของเธอที่กำลังอุ้มเธอกับพี่สาวอยู่คนละข้าง

     “ใช่แล้วล่ะลูก”พ่อ

     “ถ้าอย่างนั้นเห็ดน้อยเลือกตรงนี้เลยละกัน กลิ่นอึของมันจะได้ไม่ลอยไปถึงบ้านพวกเรา”เห็ดน้อย

       “กลิ่นอึ..???”ทุกๆ คนต่างพากันงุนงงกันต่อไปและลุ้นกับสิ่งที่เห็ดน้อยกำลังวาดรูปวิเศษอยู่บนอากาศไม่รู้เลยว่าเห็ดน้อยจะวาดรูปอะไร

     “น้องเห็ดน้อยจะวาดตัวอะไรกันที่มีกลิ่นอึแรงๆงั้นเหรอ”พี่ใหญ่เซียงยวี่

      “มันก็มีสัตว์เลี้ยงทุกประเภทเลยนะที่อึไม่หอมน่ะ”พี่ต้าซ่วน

      “ใช่ๆ มีสัตว์ไหนบ้างล่ะที่อึหอมน่ะไม่มีหรอกนะ”พี่ขู่เฉิง

     “ขนาดอึเราเองยังเหม็นมากเลยนะ”พี่รองถู่โต้ว

     “…………..”กลุ่มพวกพี่ใหญ่

     เห็ดน้อย วาดรูปในกระดาษภาพวาดบนจอของระบบวาดรูปอย่างใจเย็น เธอวาดโครงบ้านบางอย่างค่อนข้างใหญ่พอสมควรมีหลังคา มีประตู มีหน้าต่างพร้อมเลย และแบ่งห้องสำหรับไว้เก็บอาหาร อุปกรณ์ ต่างๆเอาไว้ด้วยอีกต่างหากจะได้ไม่ต้องลำบากเวลาให้อาหารพวกมัน

     “เอากี่ตัวดีน๊า อือ……”เห็ดน้อย เริ่มวาดรูปเ๽้าตัวบางอย่างที่จะอาศัยอยู่ในโครงสร้างนี้อย่างอารมณ์ดี

     “น้องเห็ดน้อยถ้าเป็๞ตัวๆละก็ สัก 10-20 ตัวเป็๞ไงจะได้มีเป็๞ฝูงใหญ่เลยนะ”พี่พริกหวานเองก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าน้องเห็ดน้อยจะวาดรูปอะไรเพราะน้องกำลังวาดบนอากาศอยู่ในตอนนี้ แต่ได้ยินว่าเป็๞ตัวๆน่าจะเป็๞สัตว์ประเภทหนึ่งล่ะ

     “อ้า….พี่พริกหวานออกความเห็นได้ยอดมาก งั้นสัก 20 ตัวไปเลยคาดว่าน่าจะเพียงพอต่อความ๻้๵๹๠า๱นะ”เห็ดน้อย

     “เห็ดน้อยวาดรูปเสร็จแล้วค่ะ”เห็ดน้อย บอกกับทุกๆคนมือที่ยุกยิกบนอากาศก็ปล่อยทิ้งข้างลำตัวแล้ว

     สิ่งที่ทุกๆคนกำลังรอคอยกำลังจะปรากฎขึ้น ต่างพยายามจ้องมองกันไปในความมืดสลัวๆ บริเวณด้านหน้าแต่ก็ยังไม่ได้ปรากฎอะไรขึ้นมาเลย แต่ว่าจู่ๆก็มีเสียงๆหนึ่งที่ดังมากลอยออกมาตามลม มันคือเสียงร้อง……..

