"อาหารเสร็จแล้วค่าาา จะกินกันเลยไหมคะพี่"
"อืม เอาสิ.. มาไอ้ภูมิ นั่งด้วยกัน"
"ครับ"
ภูมิเดินไปนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะอาหารในบ้านหลังใหญ่ เขามองดูพี่ชายพูดคุยกับเมียด้วยความรู้สึกหลายๆ อย่าง ได้แต่นิ่งเงียบคิดอะไรในใจคนเดียวอยู่แบบนั้น
คิงเป็พี่ชายที่อายุแก่กว่าเขาหลายปีและด้วยความที่พ่อกับแม่จากไปอย่างกระทันหันั้แ่เขายังเป็วัยรุ่นทำให้คิงที่เป็ผู้ใหญ่กว่ากลายเป็หัวหน้าครอบครัวไปโดยปริยาย พี่คิงเป็หนุ่มหล่อรูปร่างสูงใหญ่และเป็อดีตนักกีฬามหาวิทยาลัยที่มีอนาคตไกล แต่เมื่อพ่อแม่จากไปทำให้พี่ต้องกลับมารับ่กิจการครอบครัวอย่างจริงจังเพราะยังมีน้องชายที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวให้ต้องดูแล
ความฉลาดของพี่คิงบวกกับต้นทุนทรัพย์สินที่พ่อแม่ทิ้งไว้ทำให้พี่สามารถต่อยอดสร้างอาณาจักรได้จนเติบโตเป็บริษัทใหญ่ ต่างจากภูมิน้องชายที่ไม่มีอะไรเด่นเลยสักด้าน เป็คนเรียบร้อยและมักจะเก็บความรู้สึกลึกๆ ไว้ข้างใน เพราะมีพี่ชายที่มีความเป็ผู้นำสูงคอยบงการชีวิตเขามาตลอดทำให้ภูมิกลายเป็คนไม่อยากมีปากเสียงกับใคร
แน่นอนว่าการที่พี่มักจะสั่งการเอาแต่ใจตัวเองอยู่บ้างแต่เขาก็ภูมิใจในตัวพี่ชายคนนี้ที่คอยดูแลชีวิตเขาด้วยตัวคนเดียวได้เป็อย่างดี พอเรียนจบพี่ก็จัดการให้เขาเข้าไปทำงานที่บริษัทและให้เงินเดือนสูงลิบพร้อมทั้งสั่งห้ามไม่ให้ไปไหน พี่มักจะบอกเสมอว่าเขาเป็คนหัวอ่อนไม่ทันคน ให้อยู่ด้วยกัน อยู่กับพี่ที่เป็ครอบครัวคนเดียวของเขา แล้วทุกอย่างจะดีเอง
ภูมิไม่ได้รู้สึกแย่กับเื่นั้นเพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมาเขาไม่เคยเห็นพี่คิงตัดสินใจอะไรพลาด กลับรู้สึกว่าการใช้ชีวิตใต้เงาของพี่ชายเป็พื้นที่ปลอดภัยเพราะมีพี่คิงคอยดูแลเื่สำคัญทุกอย่างให้ทั้งหมด
แต่ลึกๆ แล้วก็มีอยู่บางเื่ที่เขาไม่ค่อยชอบใจพี่ชายที่สุดแสนจะสมบูรณ์แบบคนนี้ เื่แรกคือพี่คิงเป็คนดุ โมโหร้าย และเอาแต่ใจตัวเองเป็ที่สุด เขาพยายามทำความเข้าใจพี่ชายว่าที่เป็แบบนั้นเพราะพี่ต้องแบกรับภาระหนักั้แ่ยังหนุ่ม แต่ถึงอย่างไรพี่ก็ยังทำมันได้ดีในทุกบาทไม่ว่าจะเป็พี่ชาย หัวหน้าครอบครัว รวมถึงประธานบริษัท นั่นทำให้ภูมิยอมที่จะมองข้ามมันไป
ส่วนอีกเื่ที่ทำให้ภูมิรู้สึกแอบเจ็บลึกๆ ในอกทุกครั้งที่ได้เห็นก็คือ มล.. เมียสาวคนสวยของพี่คิง
"เป็อะไรภูมิ เงียบไปเลยนะ.. อาหารไม่อร่อยเหรอ ให้มลทำอย่างอื่นให้มั้ย?"
"มะ-ไม่ ไม่ต้องๆ เราแค่คิดอะไรนิดหน่อย"
"หรือว่า.. พี่คิงใช้งานเพื่อนมลหนักเกินไปรึเปล่าคะ?" เมียสาวหันไปเอียงคอถามสามีที่นั่งทานข้าวและจดจ้องมองดูหน้าจอโทรศัพท์แบบไม่สนใจวงสนทนาบนโต๊ะอาหารมากนัก
"ไม่ใช่แบบนั้นหรอกน่า มลนั่งกินต่อเถอะ"
ภูมิรีบพูดปัดแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาแอบเหลือบมองดูมลที่นั่งฝั่งตรงข้ามเป็พักๆ ก่อนจะถอนหายใจปลงแล้ววางช้อนเพื่อชวนคุย
"เอ่อ.. เรามีเื่จะบอกอะ.. คือ.. เรามีแฟนใหม่แล้วนะ"
"ห๊ะ! จริงเหรอภูมิ.. หูยยย เป็ใครที่ไหนอ่า เล่าให้ฟังทีสิ" มลยิ้มกว้างรีบถามด้วยน้ำเสียงร่าเริง
"ก็... เอ่อ... ก็... ไว้จะพามาให้รู้จักนะ"
"ดีเลย ต้องพามานะ มลอยากเห็น มีรูปรึเปล่า ขอมลดูหน่อยสิ"
"คือ...... ไว้เจอกันทีเดียวเลยดีกว่านะ"
"ก็มันอยากรู้นี่นา ว่าสาวที่มัดใจเพื่อนมลได้จะสวยขนาดไหน"
"อืม คนนี้สวยมากๆ เลยล่ะ" ภูมิแอบมองดูพี่คิงที่แสยะยิ้มชอบใจอยู่
"เหรอๆๆ แล้วพี่คิงรู้เื่นี้ไหมคะ?" มลหันไปถามสามี
"ก็เพิ่งรู้นี่แหละ ภูมิมันไม่ค่อยเล่าเื่ส่วนตัวให้ใครฟังอยู่แล้ว เธอก็รู้จักนิสัยมันดีนี่"
"นั่นสิ.. แฟนคนที่แล้วก็เห็นคบกันแป๊บเดียวเลิก คนใหม่นี่จะยังไงอีกเนี่ย จริงจังรึเปล่าภูมิ?"
