โชคนั่งคิดเล่นๆ หลังกินข้าวเที่ยงเสร็จ “หากจะให้คนงานอยู่ต่อต้องมีลูกปัดเยอะๆ สินะ... ไม่งั้นเขาจะท้อ”
เขาลอบเดินไปหลังบ้าน แอบถามระบบ
“ระบบ... แลกลูกปัดเพิ่มหน่อย 20 แต้มเลย”
ติ๊ง!
【หัก 20 แต้ม】
【ยอดแต้มเหลือ: 750】
【ส่งลูกปัดขนาดเล็ก 2 กิโลกรัม (ราว 3,800-4,000 ลูก)】
สองถุงผ้าหนาๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้า โชคยิ้มกริ่ม หิ้วเข้าไปซ่อนไว้ในตู้ไม้ใส่เสื้อผ้าเก่าๆ ที่มุมบ้าน
“เอาล่ะ... เท่ากับมีงบจ่ายให้คนงานไปอีกหลายวันเลย วันละประมาณ 180 ลูกปัด 10 วันก็ 1,800 อัน จิบๆ 555+”
จากนั้นชีวิตก็ผ่านไปอีก 10 วันแบบรวดเร็ว
ทุกเช้า คนงาน 60+ คนยังมาขุดบ่ออย่างขยันขันแข็ง โชคกับนินและโอ หมุนเวียนทำข้าวต้มเครื่องปรุงรสเลี้ยงทุกวัน (บางวันก็ใส่เนื้อ บางวันใส่ปลา) ทุกคนยิ้มแก้มปริ กินอิ่มแรงกันทุกมื้อ
บ่อน้ำใหญ่เริ่มมีรูปร่างชัดเจนขึ้นทุกวัน ลึกและกว้างพอสมควรแล้ว สามารถเก็บน้ำฝนและน้ำจากแม่น้ำได้เยอะ
โชคนั่งมองบ่อที่เริ่มมีน้ำขังบางส่วน คิดในใจ “อีกไม่นาน... บ้านเราจะมีน้ำใช้ตลอดปี ปลูกผัก เลี้ยงปลา เลี้ยงกุ้งได้สบายๆ แล้ว”
นินยืนข้างๆ ยิ้ม “พี่โชค... ทุกคนดูมีความสุขกันจริงๆ นะคะ”
โอวิ่งมากอดแขนพี่ “ใช่ค่ะ! โอชอบชีวิตตอนนี้มากเลย”
โชคหัวเราะหึๆ “ดีแล้ว... ยังมีแผนอีกเยอะเลย”
961
