2 ปีผ่านไป จากทารกที่ถูกทิ้งมาอยู่ในจวนตระกูลลั่วเหลียงถูกเลี้ยงดูอย่างดี จวนตัวอ้วนท้วมสมบูรณ์ อารมณ์ก็ยังร่าเริง ยิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนเดิม แม้จะมีเพียงภรรยาที่สี่ และท่านย่าที่รักและเอ็นดู นายพลไม่เคยมาเยี่ยมและมาดูนางเลยั้แ่พาหนูน้อยกลับมาและในตอนนี้เองภรรยาเอกก็เริ่มมีปัญหาแล้ว เพราะภายในจวนมีลูกชายอีกคนมาเพิ่ม
นางกลัวจะแย่งสมบัติมรกดลูกชายนางตอนโตก็เริ่มให้บ่าวรับใช้ไปกลั่นแกล้งคุณชายน้อยบ้าง บางครั้งกลั่นแกล้งไม่ได้เพราะเข้าถึงยาก ภรรยาคยที่สามก็เริ่มระแวงเริ่มวางแผนเื่มรดกให้ลูกก็ห้ามคนนอกเข้าออกจวนของตัวเองเพื่อให้ลูกชายตัวเองนั้นเติบโตอย่างปลอดภัย
แต่ลูกชายที่อยู่ในวัยซุกซนพึ่งหัดเดินและอายุไล่เลี่ยกับลี่เหลียงไป๋ จวนก็อยู่ใกล้กันจนวันหนึ่งที่บ่าวรับใช้เผลอหลับคุณชายน้อยก็เดินเตาะแตะเข้ามายังรูระบายน้ำซึ่งลี่เหลียงไป๋กำลังเล่นกับบ่าวรับใช้อยู่ซึ่งตอนนั้นมีท่านย่า ท่านแม่สามอยู่ด้วยทุกคนเห็นลั่วเหลียงฟงออกจากท่อระบายน้ำในสวนเดินหัวเราะเตาะแตะทุกคนก็ใ แม่สามรีบวิ่งไปอุ้ม ท่านย่ารู้สึกเหนื่อยเลยกลับจวน
สักพักคนในจวนแม่สามหาลั่วเหลียงฟงไม่เจอในจวนก็ออกตามหาแต่ละจวนจนมาพบว่าแม่สี่กำลังอุ้มก็รีบไปบอกภรรยาคนที่สาม
พอนางเห็นอุ้มลูกก็มาแย่งคืนตบแม่สี่อย่างแรง และพูดขึ้นมาว่า นางเพศยาไม่มีปัญญามีลูกของตัวเองรับเด็กนี่มาเลี้ยงไม่พอคิดจะมาขโมยลูกคนอื่นมาเลี้ยงอีก เด็กๆภรรยาคนที่สามเรียกบ่าวรับใช้มาตบตีและรังแกภรรยาคนที่สี่และเด็กน้อยผู้น่าสงสารอย่างลี่เหลียงไป๋ ั้แ่นั้นมา ภรรยาคนที่สามก็ไม่ออกจากจวนอีกเลย
จนกระทั่งลั่วเหลียงไป๋โตขึ้น อายุราว 10-12 ปี อายุไล่เลี่ยกับคุณชายลั่วเหลียงฟง นายพลจึงให้ครูข้างนอกมาสอนหนังสือลูกๆในจวน ลูกๆทุกคนไม่เคยมีใครเคยได้ออกไปข้างนอกเลยแม้แต่คนในจวนหรือภรรยาถ้ามีอะไรก็ให้บ่าวรับใช้ทำแทนเพราะในจวนนายพล มีพื้นที่กว้าง มีทั้งสระน้ำขนาดใหญ่ ในจวน ใหญ่ครึ่งหนึ่งของหมู่บ้านเป็ตระกูลที่ร่ำรวยตระกูลหนึ่งในมณฑลหนึ่งในจีน
และใน่ที่ได้เรียนนี่เองทำให้คุณชายลั่วเหลียงฟงมีสหายให้พูดคุย ปกติอยู่ในจวนกับแม่ของเขาแม่ชอบแต่ให้แก่งแย่งชิงดีชิงเดิานกับพี่ใหญ่ คาดหวังมาก เพื่อมรดก ซึ่งหาที่ระบายสบายใจไม่ได้เลย พอมาเรียนก็ได้เจอลั่วเหลียงไป๋ จึงได้พูดคุยสบายใจบ้างแม้จวนจะใกล้กันแต่ไม่เคยเจอกันมาก่อน
นอกซะจากมีงานภายในจวนจึงจะรวมตัวกัน
ทั้งสองคนแอบเล่นกันบ่อยๆจนแม่ของตนเองจับได้จึงไปบอกนายพลให้ยกเลิกการเรียนของลี่เหลียงไป๋ บอกนางเป็เพียงสตรี เรียนไปเดี๋ยวก็ออกเรือนไม่มีประโยชน์จึงไม่ได้เรียน แต่คุณชายที่เริ่มโตขึ้นรู้สึกสงสารจึงเอาหนังสือและสอนหนังสือให้ลี่เหลียงไป๋เป็เวลาหลายปีลี่เหลียงไป๋เป็เด็กฉลาดมีไหวพริบฉลาดเฉลียวเรียนรู้ได้ไวทำให้ลี่เหลียงไป๋เข้าใจได้ง่าย แต่เรียนในจวนจนคุณชายอายุ 16 ก็ออกไปเรียนข้างนอก ไม่ได้กลับมาบ้านเป็เวลาหลายปี
ทั้งสองเลยจากกันเป็เวลานาน
1K
