ตอนที่ 16
ข่าวคราว
ปึง ปึง ปึง!!
ในเช้าอันแสนเงียบสงบกลับมีเสียงประตูถูกทุบอย่างต่อเนื่องดังออกมาั้แ่เช้าทว่า..เหล่าชาวบ้านที่อยู่รอบๆกลับไม่ได้ประหลาดใจกับเสียงทุบประตูเท่าไหร่ แต่กลับประหลาดใจเพราะประตูที่ถูกทุบเป็ประตูของบ้านตระกูลหลี่ต่างหาก
ผู้มาทุบประตูเป็ใครมาจากไหนไม่มีใครทราบแต่สำหรับชาวบ้านในเมืองเมฆาหยกแล้วบ้านตระกูลหลี่เป็สถานที่ที่ไม่ควรเข้าไปรบกวนที่สุดบางทีเ้าคนที่กำลังทุบประตูอยู่นั่นอาจจะเบื่อชีวิตแล้วก็เป็ไปได้
“เ้ามาทุบประตูแต่เช้าเช่นนี้้าอะไรไม่ทราบ”หลังจากอดีตเ้าสำนักาาิญญาเคาะประตูอย่างต่อเนื่องในที่สุดก็มีคนเดินมาเปิดประตูเสียทีทว่าชายที่ออกมาเปิดประตูนั้นกลับอยู่ในชุดของบ่าวรับใช้หาใช่คนตระกูลหลี่แต่อย่างไร
“น้องชายข้าคืออดีตเ้าสำนักาาิญญาฝากเ้าไปบอกเ้านายเ้าได้หรือไม่ว่าข้าอยากจะขอเข้าพบคนของตระกูลหลี่”ทันทีที่ได้พบคนในบ้านตระกูลหลี่อดีตเ้าสำนักาาิญญาก็บอกความ้าของตนอย่างเร่งรีบเพราะการเดินทางมายังเมืองเมฆาหยกใช้เวลานานกว่าที่คิดกลัวว่าบุตรชายจะทนไม่ไหวเสียก่อน
“สำนักาาิญญาสำนักเล็กๆเช่นนั้นมีสิทธิ์พบนายท่านด้วยงั้นหรือ”แต่ทว่า....คำตอบของบ่าวรับใช้ตระกูลหลี่กลับเป็การดูถูกสำนักาาิญญาเสียอย่างนั้นเล่นเอาอดีตเ้าสำนักาาิญญาหน้าชาไปเลย
“เ้า...เป็เพียงบ่าวรับใช้จะรู้เื่อะไรไปตามเ้านายของพวกเ้ามาเดี๋ยวนี้นายของพวกเ้าทำร้ายคนหากไม่ออกมารับผิดชอบข้าจะเอาเื่พวกเ้า”โดนบ่าวรับใช้คนหนึ่งดูถูกอดีตเ้าสำนักาาิญญาก็ชี้หน้าต่อว่าบ่าวรับใช้ตระกูลหลี่อย่างไม่ไว้หน้าทันทีแต่บ่าวรับใช้ผู้นี้ก็ไม่ได้มีท่าทีใไม่ ต่อให้อดีตเ้าสำนักโจมตีเข้ามาบ่าวรับใช้ผู้นี้ก็ไม่คิดจะหวาดกลัวแม้แต่น้อย
“กังห่าวมีเื่อะไรงั้นหรือ”ระหว่างอดีตเ้าสำนักกำลังต่อว่าบ่าวรับใช้อยู่ที่หน้าประตูชายวัยกลางคนผู้หนึ่งก็เดินออกมาจากภายในตัวบ้านพอดีและได้ยินเสียงที่อดีตเ้าสำนักาาิญญาะโใส่กังห่าวบ่าวรับใช้ของบ้านตนอีกด้วย
“ท่านเ้าบ้านชายผู้นี้กล่าวหาว่าคนของเราไปทำร้ายคนและ้าเรียกร้องความรับผิดชอบขอรับ”กังห่าวตอบพลางประสานคือก้มหัวคารวะอีกฝ่ายอย่างนอบน้อมเรียกได้ว่าท่าทีต่างจากตอนเผชิญหน้ากับอดีตเ้าสำนักาาิญญาอย่างสิ้นเชิง
“ทำร้ายคน? คนในตระกูลหลี่อยู่ที่บ้านกันหมดไม่มีใครออกไปไหนจะบอกว่าพวกข้าไปทำร้ายคนได้อย่างไร”เ้าบ้านตระกูลหลี่ หรือ หลี่ซือหานขมวดคิ้วด้วยท่าทีประหลาดใจตอนนี้เหล่าบุตรหลานตระกูลหลี่เดินทางกลับมายังบ้านตระกูลหลี่กันทั้งหมดไม่มีใครออกไปไหนเลยเป็เวลา 2 อาทิตย์แล้ว จะไปทำร้ายคนได้อย่างไรแถมเ้าคนที่มากล่าวหายังเป็คนไม่คุ้นตา ไม่น่าใช่คนในเมืองเมฆาหยกเสียด้วยซ้ำ
“บุตรชายของข้าโดนฝ่ามือฝังิญญาอันเป็วิชาของตระกูลท่านแล้วจะบอกว่าไม่ใช่คนของพวกท่านได้อย่างไร”อดีตเ้าสำนักว่าพลางหันไปทางลูกน้องที่ตามมาด้านหลังเมื่ออดีตเ้าสำนักส่งสัญญาณลูกน้องเ่าั้ก็แบกเตียงที่มีร่างของเ้าสำนักนอนอยู่้าเข้ามาที่หน้าประตูบ้านตระกูลหลี่ทันที