    “แม๊ะ……แม๊ะ……แม๊ะ…….”พี่รองถู่โต้ว

     “แบะ……แบะ……..แบะ……”พี่ขู่เฉิง

     “บา…….บา……บา……”พี่ต้าซ่วน

     “....................”ทุกๆ คน

     “ตกลงเสียงที่ร้องน่ะได้ยินเหมือนกันไหมเนี่ย”พี่ใหญ่เซียงยวี่

      “นั่นสิทำไมพวกน้องชายถึงส่งเสียงร้องไม่เหมือนกันล่ะ”พี่หนานกวา

       “จริงๆแล้วมันก็ส่งเสียงเป็๞ทั้งสามแบบก็ได้นะลองฟังทีละแบบสิทุกคน”พี่หยางชง

      ไม่ปล่อยให้พวกพี่ชายได้เถียงกันนาน เห็ดน้อยแอบกดปุ่มในจอออกมาเพียงหนึ่งครั้ง ต่อหน้าทุกๆคนตอนนี้มีบ้านหรือคอกสัตว์ขนาดกลางวางตั้งอยู่เสียแล้ว

      “บ้านของพ่อแพะ แม่แพะ ลูกแพะ และญาติแพะค่ะทุกๆคน”เห็ดน้อย ผายมือออกไปให้ทุกๆ คนได้ชมกัน

     “บ้านแพะ..!!!!”ทุกๆ คน ๻ะโ๠๲ออกมาอย่าง๻๠ใ๽

     “ว้าว….แพะทั้งหมด 20 ตัวอย่างงั้นเหรอน้องเห็ดน้อยดีจังเลยบ้านเรามีสัตว์เอาไว้เลี้ยงแล้ว”พี่พริกหวาน

     “แพะ 20 ตัว”ทุกๆ คน ๻๠ใ๽กับจำนวนที่สองสาวน้อยของบ้านกำลังพูดคุยกัน

     “ใช่แล้วพี่พริกหวานแพะแค่ 20 ตัวเอง เห็ดน้อยไม่กล้าวาดแพะออกมาเยอะมากไม่อย่างนั้นแล้วจะมีบ้านของมันใหญ่กว่าบ้านเราอีกนะฮิ….ฮิ…..”เห็ดน้อย

     “....!!!!”ทุกๆ คน

     “ทำไมน้องเห็ดน้อยเลือกเอาพวกครอบครัวแพะล่ะ เนื้อของพวกมันอร่อยมากเหรอ??”พี่พริกหวาน

      “อ่าฮะ…ใช่แล้วพี่พริกหวานนั่นส่วนหนึ่งแต่ที่เห็ดน้อยอยากได้ครอบครัวแพะมาเลี้ยงก็เพราะว่าพวกเราจะได้กินนมแพะของพวกมันอย่างไรล่ะ”เห็ดน้อย

     “นมแพะ งั้นเหรอ..เอื๊อก…..เอื๊อก…..”พี่พริกหวาน

     “นมแพะ..!!”พวกผู้ใหญ่ ต่างนิ่งอึ้งกันไปเลยมีใครบ้างจะไม่รู้ว่าแพะนั้นพวกเราสามารนำนมของมันมากินได้

     “เอื๊อก……เอื๊อก……เอื๊อก…..เอื๊อก…..”พวกพี่ชาย

     “แล้วที่เห็ดน้อย๻้๵๹๠า๱วาดรูปวิเศษเป็๲พวกครอบครัวแพะพวกนี้ในคืนนี้เพราะว่า จะได้มีคำตอบกับพวกชาวบ้านได้ว่าเรานำมาคืนนี้ใช่ไหมคะ”แม่

     “ใช่ค่ะแม่ ไหนๆพ่อก็พึ่งจะกลับมาจากในเมืองใหญ่พร้อมเงินก้อนจำนวนหนึ่งที่พวกเราสามารถซื้อรถมาใช้ได้ และมีส่วนกลางที่จะไปมอบให้คนในหมู่บ้านทุกครอบครัวอีก เราก็ใช้โอกาสนี้นำของที่เห็ดน้อยสามารถใช้การวาดรูปวิเศษร่วมไปด้วยเลยค่ะ”เห็ดน้อย

     “หนูเก่งมากค่ะที่นึกถึงแพะครอบครัวนี้ เห็ดน้อย พี่พริกหวานและพวกพี่ชายด้วยนะลูก รู้ไหมคะว่าแพะพวกนี้เราสามารถนำน้ำนมแพะมาดื่มได้ เนื้อของแพะก็กินได้ และขนกับหนังของพกมันก็ใช้งานได้เช่นกันนะ”แม่

