ตอนที่ 14
ท่านเสียชีวิต!!
ระบบจะส่งท่านไปเกิดยังเมืองที่อยู่ใกล้ที่สุด!!
เมื่อเกิดใหม่ริชรีบสำรวจไอเทมในกระเป๋าก่อนเป็อันดับแรกว่ามีอะไรดร็อปไปตอนตายหรือไม่ โชคดีที่การตายครั้งนี้ไม่มีไอเทมหายไปอาจเป็เพราะริชเองก็ไม่ได้มีไอเทมในตัวมากมายอยู่แล้ว
“บ้าชิบ นี่ฉันตายโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยเรอะ”ริชรู้สึกสมเพชตัวเองอยู่นิดๆที่โดนผู้หญิงฆ่าตาย
แม่นั่นต้องเป็ผู้เล่นเลเวลสูงแน่ๆ ด้วยเวทมนต์ที่ใช้และความรุนแรงที่ฆ่าริชได้โดยใช้แค่สกิลเดียว
ริชนึกถึงเหตุการณ์ไปก็ขนลุกไป
แต่ก็ผิดที่ริชเองด้วยที่อาจจะเล่นมากจนเกินไปจนไม่ได้คิดถึงผลที่ตามมา
“นี่เรามาเกิดที่ไหนเนีย”ริชเดินออกมาจากโบสถ์เพื่อสำรวจดูรอบๆหมูบ้านแห่งนี้
หมู่บ้านที่ริชถูกส่งมาเกิดเป็หมู่บ้านเล็กๆที่อยู่กึ่งกลางระหว่างหมู่บ้านเริ่มต้นและเมืองซีเดีย ริชเดินไปรอบๆหมู่บ้านพบว่าหมู่บ้านนี้เป็หมูบ้านเล็กๆที่มีคนอาศัยอยู่ไม่น่าจะเกิน100คน อย่าถามถึงผู้เล่นเลยบางคนอาจจะยังไม่รู้ถึงการมีอยู่ของหมู่บ้านนี้ด้วยซ้ำ
ริชคิดว่าคืนนี้คงต้องอยู่ที่นี่ก่อนเดียวพรุ่งนี่ขอติดรถเพื่อไปยังเมืองซีเดีย
เนื่องจากตอนนี้ยังเป็เวลากลางวันริชจึงหาสถานที่เก็บเลเวลแถวๆนี้เพื่อไม่ให้เวลาผ่านไปอย่างสูญ
ปล่าว แม้จะเป็ตอนกลางวันแต่บรรยากาศภายในหมู่บ้านนั้นเงียบสงบ มีเพียง NPC อยู่แค่ไม่กี่คน
ริชเดินเข้าไปถามที่พักกับNPCที่อยู่แถวนั้น
“นี่ลุงแถวนี้มีที่พักไหม?”
“ถ้าเ้าอย่างหาที่พักในหมู่บ้านนี้คงต้องไปถาม มาธา แล้วละ บ้านเธออยู่หลังสุดท้ายของหมู่บ้านนะ”ลุงก็ชี้นิ้วเพื่อบอกทางริช
“ขอบใจนะลุง”ริชขอบคุณลุงNPCเสร็จก็เดินไปยังบ้านของมาธาตามที่คุณลุงบอก
ริชเดินไปไม่นานก็ถึงบ้านหลังหนึ่งขนาดไม่ใหญ่มากนัก หน้าบ้านมีผู้หญิงคนนึงอายุประมาณ40-50กำลังรดน้ำต้นไม่อยู่ ริชคิดว่านี่ต้องเป็มาธาแน่ๆริชจึงแนะนำตัวว่ากำลังหาที่พักแล้วมีคนแนะว่าให้มาที่บ้านหลังนี้
“งั้นเข้ามาก่อนสิ”มาธาตอบรับ
มาธาเล่าว่าหมู่บ้านนี้ไม่ค่อยมีคนแวะมานักหรอก ก็เลยไม่มีที่พักไว้รับรอง
ริชเข้าไปในห้องพักที่มาธาจัดเตรียมไว้ให้ เก็บสัมภาระเสร็จริชก็เตรียมตัวออกไปเก็บเลเวลรอบๆหมู่บ้าน มาธาแนะนำว่าถ้าจะออกไปล่ามอนเตอร์ให้ไปที่ป่าทางตะวันออกของหมู่บ้านเพราะแถวนั้นเป็ที่อยู่ของ หมูป่าเขี้ยวเงิน
ริชเดินทางไปตามที่มาธาแนะนำ หมู่ป่าเขี้ยวเงินมีเลเวลอยู่ที่ 20 เหมาะแก่การเก็บเลเวลของริชมากที่สุด ริชจัดการไล่เก็บหมู่ป่าบริเวณรอบๆได้อย่างไม่ยากเย็นด้วยการโจมตี 1-2 ครั้ง แม้จะใช้เงินโจมตีไป20-30Gต่อการฆ่า1ตัว แต่ไอเทมที่สามารถนำไปขายได้นั้น คือ เขี้ยวเงินของหมู่ป่า
การล่าดำเนินไปอย่างรวดเร็วตินนี้ริชฆ่าหมูป่าเขียวเงินไปได้มากกว่า 100 ตัวแล้ว
ท่านเลเวลอัพเป็ 25!!
