มีะเิใกล้ๆฐาณทัพฮุซเซล
ตูม!!
บึ้ม.ม.ม.ม.
“ทำขนาดนี้แล้ว ไอ้ตัวแดงที่จมเรือดำน้ำยังไม่ออกมาห่างจากยาน ดูท่าจะเหนียวกว่าที่คิดนะ”
ผู้พูดคือพันตรีมิลันดา ไออาคอส อายุ 34 ผบ.หุ่นรบกองเรือ ฐานทัพกองกำลังผสม ที่ยึดเมืองรูเดรีย ไพลอตขับดัสเทล สีฟ้า
“ถ้าไม่มีอีนังตัวแดง กับอีนังตัวขาว ที่เหลือก็แค่เหยื่อของดัสเทลของพวกเรา งั้นทำลายเรื่อยๆ จนกว่ามันจะทนไม่ไหวกันเถอะ”
ผู้พูดคือพันตรีมาร์ค เกรดอน อายุ 37 ผบ.หุ่นรบ ฐานทัพกองกำลังผสมที่ยึดเมือง รูเดรีย ไพลอตขับดัสเทล ลายพราง มือทั้ง 2 ถือดาบความร้อนคู่
วาสเชอร์ของฐานทัพฮูซเซลแทบทำอะไรดัสเทล2 ตัวนี้ไม่ได้เลย พวกเขาทยอยโดนทำลายพังไปทีละเครื่อง
เสียงเชียร์ของพวกเชลยชาวโคราเชียดังก้องขึ้นมาอย่างมีความหวัง
ในพื้นที่ชุลมุนแบบนี้ ยานบินจิฟอร์นไม่สามารถโจมตีใส่ดัสเทล 2เครื่องนี้ได้
“เอาไงดีคะ กัปตัน เราจะส่งพวกของเราไปช่วยพวกเขามั้ย?” ... พ.จ.ต.โซอี้ถาม
“อึก....เอ่อ......” ...พ.ต.จูลลี่ลังเล
“อย่านะคะกัปตัน! พวกมันจงใจล่อเราออกไป” ...อิงฟ้าค้าน
“เด็กอะไร ใจแข็งชะมัด” ... จ.ท.เอมี่ ทั้งทึ่งทั้งตำหนิ
“หนูชอบคนที่ฐานทัพนี้นะ แต่หนูรักชีวิตคนในยานเรามากกว่า” ...อิงฟ้าพูดเสียงหนักแน่น
แต่ทีมงานกู้ภัย และทหารอีกมากโดนแรงะเิกับะุรวมทั้งซากอาคารหลังย่อยรอบๆฐานทำลายจนาเ็ล้มตาย
“ถ้ามันทำลายไปเรื่อยๆมันจะลามไปถึงเขตบ้านพักครอบครัวข้าราชการทหาร อิงฟ้ารับคำสั่ง!!” ... พ.ต.จูลลี่ จะออกคำสั่ง
“แต่.....” ... อิงฟ้ากำลังจะค้าน
พ.ต.จูลลี่กำหมัดทุบพนักพิงวางมือของเก้าอี้กัปตัน
“ไม่มีแต่!! ออกไปหยุดการเข่นฆ่านี้ซะ ถ้านี่คือา เราก็ต้องกำจัดศัตรูที่มาฆ่าคนของเราถึงบ้าน เอาหัวมันมาให้ฉัน!!” ...พ.ต.จูลลี่ะโลั่น
“ค...ค...... ........ค่ะ..ค่า!!” ... อิงฟ้าอึ้งไปพักหนึ่ง ไม่นึกว่ากัปตันจะตวาดดังขนาดนี้จากนั้นรีบรับคำทำตามทันมี
เจมินีปลดปืนเกอเวียร์ สตาร์ทเวอรเนียร์บืนลอนยพุ่งออกไป เพราะจากตรงนี้ยิงเกอเวียร์ไม่ได้ อิงฟ้าจ้องไปยังตัวสีเขียวลายพรางที่ถือดาบคู่ จากนั้นไขว้มือชักดาบคู่ที่ไหล่ออกมาบ้าง
วิ้ง.ง.ง.ง.