“ท่านเ้าบ้าน คนของท่านทำร้ายคนข้ามาก็เพื่อเรียกร้องความเป็ธรรมและการรักษา ท่านเป็ผู้นำตระกูลย่อมต้องมีคุณธรรมใช่หรือไม่”อดีตเ้าสำนักอ้างเื่คุณธรรมเพื่อหวังกดดันให้หลี่ซือหานยอมรักษาบุตรชายในเมื่อขอร้องไม่มีทางได้ผลก็ต้องใช้วิธีเช่นนี้ล่ะ
“นี่มัน.....”หลี่ซือหานมองร่างของเ้าสำนักาาิญญาด้วยท่าทีประหลาดใจร่องรอยฝ่ามือเป็วิชาฝ่ามือฝังิญญาของตระกูลหลี่ไม่ผิดแน่แต่คนตระกูลหลี่ก็ไม่ได้ไปไหนจริงๆ เหตุใดถึงมีคนโดนฝ่ามือฝังิญญาได้
“เ้าว่าเ้ามาจากที่ใดนะ”หลี่ซือหานมองร่องรอยฝ่ามือและอาการของเ้าสำนักาาิญญาอยู่ครู่หนึ่งก็เหมือนจะคิดอะไรออกแต่คำถามของเขากลับเป็การถามที่มาของอดีตเ้าสำนักาาิญญาเสียอย่างนั้น
“ข้าคืออดีตเ้าสำนักาาิญญาแห่งเมืองภูผาทองแดง”อดีตเ้าสำนักไม่เข้าใจว่าทำไมเ้าบ้านตระกูลหลี่ต้องถามเื่นี้แต่ถึงอย่างนั้นก็ยอมตอบไปแต่โดยดี
“เข้าใจแล้ว”เ้าบ้านตระกูลหลี่พยักหน้าช้าๆก่อนหันหลังเดินกลับเข้าไปในตัวบ้านโดยไม่ใส่ใจจะรักษาอาการของเ้าสำนักาาิญญาแม้แต่น้อย
“ท่าน....ท่านจะไปไหน”แน่นอนว่าอดีตเ้าสำนักเห็นเช่นนั้นย่อมไม่ยินยอมทันทีที่เห็นหลี่ซือหานเดินจากไปก็รีบเข้าไปขวางเอาไว้ทันที ทว่า...
“ท่านเ้าบ้านยังไม่อนุญาตให้เ้าเข้ามาเ้าก็ผ่านประตูบ้านนี้ไปไม่ได้”ก่อนที่ร่างของอดีตเ้าสำนักจะเลยผ่านประตูกังห่าวก็เข้ามาขวางเอาไว้เสียก่อนทำให้อดีตเ้าสำนักตามหลังหลี่ซือหานไปไม่ได้
“ท่านเ้าบ้านคนของท่านทำร้ายคนท่านจะไม่สนใจเลยหรืออย่างไรท่านยังเป็คนอยู่หรือไม่”อดีตเ้าสำนักฝ่าเข้าไปไม่ได้ก็ะโต่อว่าหลี่ซือหานมันตรงนั้นน่าเสียดายที่ฝ่ามือฝังิญญามีผู้รักษาได้น้อยมากหากพลาดโอกาสนี้ไปก็มีแต่ต้องให้บุตรชายตายจากไปเท่านั้นเื่นี้อดีตเ้าสำนักไม่มีวันยอมเป็แน่
“ถูกต้องคนตระกูลหลี่เป็ผู้ลงมือโจมตีบุตรชายของเ้าจริงแต่....”โดนต่อว่าเช่นนี้หลี่ซือหานก็ชะงักไปเช่นกัน ผู้นำของสำนักาาิญญาช่างกล้าหาญเสียเหลือเกินที่ใช้คำพูดเช่นนี้กับหัวหน้าตระกูลหลี่คิดว่าสำนักเล็กๆเช่นนั้นมีกำลังจะทำอะไรได้หรืออย่างไร
“หากตระกูลหลี่ลงมือทำร้ายผู้ใดย่อมมีเหตุผลเช่นนั้นลูกชายของเ้าก็คงก่อเื่แล้วโดนเล่นงานมาเป็แน่วันนี้บุตรชายของเ้ามีแต่ต้องรับกรรมเท่านั้น”หลี่ซือหานว่าพลางปล่อยพลังิญญาของตนออกมาช้าๆเพียงััพลังิญญาที่ปล่อยออกมานี้ก็ทำให้อดีตเ้าสำนักเริ่มนึกขึ้นได้แล้วว่าฐานะของตนกับตระกูลหลี่ห่างชั้นกันแค่ไหน
“ส่วนเ้า.....ก็ต้องรับกรรมที่เ้าก่อเช่นกัน”หลี่ซือหานโดนหาว่าไม่ใช่คนย่อมมีโทสะอยู่แล้วยิ่งคำต่อว่ามาจากปากอดีตเ้าสำนักที่ไหนก็ไม่ทราบอีกต่างหากทำให้หลี่ซือหานไม่อาจอดทนได้พริบตานั้นร่างของหลี่ซือหานก็พุ่งเข้าไปหาอดีตเ้าสำนักาาิญญาพร้อมฝ่ามือที่มีสีแดงไปทั้งฝ่ามือ
เปรี้ยง!!
