ลี้เฟยคิดแล้วจึงเตรียมเดินทางกลับ ทว่ากลับรู้สึกได้ว่า จุดตันเถียนและจุดจักระในร่างเหมือนกับจะะเิ มันดูเหมือนอัดแน่นด้วยพลัง คิดได้ดังนั้น ลี้เฟยจึงหยุดและหาที่พักใหม่ พร้อมเดินลมปราณจักระและปราณอัคคี ควบคู่กัน หลังจากเดินพลังปราณประมาณหนึ่งชั่วยาม ร่างกายก็เหงื่อออก ความร้อนบนร่างกายมากมาย พลังที่จุดตันเถียนและจุดจักระเหมือนจะะเิออกมาให้ได้ ในครั้งนี้เวลานี้ ร่างกายลี้เฟยเหมือนจะแหลกสลาย ไม่เหมือนครั้งที่ผ่านมา
ลี้เฟยกลับไปที่บริเวณหินผา เดินพลังปราณใหม่อีกครั้ง สิ่งที่เกิดขึ้นในยามนี้ได้ยินเสียงกระดูกเหมือนถูกบดสลายเ็ปแสนสาหัส เนื้อหนัง เกร็ดัตามิัร่อนหลุดลงมา เหงื่อไคล น้ำมูก น้ำดี น้ำเื น้ำเหลือง ขี้ไคล รวมถึงเนื้อหนังไหลออกมาจากร่างกายรอบ ๆ ตัวส่งกลิ่นเหม็นของเสีย ทว่าในเวลาเดียวกัน กระดูก ร่างกาย และิักำลังถูกสร้างใหม่อย่างต่อเนื่องซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุด ไม่ต้องพูดถึงความเ็ป เพราะมันเป็ความเ็ปสาหัส น้ำตาไหลพรากด้วยความเ็ป ลี้เฟยขบฟันไม่ยอมแพ้ ไม่ะโโวยวายใด ๆ ออกมา
ในเวลานั้น ในหัวสมองลี้เฟยมีความรู้ขนานหนึ่งแล่นเข้ามา มันคือ เคล็ดการปรับขั้นระดับพลังัตะวันหลากสี ทำให้ลี้เฟยรู้ว่า ในขั้นนี้ จักระกำลังจะก่อเกิดเป็พลังระดับิญญา ทำให้พลังจักระในร่างกายจะสร้างกระดูก เืเนื้อ และพลังปราณใหม่ ทำให้แข็งแรงมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม ถ้าเทียบกับพลังปราณของคนทั่วไปแล้ว ความหนาแน่นของพลังจักระที่ลี้เฟยฝึกฝนและได้รับนี้ จะมากกว่าอีกสามเท่าตัวในระดับพลังนี้ พลังจินก็จะเพิ่มเป็สามเท่าเช่นกัน สิ่งที่ลี้เฟยต้องทำคือเดินปราณให้พลังเข้าไปทุกส่วนของร่างกายอย่าได้หยุด
วันเวลาเดินผ่านไปเกือบหนึ่งวัน สายวันรุ่งขึ้น เสียงปังดังขึ้นต่อเนื่องเก้าครั้งอย่างสนั่นหวั่นไหว พื้นดินรอบตัวลี้เฟยแตกกระจายออกไปในระยะหลายลี้ฝุ่นตลบอบอวน ร่างของชายหนุ่มยืนขึ้น พลังระดับิญญา พลังตะวันหลากสีม่วง ... คราม ... น้ำเงิน .... แล้วหยุดที่ขอบระดับเขียว อีกนิดเดียวก็จะขึ้นตะวันเขียว พลังปราณที่จุดตันเถียนแน่นกว่าเดิมหลายเท่าตัว พลังจักระัในร่างวิ่งไปทั่วร่างั้แ่หัวไปแขน...ไปขาไ่ม่หยุด ในขณะที่พลังที่จุดจักระัในร่างกายวิ่ง ปราณพลังกระจายออกรอบตัวกระแทกต้นไม่รอบข้างหักกระจาย ฝุ่นตลบ
"ปั๊ง !!!" เสียงดังอีกครั้ง และพลังจักระเริ่มหมุนช้าลงและหยุดนิ่งในร่างกาย จุดจักระครานี้ใหญ่และรู้สึกได้ว่ามีกำลังมหาศาลกักเก็บอยู่ ลี้เฟยรวบรวมมือประสานเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อ พลังตะวันหลากสีขยับขึ้นที่ระดับเหลือง และยังมีพลังส่วนหนึ่งที่รอะเิแต่ปริมาณพลังยังไม่พอ จึงอยู่ที่ระดับสีเหลือง
หลังจากพักดีแล้ว ลี้เฟยจึงเดินทางกลับสำนัก ทว่าขณะที่กำลังก้าวเดินทาง ก็ได้ยินเสียง "เ้าทึ่ม ๆ ... " เสียงเรียกดังเหมือนจะะโแต่เหมือนไม่มีแรงะโมากนักจึงเงียบไป ลี้เฟยหันไปหันมาเพื่อหาที่มาของเสียง ทว่าไม่มีผู้ใด
"ข้าคงหูฝาดไปเอง กลับสำนักดีกว่า ..." ลี้เฟยใช้ัลี้เดินทางกลับ โดยยังคงสงสัยในเสียงเรียกที่ดังเป็ระยะ แต่หาที่มาของเสียงไม่เจอ
10K