บีบๆ
“ข้างบน!” ... พ.ต.มาร์ค รีบบังคับหุ่นดัสเทลพุ่งตัวหลบ
ตึ่ง!!!
เจมินีพุ่งตัวลงมาฟัน
เสียงเฮกลับมาเป็ของผู้คนฝั่งฐานทัพฮูซเซล
คนฝั่งโคราเชียเริ่มเงียบ พวกเขาเห็นแล้วว่าตัวสีแดงหน้าผู้หญิงนี้ทำอะไรได้บ้าง
“แมกซ์ เอคิจิ จิมมี่ เตรียมคุ้มกันยาน มันจะล่ออิงฟ้าออกไป ก็แสดงว่าอีกตัวต้องมาล่อพวกเรา ขยี้มันซะ” ... พ.ต.จูลลี่ เริ่มเดือด
คนในยานเืพลุ่งพล่ามนตามไปด้วยรวมทั้งพวกไพลอต
แต่อักฝั่งเป็หุ่นดัสเทล ร.อ.บนชูไม่อยู่ อิงฟ้าออกไปสู้ พวกเขาจะรับมือได้เหรอ?
มาแล้ว!
ดัสเทลสีฟ้าบินต่ำพุ่งตัวข้ามกำแพงค่ายฐานทัพเข้ามาวิ่งมาที่ยานซินัสจริงๆ
“ขอเอาคืนที่อีตัวแดงจมเรือดำน้ำของพวกฉันด้วยการจนยานของมันบ้างล่ะนะ โดยเฉพาะไอ้ยานเป็ดนี่มันฆ่าพวกเราตายแทบทั้งฐานทั้งเรือหลายลำ”... พ.ต.มิลันด้าเข้ามาด้วยความโกรธแค้น
“ได้...ตัว...แล้ว....” ...จิมมี่เล็งอย่างตั้งใจ
มือลั่นไกปืนยาวกระบอกใหม่
ปั่ง!!
“!!”
พ.ต.มิลันด้าใแต่มีสติดีว่าตั้งโล่ไว้แต่แรก ยกโล่ขึ้นแต่เกือบไม่ทันเท่าไหร่นัก
ะุเจาะเกราะหุ่นรบแฉลบมุมโล่จากมือซ้ายเข้าที่ตาขวาของหุ่นจนหัวซีกขวาของดัสเทลกระจาย
“บ้าเอ้ย! ไอ้ชิปหาย ... แม่งมีสไนเปอร์ด้วย?! วาสเชอร์ยิงแบบนี้ได้ด้วยเหรอวะ”... พ.ต.มิลันด้าแผดด่า
“จะเล็งคอกพิทแท้ๆแต่เ้าตัวนี้มันวิ่งมาตั้งโล่บังตัวเป็หลัก ถึงทะลุเกราะได้ก็เข้าไม่ถึงในคอกพิท” ... จิมมี่บ่น
“เล็งแจ๋ว จิม!” ... แมกซ์สาดะุใส่ทางขวาที่ตาพัง
การมองเห็นทางขวาเสียหาย แต่เซนเซอร์จำลองภาพยังทำงาน แต่ไม่ชัดเจนนัก
ดัสเทลสีฟ้าตั้งปืนยิงขวากราดไม่ให้ศัตรูยิงตนตามในชอบแล้วรีบเคลื่อนตัวก่อนจะเป็เป้านิ่งอีก
“จิมมี่ แกยิงแบบนั้นได้ด้วย?” ... เอคิจิถาม
“ฉันไม่ได้สายตาสั้นแบบพวกแกนะเว้ย จะเล่นเกมหรืออ่านหนังสือ ก็หัดพักสายตาให้เป็ด้วยสิวะ” ... จิมมี่เล็งอีก
“ชิ มันพยามอยู่กึ่งกลางระหว่างแกกับฉันว่ะ เอคิจิ แบบนี้ยิงใส่มัน ก็เท่ากับยิงใส่กัน” ...แมกซ์บ่น
“ก็เข้าประชิดเลย เราเติมพลังงานแล้ว ใช้บีมซอร์ดเลย” ...เอคิจิแนะ
ทั้งคู่ลงมือทันที ก่อนที่ดัสเทลตัวนี้จะอาศัยกำลังหุ่นที่มากกว่าบินระยะใกล้หรือวิ่งฉากหนีออกไปอีก
“คิดจะเอาวาสเชอร์รุ่นจ่าฝูงกับรุ่นกระจอกมาเข้าประชิดดัสเทลของฉันเหรอ?” ... พ.ต.มิลันด้าทิ้งปืนชักดาบความร้อนจากในโล่
ทั้งคู่ชี้ยื่นโล่วิ้งเข้าประแทกพร้อมกัน แต่ดัสเทลยกโล่ซ้ายดันเอคิจิ ฟันดาบขวาใส่แมกซ์
และพวกเขาก็ใช้มุขเด็จประจำ ชักด้ามดาบบีมซอร์ดออกมา เร่งพลังดาบแรงๆแล้วแทงพร้อมกัน
“ดาบ?....บีม!!!!” ... พ.ต.มิลันด้า ร้องะโออกมา
ดาบบีม 2 เล่ม แทงซ้าย ขวาเข้าช่อวงท้องและคอกพิท ทั้งคู่รีบหดพลังบีมที่ดาบแล้วร่นถอยออกตั้งโล่กันแรงะเิจากหุ่น
บึ้ม!!!!.ม.ม.ม.ม.ม.ม.มมมมม
“เยี่ยม!”