ท่านได้รับสกิล โล่ทอง!!
สร้างโล่ป้องกันดาเมจโดยใช้เงิน ยิ่งใช้เงินมากยิ่งรับดาเมจได้มาก
CD : 24 ชั่วโมง
ในที่สุดริชก็ได้สกิลป้องกันมาสักที่ โล่ทองเป็สกิลที่ใช้ป้องกันดาเมจทุกชนิดโดยใช้เงิน แม้จะป้อมกันได้แค่ครั้งดียวแต่ถ้าเป็เหตุการณ์สำคัญๆละก็ มันอาจจะช่วยให้ริชพลิกสถานการณ์ได้เลย
ริชตรวจดูกระเป๋าไอเทมว่าตนเองนั้นดร็อปไอเทมอะไรมาบ้าง
เสื้อคลุมหนังหมูป่า lv 25 [เมจิค]
พลังป้องกัน 50
หลับหลีก 50
เข็มขัดขนหมูป่า lv 25 [เมจิค]
Dex 15
Str 10
ริชส่วมใส่ไอเทมที่ดร็อปได้ทันทีเพื่อให้ตัวละครของตนนั้นแข็งแกร่งขึ้น
“เอาละ วันนี้พอแค่นี้ดีกว่าตอนนี้เริ่มมืดแล้ว” ริชจึงตัดสินใจกลับไปยังที่พัก
เมื่อเดินย้อนกลับมาทางเดิมได้ซักพัก ตาของริชมองไปเห็นบางอย่างที่สะสุดตากับบางอย่างมันคือหมู่ป่าที่เขียวของมันเป็สีทองเื่แสงออกมาในความมืด ริชดูก็รู้ได้ทันที่ว่ามันคือบอส
หมูป่าเขี้ยวทอง lv.40!!
“เลเวล40งั้นรึ”
ริชสซุ้มดูอยู่ห่างๆในพุ่มหญ้าก็ต้องตกในในเลเวลของบอส ในใจก็คิดที่อยากลองจัดการบอสด้วยตัวคนเดียวดู แต่เมื่อเห็นเลเวลที่มากกว่าตนเองไปเยอะเลยโยนความคิดนั้นทิ้งไปแล้วหาทางเดินอ้อมเพื่อกลับหมู่บ้าน
หมูป่าเขียวทองนั้นนอกจากเขี้ยวของมันที่มีสีทองแล้ว ส่วนอื่นๆของมันแทบจะไม่ต่างจากหมูป่าเขียวเงินเลย
ในระหว่างที่ริชกำลังหันหลังกลับ เท้าดันไปเหยียบใส่กิ่งได้ที่ตกอยู่บนพื้นจนเกิดเสียงดัง
ทำให้หมู่ป่าเขี้ยวทองรู้สึกตัวมันมองมาที่ต้นเสียงทันที
ซวยแล้วว!! ริชทำตัวให้นิ่งที่สุดแม้กระทั้งหายใจยังไม่กล้า ได้แต่ภาวนาในใจว่าขอให้เ้าหมู่ป่ามันไม่เดินเข้ามาทางนี้
หมู่ป่าใช้จมูกที่ไว้ต่อกลิ่นดมดูแถวๆนั้นแต่มันไม่พบอะไร มันก็เลยเลิกสนใจแล้วก้มหน้าเล็มหญ้าที่อยู่บนพื้นต่อ
เมื่อปลอดภัยแล้วริชจึงรีบออกมาให้ห่างจากแถวนั้น ให้พ้นระยะของหมูป่า ขณะที่กำลังเดินจำอ้าวออกมาด้วยความเร็วก็พบหมู่ป่าเขี้ยวทองอีกตัวที่กำลังยืนประจันหน้า สายตาของมันประสานเข้ากับสายตาของริชพอดี
“มีอีกตัวรึ”ริชหน้าซีดทันที นี้ฉันจะตายอีกแล้วเรอะเนี้ย
25K