     “ว้าว….”พวกเด็กๆ

     “บ้านแพะนี่ดูมั่นคงและปลอดภัยดีมากเลย พายุฝนหรือพายุหิมะ ก็ทำอะไรไม่ได้เลย”ปู่

     “เพียงแค่คอยเปิด ปิดหน้าต่างให้มันทุกวันเท่านั้นเองนะ”ตา

     พวกเราทุกๆคนมองดูบ้านของครอบครัวแพะทั้ง 20 ตัวอย่างมีความสุข บ้านแพะนี้ทำมาจากไม้ทั้งหมดเลยเห็ดน้อยสร้างให้มันมีคุณภาพเพื่อที่จะใช้งานได้นาน

     “ทีนี้คงจะต้องหาคำตอบให้คนในหมู่บ้านว่านอนกันดึกมากแหละนะ บ้านแพะดูดีเสียขนาดนี้”ตา

     “ใช่ไหมเ๽้าเห็ดน้อยของยาย”ยาย

     “อ้าวหลับไปเสียแล้ว สงสัยจะเพลียมากจริงๆล่ะเลยเวลานอนมากแล้วนี่นะ”ย่า

     “พาหลานสาวสองคนแม่ไปนอนก่อนไป”ยาย

     “ได้ครับแม่”พ่อ

     “นี่คงฝืนไม่นอนกันเต็มที่แล้วล่ะ พอจะหลับก็หลับไปง่ายๆเลยสองสาวของย่า”ย่า

     “หลานชายพวกเราก็พากันไปนอนได้แล้วนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมาดูบ้านครอบครัวแพะต่อได้นะ มันไม่ได้ย้ายหรือหายหนีไปไหนแน่นอน”ตา

     “ครับ”พวกพี่ชาย มองบ้านของครอบครัวแพะให้เต็มตาอีกครั้งก่อนเดินตามหลังพ่อและแม่ของพวกเขาไปติดๆ เพื่อกลับไปนอนหลับพักผ่อนกัน

     “หลานสาวน้อยของเราเป็๞เด็กที่ฉลาด มีน้ำใจเสียจริงๆ รู้ว่าถ้ามีแพะพวกนี้แล้ว อย่างน้อยๆเด็กเล็กๆในหมู่บ้าน หรือแม้กระทั่งคนสูงอายุของพวกเรา อาศัยดื่มน้ำนมจากแพะเพื่อทำให้ร่างกายได้อิ่มมากขึ้น ถึงแม้จะกินอาหารในแต่ละมื้อไม่เต็มที่ก็ตามที”ตา

     “ใช่ๆ 20 ตัวแม้จะดูเหมือนไม่มากเท่ากับปริมาณคนในหมู่บ้านแต่อย่างน้อยๆก็มีนมแพะเอาไว้กินกันได้คนละแก้วต่อวันล่ะนะ”ปู่

      พวกท่านดูประตูที่ปิดล็อคเรียบร้อยแล้ว และนำกุญแจกลับมาพร้อมพากันเดินกลับบ้านเพื่อนอนหลับพักผ่อนกัน

************

     เห็ดน้อยวาดรูปวิเศษรูปแพะถึง 20 ตัว แล้วสามารถรีดน้ำนมมากินได้เสียด้วยแต่ที่แน่ๆความพิเศษของแพะแต่ละตัวไม่ใช่เพียงแค่มีน้ำนม กินเนื้อได้เท่านั้น 

     ยังมีอีกอย่างหนึ่งที่เห็ดน้อยทำเอาไว้แต่จะคืออะไรลองเดาดูกันค่ะ??? และอย่าลืมนะถ้าลืมเหมือนเดิมอิไร้ท์สิลืมด้วยฮิ…ฮิ…

####

       แจ้งติดเหรียญตอนที่ 18 เป็๞ต้นไปค่ะ มีติดเหรียญกับอ่านฟรีสลับไปมาเหมือนเดิมค่ะสำหรับสายฟรี และสายเปย์

ขอขอบคุณค่ะ 

ขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายเบาสมองๆสบายๆไม่เครียดค่ะ