เสียงจากในหอบังคับการและในตัวยานดังผป่านอุปกรณ์สื่อสาร
“ไอ้หนูพวกนี้ มันเก่งขึ้นแฮะ” ... เคทชม
“เ้านี่เก่งครับแต่ถ้าเทียบกับแบล็คเลเวียธานแล้ว คนละชั้นเลย”... แมกซ์บอกกับคนในยาน
“เก่งมากค่ะ ทั้ง 3 คน” ...พ.ต.จูลลี่ชม
“ผมจะสนับสนุนอิงฟ้าต่อ” ... จิมมี่หักกระบอกปืนพับเอาตัวกระบอกอีกครึ่งขึ้นมาแทน สว่นท่อนนี้พับออกข้างไป
ปืนไรเฟิลกระบอกนี้เปลี่ยนหัวเป็แบบะุและบีมได้ และตอนนี้จิมมี่จะยิงบีมสไนเปอร์แล้ว สายพลังงานต่อจากตัวยาน เพราะพลังงานของหุ่นวาสเชอร์แม้จะยิงได้ก็ก็เสียพลังงานมากหากมีเหตะประชิดต้องวางปืนสู้ พลังงานจะไม่พอเอา
เล็งศูนย์ไปทางอิงฟ้า
ศัตรูใช้วิธีหนีไปรอบๆไม่สู้กับอิงฟ้าโดยตรง เพราะไม่ว่าจะด้านไหนก็สู้เจมินีไม่ได้เลย
“บ้าเอ้ย มิลันด้าเสร็จไปแล้ว! งั้นฉันจะ......” ... พ.ต.มาร์คตั้งดาบแล้วจะเร่งพลังเวอเนียร์
ฟิ้ววว.ว.ว.ว.ว.ว.ว.ว.ว.
สำแสงเรียวเล็กแต่เข้มข้นยิงมาจากที่ไกลเจาะเข้าหัวดัสเทลลายพรางเขียวนี้ ลากเคลื่อนเล็กน้อยบีมลากออกข้างแล้วหัวก็ะเิ
ตูม!
“มองไม่เห็น!! ปรับใช้เซนเซอร์จำลองภาพสำรอง บัดซบ ข้าโดนอะไรเข้าวะ???” ...พ.ต.มาร์ครีบตั้งค่าบนหน้าจอคอนโซล
เบดานสว่างวาบ ลำแสงกดลงมาพร้อมกับการละลายของเครื่อง่อกของหุ่นมาถึงคอกพิท พ.ต.มาร์คทำได้แค่ยกมือขึ้งป้อง
แล้วไหม้สลายไปพร้อมคอกพิท อิงฟ้ารีบดับพลังบีมทิ้งดาบ สองมือเจมินีจับดัสเทลเวี่ยงทุ่มออกไปไกลๆ........ลอยคว้างไปไกล.... จนหุ่นะเิ
บึ้ม!.ม.ม.ม.ม.ม.ม.