ร่างของอดีตเ้าสำนักลอยออกไปจากหน้าประตูข้ามผ่านหัวของเหล่าลูกน้องไปอย่างงดงามยามนี้ที่อกของอดีตเ้าสำนักปรากฏรอยฝ่ามือไม่ต่างจากของบุตรชายเลยแต่รอยฝ่ามือของอดีตเ้าสำนักกลับมีรอยแดงรอบๆเหมือนร่างกายกำลังร้อนจัดต่างจากของบุตรชายที่ร่างซีดเซียวราวกับกำลังโดนแช่แข็งแน่นอนนั่นเพราะฝ่ามือของหลี่ซือหานแฝงไปด้วยพลังธาตุไฟเมื่อฝังพลังธาตุเข้าไปในร่างแล้วอดีตเ้าสำนักย่อมมีอาการราวกับไฟเผาแทนที่จะหนาวเหน็บอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
“กังห่าวทำความสะอาดหน้าบ้านด้วย”หลี่ซือหานหันไปสั่งบ่าวรับใช้ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในตัวบ้านเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นในเมื่อโดนคนตระกูลหลี่เล่นงานมาก็หมายความว่าพวกมันทำตัวเป็ศัตรูกับตระกูลหลี่แล้วจะให้รักษาพวกมันงั้นหรือ ไม่มีทางเสียหรอก
“พี่ใหญ่ไม่ทราบหน้าบ้านมีเื่อะไรงั้นหรือขอรับ”หลังจากเดินกลับเข้ามาในบ้านเสียงโหวกเหวกโวยวายของอดีตเ้าสำนักย่อมทำให้คนในบ้านรู้แล้วว่ามีเื่อะไรเกิดขึ้นเมื่อหลี่ซือหานกลับมาย่อมพากันมาถามเพื่อรอคำตอบอยู่แล้ว
“นับว่า์ยังมีตา อยู่ๆก็มีคนนำเบาะแสของน้องห้ามาให้พวกเราถึงที่”หลี่ซือหานยิ้มออกมาก่อนจะเดินนำน้องสามหรือ หลี่เหวิน กลับเข้าไปในตัวบ้าน
“น้องห้า...พี่ใหญ่พูดจริงหรือขอรับ”หลี่เหวินได้ยินเช่นนั้นก็ตาเบิกกว้างด้วยท่าทีใน้องห้าอย่างหลี่ซุนหายตัวไปกว่าสิบปีแล้ว ไม่ยอมส่งข่าวหรือรับข่าวสารจากบ้านหลักเลยยามนี้เหล่าพี่น้องไม่ทราบจะตามตัวเขากลับมาอย่างไร แม้ส่งคนตามหาก็ยังไม่พบเจอยามนี้เหล่าพี่น้องต่างถอดใจไม่นึกว่าจะอยู่ๆจะมีเบาะแสออกมาเช่นนี้
“มีคนโดนฝ่ามือฝังิญญามาขอให้ข้ารักษาฝ่ามือแฝงิญญาที่ใช้พลังธาตุน้ำแบบนั้นหากไม่ใช่น้องห้าลงมือแล้วจะเป็ใครไปได้”หลี่ซือหานตอบออกมาอย่างมั่นใจไม่น้อยฝ่ามือฝังิญญามีอาการ 7 วันไม่มีทางที่คนในตระกูลหลี่ที่อยู่ในบ้านหลักจะออกไปลงมือได้แน่ๆเช่นนั้นแล้วก็มีเพียงหลี่ซุนที่ไม่ได้อยู่ในบ้านหลักคนเดียวเท่านั้นที่จะลงมือได้
“เป็เช่นนี้นี่เองงั้นคนพวกนั้นมาจากที่ไหนหรือขอรับพวกเราจะได้ไปตามตัวน้องห้ากลับมาได้”หลี่เหวินได้ยินเช่นนั้นก็คิดว่าสิ่งที่พี่ใหญ่คิดนั้นมีโอกาสเป็ไปได้สูงทีเดียวหากทราบว่าคนพวกนั้นมาจากที่ไหนอาจจะตามรอยของน้องห้าเจอก็เป็ได้