"ไม่รู้สิ.. แล้วแต่พี่คิงมั้ง?"
พี่คิงสำลักข้าวแทบจะทันทีรีบทุบอกให้เป็ปกติแล้วจ้องมองดูน้องชายด้วยแววตาดุ ก่อนจะรีบหาข้อแก้ตัว
"แล้ว.. แฟนมึงเกี่ยวอะไรกับกูด้วยวะ" เขาทำหน้าจริงจังกัดฟันขู่น้องชาย
"ฮ่าๆ เอาน่าาา ก็เหมือนว่าแฟนคนก่อนของภูมิเค้าไม่ค่อยชอบพี่คิงนี่นา ใช่มั้ยคะ สงสัยกลัวจะโดนพี่ดุอีกละมั้ง.. เอาเป็ว่าคราวนี้พี่ก็ทำตัวดีๆ กับพวกเค้าหน่อยนะคะ" มลพูดหยอกล้อจนทำให้เื่นี้ผ่านไปได้ทันพอดี
มื้ออาหารจบพี่คิงก็ลุกออกไปก่อน เหลือภูมินั่งอยู่ที่โต๊ะมองดูมลกำลังจัดการเก็บของ เขามองเธอด้วยความรู้สึกสงสารที่ไม่ได้รู้เื่ราวอะไรเสียเลย มลที่เป็เพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยมาด้วยกัน อีกทั้งเมื่อในอดีตเขาก็แอบมีความรู้สึกดีๆ ให้ เพียงแต่ว่ายังไม่ทันที่จะได้สารภาพความในใจออกไปมลก็ตัดสินใจคบกับพี่คิงไปก่อนแล้ว
"มีอะไรรึเปล่า.. มองมลแล้วทำหน้าเหมือนอยากจะพูดอะไรเลยนะ" เธอยิ้มจางๆ ขณะเก็บจานชามบนโต๊ะ
"มลยังมีความสุขดีอยู่ไหม?"
"เฮ้ย.. เป็ไรเนี่ย ทำไมถามแปลกๆ แบบนี้"
"ไม่รู้สิ.. ก็มลอยู่แต่ในบ้านแบบนี้ตลอดไม่เห็นได้ออกไปไหน เราเลยนึกสงสัยขึ้นมาเฉยๆ ว่าเธอโอเคมั้ย"
"อืม.. ชินแล้วแหละ มลไม่เป็ไรหรอกน่า" เธอหลบสายตาเขาพยายามทำหน้าเป็ปกติแต่แววตาดูมีอะไรอยู่ในนั้น
"......ถ้าตอนนั้นเรา.."
"ภูมิ.. มลโอเค.. พี่คิงดูแลมลอย่างดีเลยนะ ภูมิก็เห็น.. แล้วก็เื่ในอดีต อย่าพูดถึงมันอีกเลยนะ ตอนนี้เราอยู่ในฐานะอะไรอย่าลืมสิ"
"......เข้าใจแล้ว"
"มาคุยกันเื่แฟนของภูมิดีกว่า มลจะได้เจอเมื่อไหร่อ่า"
"นั่นสิ ยังไงก็คงเลี่ยงไม่ได้ละนะ.. เอาเป็ว่าเสาร์นี้ที่พวกเราจะไปทะเลกัน เราจะพาแฟนไปด้วย จะได้ทำความรู้จักกันไว้"
"จริงเหรอ! ดีเลย ไปด้วยกันหลายๆ คนมลจะได้มีเพื่อนใหม่ไว้คุยบ้าง.. ดีใจจัง มลไปบอกพี่คิงก่อนนะ"
มลยิ้มอย่างร่าเริงแล้วลุกออกไป ทิ้งให้ภูมินั่งมองจากด้านหลังด้วยความรู้สึกหลายอย่างปะปนกัน ภาพความทรงจำต่างๆ ในอดีตผุดขึ้นมาในหัวอย่างช่วยไม่ได้ เพื่อนสาวคนสวยที่เขาแอบหลงรักมาตลอดตอนนี้กลายเป็ภรรยาของพี่ชายไปแล้ว ภูมิมักจะแอบโทษตัวเองเงียบๆ คนเดียวว่าถ้าในวันนั้นเขาชวนมลไปที่อื่น.. ไม่พามลมาที่บ้าน.. ไม่เปิดโอกาสให้มลได้รู้จักกับพี่คิง.. ตอนนี้มลอาจจะยังเป็ของเขา
3K
![[Secret Hunter] สก๊อยลงเรด](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1740038582_76753446.webp)