ตกที่ทุ่งที่ไกลออกไป
ทหารโคราเชียเข่าทรุดสิ้นหวัง เสียงเชียร์โห่ร้องก้องดีใจกระหึ่ม
......
“เหมือนจะมีงานแขกมาเยือนนะแต่เราท่าจะมาไม่ทันส่งแขก” ... ร.อ.บนชูมองจากในคอกพิท จี•วาสเชอร์
จิฟอร์นบินมาอย่างช้าๆเพราะโหลดน้ำหนักที่แบกโกดังอะไหล่ของมิวนิที
…………………………………….
ครบ 5 ชั่วโมงตามกำหนด แต่มีทุลักทะเลไปบ้างเพราะการบุกของดัสเทล 2เครื่อง ... ทำให้ต้องออกยานช้าไปอีก 40 นาที
ซินัสออกตัวแล้ว พ.ต.จูลลีทำความเคารพวันทยหัตถ์ผ่านหน้าจอให้กับเหล่านายทหารของฐานทัพฮูซเซล พวกเขาก็ทำความเคารพกลับ
“ชอบของเล่นใหม่มั้ย? จิม” ... เคทถามหลังจากจิมมี่ลงมาจากคอกพิท
จิมมี่อึกอักแล้วก้มหน้า
“อ้อ ลืมไปไอ้เ้าอ้วนรี่พูดกับผู้หญิง ไม่ได้” ... เคทเอียงคอยิ้มแล้วถอนหายใจ
“เดี๋ยวผมถามให้ .... นี่จิมมี่ ปืนใหม่ที่เราทำให้เป็ไง? ได้ตามที่ขอตามที่คิดไว้มั้ย?” ...พ.จ.อ.นิยมถามแทน
“ครับ ยอดไปเลยครับ ถ้ามีไอ้นี่ผมจะซัพพอร์ตทุกคนได้จากแนวหลังและมีประสิทธิภาพมากกว่า” ... จิมมี่ยิ้มตอบ
“ไว้จะต่อท่อพลังงานเสริมให้นะ จะได้ยิงปืนบีมเองได้จากตัวหุ่น” ... เคทบอก
จิมมี่ไม่ตอบ แต่พยักหน้ารับ
เอคิจิลงมาจากคอิกพิท
“อ๊า~~~~~~ บนดาวทีมีอากาศ แรงดึงดูดและท้องฟ้าแบบนี้ ขับหุ่นไม่สวมนอมอลสูทไม่ได้เหรอไงนะ อึดอัดจะตายแล้ว” ... เอคิจิถอดชุดครึ่งท่องแบะลงมาแล้วบ่น
“นอมอลสูทจะช่วยให้นายปลอดภัย และมีระบบช่วยปั๊มหัวใจกรณีไม่หายใจให้ และมันกันความร้อนด้วย หากคอกพิทติดไฟนายจะมีโอกาสเปิดหนีออกมาได้ เข้าใจมั้ย และนานผอมขนาดนี้ ชุดมันนายอึดอัดได้ไง ไอ้แว่น” ...ร.อ.บนชูยืนด่าจากประตูคอกพิทจี•วาสเชอร์ที่แบเปิดออก
“แหะๆ...” ... เอคิจิจ๋อย
“เอาเหอะ เอาของมาฝาก นั่นของแก” ... ร.อ.บนชูชี้นิ้วโป้งไปยังมิวนิทีที่ยึดมา และชุดอะไหล่
“ของ...ผม..?” ... เอคิจิชี้นิ้วที่หน้าตัวเอง
“เออ...แมกซ์มันได้หุ่นวาสเชอร์รุ่นจ่าฝูงของฉันไปแล้ว จิมมันก็ได้ปืนใหม่ และเดี๋ยวมันก็ได้ติดตั้งถังพลังงานเสริมที่ทนต่อการยิงใส่ มีแค่แกที่ไม่ได้อะไรกับเขาซะที ฝีมือก็มี น่าจะเอาของดีไปใช้ซะ”
“ท....ท..ที่ ..ผ...ผ..ผู้กองบอกกัปตันให้ขอทางฐานฮุซเซล..และถ่อไปขนอะไหล่มาเอง...เพราะอุตส่าห์ไปเอามาให้ผมเหรอครับ?” ... เอคิจิตื้นตัน
“ก็เออสิ ... แต่บอกไว้ก่อนนะ ได้หุ่นแรงขึ้น เกราะหนาขึ้นแล้ว ผลงานก็ต้องดีขึ้นด้วยนะเว้ย”... ร.อ.บนชู ชี้นิ้วมา
ยานออกตัวแล้ว เหล่าช่างรีบซ่อมบำรุงหุ่น เคทเข้าประจำที่ทำงานกับพวกช่าง
ทีมดัชไปพบกัปตันรับคำชมและไปพักผ่อน
หน่วยบริการรีบเตรียมอาหารมื้อต่อไป
ไพลอนพากันแยกไปอาบน้ำ เอาชุดเข้าตู้แล้วตาก
.....