“เมืองภูผาทองแดง”หลี่ซือหานตอบพลางถอนหายใจออกมาคนตระกูลหลี่ส่งคนออกไปตามหาตั้งมากมาย เดินทางไกลเป็เดือนๆเพื่อตามหาเบาะแสแต่น้องห้ากลับซ่อนตัวอยู่ในเมืองที่ใช้เวลาเดินทางไม่ถึงอาทิตย์เสียได้ช่างน้าขำเสียเหลือเกิน
“ใกล้ขนาดนี้เชียว งั้นพวกเราก็รีบออกตามหากันเถอะขอรับ”หลี่เหวินเองก็ใเื่ระยะทางไม่แพ้กันพวกเขาไม่คิดเลยว่าน้องห้าจะยังอยู่ใกล้เช่นนี้ แต่เื่นี้ก็นับเป็เื่ดีเพราะหากน้องห้าอยู่ห่างไกลกว่านี้อาจจะกลับมาไม่ทันก็เป็ได้
“ไปตามเขากลับมาเถอะ ก่อนที่เขาจะต้องเสียใจไปทั้งชีวิต”หลี่ซือหานพยักหน้าอย่างเห็นด้วยก่อนจะเรียกรวมตัวเหล่าสมาชิกตระกูลให้มารวมตัวกันที่โถงประชุมในบ้านอย่างพร้อมเพรียงกันยามนี้สมาชิกตระกูลหลี่อยู่กันครบ แค่ตามหาคนคนหนึ่งในเมืองภูผาทองแดงย่อมไม่ใช่เื่ยากยิ่งได้ทราบแล้วด้วยว่าสำนักาาิญญามีความเกี่ยวข้องยิ่งง่ายดายเข้าไปใหญ่
.
.
.
“อย่างนี้นี่เองที่แท้นายท่านก็เป็คนตระกูลใหญ่มาก่อนสินะ”ระหว่างทางกลับบ้าน เสี่ยวหงที่กำลังเดินตามสองพี่น้องฝาแฝดก็เพิ่งจะได้มีโอกาสถามคำถามเื่หลี่ซุนเป็ครั้งแรกและคำตอบที่ได้รับก็คือสองพี่น้องต่างทราบอยู่แล้วว่าบิดาของตนเป็คนของตระกูลหลี่ที่หนีออกมาแต่งงานกับแม่แล้วแยกตัวออกมาแน่นอนที่เป็เช่นนี้ก็เพราะโชคชะตาที่เทพสูงสุดสรรสร้างขึ้นมานั่นเองก่อนจะลงมาเกิดเพื่อให้หลินเยว่ได้รับสายเืของตระกูลหงสานิรันดร์เทพสูงสุดต้องพยายามชักจูงให้หลี่ซุนกับหลี่เอ้อหลางมาพบกันและพบรักกันให้ได้ไม่อย่างนั้นสายเืในตำนานอย่างหงสานิรันดร์ก็แทบไม่มีทางออกมายังโลกภายนอกได้เลย
“เ้าก็น่าจะเห็นแล้วว่าท่านแม่มีสายเืที่พิเศษมากหากท่านพ่อเป็คนธรรมดาจะมีโอกาสพบรักกับท่านแม่ได้อย่างไรเล่า”ลู่ชิงตอบพลางส่ายหน้าช้าๆออกมาเื่แค่นี้ก็น่าจะดูออกนี่นา
“ก็ช่วยไม่ได้นี่สายเืหงสานิรันดร์สำหรับข้าแล้วก็ไม่ต่างจากสายเืทั่วไปหรอกข้าเลยไม่ได้สนใจอะไรนายหญิงเป็พิเศษนี่นา”เสี่ยวหงตอบพลางทำหน้าบึ้งออกมากับท่าทีของลู่ชิงสำหรับนางแล้วสายเืในโลกๆเดียวก็เป็เพียงโชคชะตาเล็กน้อยเท่านั้นว่าแต่คนตระกูลใหญ่ออกมาใช้ชีวิตคนเดียวแบบนี้ไม่มีใครตามหาเลยหรือ....