ตึง
“เอ้า กินเยอะๆ ไอ้พวกกำลังโต” ...ป้าเจสสิก้าจัดโต๊ะให้พวกไพลอตหนุ่มสาว อาหารบำรุงจัดเต็มกำลังให้วพกเขา
“เยอะจัง แต่......” ...แมกซ์เห็นว่าเยอะจนตนอาจกินเหลือ
หันไปจิมมี่กินเอาเป็เอาตาย อิงฟ้าเองก็กินอบ่างตั้งใจยกใหญ่
“เป็มื้อเช้าที่กว่าจะได้กินก็ตอนสาย เรารอดตายกันมาได้นี่นะ กินเข้าไปเถอะ” ... พ.จ.อ.อลันตบไหล่แมกซ์เบาๆ
“ครับ” ... แมกซ์หันมายิ้มถอนหายใจแล้วหันไปตั้งหน้าตั้งตากิน
อิงฟ้ากินไปเล่นมือถือไป
“เดี๋ยวเถอะ ยัยหนู เวลากินอย่าเล่นสิ” ... ป้าเจสสิก้าดุ
“อ่า....หนูตอบแชทเพื่อน่ะค่ะ” ... อิงฟ้าตอบทั้งที่อาหารยังเต็มปาก
“อ๊าๆๆๆ พวกเราดังใหญ่แล้ว” ...อิงฟ้าะโออกมา
ทุกคนมามุงดูที่หน้าจอของอิงฟ้า
พวกแมกว์เองก็เช็คแหล่งข่าวบนโลกโซเชียบเน็ตเวิร์คแหล่งเดียวกันและแหล่งอื่นๆบ้าง
ความว่า...
ในแหล่งข่าวบรรยายเส้นหารเดินทางของยานซิกนัส และความสำเร็จ รวมทั้งการต่อสู้ของลูกเรือ ตอนนี้ทั้งหมดมีชื่อขึ้นหน้าตาชัดเจน ผู้คนเข้ามาติดตามล้นหลาม
ที่จริงข้อมุลเหล่านี้เผยแพร่โดยคณะบริหารของรัฐบาลสหพันธ์มิตร เพื่อปลุกใจคนหนุ่มสาวที่มีไฟสู้ การประชาสัมพันธ์เชิงบวกจากผลงานจริง มีภาพบันทึกการรบลงหลายคลิปให้คนกดเข้าไปเล่นดู
แฟนคลับอิงฟ้าและกัปตันจูลลี่ดูจะมากที่สุด รองลงมาก็ผู้กองบนชู ค่อยตามมาห่างๆ แต่ก็ไม่น้อยของไพลอตหนุ่มทั้ง3
บางบริษัท Voll industry(ฟอยล์ อินดัสทรี่) เองก็้าการโปรโมททั้งสินค้ายุทโธปกรณ์และบุคลากร จึงไม่ลืมที่จะมีข้อมูลวิศวกรผู้ดูและและทีมช่างของยาน แน่นอนว่ามีเคทด้วย
.......
“เชอะ ไร้สาระ ฉันไม่ว่างมาสนอะไรพวกนี้หรอกนะ” ... เคทหันไปบ่นกับแมกซ์ที่เอาข้อมูลมาให้ดู
“ค..ครับ” ... แมกซ์จ๋อย
พอเคทเข้าห้องตัวเองมา เธอรีบเปิดเช็คโซเชียลมีเดียทันที
“อะไรกัน ฉันเป็วิศวะสาวแสนสวยที่มากผลงานในสนามรบจริงนะ ทำไมยอดตามฉันน้อยกว่าผู้กองตั้งครึ่งหนึ่งล่ะไม่ยุติธรรมเลย ปัดโธ่ว์” ...เคทบ่นคนเดียวในห้อง
เอคิจิไม่มากินอาหารเช้าเพราะตอนนี้ดมกางเกงในของผู้กองที่จิ๊กมาคราวนั้นอยู่ แล้วช่วยตัวเองไปด้วย
“อ่า ผู้กองผู้น่ารักของผม ผมชอบคุณอ่าห์ .... อาว์........” ... เอคิจิชักจนน้ำเชื้อพุ่งออกมาจากจวู๋ใส่ห่อทิชชู่ที่จ่อรองปลายหัวไว้
ใจเขาอยากใช้กางเกงในตัวนี้รูดชักคาจวู๋เขาให้น้ำแตกให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่...มันจะเอามาดมอีกไม่ได้น่ะสิ
แต่สุดท้ายเอคิจิหลังแตกน้ำแล้ว ก็ต้องออกไปกินอาหารตามคำสั่งกัปตัน ถ้าไม่กินจะโดนขัง
หลังกินเสร็จแมกซ์ไม่ลืมจะแวะมาห้องพยาบาล
จากนั้นไปรอพ.จ.ท.เพนนีด้านในห้องยา
เพนนียืนเขย่งพิงกำแพงถลกกระโปรงขึ้นแง้มเป้ากางเกงในออกข้างให้แมกซ์ยืนกอดช้อนก้นแล้วเด้งเอวเสยตะบันเอวประเคนแท่งใส่กลีบรูอย่างรุนแรงและเมามันส์ จากนั้นพลิกท่ามาก้มติดพื้นแมกซ์รูดกางเกงในเพนนีลงมาคาไว้ที่หว่างขา โก่งก้นแอ่นเอวจนกลีบพลูชูยื่นให้แมกซ์เอาแท่งเสียบ มือกำขยำก้นอวบๆของเพนนีแล้วกระหน่แทงแท่งเข้าออกไม่ยั้งแล้วแตกในในที่สุด
แมกซ์ถอนแท่งออกมา น้ำเชื้อล้นพรวดออกมาไหลย้อยลงไปนองที่เป้ากางเกงในที่ถลกแช่คาขาไว้ จากนั้นแมกซ์รูดกางเกงในนองเป้านี้ปิดกลับเข้าที่เดิม
“จะไม่ให้ฉันเช็ดล้างซักหน่อยเหรอจ้ะ? พ่อตัวหื่นของฉัน” ...พ.จ.ท.เพนนีถาม
“ผมอยากให้คุณเพนนีอุ้มน้ำเชื้อผมไว้ในนี้ครับ”... แมกซ์พลิกตัวเพนนีมาจูบ
จากนั้นแมกซ์ขอตัวแอบกลับไปนอนที่ห้อง ส่วนเพนนีต้องนั่งทำงานในห้องพยาบาลโดยมีน้ำเชื้อขังรู และเปียกเยิ้มกลีบเนินขน ว่าจะเข้าห้องน้ำไปล้างเช็ด แต่มีคนมาขอยาเลยไม่ได้ไป
..................................................
ยานชั้น Syrus (ซีรุส)
ของกองทัพโคราเชีย ประจำดาวไพรส์
พันเอก ยูโกะ เยอราซิมอฟ (yuko Gerasimov) อายุ41
ผบ.กำลังรบทางอากาศและอวกาศประจำดาวไพรส์ ... กัปตันยานชั้นSyrus (ซีรุส)
“เธอสินะ ร.อ.โรดี้ แมกซิมิเลียนเด็ดเส้นตัวปัญหา ...ผู้กองหนุ่ม ลูกชายของ ไมร่า แมกซิมิเลียน .. นายกรัฐมนตรี กับ พลเอก เดรค แมกซิมิเลียน รองผู้บัญชาการกองทัพโคราเชีย” ... พ.อ.ยูโกะพูดแบบไม่เกรงใจร.อ.โรดี้
“ครับ” ...ร.อ.โรดี้พยามอดทนอดกลั้น ไม่บ่อยนักที่จะมีนายทหารกล้าเรียกเขาว่าเด็กเส้นหรือตัวปัญหา
“ฉันรับเธอมาเพราะโลแกน แพทริคขอมาหรอกนะ บอกไว้ก่อนหากทำตัวมั่วซั่วบนยานฉัน ฉันจะปล่อยเธอทิ้งลงจากยานโดยไร้อุปกรณ์ช่วยแล้วรายงานว่าเธอตายในหน้าที่ เข้าใจมั้ย?”
“เข้าใจครับ!!”
“ดี ... รุ่นใหม่ส่งมาที่ยานของฉัน 2วันก่อนเธอจะลงมาถึง ให้ตายเหอะ ฉันเห็นบริษัท De lucht imperium electronic (เดอ ลุคท์ อิมพีเรียม) ส่งของมาให้ นึกว่ากองทัพสั่งซื้อหุ่นใหม่ให้คนของฉัน ไปๆ มาๆ พวกนายพลดันมาบอกว่าเอจะมาแล้วรุ่นใหม่นี้เป้นหุ่นของเธอ.....ผลงานแบบนี้นี่นะ ได้ขับรุ่นใหม่มาแล้วแถมยังทำพังไม่เป็ท่าในศึกเปิดตัวมัน เอ... ชื่ออะไรนะ ... เอาโรส ใช่มั้ย? .... พังยับจนกองทัพไม่กล้าสั่งผลิตออกมาให้พวกจ่าฝูงใช้”
“........”
“นี่เห็นว่าก่อนนี้ได้อีกตัว แต่เธอที่โดนสั่งขังอยู่ ทำให้เ้าโลแกนต้องเอาไปขับ ....ดัสเทลมาร์คทูว์สินะ....เห็นว่าทำได้ดี ฉันว่า...ฉันมองเหตุผลไม่ออกที่จะให้เธอขับเ้ารุ่นใหม่ที่ส่งมา”
“แล้วแต่ท่านครับ ผู้พัน”
“ใช่ แล้วแต่ฉัน ...พอดีว่ารุ่นใหม่นี้ส่งมา 2 ตัว เธอจะได้ขับ1 ตัว อีก 1 ตัว คนของฉันขับ ยศเขาเท่าเอแต่ฉันสั่งให้เธอทำงานใต้การบังคับบัญชาเขา เข้าใจมั้ย?”
“......”
“ผู้กองโรดี้ อยากซื้อตัวกลับขึ้นอวกาศเองที่สภานีขนส่งที่เรายึดไว้ หรือจะออกไปสู้กับยานซิกนัสกับคนของฉัน? ...หา?...”
“ครับ.. เข้าใจครับ! ผมอยากออกไปรบครับ!”
“งั้นก็ว่าง่ายๆ เธอกับผู้กอง นบีฮะ ฮะซัน จะต้องทำงานร่วมกัน อ้อ เธออายุ 31 น่าจะมากกว่าคุณ” ...พ.อ.ยูโกะพูดแนะนำลูกน้อง
ร.อ.นบีฮะ ฮะซัน อายุ 31 หัวหน้าหน่วยหุ่นรบประจำยานชั้นซีรุส ทำความเคารพให้กันกับร.อ.โรดี้
“เอาล่ะ .. ผู้กองนบีฮะ พาผู้กองโรดี้ไปดู Ulfah (อูล์ฟาฮ์) ที่มาถึงเมื่อวันก่อนที” ... พ.อ.ยูโกะ สั่ง
“ค่ะ ผู้พัน... ผู้กองโรดี้ ตามฉันมาค่ะ”
ทั้งคู่เดินออกมาจากห้องกัปตัน
“ผมยศเท่าคุณ และเด้กกว่าคุณ เรียกผมโรดี้เฉยๆ ก็ได้”
“เอ๋...ดูน้อบน้อมกว่าที่ได้ยินมานะคะ? ... เอาเถอะ งั้นเรียกฉันว่า นบีฮะ ก็ได้ ... ดูคุณผูกใจเจ็บกับซิกนัสมากเลย”
“ผมเกลียดพวกมันทุกตัว โดยเฉพาะไอ้ตัวหน้าผู้หญิงสีแดงกับขาวนั่น”
543
